Jump to content

The Vanguard Group

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
The Vanguard Group
պատկերանիշ
Տեսակբիզնես ձեռնարկություն, ձեռնարկություն և ձեռնարկություն
Երկիր ԱՄՆ
Հիմնադրվածմայիսի 1, 1975
Գլխադասային գրասենյակMalvern, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ
Անվանված էHMS Vanguard?
Անձնակազմ15 000 մարդ (սեպտեմբերի 30, 2017)[1]
ՀիմնադիրՋոն Բոգլ
Կայքinvestor.vanguard.com​(անգլ.)

The Vanguard Group, Inc., ամերիկյան գրանցված ներդրումային խորհրդատվական ընկերություն, հիմնադրվել է 1975 թվականի մայիսի 1-ին: Կենտրոնակայանը գտնվում է Մալվերնում (Փենսիլվանիա): 2025 թվականի դրությամբ ընկերությունը տնօրինում է մոտ 12 տրիլիոն դոլարի համաշխարհային կառավարվող ակտիվներ։ Այն հանդիսանում է փոխադարձ հիմնադրամների աշխարհի խոշորագույն մատակարարը և բորսայական ֆոնդերի (ETF) երկրորդ խոշորագույն մատակարարը՝ BlackRock-ի iShares-ից հետո[2][3]։ Բացի փոխադարձ հիմնադրամներից և ETF-ներից, Vanguard-ն առաջարկում է բրոքերային ծառայություններ, կրթական հաշիվների սպասարկում, ֆինանսական պլանավորում, ակտիվների կառավարում և հավատարմագրային ծառայություններ: Vanguard-ի կողմից կառավարվող մի քանի փոխադարձ հիմնադրամներ զբաղեցնում են առաջին հորիզոնականները կառավարվող ակտիվների ծավալով ԱՄՆ-ի փոխադարձ հիմնադրամների ցանկում[4]։ BlackRock-ի և State Street-ի հետ մեկտեղ Vanguard-ը համարվում է ինդեքսային հիմնադրամների «Մեծ եռյակ» կառավարիչներից մեկը[5][6]։

Հիմնադիր և նախկին նախագահ Ջոն Ք. Բոգլին է վերագրվում անհատ ներդրողների համար հասանելի առաջին ինդեքսային հիմնադրամի ստեղծումը[7]:

Vanguard-ը պատկանում է հենց ընկերության կողմից կառավարվող հիմնադրամներին, հետևաբար այն պատկանում է իր հաճախորդներին[8]։ Vanguard-ն իր հիմնադրամների մեծ մասի համար առաջարկում է երկու դասի բաժնետոմսեր՝ «ներդրողի բաժնետոմսեր» և «ադմիրալական բաժնետոմսեր»: Ադմիրալական բաժնետոմսերն ունեն փոքր-ինչ ավելի ցածր ծախսերի գործակից, սակայն պահանջում են ավելի բարձր նվազագույն ներդրում, հաճախ՝ 3,000-ից մինչև 100,000 դոլար յուրաքանչյուր հիմնադրամի համար[9]։ Vanguard-ի կորպորատիվ կենտրոնակայանը գտնվում է Մալվերնում՝ Ֆիլադելֆիայի արվարձանում: Ընկերությունն ունի մասնաճյուղեր Շարլոթում, Դալասում, Վաշինգտոնում և Սքոթսդեյլում, ինչպես նաև Կանադայում, Ավստրալիայում, Ասիայում և Եվրոպայում[10]։

Պատմություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հիմնադրում

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Ջոն Ս. Բոգլը 2007 թվականին։

1951 թվականին, Փրինսթոնի համալսարանի իր ավարտական թեզի համար, Ջոն Ք. Բոգլն իրականացրել է մի հետազոտություն, որի արդյունքում պարզել է, որ փոխադարձ հիմնադրամների մեծ մասն ավելի շատ գումար չի վաստակում, քան ֆոնդային շուկայի լայն ինդեքսները[11]։ Նույնիսկ եթե հիմնադրամներում ներառված բաժնետոմսերը գերազանցում էին էտալոնային ինդեքսին, կառավարման վճարները նվազեցնում էին ներդրողների շահույթը՝ այն հասցնելով ինդեքսի եկամտաբերությունից ցածր մակարդակի[12]։

1951 թվականին Փրինսթոնի համալսարանն ավարտելուց անմիջապես հետո Բոգլն աշխատանքի է անցել Wellington Management Company-ում[13]։ 1966 թվականին իրականացրել է միաձուլում բոստոնյան հիմնադրամների կառավարման մի խմբի հետ[13]։ 1967 թվականին դարձել է նախագահ, իսկ 1970 թվականին՝ գլխավոր գործադիր տնօրեն (CEO)[13]։ Սակայն միաձուլումը վատ ավարտ է ունեցել, և Բոգլը հեռացվել է աշխատանքից 1974 թվականին[13]։ Աշխատանքից հեռացվելու մասին Բոգլն ասել է. «Այդ սխալի մեջ, որն ամոթալի էր, աններելի և արտացոլում էր անհասությունն ու փաստերով չհիմնավորված ավելորդ վստահությունը, հիանալին այն էր, որ ես շատ բան սովորեցի: Եվ եթե ես այն ժամանակ չհեռացվեի, Vanguard-ը չէր լինի»[14]։

Բոգլը պայմանավորվածություն ձեռք է բերել Wellington-ի կազմում ստեղծել հիմնադրամների նոր ստորաբաժանում: Նա այն անվանել է Vanguard՝ ի պատիվ Նեղոսի ճակատամարտում Հորացիո Նելսոնի սրվակիր նավի[15]։ Բոգլն ընտրել է այս անունը այն բանից հետո, երբ հնաոճ տպագրությունների վաճառողը նրան նվիրեց Մեծ Բրիտանիայի ռազմածովային նվաճումների մասին մի գիրք, որտեղ պատկերված էր HMS «Vanguard»-ը[16]։ Wellington-ի ղեկավարները սկզբում դիմադրում էին այս անվանը, բայց հազիվ հաստատեցին այն այն բանից հետո, երբ Բոգլը նշեց, որ Vanguard հիմնադրամները այբբենական կարգով կցուցակագրվեն անմիջապես Wellington Fund-ի կողքին[7]։

Ընկերության աճ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Wellington-ի ղեկավարներն արգելել են հիմնադրամին զբաղվել խորհրդատվական կամ հիմնադրամների կառավարման ծառայություններով։ Բոգլը սա դիտարկել է որպես հնարավորություն՝ ստեղծելու պասիվ հիմնադրամ, որը կապված կլինի S&P 500-ի ցուցանիշների հետ (վերջինս հաստատվել էր 1957 թվականին)[7][17]։ Բոգլը ներշնչված է եղել նաև տնտեսագետ, հետագայում Նոբելյան մրցանակակիր Փոլ Սամուելսոնի հոդվածից, որը հրապարակվել է 1976 թվականի օգոստոսին Newsweek-ում։ Սամուելսոնը գրում էր, որ մանրածախ ներդրողներին անհրաժեշտ է հնարավորություն տալ ներդրումներ կատարել ֆոնդային շուկայի ինդեքսներում, ինչպիսին է S&P 500-ը[18][19]։

1976 թվականին, Wellington-ի տնօրենների խորհրդի հավանությունը ստանալուց հետո, Բոգլը հիմնադրել է First Index Investment Trust-ը (այժմ կոչվում է Vanguard 500 Index Fund)[20]։ Սա պասիվ ներդրումային ամենավաղ ինդեքսային հիմնադրամներից մեկն էր, որին մի քանի տարի առաջ նախորդել էին միայն մի քանի այլ նախագծեր (օրինակ՝ Ջերեմի Գրենթհեմի «Batterymarch Financial Management»-ը Բոստոնում, Ռեքս Սինքֆիլդի կառավարած հիմնադրամները Չիկագոյի American National Bank-ում և Ջոն «Մակ» ՄաքՔուաունինը՝ Wells Fargo-ի Սան Ֆրանցիսկոյի գրասենյակում)[21][22]։

Բոգլի S&P 500 ինդեքսային հիմնադրամը առաջնային հրապարակային տեղաբաշխման (IPO) ժամանակ հավաքել է 11 միլիոն դոլար՝ սպասվող 150 միլիոնի փոխարեն[23]։ Տեղաբաշխումն իրականացնող բանկերը թույլ արձագանքի պատճառով առաջարկել են Բոգլին չեղարկել հիմնադրամը, սակայն նա մերժել է[7][17]։ Այդ ժամանակ Vanguard-ն ուներ ընդամենը երեք աշխատակից՝ Բոգլը և երկու վերլուծաբան: Առաջին տարիներին ակտիվների աճը դանդաղ էր, մասամբ այն պատճառով, որ հիմնադրամը միջնորդավճար չէր վճարում բրոքերներին, ինչն այն ժամանակ անսովոր էր։ Մեկ տարվա ընթացքում հիմնադրամի ակտիվները հասան ընդամենը 17 միլիոն դոլարի, սակայն Wellington-ի հիմնադրամներից մեկը, որը Vanguard-ը կառավարում էր, պետք է միաձուլվեր մեկ այլ հիմնադրամի հետ, և Բոգլը համոզեց Wellington-ին այն միացնել հենց ինդեքսային հիմնադրամին[7][17]։ Սա ակտիվների ծավալը հասցրել է գրեթե 100 միլիոն դոլարի։

Ակտիվների աճն արագացավ 1982 թվականին սկսված «ցուլերի շուկայի» (բարձրացող շուկա) սկզբից հետո, և ինդեքսավորման մոդելը դարձավ ավելի տարածված նաև այլ ընկերություններում: Այդ նմանակող հիմնադրամները հաջողություն չունեցան, քանի որ սովորաբար ավելի բարձր վճարներ էին գանձում, ինչը հակասում էր ինդեքսային հիմնադրամների նպատակին: 1984 թվականի նոյեմբերին Vanguard-ը Primecap-ի հետ համատեղ գործարկեց Vanguard Primecap հիմնադրամը[24]։ 1986 թվականի դեկտեմբերին Vanguard-ը գործարկեց իր երկրորդ փոխադարձ հիմնադրամը՝ պարտատոմսերի ինդեքսային հիմնադրամը, որը կոչվում էր Total Bond Fund. այն առաջին պարտատոմսային ինդեքսային հիմնադրամն էր, որը երբևէ առաջարկվել է անհատ ներդրողներին[25]։ Ավելի վաղ քննադատություն կար, որ առաջին հիմնադրամն ընդգրկում էր միայն S&P 500 ինդեքսը[7][17]։ 1987 թվականի դեկտեմբերին Vanguard-ը թողարկել է իր երրորդ՝ Vanguard Extended Market Index Fund-ը, որն ընդգրկում էր ամբողջ ֆոնդային շուկան՝ բացառությամբ S&P 500-ի[26]։ Հաջորդ հինգ տարիների ընթացքում գործարկվեցին այլ հիմնադրամներ, այդ թվում՝ փոքր կապիտալիզացիայի ինդեքսային հիմնադրամը, միջազգային բաժնետոմսերի ինդեքսային հիմնադրամը և ամբողջական ֆոնդային շուկայի ինդեքսային հիմնադրամը: 1990-ականների ընթացքում առաջարկվեցին ավելի շատ հիմնադրամներ, և Vanguard-ի մի քանի նախագծեր դարձան աշխարհի խոշորագույններից, իսկ Vanguard-ը դարձել է աշխարհի խոշորագույն փոխադարձ հիմնադրամների ընկերությունը[27]։ Հայտնի ներդրող Ջոն Նեֆֆը 1995 թվականին թոշակի է անցել որպես Vanguard Windsor հիմնադրամի կառավարիչ՝ 30-ամյա կարիերայից հետո, որի ընթացքում նրա հիմնադրամը տարեկան միջինում 300 բազիսային կետով (3%) գերազանցել էր S&P 500 ինդեքսի եկամտաբերությունը[28]։

1999 թվականից-ներկա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բոգլը թոշակի է անցել Vanguard-ի նախագահի պաշտոնից 1999 թվականին, երբ լրացավ ընկերության կողմից սահմանված կենսաթոշակային առավելագույն տարիքը (70 տարեկան), և նրան հաջորդել է Ջոն Ջ. («Ջեք») Բրենանը[29]։ 2008 թվականի փետրվարին Ֆ. Ուիլյամ ՄաքՆաբ III-ը դարձել է նախագահ[30], իսկ 2008 թվականի օգոստոսին՝ գլխավոր գործադիր տնօրեն (CEO)[31]։ Բոգլի երկու հաջորդներն էլ ընդլայնեցին Vanguard-ի առաջարկները՝ դուրս գալով ինդեքսային փոխադարձ հիմնադրամների շրջանակից, որոնք նախընտրում էր Բոգլը, մասնավորապես՝ դեպի բորսայական ֆոնդեր (ETF) և ակտիվ կառավարվող հիմնադրամներ[32]։ Այնուամենայնիվ, Vanguard-ի ակտիվ կառավարվող որոշ հիմնադրամներ ստեղծվել են դեռևս մինչև Բոգլի թոշակի անցնելը (օրինակ՝ նրանց առողջապահական բաժնետոմսերի հիմնադրամը սկսել է գործել 1984 թվականին)[33]։ Բոգլը թերահավատորեն էր վերաբերվում ETF-ներին, քանի որ դրանք վաճառվում են օրվա ընթացքում՝ առանձին բաժնետոմսերի պես, մինչդեռ փոխադարձ հիմնադրամները վաճառվում են մեկ միասնական գնով՝ օրվա վերջում: Նա հավատում էր, որ «գնիր և պահիր» (buy and hold) սկզբունքով առաջնորդվող ներդրողները կարող են արդյունավետ օգտագործել լայն ինդեքսներին հետևող ETF-ները, սակայն կարծում էր, որ ETF-ները կարող են ունենալ ավելի բարձր վճարներ՝ առք ու վաճառքի գների տարբերության պատճառով, կարող են լինել չափազանց նեղ մասնագիտացված, և մտահոգված էր, որ այն ամենը, ինչը «կարելի է» վաճառել օրվա ընթացքում, «կվաճառվի» օրվա ընթացքում՝ պոտենցիալ կերպով նվազեցնելով ներդրողի շահույթը[34]։

2017 թվականի մայիսին Vanguard-ը գործարկել է ֆոնդային հարթակ Միացյալ Թագավորությունում[35]։

2017 թվականի հուլիսին հայտարարվեց, որ ներդրումային գծով տնօրեն Մորտիմեր Ջ. Բաքլին կփոխարինի ՄաքՆաբին գլխավոր գործադիր տնօրենի պաշտոնում՝ սկսած 2018 թվականի հունվարի 1-ից[36]։ ՄաքՆաբը մնացել է ընկերությունում որպես նախագահ[37]։

2020 թվականին Vanguard-ը գործարկեց թվային խորհրդատու և սկսել է ներդրումային թիմ ձևավորել Չինաստանում[38]։ 2020 թվականի հոկտեմբերին Vanguard-ը Չինաստանի պետական հաճախորդներին վերադարձրեց շուրջ 21 միլիարդ դոլարի կառավարվող ակտիվներ՝ օրենսդրական համապատասխանության, անձնակազմի և շահութաբերության հետ կապված մտահոգությունների պատճառով[39]։

«Բարգավաճ Ամերիկայի համար կոալիցիան» քննադատել է Vanguard-ին՝ նշելով, որ այն «գործում է որպես խողովակ, որի միջոցով ԱՄՆ ներդրումային դոլարները ուղղվում են չինական ռազմական ընկերություններին և կորպորացիաներին, որոնք պատժամիջոցների տակ են մարդու իրավունքների խախտումների համար»[40]։

2021 թվականի փետրվարին Vanguard-ը գործարկեց իր բորսայական ֆոնդերի (ETF) մասնակի բաժնետոմսերի ծրագիրը, որտեղ ներդրողները կարող են ներդրումներ կատարել սկսած ընդամենը 1 դոլարից: Մասնակի բաժնետոմսերի սեփականատիրությունը միկրո-ներդրումների տարատեսակ է՝ ներդրումային ռազմավարություն, որը նախատեսված է ներդրումները դարձնել կանոնավոր, հասանելի և մատչելի, հատկապես նրանց համար, ովքեր ներդնելու համար մեծ գումարներ չունեն կամ նորեկ են այս ոլորտում[41][42]։

2022 թվականի նոյեմբերին Vanguard-ը Ավստրալիայում գործարկել է իր կենսաթոշակային հիմնադրամը՝ «Vanguard Super» անվամբ[43]։

2024 թվականի մայիսին Vanguard-ը հայտարարեց BlackRock-ի փորձառու մասնագետ Սալիմ Ռամջիի նշանակման մասին որպես հաջորդ գլխավոր գործադիր տնօրեն (CEO)՝ Մորտիմեր Ջ. Բաքլիի փոխարեն։ Ռամջին դարձել է առաջին դրսի մասնագետը, որը ղեկավարել է Vanguard-ը՝ պաշտոնը ստանձնելով 2024 թվականի հուլիսին[44][45]։

2025 թվականին Vanguard-ը ներառվել է ՄԱԿ-ի զեկույցում՝ որպես Գազայի ցեղասպանությանը մեղսակից կորպորացիաներից մեկը: Ըստ զեկույցի՝ այն հանդիսանում է հիմնական ներդրողներից մեկը ռազմական և տեխնոլոգիական այն ընկերություններում, որոնք աջակցում են Իսրայելի պատերազմին Գազայում, ներառյալ Caterpillar Inc.-ը, Chevron-ը, Palantir-ը, Lockheed Martin-ը և Elbit Systems-ը[46][47][48]։

Ներդրումներ ածխածնի արտանետումներն ավելացնող ընկերություններում

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2021 թվականի մարտին Vanguard-ը միացավ ավելի քան 70 ակտիվների կառավարիչների, որոնց նպատակն է հասնել նրան, որ իրենց պորտֆելներում ներառված ընկերությունները մինչև 2060 թվականը հասնեն արտանետումների զրոյական մակարդակի. սա մի նպատակ է, որը համահունչ է Փարիզի համաձայնագրին[49]։

2021 թվականի դրությամբ Vanguard-ն իր ներդրումային պորտֆելներում ուներ ընկերություններ, որոնք նպաստում են հանածո վառելիքի արդյունահանմանը և կլիմայի փոփոխության խորացմանը, ինչպիսիք են ENAP Sipetrol-ը, Չինաստանի ազգային նավթագազային կորպորացիան (CPNC) և Petroamazonas-ը[50]։

2021 թվականին Vanguard-ն առնվազն 86 միլիարդ դոլարի ներդրում ուներ ածխի արդյունաբերության մեջ[51], ինչը ընկերությանը դարձնում էր այդ ոլորտի թիվ մեկ ներդրողն աշխարհում: Բացի այդ, 2021 թվականին ընկերությունը տնօրինում էր 2,6 միլիարդ դոլարի պարտքային պարտավորություններ և 9,6 միլիարդ դոլարի բաժնետոմսեր[50] Ամազոնի խոնավ անտառներում գործող նավթային ընկերություններում:

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. ↑ https://about.vanguard.com/who-we-are/fast-facts/
  2. ↑ «ETF League Tables - ETF.com». Վերցված է 2017 թ․ մարտի 22-ին.
  3. ↑ «Vanguard by the numbers». corporate.vanguard.com. Վերցված է 2025 թ․ փետրվարի 26-ին.
  4. ↑ «Lipper Performance Report» (PDF).
  5. ↑ Bebchuk, Lucian; Hirst, Scott (2019). «Index Funds and the Future of Corporate Governance: Theory, Evidence, and Policy». Columbia Law Review. 119 (8): 2029–2146. SSRN 3282794.
  6. ↑ McLaughlin, David; Massa, Annie (2020 թ․ հունվարի 9). «The Hidden Dangers of the Great Index Fund Takeover». Bloomberg Businessweek. Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 7-ին.
  7. 1 2 3 4 5 6 «Lightning Strikes: The Creation of Vanguard, the First Index Mutual Fund, and the Revolution It Spawned» (PDF). Bogle Financial Markets Research Center. 1997 թ․ ապրիլի 1. Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2018 թ․ հունիսի 12-ին.
  8. ↑ DiStefano, Joseph N. «Vanguard SEC Filings Drop 'At-Cost,' 'No Profit' Claims That Were Dear to Late Founder John Bogle». The Philadelphia Inquirer. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 4-ին.
  9. ↑ «Admiral Shares Help Keep Your Costs Under Control». Vanguard. 2020 թ․ ապրիլի 9.
  10. ↑ «Client Challenge». www.ft.com. Վերցված է 2025-12-13-ին.
  11. ↑ Armbruster, Mark (2016 թ․ հոկտեմբերի 14). «Comparing index mutual funds and active managers» (PDF). Rochester Business Journal. Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2017-03-17-ին. Վերցված է 2026-05-08-ին.
  12. ↑ MacBride, Elizabeth (2015 թ․ հոկտեմբերի 14). «Jack Bogle: Follow these 4 investing rules—ignore the rest». CNBC.
  13. 1 2 3 4 Ferri, Rick (2014 թ․ փետրվարի 10). «What Was John Bogle Thinking?». Forbes Magazine.
  14. ↑ Boyle, Matthew (2007 թ․ դեկտեմբերի 17). «Be prepared for a lot of bumps». Fortune Magazine. Արխիվացված է օրիգինալից 2024-08-20-ին. Վերցված է 2026-05-08-ին.
  15. ↑ Reklaitis, Victor (2014 թ․ դեկտեմբերի 22). «5 things you don't know about Vanguard». MarketWatch.
  16. ↑ Bogle, John C. (2015). John Bogle on Investing: The First 50 Years. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons. էջեր 224. ISBN 978-1-119-08836-3.
  17. 1 2 3 4 Sommer, Jeff (2012 թ․ օգոստոսի 11). «A Mutual Fund Master, Too Worried to Rest». The New York Times. Վերցված է 2015 թ․ փետրվարի 2-ին.
  18. ↑ Mihm, Stephen (2016 թ․ սեպտեմբերի 6). «How Index Funds Prevailed». Bloomberg L.P.
  19. ↑ Baldwin, William (2015 թ․ հունվարի 21). «Is Vanguard Too Successful?». Forbes Magazine.
  20. ↑ Culloton, Dan (2011 թ․ օգոստոսի 9). «A Brief History of Indexing». Morningsta. Արխիվացված է օրիգինալից 2018-04-10-ին. Վերցված է 2026-05-08-ին.
  21. ↑ Fox, Justin (2011). The myth of the rational market: a history of risk, reward, and delusion on Wall Street (1st ed.). New York: Harper Business. ISBN 978-0-06-059903-4. OCLC 753745023.
  22. ↑ Riley, Naomi Schaefer (2012 թ․ հոկտեմբերի 26). «The Weekend Interview with Rex Sinquefield: Meet One of the Super-PAC Men». WSJ. Վերցված է 2015 թ․ դեկտեմբերի 30-ին.
  23. ↑ Bogle, John; Rafalaf, Andrew (2002 թ․ հոկտեմբերի 1). «A Wall Street Revolution». Fortune Magazine. CNN. Արխիվացված է օրիգինալից 2019-02-09-ին. Վերցված է 2026-05-08-ին.
  24. ↑ Norton, Leslie P. «Primecap in the Spotlight». Barron's. Վերցված է 2023 թ․ օգոստոսի 19-ին.
  25. ↑ Bogle, John C. (2012 թ․ հուլիսի 5). The Clash of the Cultures: Investment vs. Speculation. John Wiley & Sons. ISBN 9781118238219.
  26. ↑ «Quick Guide to Vanguard Extended Market Index Investor Fund (VEXMX)». Yahoo Finance. Zacks Equity Research. 2016 թ․ մարտի 4. Վերցված է 2024 թ․ սեպտեմբերի 13-ին.{{cite web}}: CS1 սպաս․ այլ (link)
  27. ↑ Godin, Seth (1997). If You're Clueless about Mutual Funds and Want to Know More. Dearborn Financial Publishing, Inc. էջ 98. ISBN 9780793125548.
  28. ↑ DiStefano, Joseph (2019 թ․ հունիսի 5). «Brilliant stock picker John Neff, who ran Vanguard's Windsor Fund and built Penn's endowment, dies at 87». The Philadelphia Inquirer. Արխիվացված օրիգինալից 2023 թ․ դեկտեմբերի 13-ին.
  29. ↑ Costello, Martine (1999 թ․ օգոստոսի 12). «Vanguard's Bogle retires». CNN. Արխիվացված է օրիգինալից 2019-02-09-ին. Վերցված է 2026-05-08-ին.
  30. ↑ «McNabb To Succeed Brennan at Vanguard». Forbes Magazine. 2008 թ․ փետրվարի 22.
  31. ↑ «Executive Moves». Money Management Executive. 2009 թ․ դեկտեմբերի 14. Արխիվացված է օրիգինալից 2017-05-22-ին. Վերցված է 2026-05-08-ին.
  32. ↑ «Index funds vs. actively managed funds | Vanguard». investor.vanguard.com. Վերցված է 2020 թ․ մայիսի 19-ին.
  33. ↑ «Vanguard Mutual Fund Profile | Vanguard». investor.vanguard.com.
  34. ↑ Benz, Christine (2010). «Bogle: Buy and Hold, Don't Trade ETFs». Morningstar.com. Վերցված է 2021 թ․ հուլիսի 9-ին.
  35. ↑ Ricketts, David. «Hargreaves hit as Vanguard goes direct to man on the street». Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 4-ին.
  36. ↑ Smith, Peter (2017 թ․ հուլիսի 13). «Tim Buckley to succeed Bill McNabb as Vanguard chief». Financial Times. Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 14-ին.
  37. ↑ Moyer, Liz (2017 թ․ հուլիսի 13). «Vanguard, manager of $4.4 trillion and leader in the index fund business, is getting a new CEO». CNBC. Վերցված է 2018 թ․ հունվարի 26-ին.
  38. ↑ Wigglesworth, Robin; Henderson, Richard (2020 թ․ հունվարի 12). «Vanguard and the US financial system: too big to be healthy?». Financial Times. Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ դեկտեմբերի 11-ին. Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 21-ին.
  39. ↑ «Vanguard Returns $21 Billion in Assets to China State Funds». Bloomberg. 2020 թ․ հոկտեմբերի 9. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հոկտեմբերի 12-ին. Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 11-ին.
  40. ↑ Kynge, James; Sevastopulo, Demetri; Lockett, Hudson (2023 թ․ հոկտեմբերի 12). «Vanguard funds invest in China military groups, report says». Financial Times. Վերցված է 2023 թ․ հոկտեմբերի 12-ին.
  41. ↑ Lucchetti, Aaron (1999 թ․ դեկտեմբերի 22). «E-Tailers Allow Buyers to Add Fund Investments to Carts». The Wall Street Journal. Արխիվացված օրիգինալից 2023 թ․ ապրիլի 21-ին. Վերցված է 2023 թ․ ապրիլի 20-ին.
  42. ↑ Smith, Lee; Dreyfuss, Joel; Grimes, Brad; Keeney, Jennifer; Pendleton, Jennifer; Solomon, Karen; Spanbauer, Scott; Roberts-Witt, Sarah; Witt, Louise (2001 թ․ մայիսի 1). «The Innovators Meet the 65 companies and their owners who have conjured up the latest wave of products, services, and technologies». CNN Money. Արխիվացված է օրիգինալից 2023-04-20-ին. Վերցված է 2023 թ․ ապրիլի 20-ին.
  43. ↑ «Vanguard looks to shake up Australia's $3.3 trillion super sector with low-fee products». The Sydney Morning Herald. 2022 թ․ նոյեմբերի 11. Վերցված է 2023 թ․ մարտի 19-ին.
  44. ↑ Brush, Silla (2024 թ․ մայիսի 14). «Vanguard Appoints BlackRock Veteran Salim Ramji as Next CEO - BNN Bloomberg». BNN. Bloomberg. Վերցված է 2024 թ․ մայիսի 15-ին.
  45. ↑ Godbout, Ted (2024 թ․ հուլիսի 8). «Ramji Takes the Helm as Vanguard CEO». National Association of Plan Advisors. Վերցված է 2024 թ․ հուլիսի 12-ին.
  46. ↑ Marsi, Federica (2025 թ․ հուլիսի 1). «UN report lists companies complicit in Israel's "genocide": Who are they?». Ալ-Ջազիրա. Վերցված է 2026 թ․ ապրիլի 30-ին.
  47. ↑ Borger, Julian (2025 թ․ հուլիսի 3). «Global firms 'profiting from genocide' in Gaza, says UN rapporteur». The Guardian. Վերցված է 2026 թ․ ապրիլի 30-ին.
  48. ↑ Mattei, Clara (2026). Escape from Capitalism: An Intervention. Simon & Schuster. էջ 153. ISBN 978-1668085141.
  49. ↑ «Investors BlackRock, Vanguard join net zero effort». Reuters. 2021 թ․ մարտի 29. Վերցված է 2022 թ․ սեպտեմբերի 3-ին.
  50. 1 2 Peterson, Laura (2021 թ․ հունիս). «Investing in Amazon Crude II» (PDF).
  51. ↑ «Groundbreaking Research Reveals the Financiers of the Coal Industry | urgewald e.V.». www.urgewald.org. Արխիվացված է օրիգինալից 2025-12-11-ին. Վերցված է 2022 թ․ սեպտեմբերի 3-ին.
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «The Vanguard Group» հոդվածին։
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Vanguard_Group&oldid=10839170» էջից