Jump to content

Ուոլ Սթրիթ Ջորնալ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
(Վերահղված է The Wall Street Journalից)
Ուոլ Սթրիթ Ջորնալ
անգլ.՝ The Wall Street Journal[1][2][3][…]
պատկերանիշ
Տեսակօրաթերթ, business newspaper?, գիտական հանդես և կայք
ՀապավումWall St. J., East. Ed.
Լեզուանգլերեն[4][5][3][…]
Գլխավոր խմբագիրEmma Tucker?
Հիմնադրվել էհուլիսի 8, 1889
ՀիմնադիրCharles Dow?, Edward Jones? և Charles Bergstresser?
ՀրատարակիչDow Jones & Company[6]
ՍեփականատերDow Jones & Company[7][8]
Երկիր ԱՄՆ[1][4][5][…]
Հրատարակման վայրՆյու Յորք[2][5][3][…]
Հաճախականություն1 օր[2][9]
ISSN0099-9660, 2574-9579, 0193-2241 և 1092-0935
OCLC4299067 և 13785200
Պարգևներ
Կայքwsj.com​(անգլ.)
 The Wall Street Journal Վիքիպահեստում

Ուոլ Սթրիթ Ջորնալ (The Wall Street Journal, հայտնի է որպես «the Journal», կրճատ՝ WSJ), ամերիկյան թերթ, որի գրասենյակը գտնվում է Նյու Յորքի Միդթաուն Մանհեթենում։ Ապահովում է նորությունների, մասնավորապես բիզնեսի և ֆինանսների, լայնածավալ լուսաբանում և գործում է բաժանորդագրության մոդելով, որը պահանջում է, որ ընթերցողները վճարեն հոդվածների և այլ բովանդակության մեծ մասին մուտք գործելու համար։ «the Journal»-ը հրատարակում է շաբաթական վել է օր Dow Jones & Company-ն, որը News Corp- ի ստորաբաժանում է։

2025 թվականի դրությամբ The Wall Street Journal-ը Միացյալ Նահանգների ամենամեծ թերթն է տպագիր տպաքանակով ՝ մոտ 412,000 տպագիր բաժանորդներով։ Այն ունի ավելի քան չորս միլիոն թվային բաժանորդ, որը երկրորդն է երկրում The New York Times-ից հետո։ Թերթը Միացյալ Նահանգների ամենահայտնի թերթերից մեկն է[11][12]։ Թերթի առաջին համարը լույս է տեսել 1889 թվականի հուլիսի 8-ին[13]։ «The Journal»-ի խմբագրական էջը իր դիրքորոշումներով սովորաբար կենտրոնամետ է, մինչդեռ լրատվական հաղորդումները ավելի կենտրոնամետ են[14][15][16][17][18]։ Թերթն արժանացել է 39 Պուլիցերյան մրցանակի[19][20][21]:

Պատմություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հիմնադրում և վաղ տարիներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Ուոլ Սթրիթ Ջորնալի» նախորդներից մեկը՝ Kiernan News Agency գործակալությունը, հիմնադրել է Ջոն Ջ. Կիերնանը 1869 թվականին[22]։ 1880 թվականին Կիերնանը որպես թղթակիցներ աշխատանքի է ընդունել Չարլզ Հ. Դոուին և Էդվարդ Դ. Ջոունսին։ Քոլիս Փոթեր Հանթինգթոնի առաջարկով Դոուն և Ջոունսին, Կիերնանի մեկ այլ թղթակցի՝ Չարլզ Բերգստրեսերի հետ միասին, հիմնադրել են սեփական լրատվական ծառայությունը՝ «Dow Jones and Company»։ Ընկերության գրասենյակը գտնվել է Ուոլ Սթրիթ 15 հասցեում գտնվող շենքի նկուղում՝ Կիերնանի ընկերության հարևանությամբ, Նյու Յորքի ֆոնդային բորսայի շենքի կողքին[23]։

«Dow Jones & Company»-ի առաջին արտադրանքը կարճ լրատվական տեղեկագրեր էին, որոնք ձեռքով հասցվել են ֆոնդային բորսայի բրոքերներին[24]։ 1883 թվականին այս տեղեկագրերը միավորվել են օրական տպագիր ամփոփագրի մեջ, որը կոչվել է Customers' Afternoon Letter, և վաճառվել է ամսական $1,50-ով՝ ի հակադրություն Dow Jones-ի ամսական $15 արժողությամբ տեղեկագրային ծառայության։ 1885 թվականին ընկերությունը բացել է սեփական տպարանը՝ Բրոդվեյ 71 հասցեում[25]։

1889 թվականի հուլիսի 8-ից Afternoon Letter-ը վերանվանվել է «Ուոլ Սթրիթ Ջորնալ»։ Առաջին համարը չորս էջանոց էր, 20¾ × 15½ դյույմ չափսերով, և արժեր 2 ցենտ։ Ինչպես 1986 թվականին գրել է Էդվարդ Ի. Շարֆը, թերթի վաղ շրջանի բովանդակությունը հիմնականում բաղկացած էր օրվա գործարար կյանքի հոգնեցուցիչ, մանրամասն նկարագրություններից՝ առանց լուրջ խմբագրման[25]։ Գրեթե 40 տարի թերթի առաջին էջն ունեցել է չորս սյունակի ձևաչափ, որի միջին երկու սյունակները նվիրված էին լրահոսին, իսկ ծայրամասային երկուսում տեղադրվում էին բրոքերային ծառայությունների գովազդներ։ Թերթը հիմնականում կենտրոնացել էր լրատվական գործակալությունների նյութերի և բաժնետոմսերի ու պարտատոմսերի ցուցակների վրա, երբեմն անդրադառնալով նաև սպորտին կամ քաղաքականությանը[25]։ Բոստոնի հետ մասնավոր հեռագրական կապից բացի, թերթի թղթակիցները տեղեկություններ էին փոխանցում հեռագրով Վաշինգտոնից, Ֆիլադելֆիայից, Չիկագոյից, Փիթսբուրգից, Օլբանիից և Լոնդոնից[26]։

1896 թվականին թերթը սկսել է հրապարակել երկու առանձին Dow Jones ինդեքսներ՝ «Dow Jones Industrial Average» և «Dow Jones Railroad Average»[27]։ Առաջին առավոտյան համարը հրատարակվել է 1898 թվականի նոյեմբերի 14-ին, և 1890-ականների վերջին օրական տպաքանակը հասել է 7000-ի։ Չարլզ Դոուն 1899 թվականի ապրիլի 21-ին գրել է առաջին «Review and Outlook» սյունակը՝ առաջին էջի խմբագրական, որը բացատրում էր բաժնետոմսերի գները մարդկային բնության տեսանկյունից. Դոուի այս մոտեցումը հետագայում հայտնի է դարձել որպես «Դոուի տեսություն»[28]։

Բարրոնի սեփականատիրության շրջան

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իր մահվանից քիչ առաջ՝ 1902 թվականին, Դոուն համաձայնել է «Dow Jones»-ը և «Ուոլ Սթրիթ Ջորնալը» վաճառել Քլարենս Ու. Բարրոնին՝ 1889 թվականից թերթի Բոստոնի թղթակցին, $130,000-ով (2025 թվականի համարժեքով՝ մոտ $4,8 միլիոն)[29]։ Բարրոնի ֆինանսական դժվարությունների պատճառով գնման $2500 կանխավճարը կատարել է նրա կինը՝ Ջեսի Ուոլդրոն Բարրոնը. ինքը՝ Քլարենսը, «Dow Jones»-ի բաժնետոմս ձեռք է բերել միայն մոտ տասը տարի անց[30]։

Բարրոնի սեփականատիրության օրոք Թոմաս Ֆ. Վուդլոքը թերթի խմբագիրն էր 1902-1905 թվականներին, որի ընթացքում օրական տպաքանակը 7000-ից հասել է 11,000-ի[31]։ 1908 թվականին Ուիլյամ Փիթեր Համիլթոնը դարձել է գլխավոր խմբագրական սյունակագիր, և թերթը սկսել է ավելի հստակ արտացոլել Բարրոնի հայացքները՝ ազատ շուկայական կապիտալիզմին նվիրված սյունակների միջոցով[32]։ Բարրոնին և իր նախորդներին վերագրվում է անկախ ֆինանսական լրագրության ավանդույթի հիմնադրումը, ինչը իր ժամանակի բիզնես լրագրության մեջ նորույթ էր։ 1921 թվականին հիմնադրվել է «Barron's»՝ ԱՄՆ-ի առաջատար ֆինանսական շաբաթաթերթը[33]։ Տպաքանակը շարունակել է աճել՝ 1920 թվականին հասնելով 18,750-ի, իսկ 1928 թվականին կարճ ժամանակով՝ 52,000-ի։ Բարրոնը մահացել է1928 թվականին՝ «1929 թվականի ֆոնդային շուկայի փլուզումից» մեկ տարի առաջ. նրա ժառանգները՝ Բանկրոֆթների ընտանիքը, ընկերության վերահսկողությունը պահպանել են մինչև 2007 թվականը[33]։

Մեծ դեպրեսիա և Կիլգորի բարեփոխումները

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1929 թվականի ֆոնդային շուկայի փլուզումը թերթի համար դարձել է նոր մարտահրավեր՝ Բարրոնի մահվանից հետո։ Ուիլյամ Փիթեր Համիլթոնը մահացել է թոքաբորբից 1929 թվականի դեկտեմբերի 9-ին, 63 տարեկան հասակում։ Տպաքանակը, որը 1928 թվականին գերազանցել էր 50,000-ը, 1930-ականներին իջել է 28,000-ից ցածր, և թերթը 28 էջից փոքրացել է մինչև 16 էջ։ «Dow Jones»-ի նախագահ Հյու Բանկրոֆթը հեռացել է 1932 թվականին. նրա մահից հետո՝ 1933 թվականին, այրին՝ Ջեյն Ուոլդրոն Բանկրոֆթը, ընկերության նոր նախագահ է նշանակել Քենեթ Քրեյվեն «Քեյսի» Հոգեյթին, որ նպատակ է ունեցել ընդլայնել թերթի շրջանակը՝ այն դարձնելով «ավելի ընդհանուր բիզնես թերթ»՝ բաժնետոմսերի և պարտատոմսերի թվերից դուրս[34]։

1929 թվականի հոկտեմբերի 21-ին թերթը գործարկել է Խաղաղօվկիանոսյան ափի հրատարակությունը, որը կենտրոնացած էր Կալիֆոռնիայի բիզնեսի վրա, սակայն դրա տպաքանակը երբեք չի գերազանցել 3000-ը, և Մեծ դեպրեսիան հանգեցրել է բազմաթիվ բաժանորդագրությունների չեղարկման։ 1931 թվականին Բեռնարդ Կիլգորը դարձավ թերթի լրատվական խմբագիր. նա սկսել է գրել «Dear George» սյունակը՝ բարդ ֆինանսական թեմաներ պարզ լեզվով բացատրելու համար, ինչը կտրուկ տարբերվում էր թերթի մյուս, մասնագիտական ժարգոնով լի հոդվածներից։ 1934 թվականին Կիլգորը սկսել է գրել «What's News» օրական լրահոսի ամփոփագիրը թերթի առաջին էջի համար, որը գրավել է Սպիտակ տան ուշադրությունը. Նախագահ Ֆրանկլին Դ. Ռուզվելտը հրապարակավ երաշխավորել է Կիլգորի հոդվածները[35]։ Այնուամենայնիվ, թերթը շարունակում էր ֆինանսական դժվարություններ ունենալ. 1940 թվականին տպաքանակը կանգնած էր 32,000-ի վրա, և «Dow Jones»-ը $2 միլիոն եկամտից ստացել է ընդամենը $69,000 շահույթ[36]։

1940-ականներին «Dow Jones»-ը սկսել է թերթի վերակառուցումը. Կիլգորը 1941 թվականին նշանակվել է գործադիր խմբագիր, իսկ 1945 թվականին՝ ընկերության գործադիր տնօրեն[37]։ Կիլգորի նպատակն էր, որպեսզի յուրաքանչյուր հոդված բավարարի ինչպես բարդ, այնպես էլ սկսնակ ընթերցողի պահանջները, ինչպես նաև թերթի Արևելյան և Արևմտյան ափերի հրատարակությունները դարձնել ավելի միասնական՝ ազգային լսարանի համար հասանելի[38]։

1947 թվականին թերթը արժանացել է իր առաջին Փուլիցերյան մրցանակին՝ Ուիլյամ Հենրի Գրայմսի խմբագրականների համար[37]։ Նույն թվականի մայիսին բացվել է Դալլասում գործող հարավարևմտյան հրատարակությունը, իսկ 1949 թվականին ընդունվել է «Ամենուր բիզնեսում հաջողության հասնող մարդիկ կարդում են Ուոլ Սթրիթ Ջորնալը» կարգախոսը։ Տպաքանակն այս ընթացքում գրեթե չորսապատկվել է՝ 1940 թվականի 32,000-ից հասնելով 1949 թվականի 140,000-ի[39]։ Թերթի առաջին խոշոր լրագրողական մրցանակը՝ Sigma Delta Chi հանրային ծառայության մրցանակը, ստացվել է 1952 թվականի վերջին՝ Empire Mail Order ընկերության և կազմակերպված հանցավորության միջև կապեր բացահայտող հրապարակումների համար, որոնք հաջորդեցին Հովարդ Հյուզի կողմից «RKO Pictures»-ի վաճառքի մասին լուրին[40]։ 1950-ականներին տպաքանակի աճը շարունակվել է՝ 1951 թվականին հասնելով 205,000-ի, 1955-ին՝ 400,000-ի, և 1957 թվականին գերազանցելով 500,000-ը[41]։

Ֆիլիպսի և հետագա ընդլայնման շրջան

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
ԱՄՆ նախագահ Ռոնալդ Ռեյգանի հարցազրույցը WSJ- ի հետ Օվալաձև աշխատասենյակում 1985 թվականի փետրվարին

Ուորեն Հ. Ֆիլիպսը 1957 թվականին դարձավ գործադիր խմբագիր՝ Չիկագոյի բյուրոյի ղեկավարից բարձրացվելով։ Ի տարբերություն թերթի այն ժամանակվա հիմնականում միջմիջինարևմտյան, WASP ղեկավարության, Ֆիլիպսը հրեական ծագում ուներ. նախկին սոցիալիստ, 1950-ականներին նա իր քաղաքական հայացքները փոխեց՝ ընդունելով սոցիալական լիբերալիզմ և ֆիսկալ պահպանողականություն։ Ֆիլիպսի օրոք թերթը մանրամասն լուսաբանել է քաղաքացիական իրավունքների շարժումը՝ պատճառաբանելով, որ դա միջին բիզնեսմենի համար կարևոր տեղեկություն է, այդ թվում՝ Փոքր Ռոքի դպրոցների ինտեգրման ճգնաժամի լուսաբանման ժամանակ[42]։

Վլադիմիր Պուտինը Wall Street Journal-ի թղթակից Կարեն Էլիոթ Հաուսի հետ 2002 թվականին

1962-1963 թվականների Նյու Յորքի թերթերի գործադուլի ընթացքում «Ուոլ Սթրիթ Ջորնալը» եղել է միակ օրաթերթը, որը շարունակել է տպագրվել Նյու Յորքում. գործադուլից հետո Կիլգորը հրամայել է տպարանները տեղափոխել Չիկոպի (Մասաչուսեթս)՝ 1963 թվականի հուլիսի 1-ից[43]։ Կիլգորի մահվան պահին՝ 1967 թվականին, թերթի տպաքանակը գերազանցում էր մեկ միլիոնը[37]։ Նույն թվականին «Dow Jones Newswires»-ը սկսել է լայնածավալ ընդլայնում ԱՄՆ-ից դուրս, տեղակայելով լրագրողներ Եվրոպայի, Ասիայի, Լատինական Ամերիկայի, Ավստրալիայի և Աֆրիկայի ֆինանսական կենտրոններում։ 1970 թվականին «Dow Jones»-ը գնել է Ottaway թերթերի ցանցը (հետագայում՝ Dow Jones Local Media Group)։

1971-1997 թվականներին թերթը զգալիորեն ընդլայնվել է՝ մի շարք գործարկումների, ձեռքբերումների և համատեղ ձեռնարկությունների միջոցով, այդ թվում՝ «Factiva», «The Wall Street Journal Asia», «The Wall Street Journal Europe», WSJ.com կայքը, Dow Jones Indexes և «MarketWatch»։ 1996 թվականին թողարկվել է «The Wall Street Journal Online»-ը, որը սկզբից ի վեր հասանելի է եղել միայն բաժանորդագրությամբ։ 2007 թվականի մայիսի 2-ին «News Corporation»-ը «Dow Jones»-ի համար ներկայացրել է չհրավիրված գնման առաջարկ՝ մեկ բաժնետոմսի համար $60, մինչդեռ բաժնետոմսը վաճառվում էր $36,33-ով[44]։

Վերջին նվաճումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • WSJ ամսական թվային ամսագիրը, մեկնարկել է 2020 թվականի հունիսի 30-ին՝ երիտասարդ ընթերցողներին գրավելու նպատակով[45]։
  • Հասել է 3 միլիոն բաժանորդների 2020 թվականի մայիսին[46]
  • WSJ Live-ը հասանելի է դարձել բջջային սարքերի համար 2011 թվականի սեպտեմբերին[47]։
  • WSJ Weekend-ը ՝ շաբաթավերջյան թերթը, 2010 թվականի սեպտեմբերին ընդլայնվել է երկու նոր բաժիններով՝ «Ծառայությունից դուրս» և «Ակնարկ»[48][49]։
  • «Մեծ Նյու Յորք»՝ Նյու Յորքի մայրաքաղաքային տարածքին նվիրված առանձին, լիագույն բաժինը, ցուցադրվել է 2010 թվականի ապրիլից մինչև 2021 թվականի հուլիսը[50]։
  • «Ուոլ Սթրիթ Ջորնալի» Սան Ֆրանցիսկոյի ծոցի տարածքի հրատարակությունը, որը կենտրոնանում է տեղական նորությունների և իրադարձությունների վրա, թողարկվել է 2009 թվականի նոյեմբերի 5-ին՝ տեղական մակարդակով յուրաքանչյուր հինգշաբթի տպագրված «The Wall Street Journal»- ում և ամեն օր առցանց՝ WSJ.com/SF կայքում[51]:
  • WSJ Weekend, նախկինում կոչվում էր «Շաբաթվա շաբաթավերջի թողարկում», 2005թ. սեպտեմբեր[52]։
  • «Այսօրվա օրագրի» թողարկումը, որը ներառում էր անձնական օրագրի և գունավոր տպագրության հնարավորությունների ավելացում. 2002 թվականի ապրիլ[53]։
  • «Ուոլ Սթրիթ Ջորնալի» թողարկումը տեղի է ունեցել կիրակի օրը ՝ 1999 թվականի սեպտեմբերի 12-ին։ Չորս էջանոց տպագիր հավելված՝ բնօրինակ ներդրումային նորություններով, շուկայական հաշվետվություններով և անձնական ֆինանսների վերաբերյալ խորհուրդներով, որը հրապարակվել է ԱՄՆ այլ թերթերի բիզնես բաժիններում։ WSJ-ի կիրակնօրյա տպաքանակը գագաթնակետին հասավ 2005 թվականին՝ 84 թերթ, որոնք հասան գրեթե 11 միլիոն տան։ Հրատարակությունը դադարեցվել է 2015 թվականի փետրվարի 7-ին[54]։
  • Ուրբաթ օրվա օրագիր, նախկինում կոչվել է Առաջին շաբաթավերջի օրագիր, 1998 թվականի մարտի 20[55]։
  • WSJ.com-ը գործարկվել է 1996 թվականի ապրիլին[56]։
  • Առաջին եռամասանոց հանդես՝ հոկտեմբեր 1988[55]։
  • Առաջին երկբաժին ամսագիր՝ 1980 թվականի հունիս[55]։

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 The ISSN portal — Paris: ISSN International Centre, 2005. — ISSN 0099-9660
  2. 1 2 3 Կոնգրեսի գրադարանի առցանց կատալոգ
  3. 1 2 3 Agence bibliographique de l'enseignement supérieur (France) Système universitaire de documentation (ֆր.) — Montpellier: ABES, 2001.
  4. 1 2 National Collective Archive of Periodicals (իտալ.) — 1972.
  5. 1 2 3 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/nlmcatalog/9877132
  6. ↑ Our FAQs // https://www.wsj.com/about-us
  7. ↑ Ballotpedia — 2007.
  8. ↑ https://www.dowjones.com/products/wsj/
  9. ↑ Muck Rack — 2009.
  10. ↑ https://www.pulitzer.org/winners/wall-street-journal
  11. ↑ Caulfield, Mike (January 8, 2017), «National Newspapers of Record», Web Literacy for Student Fact-Checkers (անգլերեն), Self-published, Արխիվացված է օրիգինալից October 2, 2020-ին, Վերցված է July 20, 2020-ին
  12. ↑ Corey Frost; Karen Weingarten; Doug Babington; Don LePan; Maureen Okun (May 30, 2017). The Broadview Guide to Writing: A Handbook for Students (6th ed.). Broadview Press. էջեր 27–. ISBN 978-1-55481-313-1. Վերցված է May 7, 2022-ին.
  13. ↑ «The Wall Street Journal Strengthens Its International Editions; Repositions To Better Serve Global Business Leaders and Advertisers» (Press release). May 8, 2005. Արխիվացված օրիգինալից December 3, 2020-ին. Վերցված է September 29, 2020-ին.
  14. ↑ Yochai Benkler; Robert Faris; Hal Roberts (2018). Network Propaganda: Manipulation, Disinformation, and Radicalization in American Politics. Oxford University Press. էջեր 353–354. ISBN 978-0-19-092364-8. Արխիվացված օրիգինալից November 18, 2023-ին. Վերցված է October 30, 2023-ին. «One of our clearest and starkest findings is the near disappearance of center-right media. There is the Wall Street Journal, with its conservative editorial page but continued commitment to journalistic standards in its reporting; and to some extent The Hill plays a center-right role. Both sites appear in the center of the partisan landscape according to our data because readers on the right did not pay attention to these sites any more than readers on the left did.»
  15. ↑ Ember, Sydney (March 22, 2017). «Wall Street Journal Editorial Harshly Rebukes Trump». The New York Times. Արխիվացված օրիգինալից March 22, 2017-ին.
  16. ↑ Bowden, John (January 11, 2019). «Wall Street Journal editorial: Conservatives 'could live to regret' Trump emergency declaration». The Hill. Արխիվացված օրիգինալից May 20, 2023-ին. Վերցված է April 16, 2024-ին.
  17. ↑ Vernon, Pete (March 22, 2017). «Unpacking WSJ's 'watershed' Trump editorial». Columbia Journalism Review. ISSN 0010-194X. Արխիվացված օրիգինալից June 21, 2017-ին.
  18. ↑ Desai, Shevon. «Research Guides: "Fake News," Lies, and Misinformation: Where do news sources fall on the political bias spectrum?». guides.lib.umich.edu (անգլերեն). Վերցված է 2026-03-26-ին.
  19. ↑ «The Wall Street Journal». dowjones. Արխիվացված օրիգինալից December 9, 2022-ին. Վերցված է August 28, 2018-ին.
  20. ↑ «National Reporting». The Pulitzer Prizes. Արխիվացված օրիգինալից April 26, 2017-ին. Վերցված է August 3, 2022-ին. «2019 – Staff of The Wall Street Journal: For uncovering President Trump's secret payoffs to two women during his campaign who claimed to have had affairs with him, and the web of supporters who facilitated the transactions, triggering criminal inquiries, and calls for impeachment.»
  21. ↑ «2023 Pulitzer Prizes Winners & Finalists». www.pulitzer.org. Արխիվացված օրիգինալից May 11, 2023-ին. Վերցված է May 10, 2023-ին.
  22. ↑ Wells, Rob (2020). «John J. Kiernan: Business Journalism Pioneer, 1845-1893» (PDF). Journalism History. էջեր 321–338.
  23. ↑ Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 2-3. ISBN 0-8253-0359-1.
  24. ↑ «Dow Jones History: The Late 1800s». Dow Jones and Company.
  25. 1 2 3 Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 4.
  26. ↑ Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 8.
  27. ↑ «Dow Jones Industrial Average First Published». Library of Congress.
  28. ↑ Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 6-7.
  29. ↑ Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 9-10.
  30. ↑ Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 14.
  31. ↑ Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 15.
  32. ↑ Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 16.
  33. 1 2 Crossen, Cynthia (2007-08-01). «It All Began in the Basement of a Candy Store». The Wall Street Journal.
  34. ↑ Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 34-50.
  35. ↑ Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 50-53.
  36. ↑ Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 60.
  37. 1 2 3 Crossen, Cynthia (2007-08-01). «It All Began in the Basement of a Candy Store». The Wall Street Journal.
  38. ↑ Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 63-64.
  39. ↑ Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 60,104.
  40. ↑ Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 121-122.
  41. ↑ Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 154.
  42. ↑ Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 167-171.
  43. ↑ Scharff, Edward E. (1986). Worldly Power: The Making of The Wall Street Journal. New York: Beaufort Books Publishers. էջ 118-119.
  44. ↑ «News Corporation makes takeover bid for Dow Jones». Reuters. 2007-05-02. {{cite web}}: Missing or empty |url= (օգնություն)
  45. ↑ Laura Hazard, Owen (June 30, 2020). «The Wall Street Journal aims for a younger audience with Noted, an Instagram-heavy news and culture magazine». Nieman Lab. Արխիվացված օրիգինալից July 4, 2020-ին. Վերցված է July 14, 2020-ին.
  46. ↑ Roush, Chris (May 7, 2020). «News Corp CEO Thomson: WSJ reaches 3 million subscribers». Talking Biz News. Արխիվացված օրիգինալից July 15, 2020-ին. Վերցված է July 14, 2020-ին.
  47. ↑ «Wall Street Journal Adds to Live Video Programming». The New York Times. September 13, 2011. Արխիվացված օրիգինալից August 4, 2014-ին.
  48. ↑ Shafer, Jack (September 25, 2010). «Weekend update: The Wall Street Journal remakes its Saturday edition». Slate. Արխիվացված օրիգինալից January 16, 2021-ին. Վերցված է September 13, 2020-ին.
  49. ↑ «Introducing Exchange From The Wall Street Journal». The Wall Street Journal. June 2, 2018. ISSN 0099-9660. Արխիվացված է օրիգինալից June 2, 2018-ին. Վերցված է September 23, 2024-ին.
  50. ↑ Robertson, Katie (June 17, 2021). «The Wall Street Journal will close its Greater New York section». The New York Times. Արխիվացված է օրիգինալից December 28, 2021-ին. Վերցված է July 29, 2021-ին.
  51. ↑ «'Wall Street Journal' launches San Francisco edition». adage.com. November 5, 2009. Արխիվացված օրիգինալից November 26, 2020-ին. Վերցված է September 13, 2020-ին.
  52. ↑ «Journal to Start Weekend Edition Next September». The Wall Street Journal. September 16, 2004. ISSN 0099-9660. Արխիվացված է օրիգինալից October 12, 2023-ին. Վերցված է September 13, 2020-ին.
  53. ↑ Newswires, Dow Jones (May 13, 2003). «Dow Jones Ad Linage Remained Soft in April». The Wall Street Journal. ISSN 0099-9660. Արխիվացված օրիգինալից January 6, 2021-ին. Վերցված է September 13, 2020-ին.
  54. ↑ «Goodbye From The WSJ Sunday». The Wall Street Journal. February 8, 2015. Արխիվացված է օրիգինալից February 8, 2015-ին. Վերցված է September 23, 2024-ին.
  55. 1 2 3 «The Wall Street Journal» (PDF). wsjpro.com. January 2012. Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) November 23, 2020-ին. Վերցված է September 13, 2020-ին.
  56. ↑ «WSJ.com». online.wsj.com. Արխիվացված օրիգինալից December 19, 2016-ին.
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Ուոլ_Սթրիթ_Ջորնալ&oldid=10883494» էջից