Կնքագիտություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
1291 թ. Շվեյցարական դաշնության հրովարտակը

Կնքագիտություն, կնիքները ուսումնասիրող պատմական գիտության օժանդակ ճյուղ է։ Որպես գիտության առանձին ճյուղ ձևավորվել է 18-րդ դարում։ Նպատակն է փաստաթղթերի թվագրումը և իսկության հաստատումը վրայի կնիքների օգնությամբ։ 19-րդ դարի վերջին, երբ պեղումների շնորհիվ հայտնաբերվել էին բազմաթիվ կնիքներ (հին եգիպտական, հին պարսկական, հին հնդկական, հին ռուսական և այլն), սկսվեց կնքագիտության զարգացման նոր փուլ, կնքագիտությունը դարձավ կնիքների ժամանակագրական դասակարգման հիման վրա հնագույն պետական ինստիտուտների զարգացումն ուսումնասիրող, պետական ապարատի փոփոխությունները որոշակիորեն արտահայտող գիտության մասնաճյուղ։ Կնքագիտության նյութերը կարևոր սկզբնաղբյուր են կիրառական արվեստի, հերալդիկայի (գերբագիտություն), դրամագիտության, օնոմաստիկայի (անվանագիտություն), հին արխիվների պարունակության պարզաբանման համար։

Գրականություն[խմբագրել]

(1979թ.) "5-րդ հատոր", Հայկական սովետական հանրագիտարան։ 

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png