Fincantieri

Fincantieri S.p.A., իտալական նավաշինական ընկերություն, որը գտնվում է Իտալիայի Տրիեստ քաղաքում։ Բարձր տեխնոլոգիական նավաշինության բոլոր ոլորտներում գործող միակ օպերատորն է՝ սկսած կռուիզային նավերից մինչև ռազմածովային նավեր, ինչպես նաև օֆշորային ստորաբաժանումներ և ստորջրյա լուծումներ[1]։
Պաշտոնապես հիմնադրվելով 1959 թվականին՝ որպես իտալական գլխավոր նավաշինարանները վերահսկող ֆինանսական ընկերություն, այն միավորում է ավելի քան 230 տարվա պատմություն և ավելի քան 7000 կառուցված նավ։ Այսօր այն աշխարհի ամենակարևոր և Եվրոպայի խոշորագույն խմբերից մեկն է, որի արտադրական ցանցը ներառում է 18 նավաշինարան ամբողջ աշխարհում և ավելի քան 24,000 աշխատակից[2][3]։
Հիմնադրման պահից պատկանել է IRI-ին (Արդյունաբերական վերակառուցման ինստիտուտ) և այժմ 64,21%-ով պատկանում է CDP Equity S.p.A.-ին՝ Cassa Depositi e Prestiti-ի (Էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարարության կողմից վերահսկվող ընկերություն) ֆինանսական հոլդինգին[4]: Ընկերությունը ցուցակված է Իտալական բորսայում (Միլանի ֆոնդային բորսա) և հանդիսանում է FTSE Italia Mid Cap ինդեքսի բաղադրիչ[5]:
SEA Europe-ի՝ եվրոպական նավաշինողների ասոցիացիայի անդամ է[2], ինչպես նաև Իտալիայի Մասնավոր նավաշինարանների ասոցիացիայի (Ancanap) հետ մեկտեղ հանդիսանում է Պետական նավաշինարանների ասոցիացիայի (Assonave) հիմնադիր անդամներից[6]:
Պատմություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ծագումից մինչև 1980-ական թվականների վերակառուցում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Fincantieri-ի արմատները սկիզբ են առնում 1930-ական թվականներից, երբ իտալական պետությունը IRI-ի (Արդյունաբերական վերակառուցման ինստիտուտ) միջոցով ձեռք էր բերել նավաշինության հիմնական կենտրոնները (Cantieri Riuniti dell'Adriatico (CRDA), Odero-Terni-Orlando (OTO), Navalmeccanica և Ansaldo։ 1948 թվականի մարտին այս կառույցները միավորվել են Finmeccanica-ի մեջ, բացառությամբ OTO-ի, որը 1949 թվականին լքել է նավաշինության ոլորտը՝ Լիվոռնոյի և Մուջանոյի իր գործարանները վաճառելով Ansaldo-ին[7]։
Fincantieri-ը պաշտոնապես հիմնադրվել է 1959 թվականի դեկտեմբերի 29-ին որպես Società Finanziaria Cantieri Navali (Fincantieri S.p.A.)՝ ֆինանսական ընկերություն, որը վերահսկել է իտալական գլխավոր նավաշինարանները՝ միավորելով IRI-ի բոլոր բաժնեմասերը, որոնք նախկինում պատկանել են Finmeccanica-ին։ 1966 թվականին հիմնադրվել է Italcantieri-ն՝ որոշ նավաշինարաններ ուղղակիորեն կառավարելու համար։ 1973 թվականին IRI-ն ձեռք է բերել Piaggio խմբի Cantieri Navali del Tirreno Riuniti-ն, որը նավաշինարաններ է ունեցել Ռիվա Տրիգոզոյում, Մուջանոյում, Անկոնայում և Պալերմոյում[7]: Ընկերությունն իր մեջ ներառել է նաև Grandi Motori Trieste-ն, որն արտադրել է ծովային դիզելային շարժիչներ, սակայն այն 1999 թվականին վաճառվել է Wärtsilä-ին[8]։
Կարևոր քայլ է կատարվել 1984 թվականին, երբ Fincantieri-ին դադարել էր սոսկ ֆինանսական հոլդինգային ընկերություն լինելուց և դարձել էր օպերատիվ ընկերություն՝ ներառելով իր դուստր ձեռնարկությունները, այդ թվում՝ Italcantieri-ն։ Այս փուլում ընկերությունը ստացել է «Fincantieri-Cantieri navali italiani S.p.A.» անվանումը՝ Տրիեստում գտնվող կենտրոնակայանով, և նրա գործունեությունը իրակնացվել է չորս ստորաբաժանումների միջոցով՝ առևտրային նավաշինություն, ռազմական նավեր, վերանորոգում/վերակառուցում և շարժիչներ[7][9]։
1992 թվականին Destriero-ն՝ Մուջանոյի նավաշինարանում կառուցված արագընթաց ալյումինե նավը, առանց վերալիցքավորման իրականացրել է 3106 ծովային մղոն երկարությամբ Ատլանտյան անցումը՝ ընթանալով 53,09 հանգույց (98,32 կմ/ժ) միջին արագությամբ և սահմանելով արագության բացարձակ ռեկորդ, որը մինչ օրս մնում է չգերազանցված[10]։
Միջազգային ընդլայնումը և ցուցակումը ֆոնդային բորսայում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]1990-ական թվականների կեսերին շուկայում նկատվել է նավաշինության վերելք, հատկապես զբոսանավերի սեգմենտում, որտեղ Fincantieri-ն դարձել է համաշխարհային առաջատար՝ 1995 թվականից ի վեր ունենալով 25 տոկոսը գերազանցող շուկայական բաժնեմաս[11]: 2002 թվականին՝ IRI-ի լուծարումից հետո, սեփականության իրավունքն անցել է Fintecna-ին, իսկ հետագայում՝ Cassa Depositi e Prestiti-ին[12]: IRI և EFIM պետական խմբերի ընկերությունները ներկայացնող Intersind կազմակերպության դադարեցմամբ՝ Fincantieri-ն նույնպես միացել է Confindustria-ին[6]։
2005 թվականին հիմնադրվել է «Mega Yachts» ստորաբաժանումը, որը կենտրոնացած էր խոշոր շքեղ նավերի նախագծման և կառուցման վրա[13], իսկ 2012 թվականին այն հանձնել է առաջին MY Serene-ը՝ 134 մետրանոց զբոսանավը, որն արժանացել է «Superyacht Design Award» մրցանակին[14]:
Իտալիայի կառավարության 2008 թվականի տնտեսական և ֆինանսական պլանավորումը նախատեսում էր նաև Fincantieri-ի ցուցակումը Իտալական բորսայում[15], սակայն, հաշվի առնելով համաշխարհային ֆինանսական ճգնաժամը, ընկերությունը հետաձգել է նախագիծը մինչև 2014 թվականը[16]։
Համաշխարհային ընդլայնումն արագացել է 2009 թվականի հունվարի 1-ին ամերիկյան «Manitowoc Marine Group» (ներկայումս՝ «Fincantieri Marine Group») ընկերության ձեռքբերմամբ իր մայր ընկերությունից՝ «The Manitowoc Company, Inc.»-ից։ Այն բաղկացած է եղել Վիսկոնսինում գտնվող երկու նավաշինարաններից, ներառյալ՝ «Marinette Marine»-ն, որը կառուցել է «Freedom» դասի առաջին առափնյա մարտական նավը[17][18]։ Fincantieri-ն «Manitowoc Marine Group»-ից ձեռք է բերել նաև վերջրյա մասի վերանորոգման նավաշինարան Օհայոյում և մեկ արտադրական գործարան Վիսկոնսինում՝ դառնալով Միացյալ Նահանգների առաջատար միջին չափի նավաշինողներից մեկը առևտրային և պետական հաճախորդների, այդ թվում՝ ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի և ԱՄՆ առափնյա պահպանության համար[19]։
2012 թվականի դեկտեմբերին Fincantieri-ն 900 միլիոն եվրոյով ձեռք է բերել «STX OSV Holdings Ltd»-ն, որը նավթի և բնական գազի արդյունահանման ու արտադրության գործունեությունն ապահովող նավերի խոշորագույն կառուցողն է։ Գործարքը, որը նախաձեռնել էր «Fincantieri Oil&Gas»-ը՝ ընդհանուր 455 միլիոն եվրոյով 50,75%-ի գնման համար, ամբողջացվել է 900 միլիոն եվրոյով, երբ մեկնարկել է ձեռք բերման հայտը՝ ֆինանսավորվելով սեփական միջոցներով և «Banca IMI», «BNP Paribas», «Banca Carige», «UniCredit» ու «Cassa Depositi e Prestiti» ընկերություններից կազմված խմբի կողմից։ Վարկը երաշխավորված էր «SACE»-ի կողմից, և գործարքը փակվել է 2013 թվականի ապրիլին[20]: Այս գործարքը նշանավորել է Fincantieri-ի մուտքը օֆշորային նավաշինության ոլորտ։ «STX OSV»-ն վերանվանվել է «Vard»՝ «varde» բառից, որը Նորվեգիայում ափի երկայնքով որպես նավագնացության փարոս օգտագործվող բնորոշ քարե աշտարակ է[21]: Իր դուստր ձեռնարկության՝ «Vard Holdings Limited»-ի միջոցով Fincantieri-ն 8 միլիոն եվրոյով ձեռք է բերել կանադական «STX Canada Marine» ընկերությունը, որը մասնագիտացած է նավերի նախագծման և ինժեներիայի ոլորտում[22]: Արդեն իսկ լինելով Եվրոպայի խոշորագույն նավաշինողը՝ այս ձեռքբերումներից հետո խումբը կրկնապատկել է իր չափերը՝ դառնալով չորրորդ խոշորագույնն աշխարհում[23]։
Նույնպես 2013 թվականին ընկերությունը վերսկսել է Միլանի ֆոնդային բորսայում ցուցակվելու նախագիծը և 2014 թվականի հունիսի 12-ին ընդունվել է Իտալական բորսա[24]: Ցուցակման գործընթացը սկսվել է 2014 թվականի հունիսի 16-ին և ավարտվել 2014 թվականի հունիսի 27-ին[25]: Իրադարձությունը տոնելու համար Միլանի Պալացցո Մեցանոտեի (Palazzo Mezzanotte) մոտ տեղադրվել է նավաքիթ, որն այնպիսի տեսք ուներ, կարծես դուրս էր գալիս հենց շենքի միջից[26]: Մեկնարկը եղել է 2014 թվականի հուլիսի 3-ին[27][28]:
2014 թվականի հոկտեմբերի 9-ին, Մուջանոյի նավաշինարանում «Պիետրո Վենուտի» (Pietro Venuti - S 528) սուզանավի ջրարկմանը զուգահեռ, Finmeccanica-ն, ներկայումս՝ Leonardo[29], և Fincantieri-ն ռազմական նավերի կառուցման ոլորտում համագործակցության կարևոր համաձայնագիր են ստորագրել։ Համաձայնագիրը նախատեսում էր համագործակցություն հետազոտական ու նորարարական գործունեության մեջ, ինչպես նաև հիմնական արտադրանքի ու բաղադրիչների համար ընդհանուր մատակարարների ցանց ստեղծելու հնարավորություն[30]:
2014 թվականի նոյեմբերի 21-ին Fincantieri-ն հայտարարել է, որ զբոսանավերի ոլորտում խոշոր համաձայնագրեր է ստորագրել «Carnival Corporation»-ի, իսկ նավաշինության ոլորտում՝ «China State Shipbuilding Corporation»-ի հետ՝ տեխնոլոգիաների փոխանցմամբ զբոսանավերի կառուցման համար[31]: 2015 թվականի մարտին Fincantieri-ն «Carnival Corporation & plc»-ից ստացել է իր պատմության մեջ ամենախոշոր անկախ պատվերը՝ 4 միլիարդ եվրո արժողությամբ գործարքով, որով ընկերությանը հանձնարարվում էր կառուցել հինգ նոր զբոսանավ[32]։
Ռազմավարական ձեռքբերումներ (2017–2021)
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2017 թվականի մայիսին, «Fondazione Cassa di Risparmio di Trieste»-ի հետ կոնսորցիումով, Fincantieri-ն 79,5 միլիոն եվրոյի առաջարկով հաղթել է «STX France»-ի 66,66%-ի վաճառքի մրցույթում՝ վերջինիս հարավկորեական մայր ընկերության՝ «Stx Offshore & Shipbuilding»-ի սնանկացումից հետո[33][34]։ Գործարքին դեմ է արտահայտվել Ֆրանսիայի կառավարությունը, որը «STX France»-ի նավաշինարանները համարում էր ռազմավարական նշանակության ազգային մակարդակով և հայտարարել էր ընկերությունը պետականացնելու իր մտադրության մասին, որի մնացած 33,34%-ն արդեն իսկ պատկանում էր իրեն՝ համաձայն «STX» հոլդինգային ընկերության հետ նախորդ համաձայնագրերով նախատեսված նախագնման իրավունքի[35][36]։
Պալացցո Կիջիի և Ելիսեյան պալատի միջև ամիսներ տևած բանակցություններից հետո, 2017 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Իտալիայի վարչապետ Պաոլո Ջենտիլոնին և Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնը Լիոնում ստորագրել են «STX France»-ի հսկիչ բաժնետոմսերը Fincantieri-ն վաճառելու վերջնական համաձայնագիրը[37][38], ինչը հաստատվել է 2018 թվականի փետրվարի 2-ին Fincantieri-ի և ֆրանսիական պետության միջև ստորագրված գնման համաձայնագրով[39]։ Այնուամենայնիվ, ինտեգրումը դանդաղեցվել է եվրոպական հակամենաշնորհային մարմինների հետաքննության պատճառով, որոնք մտահոգված էին զբոսանավերի համաշխարհային շուկայում խմբի հնարավոր գերիշխող դիրքով[40][41]: Ի վերջո, 2021 թվականի հունվարին՝ պայմանավորված COVID-19 համավարակով առաջացած գլոբալ տնտեսական անորոշությամբ և կարգավորող մարմինների փաստաթղթերի ձևակերպման ձախողմամբ, Իտալիայի և Ֆրանսիայի կառավարությունները համատեղ հայտարարել են գործարքի չեղարկման մասին[42][43][44]։
Չնայած ձախողված ձեռքբերմանը՝ երկկողմ համագործակցությունը նյութականացվել է պաշտպանական ոլորտում 2019 թվականին «Naviris»-ի ստեղծմամբ[45][46], որն հանդիսանում է Fincantieri-ի և «Naval Group»-ի միջև հավասար բաժնեմասերով համատեղ ձեռնարկություն։ Գտնվելով Ջենովայում և ունենալով հետազոտական կենտրոն Օլիուլում (Ollioules)՝ «Naviris»-ը կառավարում է համատեղ նախագծեր, ինչպիսիք են «Horizon» դասի նավերի արդիականացումը և «European Patrol Corvette»-ի (EPC) մշակումը[47][48]։
2017 թվականին հիմնադրվել է նաև «Fincantieri Infrastructure S.p.A.»-ն՝ Վերոնայում գտնվող կենտրոնակայանով, որը նվիրված էր խոշոր նախագծերի, ինչպիսիք են կամուրջները, մարզադաշտերը և այլ ենթակառուցվածքները, պողպատե կոնստրուկցիաների նախագծմանը, կառուցմանը և հավաքմանը[49]: Ստորաբաժանման ամենանշանակալի աշխատանքը Ջենովայի Սան Ջորջո էստակադայի (Viadotto Genova San Giorgio, նախկինում՝ Մորանդի կամուրջ) վերակառուցումն էր, որն ավարտվել է 2019-2020 թվականներին[50]: 2021 թվականին ստորաբաժանումն էլ ավելի է ընդլայնվել Գորիցիայում գտնվող և մետաղական ատաղձագործության մեջ մասնագիտացված «Inland» ընկերության ձեռքբերմամբ, ինչպես նաև «Fincantieri Infrastructure Opere Marittime»-ի ստեղծմամբ, որը նվիրված է նավահանգիստների, նավամատույցների և պաշտպանիչ արգելապատնեշների կառուցմանը[51]:
2018 թվականի մարտին Fincantieri-ն հիմնադրել է «Fincantieri Services USA» դուստր ձեռնարկությունը, որի կենտրոնակայանը գտնվում է Մայամիում (Ֆլորիդա, ԱՄՆ)[52]: Նույն տարվա օգոստոսին, «MerMec»-ի հետ միասին, Fincantieri-ն մոտ էր «Vitrociset»-ի 98,54%-ի ձեռքբերմանը[53][54]։ Սակայն համաձայնագիրը ձախողվել է հաջորդ ամիս, երբ «Լեոնարդոն» (Leonardo)՝ «Vitrociset»-ի փոքրամասնական բաժնետերը (1,46%), որոշել էր կիրառել ընկերության կանոնադրությամբ նախատեսված նախագնման իրավունքը՝ այդպիսով ձեռք բերելով ընկերությունը[55]:
2020 թվականին Fincantieri-ն կորոնավիրուսի համավարակի պատճառով ժամանակավորապես կասեցրել է իր գործունեությունը իտալական նավաշինարաններում[56]: Չնայած առողջապահական արտակարգ դրությամբ պայմանավորված դանդաղեցմանը՝ ընկերությունն ավարտել է տարվա համար նախատեսված հանձնումները, ներառյալ «Enchanted Princess» զբոսանավի հանձնումը, որը 100-րդն էր ընկերության համար[57]։
Նոր ուղղություն 2020 թվականից հետո
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ի պատասխան փոփոխվող աշխարհաքաղաքական պայմանների՝ 2020 թվականից Fincantieri-ն ընդլայնել է իր գործունեությունը պաշտպանական և ստորջրյա ոլորտներում, ինչպես նաև այլընտրանքային էներգիայի աղբյուրներ օգտագործող շարժիչային լուծումների ուսումնասիրության և մշակման մեջ[3][58]։
2023 թվականին ընկերությունը գլխավորել է Սպեցիայում Ստորջրյա տիրույթի ազգային հաբի (National Underwater Dimension Hub, իտալերեն՝ Polo Nazionale della Subacquea) ստեղծումը, որը նվիրված է ստորջրյա ոլորտի լուծումների հետազոտության և մշակման խթանմանը[59][60]: Այս ոլորտում սեփական դիրքերն ամրապնդելու նպատակով Fincantieri-ն նախաձեռնել է մի շարք ռազմավարական գործընկերություններ[61][62][63] և իրականացրեց թիրախային ձեռքբերումներ։ 2024 թվականի փետրվարին այն ձեռք է բերել օֆշորային և ստորջրյա ոլորտներում գործող «Remazel» ընկերությունը[64], իսկ 2025 թվականի հունվարին՝ եվրոպական պաշտպանության, այդ թվում՝ ռազմածովային պաշտպանության ամրապնդման շրջանակներում, Leonardo-ից վերցրել է «Whitehead Alenia Sistemi Subacquei»-ի ռազմածովային սպառազինության բիզնեսը, որը վերանվանվել է «WASS Submarine Systems»՝ հանդիսանալով առաջադեմ ստորջրյա պաշտպանական համակարգերի, ինչպիսիք են տորպեդները և էխոլոտները, արտադրությամբ զբաղվող պատմական ընկերություն[65]։
2024 թվականի ապրիլին Մոնֆալկոնեի նավաշինարանում ջրարկվել է նոր «Sun Princess»-ը՝ հեղուկացված բնական գազով (ՀԲԳ) աշխատող Fincantieri-ի առաջին նավը[66]: Հաջորդ տարի Fincantieri-ն, համագործակցելով նորվեգական «Viking» ընկերության հետ, ներկայացրել է աշխարհում առաջին զբոսանավը, որն ամբողջությամբ աշխատում է նավի վրա պահեստավորված ջրածնով։ «Viking Libra» անվանված նավի կառուցումը նախատեսվում է ավարտել մինչև 2026 թվականի վերջ Անկոնայի նավաշինարանում[67]: Հաջորդ հունիսին հաստատվել է Իտալիայի ռազմածովային ուժերի նոր սերնդի 4-րդ սուզանավի կառուցման պատվերը՝ 500 միլիոն եվրո ընդհանուր արժողությամբ[68]։
2024 թվականի հուլիսի 18-ին Fincantieri-ն հայտարարել է «Hera» ընկերության հետ գործընկերության մասին՝ շինհրապարակներում առաջացող արդյունաբերական թափոնների օպտիմալացված կառավարման նպատակով։ Սա թույլ էր տալիս Fincantieri-ն հասնել ESG (բնապահպանական, սոցիալական և կորպորատիվ կառավարման) նպատակներին իր նավաշինարաններում[69]: Օգոստոսի 5-ին Իտալիայի ռազմածովային ուժերը մոտ 236 միլիոն եվրո արժողությամբ նոր պարեկային նավ պատվիրեցին «Orizzonte Sistemi Navali»-ից, որը հանդիսանում է պաշտպանական ոլորտում Fincantieri-ի (51%) և «Լեոնարդոյի» (49%) համատեղ ձեռնարկությունը[70]։
2025 թվականի փետրվարի 5-ին Fincantieri-ն «Norwegian Cruise Line» ընկերությունից ստացել է 9 միլիարդ եվրո արժողությամբ մաքսի-պայմանագիր՝ չորս զբոսանավերի կառուցման համար, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի գրեթե 226 հազար համախառն տարողություն և որոնք պետք է հանձնվեն համապատասխանաբար 2030, 2032, 2034 և 2036 թվականներին[71]: 2025 թվականին պաշտոնապես մեկնարկել է «Minerva» նախագիծը՝ նավերի ու ռազմական սուզանավերի համար մինի միջուկային ռեակտորների արտադրության և հետագա միջուկային շարժիչով մարտական միավորների կառուցման համար՝ ի պատասխան Պաշտպանության նախարարության հարցման և Իտալիայի ռազմածովային ուժերի հետ համագործակցությամբ[72]: 2025 թվականին ներկայացվել է նաև «Navis Sapiens» նախագիծը, որը համատեղում է արհեստական բանականությունը, մեծ տվյալները և առաջադեմ կապունակությունը՝ ստեղծելու նոր սերնդի նավեր, որոնք ընդունակ են թե՛ ինքնուրույն մշակել նավի վրայի բոլոր տվյալները, և թե՛ իրական ժամանակում հաղորդակցվել ափի ու նավատորմի այլ միավորների հետ[73][74]։
Գործունեություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Կրուիզային նավեր
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Խմբի նավաշինարանները խոշոր մարդատար նավերի կառուցման երկար տարիների ավանդույթ են ունեցել, ներառյալ Սեստրի Պոնենտեի նավաշինարանում ջրարկված «Rex» օվկիանոսային լայները, որը 1933 թվականին արժանացել է հեղինակավոր «Կապույտ ժապավեն» (Blue Riband) մրցանակին[75]:
1985 թվականին՝ իր վերջին օվկիանոսային լայներների կառուցումից քսան տարի անց, ընկերությունը պաշտոնապես մուտք է գործել զբոսանավերի ոլորտ՝ «SITMAR Cruises»-ից ստանալով երկու քույր նավերի պատվեր, որոնց արտաքին տեսքը նախագծել էր Ռենցո Պիանոն[76]: 1990 թվականին հանձնվել է երկու նավերից առաջինը՝ «Crown Princess»-ը[77]: Շուկայի կայուն աճը հնարավորություն էր տվել նաև բացել նոր հարթակներ՝ նվիրված զբոսանավերի կառուցմանը. Մարգերայի նավաշինարանը ոլորտ մուտք է գործեցլ 1991 թվականին՝ «Costa Classica»-ի հանձնմամբ, որին 2003 թվականին հաջորդել է Սեստրի Պոնենտեի նավաշինարանը՝ «Costa Fortuna»-ով, իսկ 2009 թվականին՝ Անկոնայի նավաշինարանը՝ «Silver Spirit»-ով[76]։
Կառուցված ամենանշանակալի նավերի թվում էին «Carnival Destiny»-ն (1996), որն աշխարհում առաջին զբոսանավն էր, որը գերազանցել է 100 000 համախառն տարողությունը[76], և «Grand Princess»-ը (1998), որն իր ջրարկման պահին աշխարհի ամենախոշոր և ամենաթանկ մարդատար նավն էր[78]:
2024 թվականին հանձնվել է «Sun Princess»-ը, որն Իտալիայում երբևէ կառուցված ամենախոշոր նավն է՝ մոտ 175 500 համախառն տարողությամբ, և հեղուկացված բնական գազով (ՀԲԳ) աշխատող Fincantieri-ի առաջին նավը[79]։
Ռազմածովային նավեր
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Բացի Իտալիայի ռազմածովային ուժերի միակ մատակարարը լինելուց, Fincantieri-ն նաև մակերեսային նավեր է կառուցում մի շարք այլ երկրների ռազմածովային ուժերի համար։
Պաշտպանական ոլորտում ընկերությունն ակտիվ է նաև ինքնագնաց համակարգերի մշակման գործում։ Մասնավորապես, «Fincantieri NexTech» դուստր ձեռնարկությունը մշակել է հարթակներ, որոնք համատեղում են ավտոմատացման, հեռակառավարման և տարբեր տեսակի անօդաչու մեքենաների միջև փոխգործելիության տեխնոլոգիաները[80]:
Ամենանշանակալի նախագծերի թվում է նոր սերնդի FREMM ֆրեգատների մշակումը՝ Իտալիայի և Ֆրանսիայի համատեղ նախագծի միջոցով[81]: «Bergamini» դասի առաջին ֆրեգատը (այսպես է այն անվանվում Իտալիայի ռազմածովային ուժերում) ջրարկվել է 2011 թվականի հուլիսին Ռիվա Տրիգոզոյի նավաշինարանում[82]:
Բացի այդ, 2020 թվականին Միացյալ Նահանգների պաշտպանության նախարարությունը «Fincantieri Marinette Marine» դուստր ձեռնարկությանը հանձնել է ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի համար «Constellation» դասի FFG(X) նոր բազմաֆունկցիոնալ ֆրեգատների առաջատար նավի կառուցման պայմանագիրը, որը հիմնված է FREMM նախագծի ձևափոխված տարբերակի վրա։ Սա առաջին դեպքն է եղել, երբ ընկերությունը հանդես է եկել որպես ԱՄՆ-ի գլխավոր կապալառու[83]։
Ստորջրյա սարքեր
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Քաղաքացիական ոլորտում Fincantieri-ն լուծումներ է մշակում խորը օվկիանոսի հանքային և գիտական հետազոտությունների[3], ինչպես նաև ստորջրյա հաղորդման ու կապի ցանցերի կառուցման և սպասարկման համար՝ հատկապես «Xtera» ընկերության ձեռքբերման և «Wsense»-ի հետ գործընկերության միջոցով[84][85]:
Ռազմական ոլորտում ընկերությունը հանդիսանում է Իտալիայի ռազմածովային ուժերի ստորջրյա ստորաբաժանումների պաշտոնական մատակարարը՝ U212NFS (Near Future Submarine) ծրագրով[86][87], և իր դուստր ձեռնարկության՝ «WASS Submarine Systems»-ի միջոցով արտադրում է պաշտպանական համակարգեր, ինչպիսիք են ստորջրյա անօդաչու սարքերը, տորպեդները, էլեկտրոնային հակազդեցության միջոցները և սոնարները[88]։
Ծովային և մասնագիտացված նավեր
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2013 թվականին նորվեգական «Vard» ընկերության ձեռքբերումից հետո Fincantieri-ն դարձել է օֆշորային գործառնությունների համար մասնագիտացված նավերի նախագծման և կառուցման համաշխարհային առաջատարներից մեկը[89][90]:
Այն շուկայի առաջատար է օֆշորային քամու էլեկտրակայանների կառուցման և սպասարկման մեջ մասնագիտացված CSOV (Commissioning Service Operation Vessels) և SOV (Service Operation Vessels) տեսակի նավերի արտադրության ոլորտում։ Այս նավերն ունեն մարտկոցային հիբրիդային շարժիչային համակարգեր և նախագծված են այնպես, որ պատրաստ լինեն այնպիսի վառելիքների օգտագործմանը, ինչպիսիք են ջրածինը, ամոնիակը և մեթանոլը[91]: Աչքի ընկնող օրինակներից են «Edda Wind» և «Norwind Offshore» ընկերությունների համար արտադրված նավերը[92][93], որոնք հագեցած են տատանումների փոխհատուցման համակարգերով (motion compensation systems). դրանք թույլ են տալիս տեխնիկական անձնակազմին անվտանգ կերպով տեղափոխվել հարթակներ նույնիսկ ծովային և եղանակային անբարենպաստ պայմաններում[94]:
Խումբը գործում է նաև մալուխատար և ստորջրյա հետազոտական նավերի սեգմենտում՝ «Prysmian» և «NKT» օպերատորների համար կառուցելով միավորներ, որոնք ընդունակ են գործել ծայրահեղ խորություններում և բարդ պայմաններում[95][96]:
Ընկերության պատմական և ամենանշանակալի կառույցների թվում է նաև Մոնֆալկոնեի նավաշինարանում կառուցված «Saipem 7000»-ը, որն իր 14 000 տոննա ընդհանուր բեռնամբարձությամբ շարունակում է մնալ աշխարհի ամենախոշոր կիսասուզվող կռունկ-նավերից մեկը[97]։
Նավեր
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Fincantieri-ն կառուցում է ro-ro (հորիզոնական բեռնավորմամբ) մարդատար և բեռնատար նավեր 1960-ական թվականներից ի վեր, երբ նավերի այս տեսակը տարածում էր գտել Իտալիայում։ Դրանց կառուցման մեջ հիմնականում ներգրավված են Պալերմոյի, Անկոնայի և Կաստելամարե դի Ստաբիայի նավաշինարանները։
2010-ական թվականներից սկսած՝ Fincantieri-ն կենտրոնացել է երկվառելիքային միավորների կառուցման վրա, որոնց շարժիչներն աշխատում են դիզելով և մեթան գազով, ինչպես նաև էլեկտրաջերմային շարժիչներով օժտված հիբրիդային միավորների վրա։ Մասնավորապես, 2014 թվականին ջրարկվեց «F.A. Gauthier» լաստանավը, որը Հյուսիսային Ամերիկայում գործող առաջին գազով աշխատող նավն էր[98], իսկ 2026 թվականին նախատեսվում է ավարտել «Costanza I di Sicilia» նավի կառուցումը, որը նախատեսված է Սիցիլիայի փոքր կղզիների հետ կապի ապահովման համար[99]։
Սարքավորումներ, համակարգեր և ենթակառուցվածքներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Այս ստորաբաժանումն աջակցում է բոլոր մյուս ուղղություններին՝ զբոսանավերից մինչև պաշտպանական ոլորտ, կառավարելով նավի վրայի կարևորագույն համակարգերի կենսական ցիկլն ամբողջությամբ և իրականացնելով շարժիչային, մանևրայնության ու կայունացման ինտեգրված սարքավորումների նախագծումն ու կառուցումը, ինչպես նաև էլեկտրական և ջերմային էներգիայի արտադրությունը՝ ինչպես ծովային օգտագործման, այնպես էլ խոշոր արդյունաբերական ձեռնարկությունների համար։ Fincantieri-ի գործունեությունը կազմակերպված է երեք հաբերի շուրջ՝ Էլեկտրոնիկա և թվային արտադրանք, Մեխանիկական համակարգեր և բաղադրիչներ, և Ենթակառուցվածքներ՝ նավերի արտադրությունը համատեղելով սեփական տեխնոլոգիական լուծումների հետ[2]։
Ենթակառուցվածքների հաբը (Infrastructure Hub) նվիրված է խոշոր քաղաքացիական և ծովային օբյեկտների կառուցմանը՝ կամուրջներից ու արդյունաբերական շենքերից մինչև հիդրավլիկ և նավահանգստային ենթակառուցվածքներ, ինչպիսիք են ալիքարգելներն ու նավամատույցները[100]:
Իրականացված հիմնական ենթակառուցվածքային նախագծերի թվում է եղել Ջենովայի Սան Ջորջո էստակադայի կառուցումը, որը 2018 թվականին հանձնվել է մի կոնսորցիումի, որի կազմում ներառված են եղել «Fincantieri Infrastructure»-ը, «Webuild»-ը և «Italferr»-ը[101]: Նոր կամրջի մետաղական տախտակամածները կառուցվել են Կաստելամարե դի Ստաբիայի և Սեստրի Պոնենտեի գործարաններում, որից հետո սեկցիաները տեղափոխվել են Ջենովա՝ հավաքման համար[102][103]: 2020 թվականին «Fincantieri Infrastructure Opere Marittime» դուստր ձեռնարկությանը հանձնվել է նաև Ռապալլոյի մարինայի (զբոսանավերի նավահանգստի) վերակառուցումը, որն ավերվել է 2018 թվականի հոկտեմբերի փոթորկի հետևանքով առաջացած ալեկոծությունից[104], ինչպես նաև Վադո Լիգուրեի նավահանգստի նոր ալիքարգելի կառուցումը[105][106]։
Միջազգային մակարդակով ընկերությանը շնորհված հիմնական պայմանագրերի թվում էին.
- Բելգիայում Ալբերտի ջրանցքի վրա ութ պողպատե կամուրջների նախագծումն ու կառուցումը 2018-2020 թվականներին՝ որպես արդիականացման ծրագրի մաս, որը թույլ կտա ավելի մեծ նավերի անցումը[107],
- 2021 թվականին Մայամիում նոր զբոսանավային տերմինալի կառուցումը[108],
- Ռումինիայում Դանուբ գետի վրայով անցնող Բրեիլայի կամրջի պողպատե տախտակամածի կառուցումը, որը բացվել է 2023 թվականին և ներկայումս հանդիսանում է մայրցամաքային Եվրոպայի երկրորդ ամենաերկար կախովի կամուրջը[109]։
Fincantieri-ն իր ներդրումն է ունեցել նաև Միլան-Կորտինա 2026-ի (Milano-Cortina 2026) Օլիմպիական կրակարանների ավիացիոն ալյումինե կոնստրուկցիաների կառուցման գործում[110]։
Fincantieri-ում կառուցված նավեր (ընտրված)
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1967՝ «Vittorio Veneto» (550), հածանավ Իտալիայի ռազմածովային ուժերի համար
- 1983՝ «Giuseppe Garibaldi», ավիակիր Իտալիայի ռազմածովային ուժերի համար
- 1990՝ «Pacific Jewel» (69,845 համախառն տարողություն՝ ՀՏ) «P&O Cruises Australia»-ի համար
- 1991՝ «Pacific Dawn» (70,285 ՀՏ) «P&O Cruises Australia»-ի համար
- 1993՝ «MS Statendam» (55,451 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 1993՝ «MS Maasdam» (55,575 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 1994՝ «MS Ryndam» (55,819 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 1995՝ «Sun Princess» (77,499 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար
- 1995՝ «Carnival Destiny» (101,353 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար
- 1996՝ «MS Veendam» (57,092 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 1996՝ «Dawn Princess» (77,499 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար
- 1997՝ «MS Rotterdam» (61,849 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 1998՝ «Sea Princess» (77,499 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար
- 1998՝ «Disney Magic» (83,000 ՀՏ) «Disney Cruise Line»-ի համար
- 1999՝ «MS Volendam» (60,906 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 1999՝ «Carnival Triumph» (101,509 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար
- 1999՝ «Disney Wonder» (83,000 ՀՏ) «Disney Cruise Line»-ի համար
- 2000՝ «MS Zaandam» (61,396 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 2000՝ «MS Amsterdam» (62,735 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 2000՝ «MV Oceana» (77,499 ՀՏ) «P&O Cruises»-ի համար
- 2000՝ «Carnival Victory» (101,509 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար
- 2001՝ «MS Zuiderdam» (81,769 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 2002՝ «Carnival Conquest» (110,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար
- 2002՝ «MS Oosterdam» (82,000 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 2003՝ «Caribbean Princess» (113,000 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար
- 2003՝ «RV Petrel» (3,371 ՀՏ) «Uksnoy & Co A/S»-ի համար
- 2003՝ «Carnival Glory» (110,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար
- 2003՝ «Costa Fortuna» (102,587 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար
- 2003՝ «Costa Magica» (102,587 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար
- 2004՝ «MS Westerdam» (81,811 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 2004՝ «Carnival Valor» (110,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար
- 2004՝ «Cavour» (550), ավիակիր Իտալիայի ռազմածովային ուժերի համար
- 2005՝ «Andrea Doria» (D 553), էսկադրային ականակիր (էսմինեց) Իտալիայի ռազմածովային ուժերի համար
- 2005՝ «Costa Concordia» (114,137 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար
- 2005՝ «Carnival Liberty» (110,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար
- 2006՝ «MS Noordam» (82,500 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 2006՝ «Costa Serena» (114,147 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար
- 2006՝ «Carnival Freedom» (110,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար
- 2007՝ «Caio Duilio» (D 554), էսկադրային ականակիր (էսմինեց) Իտալիայի ռազմածովային ուժերի համար
- 2007՝ «MS Eurodam» (86,700 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 2007՝ «MS Queen Victoria» (90,000 ՀՏ) «Cunard Line»-ի համար
- 2007՝ «Carnival Splendor» (110,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար
- 2007՝ «MV Ventura» (116,017 ՀՏ) «P&O Cruises»-ի համար
- 2008՝ «Ruby Princess» (113,000 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար
- 2008՝ «Costa Luminosa» (92,700 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար
- 2008՝ «Costa Pacifica» (114,500 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար
- 2009՝ «Carnival Dream» (130,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար
- 2009՝ «MS Nieuw Amsterdam» (86,700 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 2009՝ «Costa Deliziosa» (92,700 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար
- 2009՝ «MS Azura» (115,055 ՀՏ) «P&O Cruises»-ի համար
- 2010՝ «MS Queen Elizabeth» (90,901 ՀՏ) «Cunard Line»-ի համար
- 2010՝ «Costa Favolosa» (114,500 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար
- 2010՝ «Carnival Magic» (130,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար
- 2011՝ «Costa Fascinosa» (114,500 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար
- 2012՝ «Carnival Breeze» (130,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար
- 2013՝ «MS Royal Princess» (143,700 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար
- 2014՝ «MS Regal Princess» (143,700 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար
- 2014՝ «Costa Diadema नियमित» (132,500 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար
- 2015՝ «MV Britannia» (145,000 ՀՏ) «P&O Cruises»-ի համար
- 2015՝ «Le Lyrial» (10,944 ՀՏ) «Compagnie du Ponant»-ի համար
- 2015՝ «MV Viking Star» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար
- 2016՝ «MV Seabourn Encore» (40,350 ՀՏ) «Seabourn»-ի համար
- 2016՝ «Seven Seas Explorer» (54,000 ՀՏ) «Regent Seven Seas Cruises»-ի համար
- 2016՝ «MV Viking Sea» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար
- 2016՝ «MS Koningsdam» (99,500 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 2016՝ «Carnival Vista» (135,500 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար
- 2017՝ «MV Viking Sky» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար
- 2017՝ «Majestic Princess» (143,700 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար
- 2017՝ «MSC Seaside» (153,516 ՀՏ) «MSC Cruises»-ի համար
- 2017՝ «MV Viking Sun» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար
- 2018՝ «MV Seabourn Ovation» (40,350 ՀՏ) «Seabourn»-ի համար
- 2018՝ «MS Nieuw Statendam» (99,500 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 2018՝ «Carnival Horizon» (135,500 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար
- 2018՝ «MV Viking Orion» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար
- 2018՝ «MSC Seaview» (153,516 ՀՏ) «MSC Cruises»-ի համար
- 2019՝ «Sky Princess» (143,700 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար
- 2019՝ «Carnival Panorama» (133,500 ՀՏ) «Carnival Cruise Line»-ի համար
- 2019՝ «MV Viking Jupiter» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար
- 2020՝ «Costa Firenze» (135,500 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար
- 2020՝ «Enchanted Princess» (143,700 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար
- 2020՝ «Scarlet Lady» (110,000 ՀՏ) «Virgin Voyages»-ի համար
- 2021՝ «MSC Seashore» (169,380 ՀՏ) «MSC Cruises»-ի համար
- 2021՝ «MV Viking Venus» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար
- 2021՝ «Valiant Lady» (110,000 ՀՏ) «Virgin Voyages»-ի համար
- 2021՝ «MS Rotterdam (2020)» (99,000 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար
- 2022՝ «MV Mark W. Barker» (26,000 ՀՏ) «Interlake Steamship Company»-ի համար
- 2022՝ «Resilient Lady» (110,000 ՀՏ) «Virgin Voyages»-ի համար
- 2022՝ «MSC Seascape» (169,380 ՀՏ) «MSC Cruises»-ի համար
- 2022՝ «MV Viking Mars» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար
- 2022՝ «Norwegian Prima» (140,000 ՀՏ) «Norwegian Cruise Line»-ի համար
- 2022՝ «MV Viking Neptune» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար
- 2023՝ «Norwegian Viva» (140,000 ՀՏ) «Norwegian Cruise Line»-ի համար
- 2023՝ «MV Viking Saturn» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար
- 2023՝ «Vista» (67,000 ՀՏ) «Oceania Cruises»-ի համար
- 2023՝ «Explora I» (63,000 ՀՏ) «Explora Journeys»-ի համար
- 2024՝ «Sun Princess» (178,000 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար
- 2024՝ «MV Viking Vela» (53,700 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար
- 2024՝ «Queen Anne» (113,000 ՀՏ) «Cunard Line»-ի համար
- 2024՝ «Explora II» (63,000 ՀՏ) «Explora Journeys»-ի համար
- 2025՝ «Mein Schiff Relax» (160,000 ՀՏ) «TUI Cruises»-ի համար
- 2025՝ «Star Princess» (178,000 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար
- 2026՝ «Mein Schiff Flow» (160,000 ՀՏ) «TUI Cruises»-ի համար
Նավաշինարանների ցանկ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2025 թվականի դրությամբ Fincantieri-ն շահագործում է հետևյալ նավաշինարաններն ու չոր նավահանգիստները՝[2]
Տրիեստի նավաշինարաններ (գտնվում է Տրիեստում)
Մոնֆալկոնեի նավաշինարաններ (գտնվում է Մոնֆալկոնեում, Գորիցիա)
Մարգերայի նավաշինարաններ (գտնվում է Մարգերայում, Վենետիկ)
Մուջիանոյի նավաշինարաններ (գտնվում է Սպեցիայում)
Ռիվա Տրիգոսո նավաշինարաններ (գտնվում է Սեսթրի Լևանտեում, Ջենովա)
Սեստրի Պոնենտեի նավաշինարաններ (գտնվում է Ջենովայում)
Անկոնայի նավաշինարաններ (գտնվում է Անկոնայում)
Կաստելամարե դի Ստաբիա նավաշինարաններ (գտնվում է Կաստելամարե դի Ստաբիայում, Նեապոլի)
Պալերմոյի նավաշինարաններ (գտնվում է Պալերմոյում)
VARD Բրատտվագ նավաշինարան
VARD Լանգստեն նավաշինարաններ
VARD Սյովիկնես նավաշինարան
VARD Բրեիլա նավաշինարաններ
VARD Տուլչեայի նավաշինարաններ
VARD Պրոմար նավաշինարան
VARD Վունգտաու նավաշինարան
Marinette Marine (գտնվում է Մարինետում, Վիսկոնսին)
Bay Shipbuilding Company (գտնվում է Ստուրջոն Բեյում, Վիսկոնսին)
ACE Marine (գտնվում է Գրին Բեյում, Վիսկոնսին)
Խմբի կառուցվածք
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Fincantieri Group-ը հիմնականում բաղկացած է հետևյալ ընկերություններից, որոնք կազմակերպված են ըստ գործունեության ոլորտների[2]՝
Կրուիզ և լաստանավ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Fincantieri S.p.A.
- Fincantieri Services USA LLC (100%)
- ACE Marine LLC (87.44%)
- Fincantieri India Pte Ltd. (100%)
- Fincantieri USA Inc. (100%)
- Fincantieri Arabia for Naval Services LLC (100%)
- Fincantieri (Shanghai) Trading Co. Ltd. (100%)
- Etihad Ship Building LLC (35%)
- Fincantieri Naval Services՝ Sole Proprietorship LLC (100%)
- MTM S.c.a.r.l. (41%)
Ռազմական նավեր
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Fincantieri S.p.A.
- Orizzonte Sistemi Navali S.p.A. (51%)
- Fincantieri Marine Group Holdings Inc. (87.44%)
- Fincantieri Marine Group LLC (87.44%)
- Marinette Marine Corporation LLC (87.44%)
- Naviris S.p.A. (50%)
- Fincantieri Services Doha LLC (100%)
- Maestral (50%)
Նավի ինտերիեր
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Marine Interiors Cabins S.p.A. (100%)
- Marine Interiors S.p.A. (100%)
- Seanergy a Marine Interiors company S.r.l. (80%)
- MI S.p.A. (100%)
- OPERAE a Marine Interiors Company S.r.l. (85%)
- Vard Interiors AS (98.38%)
Ծովային և մասնագիտացված նավեր
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Fincantieri S.p.A.
- Fincantieri Oil&Gas S.p.A. (100%)
- Vard Group AS (98.38%)
- Vard Promar SA (98.38%)
- Vard Vung Tau Ltd. (98.38%)
- Vard Shipyards Romania SA (98.38%)
- Vard Design AS (98.38%)
- Vard Marine Inc. (98.38%)
Ջրային
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Fincantieri S.p.A.
- Remazel Engineering S.p.A. (100%)
- WASS Submaryne Systems (100%)
Սարքավորումներ, համակարգեր և ենթակառուցվածքներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Fincantieri S.p.A.
- Fincantieri NexTech S.p.A. (100%)
- Issel Nord S.r.l. (100%)
- Cetena S.p.A. (86,10%)
- E-PHORS S.p.A. (100%)
- IDS Ingegneria Dei Sistemi S.p.A. (100%)
- HMS IT S.p.A. (100%)
- S.L.S. - Support Logistic Services S.r.l. (100%)
- Vard Electro AS (98,38%)
- Isotta Fraschini Motori S.p.A. (100%)
- Fincantieri SI S.p.A. (100%)
- Power4Future S.p.A. (52%)
- FINMESA S.c.a.r.l. (50%)
- Seaonics AS (98.38%)
- Team Turbo Machines S.A.S. (100%)
- BOP6 S.c.a.r.l. (100%)
- Fincantieri Infrastructure S.p.A. (100%)
- Fincantieri Infrastructure Opere Marittime S.p.A. (100%)
- Fincantieri Infrastructure Florida Inc. (100%)
- Fincantieri Infrastrutture Sociali S.p.A. (90%)
- SOF S.p.A. (90%)
Ֆինանսական տվյալներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]| Տարի | Շահույթ (միլիոն եվրո) | EBITDA (միլիոն եվրո) |
Զուտ շահույթ (millions of €) |
Զուտ ֆինանսական դիրք (միլիոն եվրո) | Կապիտալ
(միլիոն եվրո) |
Ներդրումներ (միլիոն եվրո) | Չկատարված պատկերներ (millions of €) |
Նավերի առաքում | Աշխատակիցներ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025[2] | 9194 | 681 | 117 | 1872 | 987 | 389 | 54 849 | 24 | 24 370 |
| 2024[111] | 8128 | 509 | 33 | 1281 | 845 | 263 | 43 522 | 26 | 22 588 |
| 2023[112] | 7651 | 397 | −53 | 2271 | 434 | 258 | 34 629 | 26 | 21 215 |
| 2022[113] | 7482 | 221 | −309 | 2531 | 587 | 295 | 34 591 | 19 | 20 792 |
| 2021[114] | 6911 | 495 | 22 | −859 | 834 | 358 | 36 339 | 19 | 20 774 |
| 2020[115] | 5879 | 314 | −240 | −1062 | 777 | 309 | 36 770 | 19 | 20 150 |
| 2019[116] | 5849 | 320 | −141 | −736 | 1050 | 279 | 37 127 | 26 | 19 823 |
| 2018[117] | 5474 | 414 | 72 | −494 | 1253 | 161 | 32 743 | 35 | 19 274 |
| 2017[118] | 5020 | 341 | 57 | −314 | 1309 | 163 | 28 482 | 25 | 19 545 |
| 2016[119] | 4429 | 267 | 25 | −615 | 1241 | 224 | 24 003 | 26 | 19 181 |
| 2015[120] | 4183 | −26 | −175 | −438 | 1266 | 161 | 22 061 | 21 | 20 019 |
Բաժնետերեր
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2025 թվականի դրությամբ հիմնական բաժնետերերն են[121]՝
- CDP Equity S.p.A.՝ 64.24%
- Market՝ 35.62%
- Treasury shares՝ 0.14%
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ «Cos'è Fincantieri: storia e curiosità sull'azienda» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- 1 2 3 4 5 6 Քաղվածելու սխալ՝ Սխալ
<ref>պիտակ՝ «AR2025» անվանումով ref-երը տեքստ չեն պարունակում: - 1 2 3 «Fincantieri, Piano industriale: navi crociera, militari e specializzate offshore» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri, aumento di capitale» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- 1 2 «Il gruppo Fincantieri» (իտալերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ մարտի 23-ին. Վերցված է 2008 թ․ դեկտեմբերի 15-ին.
- 1 2 3 Galisi, Roberto (2011). Dai salvataggi alla competizione globale. La Fincantieri dal 1959 al 2009 (իտալերեն). Milan: FrancoAngeli. ISBN 978-88-568-3531-1.
- ↑ «History». Wartsila.com. Վերցված է 2016-01-13-ին.
- ↑ «Fincantieri». Dizionario di Economia e Finanza (իտալերեն). Treccani. Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Attraversare l'Atlantico: il record imbattuto del Destriero» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri, il gruppo triestino leader mondiale della cantieristica» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fintecna». Dizionario di Economia e Finanza (իտալերեն). Treccani. Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri Yachts presenta VIS, la nuova generazione» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Scoop: Fincantieri delivers 134 metre superyacht Serene». Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Documento di Programmazione Economico-Finanziaria per gli anni 2008-2011» (PDF) (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri verso la quotazione in Borsa, ok della Consob» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri perfeziona l'acquisto di Manitowoc Marine Group» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Navi militari: Fincantieri in pole position per i piani della Marina Usa» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «FINCANTIERI MARINE GROUP ESTABLISHED TO OPERATE IN THE U.S. MARKET. FINCANTIERI COMPLETES ACQUISITION OF MANITOWOC MARINE GROUP». Fincantieri.it. 2009-01-02. Վերցված է 2016-01-13-ին.
- ↑ «Fincantieri to Buy 51% of STX OSV to Add Oil-Rig Support Vessels». Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Vard (Fincantieri) battezza l'ingresso nell'offshore» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri in vena di acquisizioni. Vard acquisisce STX Canada Marine» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ Howard, Gary (2014 թ․ մարտի 21). «Fincantieri makes $117m in first year with Vard». Արխիվացված է օրիգինալից 2015-04-30-ին. Վերցված է 2016-01-13-ին.
- ↑ «Fincantieri si prepara ad approdare in Borsa» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri, IPO al via lunedì dopo il via libera di Consob» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Piazza Affari, spunta una nave per il debutto di Fincantieri» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Cerved, Fineco e Fincantieri in fila per la quotazione» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri debutta in Borsa Italiana» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Finmeccanica, ok al nuovo nome Leonardo» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Accordo Fincantieri-Finmeccanica per navi militari» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri, accordo in Cina per le navi da crociera» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri: accordo da 2,5 miliardi con Carnival per costruire 4 navi» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri-Stx, la Corea dice sì» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Stx, ecco perché Italia e Francia litigano sui maxi-cantieri» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri, Parigi nazionalizza Stx» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Francia-Italia, il caso Fincantieri-Stx» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri-Stx, tra Gentiloni e Macron finto pareggio» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Macron e Gentiloni stringono i bulloni del rapporto Italia-Francia» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri-Stx, firma accordo con Francia per 50% Stx France» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Commission opens in-depth investigation into the proposed acquisition of Chantiers de l'Atlantique by Fincantieri». Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «I cantieri navali francesi contro l'Italia: l'Ue bocci la vendita di Stx a Roma» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Salta l'accordo Francia-Italia: stop Fincantieri-Stx, resta Parigi» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri, fallisce l'accordo con gli Chantiers de l'Atlantique» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Italy and France abandon plan for Fincantieri takeover of Chantiers de l'Atlantique». Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri, "Naviris" è il nome della joint venture con Naval Group» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Sede a Genova per Naviris, la joint venture tra Fincantieri e Naval Group» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Naviris procede a tutta velocità» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Naviris, è operativa la joint venture tra Fincantieri e Naval Group» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri pronta a intervento con Infrastructure» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Verona, Fincantieri Infrastructure inaugura l'officina del nuovo ponte Morandi» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri pronta all'azione con la sua "Infrastructure"» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri Services USA Launched» (բրիտանական անգլերեն). 2018-03-09. Վերցված է 2018-03-12-ին.
- ↑ «Fincantieri, altro tassello nel puzzle militare: compra Vitrociset in cordata con Mermec» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri e Mermec rilevano Vitrociset, raggiunto l'accordo» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Leonardo e Fincantieri, duello su Vitrociset» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri, sospensione attività prorogata fino al 3 aprile: accordo per CIG» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri, ecco Enchanted Princess, la centesima nave costruita dal gruppo negli ultimi 30 anni» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Difesa, underwater e nucleare. Ecco il nuovo piano di Fincantieri» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Nasce a La Spezia il polo nazionale della subacquea» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Nasce il polo della subacquea insieme all'Arsenale» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri e Sparkle si alleano per presidiare i fondali» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri con Graal Tech per droni sottomarini» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Accordo Fincantieri-Saipem per collaborare nella dimensione subacquea» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri completa l'acquisizione del 100% di Remazel» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Radiocor – notizia su Fincantieri» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Sun Princess, ultimi ritocchi: la nave pronta al battesimo» (իտալերեն). Վերցված է 2024 թ․ ապրիլի 30-ին.
- ↑ «Fincantieri e Viking: nave da crociera a idrogeno entro il 2026» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri cresce nel settore della difesa: costruirà il quarto sottomarino di nuova generazione per la Marina Militare». milanofinanza.it. milanofinanza.it. 2024 թ․ հունիսի 28. Վերցված է 2024 թ․ հուլիսի 11-ին.
- ↑ «Fincantieri gestirà i rifiuti industriali con Hera. Cosa prevede la nuova partnership». milanofinanza.it. milanofinanza.it. 2024 թ․ հուլիսի 18. Վերցված է 2024 թ․ հուլիսի 19-ին.
- ↑ «Difesa, Fincantieri e Leonardo costruiranno con Orizzonte Sistemi Navali un nuovo pattugliatore da 236 milioni per la Marina». milanofinanza.it. milanofinanza.it. 2024 թ․ օգոստոսի 6. Վերցված է 2024 թ․ օգոստոսի 6-ին.
- ↑ «Fincantieri, le più costose navi da crociera di sempre». lastampa.it. lastampa.it. 2025 թ․ փետրվարի 6. Վերցված է 2025 թ․ փետրվարի 6-ին.
- ↑ «Fincantieri, mini reattori nucleari a bordo di navi militari: cos'è il programma Minerva» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Navis Sapiens, la nave intelligente di Fincantieri» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Navis Sapiens, il progetto di Fincantieri per la nave intelligente» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Il Rex ha conquistato il Nastro Azzurro» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- 1 2 3 «Fincantieri, il business delle crociere compie 30 anni» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Grand Princess (1998-present)». Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Varata da Fincantieri la Sun Princess, prima nave da crociera a GNL» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «SAND e UMS, il futuro autonomo sviluppato da Fincantieri NexTech» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri: Fremm, new generation fregate» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Marina Militare: al via i lavori per la prima FREMM EVO» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri Marinette Marine si è aggiudicata il programma della US Navy» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Prysmian e Fincantieri, alleanza nelle telecomunicazioni sottomarine» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri rafforza il business sottomarino con Wsense» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Il programma per i nuovi sottomarini U212 NFS della Marina Militare» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Il sottomarino italiano U-212 NFS» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Così i sottomarini Fincantieri sposano i siluri WASS» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri, nuovo contratto per Vard: costruirà due navi per l'eolico offshore per North Star» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Vard ha consegnato a NCT Offshore l'unità posacavi» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Vard: ecco come Fincantieri accelera sull'eolico offshore» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Chi è e cosa fa Edda Wind, nuovo cliente di Vard (Fincantieri)» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri: Vard costruirà altre due navi per l'eolico offshore» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri rafforza la leadership nell'offshore» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri costruirà una nave posacavi per Prysmian Group» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Vard to build NKT's new cable-laying vessel». Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri, varato a Castellammare il tecno-traghetto a gas per il Canada» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Varato da Fincantieri a Palermo il nuovo traghetto della Regione Siciliana» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri Infrastructure: conti e business» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Ponte di Genova sarà costruito da Salini-Fincantieri-Italferr» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Ponte Genova, ecco come Fincantieri ha costruito il nuovo viadotto» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «I pezzi del nuovo ponte di Genova costruiti a Castellammare di Stabia» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri Infrastructure sul Riva» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri ricostruirà il porto di Rapallo e realizzerà la nuova diga di Vado Ligure» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Sarà Fincantieri a realizzare la nuova diga di Vado Ligure» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri Infrastructure si aggiudica la costruzione di quattro ponti in Belgio» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri con MSC per nuovo terminal a Miami da 350 milioni» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Inaugurato il ponte di Braila sul Danubio con acciaio Fincantieri» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri contribuisce ai bracieri di Milano-Cortina 2026» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Annual Report 2024» (PDF). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Annual Report 2023» (PDF). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Annual Report 2022» (PDF). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Annual Report 2021» (PDF). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Annual Report 2020» (PDF). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Annual Report 2019» (PDF). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Annual Report 2018» (PDF). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Annual Report 2017» (PDF). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Annual Report 2016» (PDF). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Annual Report 2015» (PDF). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
- ↑ «Fincantieri, come è andato l'aumento di capitale» (իտալերեն). Վերցված է 2026 թ․ մարտի 16-ին.
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]| Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել Fincantieri կատեգորիայում։ |