Աշխարհառազմավարություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Աշխարհառազմավարություն, աշխարհաքաղաքականության ենթաբաժին, արտաքին քաղաքականության տեսակներից մեկը որտեղ ուշադրության կենտրոնում նե աշխարհագրական ֆակտորները և դրանց ազդեցությունը քաղաքական և ռազմական գործանեությանը[1][2][3][4][5]: Ինչպես և այլ ռազմավարություններում, աշխարհառազմավարությունը վերաբերվում է միջոցների և նպատակների համապատասխանությանը, այսինքն երկրի պաշարները (լինեն դրանք թե սահմանափակ, և թե լայն) և նրա աշխարհաքաղաքական նպատակները (որոնք կարող են լինել տեղային, տարածաշրջանային կամ էլ գլոբալ)։

Ծանոթագրություն[խմբագրել]

  1. Dr. John Garafano (5–9 July 2004) (PDF). Alternate Security Strategies: The Strategic Feasibility of Various Notions of Security. International Peace Research Foundation. http://www.afes-press.de/pdf/Garafano_Alternate_Secutity.pdf։ Վերցված է 2006-05-19. 
  2. Report of the Secretary General (20 April 2001) (PDF). No exit without strategy: Security Council decision-making and the closure or transition of United Nations peacekeeping operations. S/2001/394. United Nations Security Council. http://www.globalpolicy.org/security/peacekpg/reform/2001/0420sgreport.pdf։ Վերցված է 2006-05-19.  (չաշխատող հղում)
  3. Col. David J. Andre (Autumn 1995According to). «The Art of War—Part, Present, Future» (PDF). Joint Force Quarterly: pp. 129. http://www.dtic.mil/doctrine/jel/jfq_pubs/2909.pdf։ Վերցված է 2005-05-19. 
  4. (September 1961) խմբ․ Philip Babcock Gove: Webster's Third New International Dictionary։ Cambridge, MA: Riverside Press։ “strategy: the science and art of employing the political, economic, psychological, and military forces of a nation or group of nations to afford the maximum support to adopted policies in peace and war” 
  5. Gaddis, John Lewis (1982)։ Strategies of Containment: A Critical Appraisal of Postwar American National Security policy։ New York, NY: Oxford University Press։ ISBN 0195030974։ “The process by which ends are related to means, intentions to capabilities, objectives to resources.”