Ղարիբջանյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Գյուղ
Ղարիբջանյան
40°44′46″ հս. լ. 43°47′49″ ավ. ե. / 40.746111° հս. լ. 43.796944° աե. ե.
Երկիր Հայաստան Հայաստան
Մարզ Շիրակի
Գյուղապետ Մանպվել Պողոսյան
Այլ անվանումներ Ալեքսանդրովկա
Մակերես 7.5 կմ²
Բարձրություն ծովի մակարդակից 1470 մ
Խոսվող լեզուներ հայերեն
Բնակչություն 1138[1] մարդ (2012)
Ազգային կազմ հայեր
Ժամային գոտի UTC+4
Հեռախոսային կոդ +374 312[2]
##Ղարիբջանյան (Հայաստան)
Red pog.png

Ղարիբջանյան, գյուղական համայնք Հայաստանի Շիրակի մարզում, հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 6 կմ հարավ-արևմուտք, Ախուրյան գետի ձախ ափից ոչ հեռու,մեղմաթեք հարթավայրում՝ ծովի մակարդակից 1470մ բարձրության վրա։

Նախկինում Ղարիբջանյանն ունեցել է Ալեքսանդրովկա, Ղարաքիլիսա Թազա, Ղարաքիլիսա Նոր, Ղարաքիլիսա Ռսի անվանումները։ Ղարիբջանյան է վերանվանվել 1935 թ-ին։ Մայիսյան կայարանի գյուղը հիմնադրվել է որպես երկաթուղային կայարանին կից ավան։ Համայնքի մոտով են անցնում Գյումրի-Արմավիր ավտոխճուղին և Գյումրի-Կարս երկաթուղին։[3]

Այն իր մեջ ներառում է Ղարիբջանյան և Ախուրյանի կայարան (Ախուրյան կայարան) բնակավայրերը։ Ղարիբջանյան անվանումը ստացել է 1935 թ.-ին՝ բոլշևիկ Բագրատ Ղարիբջանյանի պատվին, վերջինս 1920 թ.-ին սպանվել էր[4]։

Նախկինում Ալեքսանդրովկա անվան տակ ընդգրկված է եղել Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառում։[5] Ղարիբջանյան է վերանվանվել 1935 թ.-ի հունվարի 3-ին։

2001 թ.-ի տվյալներով Ղարիբջանյան բնակավայրում 953 մշտական բնակիչ կար, իսկ Ախուրյան կայարանում՝ 15 բնակիչ[6]։ 2012 թ.-ին 2 բնակավայրերում միասին 1138 բնակիչ է ապրում։

Կլիմա[խմբագրել]

Կիման բարեխառն լեռնային է, ձմեռը տևական, ցուրտ, հաստատուն ձնածածկույթով։ Լինում են ուժեղ քամիներ, հաճախակի են ձնաբքերը և սառնամանիքները։ Ամառը զով է, համեմատաբար խոնավ։ Տարեկան տեղումների քանակը 500-600մմ։ Բնական լանդշաֆտները սևահողային լեռնատափաստաններ են։ Կան արտեզյան ջրհորներ։

Տեսարան Ղարիբջանյան գյուղից

Բնակչություն[խմբագրել]

Բնակչության նախնիների մի մասը գաղթել են Արևմտյան Հայաստանի Ալաշկերտի և Էրզրումի գավառներից, Կարսի մարզից։

2001 թ-ի վիճակագրական տվյալների Ղարիբջանյան գյուղն ունեցել է 890, Մայիսյան կայարանի գյուղը՝ 15 բնակիչ, որոնք հիմնականում աշխատում են երկաթուղային կայարանի սպասարկման ոլորտում։

Ըստ ազգային վիճակագրական ծառայության տվյալների համայնքը 2013 թ-ի հունվարի 1-ի դրությամբ ունեցել է 926 մարդ։ Սեռային կազմում տղամարդիկ կազմում են 48%, կանայք՝ 52%։ Տարիքային խմբերը բաշխված են հետևյալ կերպ. մինչաշխատունակներ՝ 33%, աշխատունակներ՝ 50%, հետաշխատունակներ՝ 17%։ Ունի 201 տնտեսություն։ Ունի դպրոց, մանկապարտեզ, գրադարան, բուժկետ, կապի հանգույց։

Ղարիբջանյանի ազգաբնակչության փոփոխությունը.[7]

Տարի 1908 1926 1939 1959 1970 1979 1989 2001 2004
Բնակիչ 202 345 539 667 674 595 954 953 954

Գյուղատնտեսություն[խմբագրել]

Գյուղատնտեսական հողահանդակները գրեթե ամբողջությամբ օգտագործվում են որպես վարելահողեր՝ կազմելով 358հա։ Պետական հողերը գլխավորապես օգտագործվում են որպես վարելահողեր, արոտավայրեր, կազմելով համապատասխանաբար 73 և 150 հեկտար։ Գյուղատնտեսության մասնագիտացման ուղղությունը երկրագործությունն է։ Զբաղվում են հացահատիկային, կերային կուլտուրաների մշակությամբ։ Նախկինում զբաղվել են շաքարի ճակնդեղի մշակությամբ, որոնք վերամշակվել է Սպիտակի շաքարի գործարանում։ Երկրաշարժի արդյունքում գործարանը հիմնովին ավերվել է և շաքարի ճակնդեղի ցանքերի մակերեսները զգալի կրճատվել են։ Զբաղվում են խոշոր և մանր եղջերավոր անասնաբուծությամբ, թռչնաբուծությամբ, մեղվաբուծությամբ։ Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, բանջարաբուծությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։

Տես նաև[խմբագրել]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]