Jump to content

Մասնակից:Վանհար/Ավազարկղ3

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

«Անհետ կորածը» Նար–Դոս[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վանհար/Ավազարկղ3
ՀեղինակՆար–Դոս
ԺանրՊատմվածք
Լեզուհայերեն
Ստեղծման տարեթիվ1920
ՎիքիդարանՎանհար/Ավազարկղ3

«Անհետ կորածը» Նար–Դոսի պատմվածքներից է, որը լույս է տեսել 1920 թվականին։ Նար–Դոսի հոգեբանական ռեալիզմի գաղափարական նախահիմքը ժամանակի հասարակական հարաբերություններից ակնհայտ դժգոհությունն է, որ ինքնին հասկանալի է և ընդհանրական։ Նար–Դոսը տեսականորեն ընդունելով գրականության վերափոխիչ դերը, իր դժգոհությունը մարմնավորեց այդ իրականությունից դուրս մնացած ավելորդ մարդու կերպարներով։[1]

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հեղինակը պատմում է, որ Նորատի կինը երեխայի և դայակի հետ վերադարձել էր զբոսանքից և պատրաստվում էր հագուստը փոխի, որպեսզի որդու և ամուսնու գալուց առաջ ճաշի սեղան պատրաստի, երբ աղախինը մտավ և հայտնց, որ մի պարոն ուզում է տեսնել նրան։ Տիկինը հետաքրրված հարցնում է ի՞նչ պարոն։ Աղախինը պատասխանում է, որ չգիտի, թե ով է հարցնողը։Նորատի կինը մոտենում դեպի փողոց նայող բարձր պատուհաններից մեկին, սակայն չի երևում, թե ով է հարցնողը։ Նա աղախնին ասում է, որ ներս հրավիրի պարոնին;Հյուրասենյակ մտնելուն պես նա կանգ է առնում հանկարծ, մեկ ուզում է ճչալ և ետ փախչել, սակայն հետաքրքրոթյունը այնաքան մեծ է, որ կանգնում է տեղը աչքերը չորս ասրած։Պարոնը մոտ 30-35 տարեկան բարձրահասակ երիտասարդ էր, մաշված արևավառ դեմքով, չուներ երկրորդ ոտք։Արա՜մ շշնջում է կինը կես սարսափով։ Արամը պատասխանում է, որ ինքն է։Պարզվում է, որ Արամը Ֆլորայի առաջին սերն էր։Ֆլորան արդարանում է, որ ինքը մեղավոր չէ։ Հարցրու մորդ, քրոջդ, նրանք էլ կվկայեն այն մասին, որ Ֆլորան միշտ սպասել և համբերել է․․․Արամը պատախանում է, որ ինքը ամեն բան արդեն հարցրել է։Ֆլորան շարունակում է, որ Արամի անունը գրված է եղել ահետ կորածների շարքում։ Դրանից հետո մոտ չորս տարի ոչ մի լուր չեն ունեցել նրանից։Արամը պատասխանում է, որ ինքը գերի ընկած է եղել։Արամը հանկարծ լռում է և ականջները սրում դեպի հարևան սենյակը։ Այնտեղից լսվում է երեխայական մի ձայն։Ֆլորան Արամին ասում է, որ սա մեր Սուրիկն է։Արամը արձանացել էր նայում էր որդուն , ըստ երևույթին չէր ուզում հավատալ, որ երեք տարեկան փոքրիկին, որին թողել էր մոր խնամքին կարող էր այդքան հասակ առած լինել։Մայրը բռնում է Սուրիկի ձեռքը մոտեցնում Արամին, և ասում , որ այս պարոնը այն հայրիկն էր , որը գնացել էր պատերազմ և չէր վերադարձել։Արամը նստած էր ծնկան վրա և նույն րոպեին հարևան սենյակից լսվեց երեխայի լացի և ապա տղամարդու ինքնավստահ և ինքնագոհ մի ձայն։Սուրենը պայծառացաց բացականչում է, որ հայրիկն է։ Մորը ասում է, որ տա վկայականը որպեսզի ցույց տա հորը։Դու գնու՞մ ես Արամին հարցնում է նորատի կինը, սակայն Արամը չի պատասխանում կնոջ հարցին և դուրս է գալիս։Հետևյալ օրը կամրջի վրա, որի տակ հորդացած գետը կատաղի հորձանքով առաջ էր քշում իր գիրկն առած գարնանային ջրերը, մարդիկ գտնում են մի շինել և մի նեցուկ։

Կերպարներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ֆլորա
  • Արամ
  • Սուրեն

Ծանոթագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Սաֆարյան, Վազգեն (2021). Գրողի և կերպարի անհատականությունը. Երևան ԵՊՀ. էջ 332.