World Football Challenge 2009

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
World Football Challenge 2009
World Football Challenge 2009
World Football Challenge 2009.jpg
Մրցաշրջանի մանրամասներ
Մրցաշրջանի ժամկետ Հուլիսի 19 - Հուլիսի 26
Մասնակիցներ 4
Մրցանակային տեղեր
Ոսկե մեդալ Չեմպիոն Անգլիա Չելսի
Մրցաշրջանի վիճակագրություն
Խաղեր 6
Խփված գոլեր 14  (2.33 գոլ խաղում)
Ռմբարկու(ներ) Կոտ դ'Իվուար Դիդիե Դրոգբա
Արգենտինա Դիեգո Միլիտո  (2 գոլ)

World Football Challenge 2009, միջազգային ֆուտբոլային ակումբային մրցաշար Եվրոպայի և Հյուսիսային Ամերիկայի թիմերի միջև, որը կայացել է 2009 թվականի հուլիսի 19-ից հուլիսի 26-ը։ Յուրաքանչյուր թիմ մնացած թիմերի դեմ խաղացել է 3 խաղ՝ շրջանաձևային համակարգով: Բոլոր խաղերն անց են կացվել ԱՄՆ-ի չեզոք դաշտում։ World Football Challenge 2009 թվականի հաղթողը դարձել է լոնդոնյան «Չելսին»:

Թիմեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

World Football Challenge 2009 մրցաշարին մասնակցել են հետևյալ 4 ակումբները[1][2][3]:

Մարզադաշտեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

World Football Challenge-ն անցկացվել է 6 քաղաքի 6 մարզադաշտերում[3]

Պալո-Ալտո, Կալիֆորնիա Փասադենա, Կալիֆոռնիա Ատլանտա, Ջորջիա Բալթիմոր, Մերիլենդ Ֆոկսբորո, Մերիլենդ Արլինգտոն, Մասաչուսեթս
Ստանֆորդ Ստադիում Ռոուզ Բոուլ Ջորջիա Դոմ M&T Bank Ջիլետ Ստեդիում Կովբոյս Ստեդիում
Տարողություն։ 50,000 Տարողություն։ 92,542 Տարողություն։ 71,228 Տարողություն։ 71,008 Տարողություն։ 68,756 Տարողություն։ 80,000
Stanstadium view.jpg Rose Bowl aerial.jpg 2006 VT UGA CFABowl kickoff.jpg Mandtbankstade.png Gillette Stadium02.jpg Cowboysstadium js.jpg

Կանոնակարգ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Չելսին ընդդեմ Ամերիկայի Կովբոյզ Ստադիոնում

Ակումբները յուրաքանչյուր խփած գնդակի համար ստանում են մեկական միավոր, միավորները հաշվվում են մինչև 3 գնդակը։ Հիմնական ժամանակում հաղթելու համար թիմն ստանում է 3 միավոր։ Եթե հիմնական ժամանակի վերջանալուց հետո հաշիվը ոչ ոքի է, ապա յուրաքանչյուր թիմ 1-ական միավոր է ստանում և հաղթողին որոշում են 11-մետրանոց հարվածաշարի միջոցով։ Հաղթողն ստանում է լրացուցիչ միավորներ։ Ամենաշատ միավորներ հավաքած թիմը դառնում է World Football Challenge-ի հաղթողը[4]:

Վերջնական դրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Թիմ Խ Հ ՀՄ ՊՄ Պ ԽԳ ԸԳ ± Միավորներ
Անգլիա Չելսի 3 3 0 0 0 6 1 +5 15
Մեքսիկա Ամերիկա 3 1 1 0 1 3 4 -1 8
Իտալիա Ինտեր 3 1 0 1 1 3 3 0 7
Իտալիա Միլան 3 0 0 0 3 2 6 -4 2

Ռմբարկուներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տեղ Խաղացող Ակումբ Գոլեր
1 Կոտ դ'Իվուար Դիդիե Դրոգբա Անգլիա Չելսի 2
Արգենտինա Դիեգո Միլիտո Իտալիա Ինտեր
3 Կոլումբիա Իվան Կորդոբա Իտալիա Ինտեր 1
Մեքսիկա Էնրիկե Էսկուեդա Մեքսիկա Ամերիկա
Իտալիա Ֆիլիպպո Ինձագի Իտալիա Միլան
Անգլիա Ֆրենկ Լեմպարդ Անգլիա Չելսի
Ֆրանսիա Ֆլորան Մալուդա Անգլիա Չելսի
Մեքսիկա Դենիել Մարկես Մեքսիկա Ամերիկա
Արգենտինա Ֆրանկո Դի Սանտո Անգլիա Չելսի
Նիդերլանդներ Կլարենս Զեեդորֆ Իտալիա Միլան
Մեքսիկա Խուան Կառլոս Սիլվա Մեքսիկա Ամերիկա
Ռուսաստան Յուրի Ժիրկով Անգլիա Չելսի

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]