Իմերեթ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox map.png
Իմերեթ մխարե
վրաց.՝ იმერეთის მხარე
Երկիր Վրաստան Վրաստան (պ)
Կարգավիճակ մխարե
Ներառում է 12 մունիցիպալիտետ
Վարչկենտրոն Քութաիսի
Կազմավորում 1995
Նահանգապետ Իռակլի Չոգովաձե
Հիմնական լեզու Վրացերեն
Բնակչություն (2009) 693 500[1][2] (անգլերեն)
Ազգային կազմ վրացիներ (98,5%), ռուսներ (0,7%), հայեր (0,3%), օսեր (0,1%)[3]
Կրոնական կազմ ուղղափառություն (99%)[4]
Տարածք 6 552 կմ²
Իմերեթ մխարե վարչական միավորը երկրի քարտեզին
Իմերեթ մխարե վարչական միավորի քարտեզը
Հեռախոսային կոդ 231
Ավտոմոբիլային կոդ 60
Վիքիպահեստում Commons-logo.svg Imereti
Պաշտոնական կայք

Իմերեթ կամ Իմերեթիա[5] (վրաց.՝ იმერეთი), մարզ (մխարե) Վրաստանի արևմուտքում և նրա պատմական շրջանը։ Գտնվում է Ռիոնի գետի և նրա վտակների ավազանի միջին հոսանքում։ Վարչական կենտրոնն է քաղաք Քութայիսին։

Անվանում[խմբագրել]

Անվանումը կազմված է վրացերեն Իմեր (վրաց.՝ იმერ) «այն կողմը» բառից և տեղ իմաստ արտահայտող -եթի (վրաց.՝ -ეთი) վարջածանցից, այսինքն՝ արևելյան Վրաստանի նկատմամբ Լիխի լեռնաշղթայից այն կողմ գտնվող երկիր[6]։

Գրականության մեջ հիշատակվում է նաև Իմերեթիա ձևով։

Վարչական բաժանում[խմբագրել]

Ցկալցիթելա գետը

Իմերեթիի մարզը բաժանվում է 12 մունիցիպալիտետների՝

Բնակչություն[խմբագրել]

Գելաթի վանք

Մարզի հիմնական բնակչությունը վրացիներ են, ավելի ճիշտ, նրանց ազգագրական խմբի իմերեթացիները։ Իմերեթիի հյուսիս-արևելյան մասում ապրում են օսեր (այդ տարածքը, որը իրենք բնակեցնում են, մասնակիորեն ճանաչված Հարավային Օսիայի հարավ-արևմտյան մասն է)։ Խոսում են վրացերենի իմերեթյան բարբառով։ Բնակվում են նաև հայեր, (5.000) ռուսներ ուկրաինացիներ

Տնտեսություն[խմբագրել]

Մարզի ամենամեծ քաղաքը Քութայիսին է։ Բացի դրանից կան նաև ուրիշ արդյունաբերական կենտրոններ, ինչպիսին է Սամթրեդիան, Չիաթուրան (մանգանի արտադրություն), Թկիբուլի (ածուխ), Զեսթափոնի (մետաղներ), Խոնի։ Իմերեթը ավանդական գյուղատնտեսական տարածք է, որը հայտնի է իր խաղողով և թթենիյով։

Տես նաև[խմբագրել]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. Առանց Հարավային Օսիայի հսկողության տակ գտնվող շրջանների
  2. 2000—2009 թվականների Վրաստանի բնակչության գնհատում
  3. Վրաստանի էթնիկ կազմը ըստ 2002 թվականի մարդահաշվի (անգլերեն)
  4. Վրաստանի կրոնական կազմը ըստ 2002 թվականի մարդահաշվի (անգլերեն)
  5. Հովհաննես Բարսեղյան (2006)։ "Աշխարհագրական անունների հայերեն տառադարձության մասին որոշում", Տերմինաբանական և ուղղագրական տեղեկատու։ Երևան: 9-րդ հրաշալիք, 51։ ISBN 99941-56-03-9։ 
  6. Հ. Ղ. Գրգեարյան, Ն. Մ. Հարությունյան (1987)։ Աշխարհագրական անունների բառարան։ Երևան: «Լույս»։ 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]