Ալիքրամ Հումաթով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ալաքրամ Հումմաթ
Ալաքրամ Հումմաթ
Alakram Gummatov.jpg
Թալիշ-Մուղունական ինքնավար
հանրապետության առաջին
և վերջին նախագահ
Ծնվել է 1948
Ծննդավայր Ադրբեջան

Ալիքրամ Ալեքպերի Հումաթով (ադրբեջաներեն՝ Ələkrəm Ələkbər oğlu Hümmət, ծնվ.՝ 1948, Ադրբեջանական ԽՍՀ), ազգությաբ թալիշ ադրբեջանական ռազմական և քաղաքական գործիչ, 1992-1993 թվականներին Ադրբեջանի պաշտպանության նախարարի տեղակալ։ 1993 թվականին եղել է Թալիշ-Մուղանական Ինքնավար Հանրապետության առաջին և վերջին նախագահը։ 2004 թվականին արտագաղթել է Նիդերլանդներ։

Կենսագրություն[խմբագրել]

Վաղ տարիներ[խմբագրել]

Ծնվել է 1948 թվականին Ադրբեջանական ԽՍՀ-ում։ Ավարտել է Ադրբեջանական պոլիտեխնիկ ինստիտուտը, ապա աշխատել է Լենքորանում ավտոտրանսպորտային ձեռնարկության փոխտնօրեն։[1]։ 1975 թվականին անդամագրվել է ԽՄԿԿ։

Ադրբեջանի ազգային ճակատի հիմնադիրների մեկն է, Ճակատի կառավարության անդամ է։ Հումաթովի նախաձեռնությամբ ԱԱՃ-ի Լենքորանյան ճակատի ծրագրի մեջ է ընդգրկվել է ներկայիս Ադրբեջանի տարածքում թալիշների հավաք բնակեցման 7 շրջանների ինքնավարության անհրաժեշտությունը։ 1990 թվականին Ադրբեջանում հակախորհրդային հուզումների ժամանակ, մասնավորապես՝ հունվարի 11-ին, փաստացի գլխավորել է Լենքորանը 10 օր շարունակ։ 1990 օգոստոսից մինչև 1991 թվականը Ադրբեջանի սոցիալդեմոկրատական կուսակցության անդամն է[1]։

1992 թվականին Բերձորի մերձակայքում տեղակայված խորհրդային սահմանապահ դիվիզիայի գույքի հիման վրա կազմավորել է Գյոյթեփեի գումարտակը (հայտնի է նաև որպես Լաչինի և Լենքորանի գումարտակ), որի գլխավորությամբ գնդապետի պաշտոնում մասնակցել է Արցախյան պատերազմին։ 1992 թվականի վերջին—1993 սկզբին եղել է Ադրբեջանի պաշտպանության նախարար Ռահիմ Ղազիևի մարտական պատրաստվածության գծով տեղակալը։

Թալիշ-Մուղանական Ինքնավար Հանրապետություն[խմբագրել]

Ազատազրկում և ազատում[խմբագրել]

Հումաթովի գործը Եվրադատարանում[խմբագրել]

Գտնվելով Նիդերլանդներում, Հումաթով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան բողոք է ներկայացրել Ադրբեջանի վրա։ 2007 թվականի նոյեմբերին 29-ին ՄԻԵԴ-ը դատապարտել է Ադրբեջանին Հումաթովին մուծել 12 հազար եվրո բարոյական վնասի համար և 2090 եվրո տարած ծախսերի համար, քանի որ, ինչպես ապացուցվել է, Հումաթովի նկատմամաբ խախտվել է Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի 3-րդ հոդվածը (պաշտպանություն անմարդկային վերաբերմունքից), 13-րդ հոդվածը (բողոքի քննման ընթացքում ներպետական պաշտպանության միջոցների անարդյունավետություն) և 6-րդ հոդվածի 1-ին մասը (արդար դատավարության իրավունք)[2]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]