Loro Piana
| Բնագավառ | կարի արդյունաբերություն, Տեքստիլ արդյունաբերություն | |
|---|---|---|
| Ստեղծում | 1924 | |
| Կոչվել է ի պատիվ | Pietro Loro Piana | |
| Հիմնադիր | Pietro Loro Piana | |
| Գլխավոր գործադիր տնօրեն | Frédéric Arnault | |
| Երկիր | Իտալիա | |
| Վարչատարածքային միավոր | • Լոմբարդիա • Միլան մետրոպոլիտեն քաղաք • Միլան | |
| Կոորդինատներ | 45°28′38″N 9°11′14″E | |
| Կազմակերպչաիրավական ձև | società per azioni | |
| Հիմնադրման վայր | Կուարոնա | |
| Սեփականատեր | LVMH | |
| Վերադաս կազմակերպություն | LVMH | |
| Գլխամասի վայր | Կուարոնա | |
| Պաշտոնական կայք | www.loropiana.com | |
Loro Piana, իտալական ընկերություն։ Բրդից և քաշմիրից պատրաստված լյուքս դասի հագուստի, ինչպես նաև ինտերիերի առարկաների արտադրող։ Ընկերության գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Իտալիայի Կուարոնա քաղաքում։ Հիմնադրման օրվանից եղել է քաշմիրից և գերբարակ բրդից պրեմիում դասի արտադրանքի խոշորագույն արտադրող։ 2013 թվականի դեկտեմբերին ֆրանսիական LVMH շքեղության հոլդինգը գնել է ընկերության 80%-ը։ Ընկերությունն ունի 2 սեփական գործարան։
Պատմություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Loro Piana բրենդի ստեղծման պատմությունը բավականին պայմանական է, քանի որ դժվար է հետևել ժամանակագրությանը։ Լորո Պիանա ընտանիքը դեռևս XVII դարից զբաղվել է բրդյա թելերից և բրդից պատրաստված իրերի արտադրությամբ և առևտրով[1]։ Ընտանեկան բիզնեսը լայն զարգացում է ստացել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո, երբ ընկերությունը գլխավորել է Պիետրոյի զարմիկը՝ Ֆրանկո Լորո Պիանան: XX դարի կեսերից Loro Piana անունը սկսում են կապել բարձր նորաձևության աշխարհի հետ։ 1970-ական թվականներից սկսած ընկերությունը ղեկավարել են Ֆրանկոյի որդիները՝ Պիեռ Լուիջին, որը բարձրագույն որակի հումքի որոնումներով ճանապարհորդել է աշխարհով մեկ, և Սերջիոն, որը վերահսկել է դիզայներներին և արտադրական գործընթացները[2]։
Հասկանալով իր գնորդների արժեքները և հետաքրքրությունները՝ բրենդը մանրակրկիտ կերպով է մոտենում գործընկերների և դեսպանների ընտրությանը։
1985 թվականին Loro Piana-ն սկսում է համագործակցել Իտալիայի ձիասպորտի ֆեդերացիայի հետ[3]:
2008 թվականից ի վեր ապրանքանիշը Boat International Media-ի և Costa Smerelda-ի հետ միասին հովանավորում է առագաստային սպորտը։
Ընկերությունը զբաղվում է նաև գիտական հետազոտություններով։ Մասնավորապես, այն ունի սեփական լաբորատորիաներ Մոնղոլիայում և Արգենտինայում՝ զգալի միջոցներ հատկացնելով կենդանիների բրդի որակի վրա արտաքին գործոնների ազդեցության ուսումնասիրությանը։
Այս պահին Loro Piana-ն ունի ավելի քան 140 մոնոբրենդային խանութներ աշխարհի խոշորագույն քաղաքներում։ 2015 թվականից ընկերությունն իրականացնում է սեփական արտադրանքի վաճառքը առցանց խանութի միջոցով։
2025 թվականի հուլիսի 14-ին Միլանի դատարանը ընկերությունում սահմանեց 1 տարվա վարչական հսկողություն՝ աութսորսինգով վարձված աշխատողների շահագործմամբ զբաղվող չինական ընկերությունների կողմից աշխատանքի շահագործման պատճառով։ Չինական ընկերությունները Loro Piana-ի ենթապատրաստողներն են։ Ընկերությունը մեղադրվել է չինացի գործընկերների նկատմամբ ոչ պատշաճ վերահսկողություն իրականացնելու մեջ[4][5][6]։
Գործունեություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ընկերության գործվածքների մեծ մասը արտադրվում է մերինոս ցեղի ոչխարի բրդից։ Արտադրվող մանրաթելն ունի 12 միկրոն հաստություն։ Ընկերությունն այդ բրդից տարեկան արտադրում է 200 կգ։ Ընկերությունը համագործակցում է Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի ոչխարաբույծների հետ։
Երկրորդ նախագիծը «Pecora Nera» («Սև ոչխար») մերինոսյան բուրդն է։ Բուրդը նախատեսված է վերին դեմիզոնային հագուստի համար։
Ընկերությունը արտադրում է նաև վիկունիայի բուրդ։ 1976 թվականին վիկունիան գրանցվել է Կարմիր գրքում։ 1994 թվականից ընկերությունը զբաղվում է նրա գլխաքանակի վերականգնմամբ։ 1976 թվականին վիկունիայի գլխաքանակը կազմել է 5000։ Մինչև 2008 թվականը այն հասել է 160 000-ի։ Արտադրվող բրդի հաստությունը 6–12 միկրոն է։ Մեկ վիկունիայից երկու տարին մեկ կտրում են 250 գրամ բուրդ։ Մեկ վերարկուի համար պահանջվում է 25-ից 30 կենդանու բուրդ։
1990-ականների կեսերին Պիեռ Լուիջի Լորո Պիանան հայտնաբերել է ենթաբրդի բաժանման և նրա ամենանուրբ մասի արդյունահանման միջոց։ Նոր տեխնոլոգիայի մշակումը տևել է 10 տարի։ 2008 թվականին ընկերությունը ներկայացրել է «baby cashmere» քաշմիրը։ Այն ստանում են մինչև մեկ տարեկան ուլերի փափուկ մազերից, որոնց բուծում են Մոնղոլիայում, Տիբեթի մոտակայքում։ Մազի տրամագիծը կազմում է ընդամենը 13,5 միկրոն։ Մեկ ուլից հավաքում են 30 գրամ փափուկ մազ։
2025 թվականի ապրիլին Միլանում՝ Cortile della Seta-ում, դիզայներներ Բրիթ Մորանը և Էմիլիանո Սալչին Loro Piana-ի հետ համատեղ ներկայացրին «La Prima Notte di Quiete» կահույքի հավաքածուի թեմատիկ ինստալացիան՝ 1970-ական և 1980-ական թվականների ոճի կահավորված ինտերիերը։ Դեկորացիաները կառուցվել էին կինեմատոգրաֆիկորեն՝ ձայնային հատուկ էֆեկտների կիրառմամբ։ Կահույքի պաստառները ներկայացրել է Loro Piana-ն[7]:
Ֆինանսական ցուցանիշներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2012 թվականին ընկերության շրջանառությունը կազմել է մոտ 700 միլիոն դոլար, ինչը գրավել է LVHM խմբի ուշադրությունը, որը հետագայում ձեռք է բերել Loro Piana-ի 80%-ը։
2016 թվականին ընկերության շրջանառությունը կազմել է 800 միլիոն եվրո։
2017 թվականին Պիանո ընտանիքի բաժինը հերթական անգամ կրճատվել և կազմել է 15 %։
Հայտնի հաճախորդներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 2022 թվականի մարտի 18-ին Լուժնիկիում կայացած հանրահավաքի ժամանակ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինը կրել է 14 000 դոլար արժողությամբ Loro Piana բաճկոն[8]։
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ brendov.net. «История бренда Loro Piana | BRENDOV.NET - модные бренды одежды» (ռուսերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2019-07-10-ին. Վերցված է 2019-06-20-ին.
- ↑ Luisa Zargani,Alessandra Turra, Luisa Zargani, Alessandra Turra (2013-12-20). «Sergio Loro Piana Dead at 65» (անգլերեն). WWD. Արխիվացված օրիգինալից 2015-06-14-ին. Վերցված է 2019-06-20-ին.
{{cite web}}: CS1 սպաս․ բազմաթիվ անուններ: authors list (link) - ↑ «Company Details». www.arabianbusiness.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2019-06-20-ին. Վերցված է 2019-06-20-ին.
- ↑ «Loro Piana попал под суд за эксплуатацию труда - Газета.Ru | Новости». Газета.Ru (ռուսերեն). 2025-07-16. Վերցված է 2025-07-16-ին.
- ↑ «Loro Piana put into administration over 'worker exploitation' - TopNews - Ansa.it». Agenzia ANSA (իտալերեն). 2025-07-14. Վերցված է 2025-07-16-ին.
- ↑ «Loro Piana поместили под судебный надзор за использование незаконного труда в Китае». Коммерсантъ (ռուսերեն). 2025-07-14. Վերցված է 2025-07-16-ին.
- ↑ «Четыре комнаты». Коммерсантъ (ռուսերեն). 2025-05-27. Վերցված է 2025-07-16-ին.
- ↑ The new Russian cult of war Արխիվացված է Մարտ 27, 2022 Wayback Machine-ի միջոցով:, The Economist, Mar 26th 2022