Jump to content

7-Eleven

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
7-Eleven
պատկերանիշ
Տեսակconvenience store chain?, բիզնես ձեռնարկություն, gas station chain? և բրենդ
Հիմնադրված է1927
ՎայրԻրվինգ (քաղաք), Տեխաս, ԱՄՆ, Դալաս և Տոկիո, Ճապոնիա
Երկիր ԱՄՆ,  Ճապոնիա[1],  DK[1],  Հարավային Կորեա[1] և  Ավստրալիա[1]
Արդյունաբերությունմանրածախ առևտուր
Կայք7-eleven.com​(անգլ.)
 7-Eleven Վիքիպահեստում

7-Eleven, Inc.[2], ամերիկյան «տան մոտ» գաղափարով խանութների ցանց, որի գլխամասային գրասենյակը գտնվում է Տեխաս նահանգի Իրվինգ քաղաքում: Այն «Seven-Eleven Japan» ընկերության դուստր ձեռնարկություն է, որն իր հերթին պատկանում է ճապոնական «Seven & I Holdings» մանրածախ հոլդինգին։

Ցանցը հիմնադրվել է 1927 թվականին Դալասում որպես «Southland Ice Company»՝ զբաղվելով սառույցի վաճառքով։ «Southland Corporation»-ին պատկանող ընկերությունն ընդլայնել է իր խանութների ցանցը և 1928-1946 թվականներին դրանք վերանվանել «Tote'm Stores»: 1946 թվականին «Southland Corporation»-ը խանութները վերանվանել է «7-Eleven»՝ արտացոլելու դրանց աշխատանքային ընդլայնված ժամերը (առավոտյան 7:00-ից մինչև երեկոյան 11:00):

«Southland Corporation»-ը 1961 թվականին սկսել է ֆրանշիզային գործունեությունը։ 1973 թվականին ճապոնական «Ito-Yokado» սուպերմարկետների ցանցը ֆրանշիզային համաձայնագիր է կնքել «Southland Corporation»-ի հետ՝ Ճապոնիայում «7-Eleven» խանութներ բացելու նպատակով։ Ավելի ուշ՝ 1991 թվականին, «Seven-Eleven Japan»-ի ներքո ճապոնական խանութները ղեկավարող «Ito-Yokado»-ն ձեռք է բերել «Southland Corporation»-ի 70% բաժնեմասը։ Դառնալով հիմնական բաժնետեր՝ այն «Southland Corporation»-ը վերանվանել է «7-Eleven, Inc.»:

2005 թվականի նոյեմբերին «Ito-Yokado» ընկերությունը ընդլայնել է իր բաժնեմասը մինչև 100%՝ «7-Eleven, Inc.»-ը դարձնելով «Seven-Eleven Japan»-ի լիիրավ դուստր ձեռնարկություն[3][4]։ Նույն թվականին վերակազմավորել է իր բիզնեսները «Seven & I Holdings» հոլդինգային ընկերության ներքո, որտեղ «7-Eleven, Inc.»-ը մնացել է «Seven-Eleven Japan»-ի ամբողջական պատկանելության տակ[5]։

2024 թվականի օգոստոսի դրությամբ «7-Eleven»-ը ղեկավարում, ֆրանշիզա է տրամադրում և լիցենզավորում է շուրջ 85,000 խանութ 20 երկրներում և տարածքներում[6]։ Դրա խանութներն աշխարհում գործում են համանուն ապրանքանիշի ներքո։ ԱՄՆ-ում այն գործում է նաև «Speedway» (հիմնականում Միջին Արևմուտքում և Արևելյան ափին) և «Stripes Convenience Stores» ապրանքանիշերով։ «Speedway»-ը և «Stripes»-ը գործում են «7-Eleven»-ի հետ կողք կողքի ամերիկյան մի շարք շուկաներում։ «7-Eleven»-ը ղեկավարում է նաև «A-Plus» խանութները՝ լիցենզավորելով անունը դրա սեփականատեր «Energy Transfer Partners» ընկերությունից։ Այնուամենայնիվ, այս խանութների մեծ մասն այդ ժամանակվանից վերանվանվել են որպես «7-Eleven» խանութներ:

Անվան ստուգաբանություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ընկերության առաջին խանութները Դալասում կոչվել են «Tote'm Stores», քանի որ հաճախորդները «տանում էին» իրենց գնումները: Որոշ խանութների առջև տեղադրված են եղել տեղական տոտեմային սյուներ: 1946 թվականին ցանցի անվանումը «Tote'm»-ից փոխվել է «7-Eleven»-ի՝ արտացոլելու ընկերության աշխատանքային նոր ժամերը՝ առավոտյան 7:00-ից մինչև երեկոյան 11:00, շաբաթը 7 օր[7]: 1999 թվականի հուլիսին ամերիկյան ընկերության կորպորատիվ անվանումը «The Southland Corporation»-ից փոխվել է «7-Eleven Inc.»-ի[8][9]:

1968 թվականից ի վեր «7-Eleven»-ի լոգոների մեջ ներառված է փոքրատառ «n» տառը։ Ըստ 1960-ականներին ընկերության նախագահ Ջոն Փ. Թոմփսոն Ավագի առաջին կնոջ՝ մեծատառերով տարբերակը փոքր-ինչ ագրեսիվ է[10] և առաջարկել է փոփոխություն՝ «լոգոն ավելի տպավորիչ դարձնելու համար[11]»։

Պատմություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
1989‑ից մինչև 2021 թվականը օգտագործված լոգոն, որը դեռևս հանդիպում է որոշ խանութներում։ Այս լոգոյի տարբերակը շարունակում է կիրառվել «Seven‑Eleven Japan»-ում։

1927 թվականին «Southland Ice Company»-ի աշխատակից Ջոն Ջեֆերսոն Գրինը, «Southland»-ի հիմնադիր տնօրեններից Ջո Ս. Թոմփսոն Ավագի թույլտվությամբ, Դալասի սառույցի 16 կրպակներից սկսել է վաճառել սառույց, ձու, կաթ և հաց[12]: Չնայած փոքր մթերային խանութներն ու ընդհանուր ապրանքների վաճառակետերը հասանելի են եղել, Թոմփսոնը ենթադրել է, որ առաջին անհրաժեշտության ապրանքների վաճառքը տան մոտ գտնվող խանութներում կնվազեցնի հաճախորդների՝ հիմնական ապրանքների համար երկար տարածություններ անցնելու անհրաժեշտությունը: Թոմփսոնն ի վերջո գնել է «Southland Ice Company»-ն և այն վերանվանել «Southland Corporation»-ի, որը վերահսկել է Դալասի տարածքի մի քանի վայրեր[7]:

1928 թվականին Ջեննա Լիրա անունով մենեջերը Ալյասկայից բերել է տոտեմային սյուն և տեղադրել իր խանութի առջև։ Սյունը ծառայել է որպես մարքեթինգային ռազմավարություն ընկերության համար, քանի որ մեծ ուշադրություն է գրավել։ Շուտով ղեկավարները տոտեմային սյուներ են ավելացրել բոլոր խանութների առջև և ի վերջո կիրառել են Ալյասկայի բնիկներից ներշնչված թեման։ Ավելի ուշ խանութները սկսել են գործել «Tote'm Stores» անվամբ։ Նույն թվականին ընկերությունը՝ որպես փորձարկում, սկսել է լցակայաններ կառուցել Դալասի իր մի քանի վայրերում։ Ջո Թոմփսոնը ներդրել է աշխատակազմի վերապատրաստում՝ ապահովելու, որ հաճախորդները ստանան նույն որակն ու սպասարկումը յուրաքանչյուր խանութում։ Բացի այդ, «Southland»-ը համազգեստ է ներմուծել իր սառույցի կայանների սպասարկող տղաների համար[13]։

1931 թվականին Մեծ Ճգնաժամն ազդել է ընկերության վրա՝ հասցնելով նրան սնանկացման եզրին։ Այնուամենայնիվ, ընկերությունը շարունակել է իր գործունեությունը վերակազմավորման և արտաքին կառավարման միջոցով։ Դալասցի բանկի աշխատակից՝ Վ․ Վ․ Օվերթոն Կրտսերը, նույնպես օգնել է վերականգնել ընկերության ֆինանսները՝ վաճառելով ընկերության պարտատոմսերը մեկ դոլարի դիմաց յոթ ցենտով։ Դրա արդյունքում ընկերության սեփականությունը հայտնվել է տնօրենների խորհրդի վերահսկողության տակ[14]։

1946 թվականին, հետպատերազմյան վերականգնման շրջանում, ֆրանշիզայի անվանումը փոխվել է «7-Eleven»-ի՝ արտացոլելու խանութների աշխատանքային նոր ժամերը (առավոտյան 7-ից մինչև երեկոյան 11-ը), որոնք այն ժամանակ աննախադեպ էին։ 1963 թվականին «7-Eleven»-ը փորձարկել է 24-ժամյա աշխատանքային գրաֆիկը Տեխաս նահանգի Օստին քաղաքում, այն բանից հետո, երբ Օստինի խանութներից մեկը բաց է մնացել ամբողջ գիշեր՝ հաճախորդների պահանջարկը բավարարելու համար[7]։ Ավելի ուշ 24-ժամյա խանութներ են բացվել Ֆորտ Ուերտում և Դալասում, ինչպես նաև Լաս Վեգասում, Նևադա[15]։ 1971 թվականին «Southland»-ը ձեռք է բերել «Pak-A-Sak» նախկին ցանցի «տան մոտ» գաղափարով խանութները, որոնք պատկանում էին Լուիզիանայի Շրիվպորտ քաղաքից Գրեհեմ Ալեն Փենիման Ավագին[16]։

1963 թվականին Կալիֆոռնիայում «Speedee Mart» ֆրանշիզային «տան մոտ» գաղափարով 126 խանութների գնմամբ (որոնք բոլորն արդեն բաց էին 7-ից 11-ը) ընկերությունը մուտք է գործել ֆրանշիզային բիզնես։ Ընկերությունն իր առաջին տարածքային լիցենզավորման համաձայնագիրը ստորագրել է 1968 թվականին Միչիգան նահանգի Սագինո քաղաքի «Garb-Ko, Inc.»-ի հետ, որը դարձել է ԱՄՆ-ում «7-Eleven»-ի առաջին տեղական տարածքային լիցենզառուն։ 1966 թվականին նրանք ներկայացրել են «Slurpee»-ն, իսկ 1976 թվականին՝ «Big Gulp»-ը։

1980-ականների վերջին «Southland Corporation»-ը կանգնած էր ենթադրյալ կորպորատիվ ձեռքբերման սպառնալիքի առաջ, ինչը Թոմփսոն ընտանիքին դրդել է քայլեր ձեռնարկել ընկերությունը մասնավոր մոդելի վերածելու համար՝ հանրային բաժնետերերից բաժնետոմսերը հետ գնելով ընտանիքին պատկանող «JT Acquisition Corporation»-ի միջոցով[17][18]։ 1987 թվականի դեկտեմբերին «7-Eleven»-ի նախագահ և գլխավոր տնօրեն Ջոն Փիլփ Թոմփսոն Ավագն ավարտին է հասցրել ընկերության 5,2 միլիարդ դոլարի կառավարչական հետգնումը[19]։ Գործարքի վրա ազդեցություն է ունեցել 1987 թվականի ֆոնդային շուկայի փլուզումը, և բարձր եկամտաբերությամբ պարտքային ֆինանսավորում ներգրավելու սկզբնական անհաջող փորձից հետո ընկերությունը ստիպված է եղել բաժնետոմսերի մի մասը առաջարկել որպես ներդրողներին ընկերության պարտատոմսերում ներդրում կատարելու խթան[20][21]։

1987-1990 թվականներին ձեռքբերման արդյունքում առաջացած պարտքը թեթևացնելու նպատակով վաճառվել են տարբեր ակտիվներ, այդ թվում՝ «Chief Auto Parts» ցանցը[22], սառույցի արտադրության ստորաբաժանումը[23] և հարյուրավոր խանութների տարածքներ[24]։ Այս կրճատումը հանգեցրել է նաև նրան, որ բազմաթիվ մետրոպոլիտենային տարածքներում փակվել են «7-Eleven» խանութները՝ դրանք զիջելով «տան մոտ» գաղափարով մրցակից այլ խանութների։ 1990 թվականի հոկտեմբերին խոշոր պարտքեր ունեցող «Southland Corp.»-ը ներկայացրել է սնանկության նախապես համաձայնեցված հայտ՝ ԱՄՆ Սնանկության օրենսգրքի 11-րդ գլխի համաձայն՝ ընկերության 70%-ի վերահսկողությունը ճապոնական «Ito-Yokado» դուստր ձեռնարկությանը փոխանցելու համար[25]։

«Southland»-ը սնանկությունից դուրս է եկել 1991 թվականի մարտին՝ «Ito-Yokado»-ից և «Seven-Eleven Japan»-ից ստանալով 430 միլիոն դոլարի ֆինանսական միջոցներ։ Այս երկու ճապոնական կազմակերպություններն այժմ վերահսկում էին ընկերության 70%-ը, ընդ որում հիմնադիր Թոմփսոն ընտանիքը պահպանել էր 5%-ը[26]։ 1999 թվականին «Southland Corp.»-ը փոխել է իր անվանումը «7-Eleven, Inc.»-ի՝ պատճառաբանելով «7-Eleven»-ից բացի այլ գործառնությունների օտարումը[27]։ 2005 թվականին «Seven-Eleven Japan»-ը բաժնետոմսերի ձեռքբերման առաջարկ է ներկայացրել, և «7-Eleven, Inc.»-ը դարձել է նրա լիիրավ դուստր ձեռնարկությունը[4]։ 2007 թվականին «Seven & I Holdings»-ը հայտարարել է, որ ընդլայնելու է իր ամերիկյան գործառնությունները՝ ԱՄՆ-ում ավելացնելով ևս 1000 «7-Eleven» խանութ։

2010 թվականի վարկանիշային աղյուսակում «7-Eleven»-ը բարձրացել է 3-րդ հորիզոնական «Entrepreneur» ամսագրի 31-րդ ամենամյա Franchise 500-ում, որն «աշխարհում առաջին և ամենահամապարփակ վարկանիշն է»։ Սա 17-րդ տարին էր, ինչ «7-Eleven»-ը հայտնվել է լավագույն տասնյակում։

2010 թվականի փետրվարին «7-Eleven»-ը կոնցեպտուալ խանութ է բացել Ֆլորիդայի Դելենդ քաղաքում՝ Սթեթսոնի համալսարանի դիմաց, որը նախագծված է եղել LEED բնապահպանական ստանդարտներին համապատասխանելու համար[28]։

2017 թվականին նրանք «Sunoco»-ից գնել են 1110 «C-Stores» խանութներ՝ 3,3 միլիարդ դոլար ընդհանուր արժեքով[29][30], իսկ 2024 թվականին ձեռք են բերել 204 «Stripes» խանութներ «Sunoco»-ից՝ 1 միլիարդ ընդհանուր արժեքով[31], և ավարտել են դրանց ինտեգրումը 2026 թվականին[32]։

2015 թվականի դրությամբ «7-Eleven»-ն ունեցել է ավելի քան 55,000 խանութ ամբողջ աշխարհում[33]։

2020 թվականին «7-Eleven»-ը հայտարարել է, որ 21 միլիարդ դոլարով կգնի «Speedway»-ը՝ 23 000 խանութներով ցանցը[34]։

2021 թվականին «7-Eleven»-ը թողարկել է 70 միլիոն դոլարի գովազդային արշավ, որը տարիների ընթացքում նրանց ամենամեծ ներդրումն էր գովազդում՝ կրկնապատկելով նախորդ տարվա մարքեթինգային ծախսերը։ Գովազդային հոլովակները, որոնց ռեժիսորն է Հարմոնի Կորինը, պետք է արտացոլեին ցանցի խանութների ձևաչափի «էվոլյուցիան»՝ ուշադրություն հրավիրելով մասնավորապես այն փաստի վրա, որ «սա ուղղակի գազալցակայանի ուտելիք չէ, «7-Eleven»-ում կա իսկական ռեստորանային որակի ուտելիք», ըստ մարքեթինգի գլխավոր տնօրեն Մարիսա Ջարանթի[35][36][37]։

2024 թվականի օգոստոսի 19-ին հայտարարվել է, որ «Alimentation Couche-Tard»-ը՝ մրցակից «Circle K»-ի սեփականատերը, հետգնման առաջարկ է արել «Seven & i Holdings»-ին[38]։ Ավելի ուշ՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 6-ին, «Seven & i Holdings»-ը մերժել է այս առաջարկը՝ համարելով այն չափազանց ցածր և կարգավորող ռիսկերով լի, թեև նշվել է, որ «բարելավված առաջարկը» կարող է դիտարկվել[39]։ Հոկտեմբերին ներկայացվել է վերանայված՝ 47 միլիարդ դոլարի առաջարկ, որը 22%-ով ավելի էր նախորդից[40]։ Չնայած 2025 թվականի մարտիի դրությամբ նրանք դեռ պնդում էին հետգնման հարցում, հուլիսին նրանք հրաժարվել են հայտից[41][42]։

2025 թվականի մարտի 6-ին «7-Eleven»-ի մայր ընկերությունը՝ «Seven & I Holdings»-ը, հայտարարել է, որ մինչև 2026 թվականի վերջը ԱՄՆ-ի խանութների գործառնությունները կառանձնացնի որպես առանձին հանրային ընկերություն՝ իր առաջին օտարերկրացի գործադիր տնօրեն Սթիվեն Հեյս Դեյկուսի նշանակման մասին հայտարարությունից հետո[43]։

Ապրանքներ և ծառայություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Միացյալ Նահանգներում «7-Eleven-»ը վաճառում է «Slurpee» ըմպելիքները՝ 1965 թվականին ներկայացված մասնակիորեն սառեցված զովացուցիչ ըմպելիքը[44]։ Օկլահոմայի խանութներում մինչև 2020 թվականը դրանք վաճառվել են« Icy Drink» անվամբ[45][46]։ Ընկերությունը վաճառում է նաև «Big Gulp» ըմպելիքները, որոնք ներկայացվել են 1976 թվականին[47][48]։ Այլ ապրանքների շարքում են «7-Select» ապրանքանիշի սեփական ապրանքները[49][50], սուրճը, ամեն օր թարմ պատրաստվող սենդվիչները, թարմ մրգերը, աղցանները, հացաբուլկեղենը, տաք և պատրաստի սնունդը, բենզինը, կաթնամթերքը, գազավորված և էներգետիկ ըմպելիքները, հյութերը, բլիթները, ֆինանսական ծառայությունները և ապրանքների առաքման ծառայությունները։

«7-Eleven»-ը հայտնի է ըմպելիքների իր համեմատաբար մեծ չափսերով և 24-ժամյա հասանելիությամբ։ «7-Eleven»-ն առաջարկում է ընդհուպ մինչև 128 ունցիա (3800 մլ) ծավալով ըմպելիքներ։ Այս չափսերն ըմպելիքների շուկայում ամենամեծերից են եղել, երբ ներկայացվել են[51]։ «7-Eleven»-ը զանգվածային մշակույթում հաճախ ասոցացվել է այս մեծ չափսի գազավորված ըմպելիքների հետ։ Օրինակ՝ Նյու Յորքի քաղաքապետ Մայքլ Բլումբերգի առաջարկած արգելքը մեծ գազավորված ըմպելիքների վերաբերյալ հաճախ անվանվել է «Big Gulp-ի արգելք»։ Այնուամենայնիվ, արգելքը չէր տարածվի «7-Eleven»-ի վրա, քանի որ Նյու Յորքի «տան մոտ» գաղափարով և մթերային խանութները կարգավորվում են նահանգի, այլ ոչ թե քաղաքի կողմից[52]։

2012 թվականին «7-Eleven»-ը փոխել է «Double Gulp»-ի չափսը 64 ունցիայից դարձնելով 50 ունցիա (1478 մլ)։ Հին ոճի բաժակների հիմքը չափազանց լայն էր մեքենայի բաժակակալների մեջ տեղավորվելու համար։ Ըստ ընկերության ներկայացուցչի՝ չափսի այս փոփոխությունը հակազդեցություն չէր վերոնշյալ արգելքի առաջարկին[53]։ 2020 թվականի փետրվարին նրանք բացել են առանց գանձապահի խանութ-սրահ Տեխասի Իրվինգ քաղաքում գտնվող «7-Eleven»-ի կենտրոնակայանում[54]։

Գլոբալ գործունեություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ասիա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կամբոջա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2021 թվականի օգոստոսի 30-ին «7-Eleven»-ը և Թաիլանդի «Charoen Pokphand»-ը բացել են առաջին «7-Eleven» խանութը Պնոմպենի Չրոյ Չանգվար շրջանում: Ընկերությունն ակնարկել է 2021 թվականին Պնոմպենում ևս առնվազն վեց խանութ բացելու ծրագրերի մասին[55]: Ըստ ծրագրերի՝ Կամբոջայի «7-Eleven»-ում վաճառվող տեղական փոքր և միջին ձեռնարկությունների (ՓՄՁ) ապրանքները կազմելու են տեսականու առնվազն 50%-ը:

Չինաստան

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
«7-Eleven» խանութ Պեկինում, Չինաստան

«7-Eleven»-ն իր առաջին խանութը Չինաստանում բացել է 1992 թվականին Գուանդուն նահանգի Շենժեն քաղաքում, իսկ ավելի ուշ ընդլայնվել է դեպի Պեկին (2004 թ.), Թիենծին և Շանհայ (2009 թ.)[56], Չենդու (2011 թ.), Ցինդաո (2012 թ.), Չունցին (2013 թ.), Հանճոու և Նինբո (2017 թ.), Նանկին (2018 թ.) և Ուհան, Սիան ու Ֆուչժոու (2019 թ.): Չինաստանի «7-Eleven» խանութներում, որտեղ առաջարկվում են «Slurpee» ըմպելիքներ, օգտագործվել է չինարեն 思乐冰 (sīlèbīng) անվանումը: Նրանք առաջարկել են նաև տաք ուտեստների լայն տեսականի, ներառյալ ավանդական ուտեստներ, ինչպիսիք են գոլորշու վրա պատրաստված բուլկիները, իսկ Չենդուի խանութներն առաջարկել են օնիգիրիի ամբողջական տեսականի: Հասանելի են եղել նաև ըմպելիքներ, ալկոհոլ, քաղցրավենիք, պարբերական մամուլ և այլ ապրանքներ: Այս խանութների մեծ մասն աշխատել է շուրջօրյա: 2021 թվականի սեպտեմբերի դրությամբ «7-Eleven»-ն ունեցել է 2582 խանութ Չինաստանի մայրցամաքային մասում[57]:

Հոնկոնգ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«7-Eleven»-ն առաջին անգամ Հոնկոնգում բացվել է 1981 թվականին, երբ այն բրիտանական գաղութ էր: 2019 թվականի հուլիսի դրությամբ այն գործել է որպես «DFI Retail Group»-ի (նախկինում՝ Dairy Farm International) դուստր ձեռնարկություն: Այն լայնորեն հայտնի է «Ցատ-ցայ» (չինարեն՝ 七仔, նշանակում է «փոքրիկ յոթնյակ») կամ «Ցատ-սապ-յատ» (չինարեն՝ 七·十一, նշանակում է «յոթ տասնմեկ») անվանումներով: 2012 թվականի դրությամբ «7-Eleven»-ն ունեցել է 964 խանութ Հոնկոնգում, որոնցից 563-ը գործել են ֆրանչայզինգի միջոցով[58]։ Հայտնի է դարձել, որ Հոնկոնգում «7-Eleven» խանութների խտությամբ զիջում է միայն Մակաոյին։ Հոնկոնգի բոլոր «7-Eleven» խանութներն ընդունել են ամենուր տարածված «Octopus» քարտը՝ որպես վճարման եղանակ[59]: Նրանք ընդունել են նաև կոմունալ ծառայությունների և հանրային բնակարանների վարձավճարները[60]:

«7-Eleven»-ի առաջին խանութը Հոնկոնգում (Հեփի Վելլի շրջան)՝ վերականգնված իր սկզբնական տեսքով
«7-Eleven» խանութ Շեք Տոնգ Ցույում, Հոնկոնգ

1980 թվականի նոյեմբերին «Southland Corporation»-ը և հոնկոնգյան «Jardine Matheson» կոնգլոմերատը ստորագրել են ֆրանշիզային համաձայնագիր՝ «7-Eleven»-ը տարածաշրջան բերելու համար[61]: Առաջին «7-Eleven» խանութը բացվել է Հեփի Վելիում 1981 թվականի ապրիլի 3-ին[62][63]: Ցանցն ակտիվորեն ընդլայնվել է ողջ Հոնկոնգում 1980-ականների ընթացքում: 50-րդ խանութը բացվել է Կվայ Չունգում 1983 թվականի հոկտեմբերի 6-ին, իսկ 200-րդը Սայմոն Քեսվիքը հանդիսավորությամբ բացել է Թայ Պո Սենթրում 1987 թվականի մայիսի 7-ին[64][65]: Խանութները 1989 թվականին վաճառվել են «Jardine Matheson»-ի մաս կազմող «Dairy Farm» ընկերությանը[66]:

«Octopus» քարտեր ընդունող սարքերը «7-Eleven»-ի բոլոր խանութներում ներդրվել են 1999 թվականի հուլիսին, թեև սկզբում դրանք կարող էին օգտագործվել միայն քարտի հաշվեկշիռը լրացնելու համար[67][68]: 2004 թվականի սեպտեմբերին Հոնկոնգում խանութների թիվն էապես ավելացել է, երբ «Dairy Farm»-ը «SCMP Retailing (HK)»-ից ձեռք է բերել մրցակից «Daily Stop» «տան մոտ» գաղափարով խանութների ցանցը: Ցանցի 84 խանութները, որոնք հիմնականում գտնվել են MTR և Kowloon–Canton երկաթուղային կայարաններում (ինչպես նաև առևտրի կենտրոններում և բնակելի թաղամասերում), վերածվել են «7-Eleven» խանութների[69][70]:

2009 թվականին Քուարի Բեյում բացվել է «7-Eleven»-ի մի վայր, որն ունեցել է տաք ուտեստների բաժին («7 Café» անվանմամբ)՝ վաճառելով Հոնկոնգի ավանդական փողոցային ուտեստներ և կաթով թեյ[71]: Այս գործառույթը հետագայում տարածվել է Հոնկոնգի այլ «7-Eleven» խանութների վրա՝ «Daily Café» և «Hot Shot» ապրանքանիշերի ներքո:

Հնդկաստան

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Storefront of 7-Eleve
«7-Eleven» խանութ Պունաում, Հնդկաստան

2021 թվականի հոկտեմբերի 7-ին «Reliance Retail»-ը հայտարարել է «7-Eleven»-ի հետ իր համագործակցության մասին՝ Հնդկաստանում խանութները բացելու համար[72]: Հայտարարությունը հնչել է այն բանից մեկ օր անց, երբ մեկ այլ մանրածախ կոնգլոմերատ՝ «Future Group»-ը, հայտարարել է «7-Eleven»-ի հետ իր համագործակցության ավարտի մասին՝ պատճառաբանելով խանութներ բացելու թիրախային ցուցանիշները չկատարելու և ֆրանշիզային վճարները չվճարելու անկարողությունը: Հնդկաստանում առաջին «7-Eleven»-ը բացվել է Մումբայում 2021 թվականի հոկտեմբերի 9-ին՝ Բլու Ֆորտունայում, Միլիթարի Ռոուդում, Մարոլում, Անդհերի Իսթում: Սկզբում բացվելով որպես 24-ժամյա խանութ-սրահ՝ այն շուտով սահմանափակել է աշխատանքը՝ փակվելով կեսգիշերին (ժամը 12:00-ին)[73]: «7-Eleven»-ն այժմ խանութներ է ղեկավարում Մումբայում, Պունայում, Թհանա, Կալյան-Դոմբիվլիում, Միրա-Բհայանդերում և Վասաի-Վիրարում:

Ինդոնեզիա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2008 թվականին «7-Eleven»-ը հայտարարել է «Modern Sevel Indonesia»-ի հետ ֆրանշիզային համաձայնագրի միջոցով Ինդոնեզիայում իր բիզնեսն ընդլայնելու ծրագրերի մասին: «Modern Sevel Indonesia»-ի սկզբնական ծրագրերն են եղել կենտրոնանալ Ջակարտայում խանութներ բացելու վրա՝ թիրախավորելով խիտ բնակեցված առևտրային և բիզնես տարածքները[74]: 2014 թվականի դրությամբ Ինդոնեզիայում գործել է «7-Eleven»-ի 190 խանութ, որոնց թիվը 2016 թվականի սեպտեմբերին կրճատվել է՝ հասնելով 166-ի:

Այնուհետև 2017 թվականին «7-Eleven»-ը դադարեցրել է իր գործունեությունը Ինդոնեզիայում՝ պատճառաբանելով ցածր վաճառքները[75]:

Իսրայել

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2021 թվականի հոկտեմբերին իսրայելական ԶԼՄ-ներով հաղորդվել է, որ «7-Eleven»-ը պայմանագիր է ստորագրել «Electra Consumer Products»-ի հետ՝ Իսրայելում հարյուրավոր խանութներ բացելու համար: Իսրայելում առաջին «7-Eleven»-ը բացվել է 2023 թվականի հունվարին Թել Ավիվի «Dizengoff Center»-ում[76]: «7-Eleven»-ի հետ համաձայնագրի համաձայն՝ «Electra»-ն պետք է Իսրայելում բացեր ևս մոտ 400 ֆիրմային խանութ, որոնցից 300-ը՝ ֆրանշիզառուների միջոցով[77]: Ի վերջո, այդ նախաձեռնությունը ձախողվել է, և խանութները վաճառվել են 2024 թվականի մայիսին[78]:

Ճապոնիա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ճապոնիան ունի «7-Eleven» խանութների ամենաբարձր թիվն աշխարհում․ աշխարհի ավելի քան 85,000 խանութներից 21,668-ը (գլոբալ խանութների գրեթե 25%-ը) գտնվում են Ճապոնիայում, որոնցից 2,824-ը՝ միայն Տոկիոյում[79][80]: Ճապոնական «7-Eleven» խանութները հաճախ կրում են իրենց հոլդինգային ընկերության՝ «Seven & I Holdings»-ի անունը․ իրականում «Seven & I»-ի դուստր ձեռնարկությունը՝ «Seven-Eleven Japan»-ը, որը Ճապոնիայի գլխավոր ֆրանշիզառուն է, հանդիսանում է «7-Eleven, Inc.»-ի մայր ընկերությունը: 2005 թվականի սեպտեմբերի 1-ին նոր հոլդինգային ընկերությունը՝ «Seven & i Holdings Co., Ltd.»-ն, դարձել է «7-Eleven»-ի, «Ito-Yokado»-ի և «Denny's Japan»-ի մայր ընկերությունը:

Ճապոնիայում «7-Eleven»-ի առաջին խանութը Տոկիոյի Կոտո վարչական շրջանում, որը բացվել է 1974 թվականի մայիսին

2019 թվականի հուլիսի դրությամբ «7-Eleven»-ը խանութներ է ունեցել Ճապոնիայի բոլոր 47 շրջաններում՝ Օկինավայում 14 նոր վայրերի բացումից հետո[81]:

Խանութների ձևավորումը փոքր-ինչ տարբերվում է այլ երկրների «7-Eleven» խանութներից, քանի որ դրանք առաջարկում են ապրանքների և ծառայությունների ավելի լայն տեսականի: Ճապոնիայում «7-Eleven» խանութները հայտնի են եղել նաև այլ երկրներից ժամանած զբոսաշրջիկների շրջանում, քանի որ մասնաճյուղերի «Seven Bank» բանկոմատներն ընդունում են արտասահմանյան դեբետային և կրեդիտային քարտեր՝ ճապոնական իենով կանխիկացում անելու համար[82]:

Հետևելով Ճապոնիայի այլ «տան մոտ» գաղափարով խանութների օրինակին՝ «7-Eleven»-ն իր 1,400 խանութներում տեղադրել է արևային վահանակներ և լեդ լուսավորություն[83]:

2019 թվականի հուլիսին «7-Eleven»-ը թողարկել է, ապա գրեթե անմիջապես կասեցրել «7pay» բջջային վճարման ծառայությունը: Ծառայությունը թողարկման պահին ենթարկվել է հաքերային հարձակման, և հարձակվողները կարողացել են գումար ծախսել տուժած հաճախորդների հաշիվներից[84]:

Լաոս

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2020 թվականի օգոստոսի 31-ին «7-Eleven»-ը և Թաիլանդի «Charoen Pokphand»-ը հայտարարել են 30-ամյա ֆրանշիզային համաձայնագրի մասին: Ակնկալվել է, որ լաոսական առաջին «7-Eleven»-ը պետք է բացվեր երկրի մայրաքաղաք Վիենտյանում 2022 թվականին[85][86]: Այն պաշտոնապես բացվել է 2023 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Վիենտյանի Սիկհոտաբոնգ շրջանի Նոնգպանայ գյուղում՝ Սուֆանուվոնգ ռոուդ հասցեում[87]:

Մակաո

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«7-Eleven»-ը Մակաոյի շուկա է մուտք գործել 2005 թվականին «Dairy Farm»-ի սեփականատիրության ներքո, որը հոնկոնգյան կոնգլոմերատ է և ղեկավարում է «7-Eleven» խանութները Հոնկոնգում: 2024 թվականին ունենալով մոտ 33.3 քառակուսի կիլոմետր տարածք՝ Մակաոն ունեցել է 45 խանութ[88]:

Մալայզիա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մալայզիական «7-Eleven» խանութները պատկանել են «7-Eleven Malaysia Sdn. Bhd.»-ին[89], որն ամբողջ երկրում ղեկավարում է 3,225 խանութ: Մալայզիայում «7-Eleven»-ը գրանցվել է 1984 թվականի հունիսի 4-ին՝ որպես «Jardine Matheson»[89], «Innovest» և «Antah Holdings» խմբի համատեղ ձեռնարկություն[90]: Առաջին «7-Eleven» խանութը բացվել է 1984 թվականի հոկտեմբերին Կուալա Լումպուրի Ջալան Բուկիտ Բինտանգ փողոցում:

Դրա 2000-րդ վաճառակետը Ջալան Կլանգ Լամայում բացվել է 2016 թվականի հուլիսին[91]:

«7-Eleven 7 cafe» կոնցեպտուալ խանութ Բանդար Պուտերի Պուչոնգում, Սելանգոր, Մալայզիա

Ֆիլիպիններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆիլիպիններում «7-Eleven»-ը ղեկավարվել է «Philippine Seven Corporation»-ի կողմից: Առաջին խանութը, որը գտնվում է Կեսոն Սիթիի EDSA-ի և Կամիաս Ռոուդի խաչմերուկում, բացվել է 1984 թվականի փետրվարի 29-ին:

«7-Eleven» խանութ Մանդաուեում, Սեբու, Ֆիլիպիններ

1988 թվականի հուլիսի 28-ին PSC-ն «7-Eleven» խանութներ ղեկավարելու Ֆիլիպինների տարածքային լիցենզիան, իր որոշ խանութների գույքի հետ միասին, փոխանցել է իր փոխկապակցված «Phil-Seven Properties Corporation» ընկերությանը: Դրա դիմաց PSC-ն որպես վճարում ստացել է PSPC-ի բաժնետոմսերի 47%-ը:

1996 թվականի մայիսի 2-ին թե՛ PSC-ի, թե՛ PSPC-ի բաժնետերերը հավանություն են տվել երկու ընկերությունների միաձուլմանը՝ PSC խմբի ընդլայնումն առաջ մղելու համար: 1996 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Արժեթղթերի և բորսաների հանձնաժողովը հաստատել է միաձուլումը, և PSPC-ն այնուհետև միավորվել է PSC-ի կազմում՝ որպես իրավահաջորդ ընկերություն։ 2000 թվականին Թայվանի «President Chain Store Corporation» ընկերությունը, որը նույնպես «7-Eleven»-ի լիցենզառու է, գնել է PSC-ի բաժնետոմսերի մեծամասնությունը և այդպիսով ռազմավարական դաշինք է ձևավորել տարածաշրջանի «տան մոտ» գաղափարով խանութների ոլորտում:

2009 թվականի փետրվարին «7-Eleven»-ը ոչ բացառիկ պայմանագիր է ստորագրել «Chevron Philippines»-ի հետ՝ հանրապետության տարածքում «Caltex»-ի ընտրված գազալցակայաններում իր խանութները բացելու համար[92]:

2012 թվականին նրանք բացել են իրենց առաջին խանութը Լուսոնից դուրս՝ Սեբու քաղաքում, որը շուտով ընդլայնվել է դեպի Սեբուի այլ հատվածներ, ինչպես նաև դրա հարևան նահանգներ[92]: Դրան հաջորդել են մասնաճյուղերի բացումները Բակոլոդում (2013 թ.), Իլոիլոյում (2014 թ.), Դավաոյում և Կագայան դե Օրոյում (2015 թ.): Խանութների թիվն ի վերջո այս խոշոր քաղաքներից տարածվել է դեպի դրանց մոտ գտնվող ավելի փոքր քաղաքներ ու նահանգներ:

2020 թվականի փետրվարին «7-Eleven»-ը և Alipay-ի ու Globe Telecom-ի բջջային դրամապանակ «GCash»-ը համագործակցել են ֆիզիկական գնումների համար վճարման նոր տարբերակ ներդնելու նպատակով՝ GCash հավելվածի բարկոդի գործառույթի միջոցով (անգլ.՝ scan-to-pay): Սա հնարավորություն է տվել հաճախորդներին գեներացնել իրենց եզակի բարկոդերը GCash հավելվածի միջոցով և թույլ տալ գանձապահին սկանավորել դրանք՝ գործարքն ավարտելու համար[93]:

2020 թվականին, Ֆիլիպիններում COVID-19 համավարակի պատճառով, «Philippine Seven Corporation»-ը խանութների բացումը կրճատել է՝ հասցնելով 200-ի՝ ի սկզբանե ծրագրավորված 400 խանութի փոխարեն, խորացող համավարակային իրավիճակից առաջացած ֆինանսական դժվարությունների պատճառով[94]: 2021 թվականի հուլիսի 11-ին, զուգադիպելով «տան մոտ» գաղափարով խանութների ցանցի հիմնադրման 94-ամյակին, Ֆիլիպինների «7-Eleven»-ը բացել է իր 3,000-րդ խանութը Մեյկաուայան քաղաքում[95]:

2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, Ֆիլիպինների «7-Eleven»-ի գործունեության 40-ամյակին, նրանք բացել են իրենց նշանակալից 4,000-րդ խանութը Մակատիի Նյուպորտ թաղամասում[96]:

Սինգապուր

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սինգապուրում «7-Eleven»-ը կազմում է «տան մոտ» գաղափարով խանութների ամենամեծ ցանցն ամբողջ կղզում: 2018 թվականի փետրվարի դրությամբ երկրում գործել է «7-Eleven»-ի 393 խանութ: Սինգապուրում խանութները ղեկավարվում են «DFI Retail Group»-ի կողմից (նախկինում՝ Dairy Farm International Holdings)՝ ֆրանչայզինգով «7-Eleven Incorporated»-ի հետ լիցենզային համաձայնագրով: Սինգապուրում առաջին «7-Eleven» խանութը բացվել է 1983 թվականի հունիսին Ափեր Չանգի Ռոուդի երկայնքով, իսկ 1986 թվականին բացվել է առաջին ֆրանշիզային «7-Eleven» խանութը՝ Jardines-ի ներքո[97]: Այնուհետև լիցենզիան 1989 թվականին ձեռք է բերվել «Dairy Farm Group»-ի դուստր ձեռնարկություն հանդիսացող «Cold Storage Singapore»-ի կողմից:

«7-Eleven» խանութ Բուգիսում, Սինգապուր

2006 թվականին «Shell Singapore»-ը և «7-Eleven»-ը համաձայնել են իրենց «Shell Select» «տան մոտ» գաղափարով բոլոր 68 խանութները վերանվանել «7-Eleven»: Գործընկերությունը դադարեցվել է 2017 թվականի հոկտեմբերին, և «Shell» լցակայաններում գտնվող «7-Eleven»-ի մնացած 52 խանութներն աստիճանաբար վերանվանվել են «Shell Select»[98]:

Հարավային Կորեա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«7-Eleven»-ը զգալի ներկայություն է ունեցել Կորեայի Հանրապետության «տան մոտ» գաղափարով խանութների շուկայում, որտեղ մրցակցել է «CU»-ի, «GS25»-ի «(»նախկինում՝ LG25) և անկախ մրցակիցների հետ: Կորեայի Հանրապետությունում գործել է «7-Eleven»-ի 11,067 խանութ. միայն Ճապոնիայում և Թաիլանդում է եղել ավելի շատ խանութ: Կորեայի Հանրապետությունում առաջին «7-Eleven» խանութը բացվել է 1989 թվականի մայիսին Սեուլի Սոնգպա շրջանում՝ «Lotte Group»-ի ներքո ֆրանշիզային լիցենզիայով: 2010 թվականի հունվարին «Lotte Group»-ը ձեռք է բերել «Buy the Way» «տան մոտ» գաղափարով խանութների ցանցը և դրա 1,000 խանութները վերանվանել «7-Eleven» ապրանքանիշի ներքո:

«7-Eleven» խանութ Գվանգսան շրջանում, Կվանգջու, Հարավային Կորեա

2021 թվականին «7-Eleven»-ը հայտարարել է, որ աշխատելու է հարավկորեական ոչ առևտրային կազմակերպության հետ՝ Հարավային Կորեայում հյուսիսկորեացի փախստականների համար աշխատատեղեր և ֆրանշիզային հնարավորություններ ստեղծելու նպատակով[99]:

2022 թվականի հունվարին «Lotte»-ն 313,37 միլիարդ վոնով (263 միլիոն դոլար) ձեռք է բերել «Ministop Korea Co.»-ի բոլոր բաժնեմասը: Ձեռքբերումից հետո «Ministop»-ի բոլոր խանութներն աստիճանաբար վերափոխվել են «7-Eleven»-ի[100]:

Թայվան

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«7-Eleven»-ը Թայվանում «տան մոտ» գաղափարով խանութների ամենամեծ ցանցն է, որը պատկանում է «President Chain Store Corporation»-ին: Առաջին 14 խանութները բացվել են 1979 թվականին և դժվարությամբ են շահույթ ապահովել: «Southland Corporation»-ը համագործակցել է «Uni-President»-ի հետ՝ խանութները արդիականացնելու համար: Այնուամենայնիվ, բիզնեսը դեռևս դանդաղ է ընթացել, և «Uni-President»-ը նախընտրել է տեսականին համալրել ասիական սննդամթերքով: 1986 թվականին «7-Eleven»-ն իր առաջին անգամ շահույթն է ապահովել Թայվանում[101]: 5,000-րդ խանութը բացվել է 2014 թվականի հուլիսին[102]: 2018 թվականի հունվարին բացվել է փորձնական և առանց աշխատակից խանութ՝ «X-Store» ապրանքանիշով[103]: 2019 թվականի փետրվարին «7-Eleven»-ը հայտարարել է «Domino's Pizza»-ի հետ համագործակցությամբ համակցված խանութ գործարկելու ծրագրերի մասին[104]: 6,000-րդ խանութը բացվել է 2021 թվականի փետրվարի 20-ին[105]: 7,000-րդ խանութը բացվել է 2024 թվականի հուլիսի 5-ին[106]:

2000-ականների սկզբին «7-Eleven»-ը և «Dentsu»-ն ներկայացրել էին Օփեն-Չան անունով ընկերության թալիսմանը՝ այլմոլորակային շուն, որը կրում է ծիածանաձև թագ և բնակվում է հորինված «Open» մոլորակում։ Նպատակն էր, որ այն լիներ Թայվանի խանութների ցանցի «մուլտիպլիկացիոն ներկայացուցիչը»: Օփեն-Չանը կարճ ժամանակ անց արագորեն մեծ հայտնիություն էր ձեռք բերել թայվանցի երեխաների շրջանում[107][108]: Թայվանում Օփեն-Չանի հետագա հայտնիությունից հետո կերպարը ներկայացվել էր նաև Ճապոնիայում[109]: «President Chain Store»-ի, Թայվանի «7-Eleven»-ի կողմից ձևավորված «տան մոտ» գաղափարով խանութների եզակի մշակույթը դարձել էր թայվանական մշակույթի մաս[110]:

«7-Eleven»-ի երկու խանութ նույն խաչմերուկում՝ Սինդյան շրջանում, Նոր Թայբեյ, Թայվան
Թայվանական «7-Eleven» ժամացույց՝ «Open-Chan»-ի (աջից) և նրա ընկերների (ձախից) անիմացիոն պատկերներով

Թայվանի «7-Eleven»-ը ղեկավարում էր նաև «ibon mobile» կոչվող վիրտուալ բջջային օպերատորը, որն առաջարկում էր կանխավճարային և հետվճարային SIM քարտեր՝ օգտագործելով «FarEasTone» ցանցը:[111][112]

Թաիլանդ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Թաիլանդում առաջին «7-Eleven»-ը բացվել է 1989 թվականի հունիսի 1-ին՝ Բանգկոկի Պատպոնգ Ռոուդում։ Ցանցը կազմված է ընկերությանը պատկանող խանութներից, որոնք կազմում են 45%-ը և ֆրանչայզինգային խանութներից՝ 55%-ը[113]։ «Charoen Pokphand»-ի ցուցակված դուստր ընկերություն «CP All»-ը Թաիլանդում «7-Eleven»-ի սեփականատերն ու ֆրանչայզորն է։ «Charoen Pokphand»-ը Թաիլանդում ֆրանչայզինգի իրավունքները ստացել է 1988 թվականին[114]։ 2022 թվականի դրությամբ «CP All»-ը Թաիլանդում ունեցել է ընդհանուր առմամբ 13 838 խանութ[115], ինչը 2020 թվականի 12 432 խանութի համեմատ աճ է արձանագրել[113]։ 2018 թվականին «7-Eleven»-ը «CP»-ի համար ապահովել է 335 532 միլիոն բահտ եկամուտ[113][116]։ «7-Eleven»-ը «տան մոտ» գաղափարով խանութների կատեգորիայում զբաղեցնում է շուկայի 70%-ը՝ մրցակցելով մոտ 7 000 այլ նմանատիպ խանութների, օրինակ՝ «FamilyMart»-ի, և 400 000 «ընտանեկան» փոքր խանութների հետ[113][117]։ Ճապոնիայից հետո Թաիլանդն ունի «7-Eleven»-ի խանութների թվով երկրորդ ամենամեծ ցանցը[118]։

«7-Eleven» խանութ Սուխումվիթ Սոյ 13 փողոցում, Բանգկոկ, Թաիլանդ

Պլաստիկով աղտոտվածությունը նվազեցնելու նպատակով Թաիլանդում «7-Eleven» խանութների մայր ընկերությունը՝ «CP All»-ը, 2018 թվականի նոյեմբերին հայտարարել է միանգամյա օգտագործման պլաստիկ տոպրակների օգտագործումը նվազեցնելու և, ի վերջո, ամբողջությամբ դադարեցնելու մտադրության մասին[119]։ 2020 թվականի հունվարի դրությամբ «7-Eleven»-ը, ինչպես նաև Թաիլանդի ևս 42 մանրածախ ընկերություններ, դադարեցրել են հաճախորդներին միանգամյա օգտագործման պլաստիկ տոպրակներ տրամադրելը[120]։ Այնուամենայնիվ, պլաստիկ տոպրակների օգտագործումը դեռևս տարածված է երկրի բազմաթիվ խանութներում[121], ինչպես նաև խմելու պլաստիկ ձողիկները[122]։

Արաբական Միացյալ Էմիրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2014 թվականի հունիսին «Seven & I Holdings»-ը հայտարարեց, որ պայմանագիր է կնքել «Seven Emirates Investment LLC»-ի հետ՝ 2015 թվականի ամռանը Դուբայում: Մերձավոր Արևելքում առաջին «7-Eleven» խանութը բացելու վերաբերյալ[123][124][125]։ Ընկերությունը նաև նշեց, որ նախատեսում է մինչև 2017 թվականի վերջ երկրում բացել շուրջ 100 խանութ[123][125] ։ Առաջին խանութը բացվեց 2015 թվականի հոկտեմբերին։ 2018 թվականի հունվարի դրությամբ երկրում գործում էր 13 խանութ, սակայն 2020-ական թվականներից «7-Eleven»-ը փակել է իր բոլոր մասնաճյուղերը և առանձին ծանուցման բացակայում է Դուբայում։

Վիետնամ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վիետնամում առաջին «7-Eleven» խանութը բացվեց 2017 թվականի հունիսի 15-ին, ինչի շնորհիվ Վիետնամը դարձավ 17-րդ երկիրը, որտեղ հայտնվեց աշխարհի խոշորագույն խանութների ցանցը: Վիետնամում «7-Eleven» «տան մոտ» գաղափարով խանութների համակարգի գլխավոր ֆրանշայզերն է «Seven System Vietnam» ընկերությունը, որի կենտրոնակայանը գտնվում է Հոշիմինում։

Ավստրալիա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ավստրալիայում առաջին «7-Eleven»-ը բացվեց 1977 թվականի օգոստոսի 24-ին Մելբուռնի Օքլի արվարձանում: Խանութների մեծ մասը տեղակայված են խոշոր քաղաքային տարածքներում, հատկապես կենտրոնական շրջաններում: Արվարձաններում գտնվող խանութները հաճախ գործում են որպես ավտոլիցքավորման կայաններ, և դրանց մեծ մասը պատկանում ու ղեկավարվում են ֆրանշայզինգի հիմունքներով՝ կենտրոնացված վարչակազմի միջոցով: 2010 թվականին «7-Eleven»-ը գնեց Ավստրալիայում «Mobil» ընկերության մնացած լիցքավորման կայանները՝ դրանք վերածելով «7-Eleven» խանութ/լիցքավորման կայանների[126]։ Հարավային Ավստրալիայում «Mobil»-ի բոլոր լիցքավորման կայանները հետագայում վաճառվեցին «Peregrine Corporation»-ին և վերանվանվեցին «OTR» խանութ/լիցքավորման կայանների[127]։

«7-Eleven» խանութ «Mobil» ապրանքանիշի ավտոլիցքավորման կայանով Գոսֆորդում, Նոր Հարավային Ուելս
«7-Eleven» խանութ Մելբուռնում, Վիկտորիա, Ավստրալիա

2014 թվականի ապրիլին «7-Eleven»-ը հայտարարեց Արևմտյան Ավստրալիայում խանութներ բացելու ծրագրերի մասին։ նախատեսվում էր առաջին տարում գործարկել 11 խանութ, իսկ հինգ տարվա ընթացքում՝ ընդհանուր առմամբ 75: Առաջին խանութը բացվեց 2014 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Ֆրիմանթլ քաղաքում[128]: 2018 թվականի հունվարի դրությամբ երկրում գործում էր 675 խանութ։

2022 թվականի ապրիլին «7-Eleven Australia»-ն 98 միլիոն ավստրալիական դոլարով հաշտություն կնքեց իր ֆրանչայզիների կոլեկտիվ հայցով՝ կապված այն պնդումների հետ, թե ընկերությունը մոլորեցրել է նրանց իր բիզնես մոդելի շահութաբերության հարցում[129]:

2023 թվականի դեկտեմբերին ճապոնական «Seven & I Holdings»-ը համաձայնեց 1,71 միլիարդ ավստրալիական դոլարով գնել ավստրալիական «7-Eleven» ֆրանշիզան դրա սկզբնական տերերից[130]: Գործարքն վերջնականապես ավարտվեց 2024 թվականի ապրիլին[131]:

Կոլեկտիվ հայցեր

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2015 թվականի օգոստոսին «Fairfax Media»-ն և ABC հեռուստաալիքի «Four Corners» ծրագիրը տեղեկություններ հրապարակեցին Ավստրալիայում «7-Eleven»-ի որոշ ֆրանչայզիների աշխատանքային պրակտիկայի մասին[132]: Թերթաքննությունը պարզեց, որ «7-Eleven»-ի բազմաթիվ աշխատակիցներ ցածր էին վարձատրվում՝ նախքան հարկումը ժամում ստանալով մոտ 10-ից 14 ավստրալիական դոլար, ինչը զգալիորեն ցածր էր օրենքով սահմանված նվազագույն դրույքաչափից, որը կազմում էր 24,69 ավստրալիական դոլար/ժամ[132]: «7-Eleven»-ի վերաբերյալ «Four Corners»-ի հետաքննությունը 2015 թվականին արժանացավ «Walkley» մրցանակի[133]:

Աշխատակիցներին թերվարձատրող ֆրանչայզիները, որպես կանոն, վարում էին աշխատաժամանակի և վճարումների այնպիսի հաշվառում, որը ձևականորեն ցույց էր տալիս, թե աշխատողը ստանում է օրենքով պահանջվող դրույքաչափը։ Սակայն այդ գրանցումներում ներառվում էր շաբաթվա ընթացքում աշխատակցի փաստացի աշխատած ժամերի միայն կեսը: Արդյունքում աշխատողները վարձատրվում էին այդ տվյալների հիման վրա՝ ըստ էության ստանալով օրենքով սահմանված դրույքաչափի կեսը[132]: Հաղորդվում էր նաև, որ աշխատողներին հաճախ չէին վճարվում արտաժամյա, գիշերային, հանգստյան և տոնական օրերին աշխատելու համար օրենքով սահմանված հավելավճարները[132]:

Այս հրապարակումներից և լայն արձագանքից հետո որոշ աշխատակիցներ «Fairfax Media»-ին հայտնեցին, որ թեև իրենց սկսել են ճիշտ վարձատրել «7-Eleven»-ի աշխատավարձային համակարգով, ֆրանչայզիները պահանջել են աշխատավարձի կեսը հետ վերադարձնել կանխիկ եղանակով[134]: Դրանից հետո «7-Eleven»-ը հայտարարեց, որ ֆինանսավորելու է աշխատավարձերի կեղծման դեպքերի հետաքննությունը: Հետաքննությունն անցկացրեց անկախ հանձնախումբը, որը գլխավորում էր Ավստրալիայի մրցակցության և սպառողների հարցերով հանձնաժողովի նախկին նախագահ Ալան Ֆելսը՝ «Deloitte» պրոֆեսիոնալ ծառայությունների ընկերության աջակցությամբ[135]:

2015 թվականի սեպտեմբերին նախագահ Ռաս Վիթերսը և գործադիր տնօրեն Ուորեն Ուիլմոտը հայտարարեցին ընկերությունից հեռանալու մասին: Նախագահի տեղակալ Մայքլ Սմիթը փոխարինեց Վիթերսին, իսկ Բոբ Բեյլին նշանակվեց գործադիր տնօրենի ժամանակավոր պաշտոնակատար[136][137]:

2015 թվականի դեկտեմբերին «Levitt Robinson Solicitors» իրավաբանական ֆիրմայի ներկայացուցիչ Ստյուարտ Լևիտը, ով ակտիվորեն հանդես էր եկել «Four Corners» ծրագրում, հայտարարեց «7-Eleven»-ի գլխավոր գրասենյակի դեմ հնարավոր կոլեկտիվ հայցի մասին՝ այն ֆրանչայզիների անունից, ովքեր, ըստ պնդումների, կեղծ ներկայացումների միջոցով ներքաշվել էին ընկերության հետ պայմանագրեր կնքելու մեջ[138]: Այս հայտարարվեց նույն օրը, երբ դատարանի վճռով արձանագրվել էր Լևիտ Ռոբինսոնի «սարսափելի ճնշումը» դոկտոր Բրենդան Ֆրենչի նկատմամբ[139], ինչը սկանդալային դարձրեց այս գործընթացը: Նույն օրը «7-Eleven»-ն առաջարկեց վճարել ներկա և նախկին աշխատակիցների կողմից ներկայացված չվճարված աշխատավարձերի պահանջների առաջին 25 միլիոն դոլարը։ Հաջորդ 5 միլիոն դոլարը պետք է վճարեին ֆրանշայզառուները, իսկ դրանից հետո ցանկացած վճարում կիսվելու էր 50/50 հարաբերակցությամբ գլխավոր գրասենյակի և ֆրանչայզիների միջև[140]։ Ֆելսը գլխավոր գրասենյակի 25 միլիոն դոլարի առաջարկն անվանեց "զգալի քայլ առաջ"», բայց հավելեց, որ դա չի ազդի իր հանձնաժողովի հետաքննության վրա[140]: Վերջնարդյունքում «7-Eleven»-ը վճարեց ավելի քան 173 միլիոն դոլար՝ 2015-2020 թվականներին աշխատած աշխատակիցների «համակարգային աշխատավարձի գողության» դիմաց[141]:

2018 թվականի հունիսին Ավստրալիայի դաշնային դատարանը ստիպեց «Levitt Robinson»-ին հետ կանչել «7-Eleven»-ի ֆրանչայզիներին ուղղված գովազդային մոլորեցնող հայտարարությունները[142]: Սա տեղի ունեցավ ընդամենը ամիսներ անց այն բանից հետո, երբ «Levitt Robinson»-ը նոր կոլեկտիվ հայց ներկայացրեց «7-Eleven»-ի դեմ, ներառելով նաև «ANZ Bank»-ը[143], չնայած նրան, որ բանկերը դեռևս 2015 թվականին էին դադարեցրել վարկերի տրամադրումը «7-Eleven»-ի ֆրանչայզիներին[144]: 2022 թվականին Դաշնային դատարանի կողմից հաստատված հաշտության համաձայնագրով «7-Eleven»-ը համաձայնեց 98 միլիոն դոլար վճարել ֆրանչայզիների, ովքեր պնդում էին, թե իրենց մոլորեցրել են խանութի շահութաբերության հարցում[145]: Թեև հաշտությունը կնքվեց առանց մեղքի ընդունման, գործը ներառում էր մեղադրանքներ առ այն, որ «7-Eleven»-ը աշխատակիցների հետ կապված ծախսերը ներկայացրել էր ընդհանուր ծախսերի շուրջ 7 տոկոսի չափով, մինչդեռ իրական ցուցանիշը մոտ 13% էր: Այս տարբերության պատճառով բազմաթիվ ֆրանշայզառուներ «անկարող էին շահույթ ստանալ, եթե աշխատակիցներին թերվարձատրեին», ինչպես ցույց էր տրվել աշխատավարձերի գողության վերաբերյալ կոլեկտիվ հայցում[141]:

Եվրոպա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դանիա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դանիայում առաջին «7-Eleven» խանութը բացվել է 1993 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Կոպենհագենի Էստերբրո շրջանում: Երկրում գործում է 185 խանութ՝ հիմնականում Կոպենհագենում, Օրհուսում, Օլբորգում և Օդենսեում, այդ թվում՝ երկու խանութ Կոպենհագենի կենտրոնական կայարանում: Դանիայում «7-Eleven»-ը համագործակցության պայմանագիր ուներ «Shell»-ի հետ, որի շրջանակում գործում էր «Shell/7-Eleven» ավտոլիցքավորման կայանների համապետական ցանց: Այս համագործակցությունն ավարտվեց 2024 թվականին, երբ ազգային ֆրանշայզառու «Reitan Danmark»-ը չերկարաձգեց պայմանագիրը և դրանց փոխարեն սկսեց օգտագործել իր սեփական «Uno-X» ապրանքանիշը[146]: «7-Eleven»-ը համագործակցում է նաև դանիական «DSB» երկաթուղային ընկերության հետ՝ խանութներ տեղադրելով S-train արվարձանային գնացքների կայարանների մեծ մասում և այլ երկաթուղային կայարաններում[147]:

Աշխարհում ամենաբարձր շրջանառությունն ունեցող «7-Eleven» խանութը Կոպենհագենի կենտրոնական կայարանում, Դանիա

2022 թվականին Դանիայում «7-Eleven»-ը ենթարկվեց լայնածավալ փրկագին պահանջող ծրագրային հարձակման, որի հետևանքով բոլոր խանութները ժամանակավորապես փակվեցին։« 7-Eleven»-ը չի կատարել հարձակվողների պահանջները։ Հարձակման հետևանքով հաճախորդների տվյալները չեն վտանգվել[148]:

Աշխարհում ըստ հասույթի երեք խոշորագույն 7-Eleven խանութները գտնվում են Դանիայում։ Առաջին երկու խանութները գտնվում են Կոպենհագենի կենտրոնական երկաթուղային կայարանում, իսկ երրորդը՝ Կոպենհագենի օդանավակայանում՝ անվտանգության ստուգման գոտուց հետո[149]։

Նորվեգիա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«7-Eleven»-ը Նորվեգիայում գործում է 1986 թվականի սեպտեմբերի 13-ից, երբ Օսլոյում բացվեց առաջին խանութը։ 2004 թվականին նորվեգական «Reitan Group»-ի ստորաբաժանում «Reitan Convenience»-ը ձեռք բերեց Նորվեգիայում, Շվեդիայում և Դանիայում «7-Eleven» ապրանքանիշն օգտագործելու իրավունքները և դրանից հետո զգալիորեն ընդլայնեց Սկանդինավիայում գործող խանութների թիվը։

«7-Eleven» խանութ Բերգենում, Նորվեգիա

Շվեդիա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«7-Eleven»-ը շվեդական շուկա մտավ 1984 թվականի մարտին՝ բացելով առաջին մասնաճյուղը Ստոկհոլմում: «Reitan»-ը ձեռք բերեց ապրանքանիշի իրավունքները 1997 թվականից հետո և այժմ ունի մոտ 200 խանութ Շվեդիայում:

2024 թվականի մայիսին «Reitan»-ը հայտարարեց մինչև 2026 թվականը շվեդական խանութներում, այդ թվում՝ «7-Eleven»-ի բոլոր շվեդական մասնաճյուղերում, ծխախոտի վաճառքը դադարեցնելու մտադրության մասին[150]:

Թուրքիա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«7-Eleven»-ը թուրքական շուկա մտավ 1989 թվականին[151]: Գլխավոր ֆրանշիզայի խոշոր բաժնետեր Օզեր Չիլլերը վաճառեց իր բաժնետոմսերը 1993 թվականին՝ իր կնոջը՝ Թանսու Չիլերին, վարչապետ դառնալուց հետո[152]: 2010-ական թվականներին «7-Eleven»-ը հեռացավ թուրքական շուկայից՝ իր խանութների մեծ մասը փոխանցելով ֆրանչայզիներին[153]:

Մեծ Բրիտանիա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1980-ականներին «7-Eleven» խանութները տեղակայված էին Լոնդոնում և Անգլիայի հարավ-արևելքում: Առաջին խանութը բացվել է 1985 թվականին Հյուսիսային Լոնդոնում՝ Հենդոնում: 1997 թվականի հոկտեմբերին Մեծ Բրիտանիայի բոլոր 57 «7-Eleven» խանութները վաճառվեցին «Budgens» ընկերությանը[154][155]: 2014 թվականին ընկերությունը հայտարարեց բրիտանական շուկա վերադառնալու ծրագրերի մասին[156], սակայն դա հայտարարությունից այն կողմ չանցավ: 2019 թվականին ընկերությունը դարձյալ հայտարարեց վերադարձի մտադրության մասին, սակայն 2022 թվականի հոկտեմբերի դրությամբ ոչ մի խանութ չէր բացվել[154]:

Հյուսիսային Ամերիկա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կանադա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կանադայում առաջին «7-Eleven» խանութը բացվել է Ալբերտա նահանգի Կալգարի քաղաքում 1969 թվականի հունիսի 29-ին: 2022 թվականի դեկտեմբերի դրությամբ Կանադայում գործում է 562 «7-Eleven» խանութ[157]: Մանիտոբա նահանգի Վինիպեգ քաղաքն ունի «Slurpee» ըմպելիքի սպառողների ամենամեծ քանակն աշխարհում։ 1970 թվականի մարտի 21-ին առաջին «7-Eleven»-ի բացումից ի վեր այնտեղ վաճառվել է շուրջ 1 500 000 «Slurpee»[158]: Կանադայի բոլոր «7-Eleven» խանութները կառավարվում են անմիջապես կորպորացիայի կողմից[159]: ԱՄՆ-ի մասնաճյուղերի նման, յուրաքանչյուր տարի հուլիսի 11-ին՝ «7-Eleven Day»-ի կապակցությամբ, խանութներն անվճար «Slurpee» են առաջարկում:

«7-Eleven» խանութ ավտոլիցքավորման կայանով Քալգարիում, Ալբերտա, Կանադա

Մի շարք «7-Eleven» խանութներում գործում են լիցքավորման կայաններ, որոնք համատեղված են այնպիսի մատակարարների հետ, ինչպիսիք են «Esso»-ն կամ «Petro-Canada»-ն, կամ ներկայացված են հենց «7-Eleven» ապրանքանիշով[160]: 2016 թվականի մարտին «7-Eleven»-ը «Imperial Oil»-ից 2,8 միլիարդ կանադական դոլարով ձեռք բերեց Ալբերտայում և Բրիտանական Կոլումբիայում գտնվող «Esso»-ի 148 կայան: Դրանց առևտրի կետերի մեծ մասը վերափոխվեց «7-Eleven» խանութների, իսկ վառելիքի մատակարարը մնաց «Esso»-ն: Որոշ կայաններ չվերափոխվեցին «7-Eleven»-ի։ Դրանք գործում են «smartstop 24/7» անվան տակ՝ պահպանելով իրենց նախկին ձևաչափը, որը հիմնականում ժառանգվել էր «On the Run»-ից[161][162]: 2025 թվականի ապրիլին «7-Eleven»-ը հայտարարեց, որ Ալբերտայում և Օնտարիոյում «7-Eleven» ապրանքանիշով գործող իր մնացած լիցքավորման կայանները կվերանվանի «Esso», «Mobil» կամ «Petro-Canada»[160]:

2005 թվականի նոյեմբերին «7-Eleven»-ը Կանադայում սկսեց առաջարկել «Speak Out Wireless» բջջային կապի ծառայությունը: «7-Eleven»-ի խանութներում տեղադրված էին նաև «CIBC» բանկի բանկոմատներ, որոնք 2012 թվականի հունիսին փոխարինվեցին «Scotiabank»-ի բանկոմատներով: 2009 թվականի դեկտեմբերին «7-Eleven»-ը հեռացավ Օտտավայի շուկայից՝ իր վեց մասնաճյուղերը վաճառելով տարածաշրջանային «Quickie Convenience Stores» ցանցին: «7-Eleven Speak Out Wireless»-ի հաճախորդների հետագա ճակատագրի վերաբերյալ մտահոգություններից ելնելով՝ «Quickie»-ն «SpeakOut»-ի հաճախորդներին առաջարկեց տեղափոխվել «Good2Go» բջջային օպերատորի ցանց[163][164]: Հետագայում «SpeakOut»-ն առաջարկեց առցանց վաճառքի տարբերակը և շարունակում է Օտտավայի հեռախոսահամարներ տրամադրել նոր ու գործող հաճախորդներին: «7-Eleven»-ը բացակայում է նաև Քվեբեկի շուկայից, քանի որ այն հագեցած է «Alimentation Couche-Tard» ցանցով և անկախ մանրածախ խանութներով:

Մեքսիկա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մեքսիկայում առաջին «7-Eleven» խանութը բացվել է 1976 թվականին Մոնտեռեյում՝ «Grupo Chapa»-ի (այժմ՝ «Iconn») և «7-Eleven, Inc.»-ի համագործակցությամբ՝ «Super 7» անվան ներքո: 1995 թվականին «Super 7»-ը վերանվանվեց «7-Eleven», որն այժմ երկրի տարբեր շրջաններում ունի 1 835 խանութ՝ հանդիսանալով երկրում «տան մոտ» գաղափարով խանութների երկրորդ խոշորագույն ցանցը՝ «Oxxo»-ից հետո և «Circle K»-ից առաջ: Երբ խանութները տեղակայված են դասական ճարտարապետություն ունեցող շենքերում, ինչպես, օրինակ, պատմական կենտրոնների շենքերում կամ կարևոր տեսարժան վայրերում։ Ցուցանակի լոգոն ներկայացվում է միագույն՝ ոսկեգույն կամ արծաթագույն տառերով:

«7-Eleven» խանութ Կանկունում, Կինտանա Ռոո, Մեքսիկա

ԱՄՆ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Supermarket News» պարբերականը «7-Eleven»-ի Հյուսիսային Ամերիկայում իրականացվող գործունեությունը 2007 թվականի «Հյուսիսամերիկյան սննդամթերքի մանրածախ վաճառողների լավագույն 75-յակում» դասակարգել է 11-րդ տեղում՝ հիմք ընդունելով 2006 ֆինանսական տարվա ընթացքում 15,0 միլիարդ ԱՄՆ դոլար գնահատված վաճառքի ծավալը[165]: 2005 թվականի հասույթի հիման վրա «7-Eleven»-ը հանդիսանում էր ԱՄՆ-ի 24-րդ խոշորագույն մանրածախ առևտրային ցանցը[166]: 2013 թվականի դրությամբ ԱՄՆ-ում գործում էր 8,144 Ֆրանչայզինգային խանութ: Ֆրանշիզայի վճարները տատանվում են 10,000-ից մինչև 1,000,000 ԱՄՆ դոլար, իսկ ընթացիկ ռոյալթիի դրույքաչափը տարբեր է[167]: «7-Eleven America»-ի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Տեխաս նահանգի Իրվինգ քաղաքի «Cypress Waters» տարածքում[168]: «7-Eleven Day» տոնին՝ հուլիսի 11-ին, փոքր չափսի «Slurpee» ըմպելիքները տրամադրվում են անվճար: Այս ավանդույթը լայն տարածում է գտել 2008 թվականի հուլիսի 11-ից, երբ այն նախաձեռնեցին Ջ. Բրաբանկը և Ս. Ջոնսոնը։ Բացառություն էր 2020 թվականը, երբ COVID-19 համավարակի պատճառով միջոցառումը չեղարկվեց։ Փոխարենը «7 Rewards» հավելվածի անդամները իրենց հավելվածում ստացան միջին չափսի անվճար «Slurpee»:

«7-Eleven» խանութ՝ «Gulf Oil»-ի հետ համատեղ վառելիքի վաճառքի ապրանքանիշով, Էլվուդ Սիթիում, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ, 2010 թ.։ Նախկինում այն եղել է «Citgo» կայան՝ «7-Eleven»-ի կազմում: 2021 թվականին այս խանութն անցում է կատարել «Marathon» վառելիքին՝ պահպանելով «7-Eleven» խանութը:
«7-Eleven» խանութի ինտերիերը Դովերում, Ֆլորիդա

Օկլահոմայի «7-Eleven Stores»-ը սկսած 1953 թվականից գործում էր անկախ՝ Բրաունների ընտանիքի հետ կնքված պայմանագրի հիման վրա[169]: Այս ֆրանչայզինգային համաձայնագրի շրջանակում Օկլահոմայի խանութները որոշակիորեն տարբերվում էին այլ տարածքների խանութներից։ Օրինակ՝ այնտեղ չէին վաճառվում «Big Bite» հոթ-դոգերը, «Slurpee»-ն ներկայացված էր «Icy Drink» ապրանքանիշով, և Օկլահոմայի խանութներն ունեին «Thx!» կոչվող սեփական հավատարմության ծրագիրը, որը կապված չէր ազգային «7Rewards» համակարգի հետ: 2020 թվականի մարտի 2-ին «7-Eleven, Inc.»-ը հայտարարեց, որ պաշտոնապես ավարտին է հասցրել Օկլահոմայում ինքնուրույն շահագործվող ավելի քան 100 «7-Eleven» խանութների ձեռքբերումը։ Այդ 100-ից բոլոր խանութները գտնվում էին Օկլահոմա Սիթիի ընդլայնված մետրոպոլիտենային տարածքում: Այս գործարքը ԱՄՆ-ում և Կանադայում 7-Eleven խանութների ընդհանուր թիվը հասցրեց շուրջ 9,800-ի, ինչից հետո Օկլահոմայի խանութներն ամբողջությամբ ինտեգրվեցին ազգային բրենդինգին, մարկետինգին և հավատարմության ծրագրերին[170][171]:

2021 թվականի ապրիլին «7-Eleven»-ը մեկնարկեց «Take it to Eleven» գովազդային արշավը: Կարգախոսը մասամբ ոգեշնչված էր ցանցի անվանումից, ինչպես նաև «This is Spinal Tap» ֆիլմով հայտնի դարձած «up to eleven» արտահայտությունից: Այս կարգախոսն օգտագործվում էր միայն հիմնական «7-Eleven» ապրանքանիշի համար և չէր տարածվում «A-Plus»-ի կամ «Stripes»-ի վրա[172]:

2021 թվականի ամռան դրությամբ ընկերությունը տեղադրել էր էլեկտրամոբիլների լիցքավորման ընդամենը մի քանի կայան, սակայն հայտարարեց ցանցը զգալիորեն ընդլայնելու ծրագրերի մասին՝ նպատակադրվելով մինչև 2022 թվականի վերջ ԱՄՆ-ում և Կանադայում բացել 250 DC արագ լիցքավորման կայան։ Ծրագիրը նախատեսվում էր սկսել չորս նահանգներից՝ Կալիֆոռնիա, Կոլորադո, Ֆլորիդա և Տեխաս[173]: Երկու տարի չանցած՝ 2023 թվականի մարտի կեսերին, «7-Eleven»-ը հայտարարեց «7Charge»-ի՝ իր նոր՝ սեփական էլեկտրական տրանսպորտային միջոցների լիցքավորման ցանցի և հավելվածի գործարկման մասին[174]։ Android և iOS օգտատերերին հնարավորություն է տալիս գտնել «7-Eleven»-ի, ինչպես նաև ապագայում «Speedway»-ի և «Stripes»-ի լիցքավորման կայանները և վճարել լիցքավորման համար[175]։ «7Charge»-ի կայաններն առաջարկում են CCS և CHAdeMO ստանդարտների լիցքավորում[176]։ «Tesla»-ի վարորդները և NACS միացումով օգտագործող այլ տրանսպորտային միջոցների վարորդները նույնպես կարող են օգտվել լիցքավորումից, սակայն դրա համար անհրաժեշտ է օգտատիրոջ կողմից տրամադրվող CCS ադապտեր[177]։

2022 թվականի օգոստոսին «7-Eleven»-ը ձեռք բերեց «Skipcart»-ը՝ «նույն օրվա» և «ըստ պահանջի» առաքման ծառայությունների հարթակը[178]։

2024 թվականի սկզբին մայր ընկերության՝ «Seven & I Holdings»-ի գլխավոր գործադիր տնօրեն Ռյուիչի Իսական հայտարարեց ԱՄՆ-ի խանութների բիզնես մոդելի փոփոխությունների մասին՝ ընկերության ուշադրությունը «բենզինի և ծխախոտի վրա դարձնելու» փոխարեն թարմ սննդամթերքի վրա կենտրոնացնելով։ Ընկերությունը համագործակցում է սննդամթերքի մատակարար «Warabeya Nichiyo»-ի հետ, որն արդեն Ճապոնիայում «7-Eleven»-ի կենտրոնացված սննդի մատակարարման համակարգի համար սնունդ է մատակարարում, որպեսզի ԱՄՆ-ում ստեղծի մատակարարման շղթա, որը «7-Eleven»-ի խանութներին կապահովի ավելի բարձր որակի արևմտյան և ճապոնական սննդամթերքով[179]։ Իսական նաև հայտարարեց «7-Eleven»-ի՝ իր ներկայությունն ընդլայնելու և ԱՄՆ-ի «տան մոտ» գաղափարով խանութների շուկայի ավելի մեծ մասնաբաժինը համախմբելու ծրագրի մասին[180]։ Ընկերությունը հայտարարեց մինչև 1 600 «Speedway» և «Stripes» խանութներում տաք և սառը սննդի տեսականին, ինչպես նաև հացաբուլկեղենի ավելի լայն ընտրանին ընդլայնելու ծրագրերի մասին[181]։

Վառելիքի վաճառք

ԱՄՆ-ում «7-Eleven»-ի բազմաթիվ բենզալցակայաններ վաճառում էին «Citgo»-ի մատակարարած բենզին։ 1983 թվականին «Southland Corporation»-ը ձեռք բերեց «Citgo»-ն։ 1986 թվականին «Citgo»-ի բաժնետոմսերի 50%-ը վաճառվեց «Petróleos de Venezuela, S.A.»-ին, իսկ մնացած 50%-ը ձեռք բերվեց 1990 թվականին։ Չնայած «Citgo»-ն «7-Eleven»-ի հիմնական գործընկերն էր, «7-Eleven»-ի հետ համատեղ ապրանքանիշով գործում էին նաև այլ նավթային ընկերություններ, այդ թվում՝ Fina, Exxon, Mobil, Gulf, Marathon, BP, Amoco, Phillips 66, Conoco, 76, Shell, Chevron (որոշ նախկին TETCO «տան մոտ» գաղափարով խանութներ համատեղ բրենդավորված էին «Chevron»-ի հետ, իսկ «7-Eleven»-ի կողմից դրանք 2012 թվականի վերջին ձեռք բերելուց առաջ՝ «Texaco»-ի հետ), «Sunoco» և «Sinclair»։ «Conoco»-ն Հյուսիսային Ամերիկայում «7-Eleven»-ի խոշորագույն լիցենզավորված գործընկերն է[182]։ Փիթսբուրգի շուկայում, որտեղ «7-Eleven»-ը խանութների թվով շուկայի առաջատարն է, սակայն հասույթով զբաղեցնում է երրորդ տեղը՝ «Sheetz»-ից և «GetGo»-ից հետո, վառելիք է վաճառվում «Exxon», «Gulf», «Marathon», ինչպես «7-Eleven»-ի նախկին խանութներում, այնպես էլ «Speedway»-ի կետերում, BP և Sunoco ապրանքանիշերով։ Վերջին երկու ապրանքանիշերը կապված են «7-Eleven»-ի կողմից տվյալ տարածաշրջանում դրանց ընկերության սեփականության և անմիջական կառավարման ներքո գտնվող կետերի ձեռքբերման հետ։ Նախկինում որոշ կետերում վաճառվում էր նաև «Citgo»-ի և «Pennzoil»-ի վառելիք։ Վերջին տարիներին որոշ «7-Eleven» խանութներ վաճառում են «7-Eleven »ապրանքանիշով վառելիք՝ առանց խոշոր նավթային ընկերության ապրանքանիշի, ինչը նման է «7-Eleven»-ի հիմնական մրցակից «Circle K»-ի կիրառած գործելոճին։

2010 թվականի դեկտեմբերին «7-Eleven»-ը պայմանագիր ստորագրեց «Exxon-Mobil»-ի հետ՝ Ֆլորիդայում 183 կայան ձեռք բերելու վերաբերյալ: Դրան հաջորդեց 2011 թվականի օգոստոսին Հյուսիսային Տեխասում «ExxonMobil»-ի 51 կայանների ձեռքբերումը[183][184]։

Վառելիքի ապրանքանիշից անկախ՝ «7-Eleven»-ն ունի իր սեփական՝ «7 Fleet» կոչվող ցանցը բիզնես հաճախորդների և բեռնատարների վարորդների համար։ Այն գործում է այնպիսի խոշոր կետերում, որոնք ունեն կցորդով բեռնատարների համար նախատեսված առանձին լիցքավորման գոտիներ, թեև «7 Fleet»-ից հնարավոր է օգտվել նաև սովորական «7-Eleven» խանութներում։ Այն հիմնականում նախատեսված է մրցակցելու «Pilot Flying J»-ի «One9 Network»-ի հետ, որը նախատեսված է բեռնատարների վարորդների, ինչպես նաև սովորական «Pilot Flying J», «Love's Travel Stops & Country Stores» և «TravelCenters of America» կետերից օգտվող վարորդների համար։

2020 թվականի օգոստոսի 2-ին «Seven & i Holdings»-ը հայտարարեց «Speedway LLC»-ն 21 միլիարդ դոլարով գնելու մասին[185]: Գործարքն ավարտվեց 2021 թվականի մայիսի 14-ին: ԱՄՆ-ի հակամենաշնորհային կարգավորող մարմինների պահանջով «7-Eleven»-ը ստիպված եղավ վաճառել 293 խանութ 20 նահանգներում։ Դրանցից 124 խանութ վաճառվեց «Anabi Oil»-ին, 106-ը՝ «Cross-America Partners LP»-ին, իսկ 63-ը՝ «Jacksons Food Stores»-ին[186]: «7-Eleven»-ը նաև դադարեցրեց «Speedway»-ի մասնակցությունը «Pilot Flying J»-ի «One9 Network»-ին՝ նախապատվությունը տալով «7 Fleet»-ին։

Հարավային Ամերիկա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բրազիլիա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բրազիլիայում 1990-ականներին «7-Eleven»-ն ուներ 17 խանութ Սան Պաուլո քաղաքում՝ «Esteve S.A. Exportadora»-ի և «Southland Corporation»-ի համատեղ ձեռնարկության շրջանակում[187]։ Սակայն բոլոր խանութները փակվեցին բարձր մրցակցության պատճառով[188]։ 2018 թվականին ընկերությունը բանակցություններ սկսեց երկրում «Petrobras Distribuidora»-ի կողմից շահագործվող բենզալցակայաններում «տան մոտ» գաղափարով խանութներ գործարկելու վերաբերյալ, սակայն բանակցություններն առաջ չգնացին[189]։

Իրավական խնդիրներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ապրանքային նշանի վերաբերյալ դատական հայց ընդդեմ Nike-ի

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2026 թվականի հուլիսին «7-Eleven»-ը Տեխասի հյուսիսային շրջանի դաշնային դատարան հայց ներկայացրեց «Nike, Inc.»-ի դեմ՝ ապրանքային նշանի խախտման մեղադրանքով: Ընկերությունը պահանջում էր արգելափակել «Nike Air Max 95 "Big Bubble"» նոր մարզակոշիկների թողարկումը: Հայցում նշվում էր, որ մարզակոշիկի գունային համադրությունը «շփոթեցնող աստիճանի նմանակում է» «7-Eleven»-ի տարբերանշանի նարնջագույն, կանաչ և կարմիր գույների համադրությունը, որը ընկերությունն օգտագործում է 1980-ականներից և ունի դաշնային ապրանքային նշանի բազմաթիվ գրանցումներ[190]:

«7-Eleven»-ը պնդում էր, որ դիզայնը կարող է մոլորեցնել սպառողներին՝ ստեղծելով տպավորություն, թե «Nike»-ը համագործակցում է իրենց հետ։ Որպես ապացույց նշվում էին մի շարք հրապարակումներ, որտեղ մարզակոշիկները նկարագրվում էին որպես «7-Eleven-ից ոգեշնչված», ինչպես նաև թողարկման նախանշված ամսաթիվը՝ հուլիսի 11-ը, որը համընկնում է ամենամյա «7-Eleven Day»-ի հետ: «7-Eleven»-ը դատարանից պահանջում էր մշտական արգելք դնել կոշիկների վաճառքի և գովազդի վրա, հետ կանչել և ոչնչացնել առկա խմբաքանակը, փոխհատուցել ստացված շահույթն ու վնասները: Դաշնային դատարանի տվյալներով՝ «Nike»-ին հայցն ուղարկվել է 2026 թվականի հուլիսի 6-ին: Դատական նիստի օրը դեռևս նշանակված չէր[191]:

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 3 4 https://corp.7-eleven.com/corp/about#
  2. ↑ «7-Eleven, Inc». Seven & I Holdings. Արխիվացված օրիգինալից April 1, 2023-ին. Վերցված է 2023-06-14-ին.
  3. ↑ Moyer, Justin Wm. «In honor of 7/11: How Japan slurped up 7-Eleven». The Washington Post. Արխիվացված օրիգինալից November 8, 2020-ին. Վերցված է 2020-10-06-ին.
  4. 1 2 «Seven-Eleven Japan completes cash tender offer for 7-Eleven, Inc» (PDF). Seven & i Holdings. November 9, 2005. Արխիվացված (PDF) օրիգինալից July 4, 2019-ին. Վերցված է January 13, 2022-ին.
  5. ↑ Annual Securities Report (PDF) (Report). Seven & I Holdings. February 28, 2023. Վերցված է January 2, 2024-ին. {{cite report}}: Text "Seven & i Holdings Co., Ltd" ignored (օգնություն)
  6. ↑ Oi, Mariko; Liang, Annabelle (2024-08-20). «Why retail giant 7-Eleven is on a rival's shopping list». BBC News (բրիտանական անգլերեն). Վերցված է 2025-01-13-ին.
  7. 1 2 3 «History – 7-Eleven Corporate». 7-Eleven, Inc. Արխիվացված է օրիգինալից March 17, 2017-ին. Վերցված է April 18, 2017-ին.
  8. ↑ «7-Eleven Corporate». corp.7-eleven.com. 7-Eleven Corporate. Արխիվացված է օրիգինալից February 10, 2015-ին. Վերցված է February 10, 2015-ին.
  9. ↑ Smith, Andrew F., ed. (2007). The Oxford Companion to American Food and Drink. New York: Oxford University Press. էջ 146. ISBN 978-0-19-530796-2. Վերցված է 2024-10-10-ին – via Internet Archive#Text collection|Internet Archive text collection.
  10. ↑ Saxon, Wolfgang (2003-01-30). «John Thompson, 77, Leader Of Big Expansion of 7-Eleven». The New York Times. Արխիվացված օրիգինալից July 14, 2022-ին. Վերցված է 2022-07-14-ին.
  11. ↑ «About Us - Frequently Asked Questions». 7-Eleven.com. Արխիվացված է օրիգինալից 16 August 2021-ին.
  12. ↑ "7-Eleven, Inc. History" Արխիվացված Հուլիս 5, 2012 Wayback Machine Retrieved July 20, 2012.
  13. ↑ «The Southland Corp | Encyclopedia.com». www.encyclopedia.com. Վերցված է 2026-07-18-ին.
  14. ↑ Hoover's Handbook of Private Companies. Hoover's Business Press. 2010. էջ 209.
  15. ↑ «Open Around the Clock – 7-Eleven Corporate». 7-Eleven, Inc. Արխիվացված է օրիգինալից April 18, 2017-ին. Վերցված է April 18, 2017-ին.
  16. ↑ «Edgar Erwin Penniman». Pensacola News Journal. May 2, 2015. Արխիվացված օրիգինալից October 16, 2015-ին. Վերցված է October 12, 2015-ին.
  17. ↑ Sims, Calvin (July 6, 1987). «7-Eleven Owner in $5 Billion Deal to Sell Company». The New York Times. Արխիվացված օրիգինալից September 13, 2015-ին. Վերցված է August 4, 2015-ին.
  18. ↑ Times, Special to the New York (July 8, 1987). «SOUTHLAND SUITS FILED» – via NYTimes.com.
  19. ↑ «Company News; Southland Holders Approve Buyout». The New York Times. Associated Press. December 9, 1987. Արխիվացված օրիգինալից July 6, 2015-ին. Վերցված է August 3, 2015-ին.
  20. ↑ Frank, Peter H. (November 11, 1987). «Southland Buyout Hits Snag». The New York Times]]. Արխիվացված օրիգինալից July 6, 2015-ին. Վերցված է August 3, 2015-ին.
  21. ↑ Wayne, Leslie (January 4, 1988). «Takeovers Revert to the Old Mode». The New York Times. Արխիվացված օրիգինալից July 5, 2015-ին. Վերցված է August 3, 2015-ին.
  22. ↑ «Company News: Southland to Sell Chief Auto Unit». The New York Times. Reuters. December 25, 1987. Արխիվացված օրիգինալից May 24, 2015-ին. Վերցված է August 4, 2015-ին.
  23. ↑ «Company News: Southland Sells Reddy Ice Unit». The New York Times. Associated Press. March 5, 1988. Արխիվացված օրիգինալից May 25, 2015-ին. Վերցված է August 4, 2015-ին.
  24. ↑ «Company News: Circle K Will Acquire 473 7-Eleven Stores». The New York Times. Associated Press. March 1, 1988. Արխիվացված օրիգինալից May 25, 2015-ին. Վերցված է August 4, 2015-ին.
  25. ↑ Silverstein, Stuart (October 25, 1990). «7-Eleven Parent Files 'Prepackaged' Bankruptcy: Retailing: Southland Corp. hopes to expedite the sale of the convenience store chain to its longtime affiliate in Japan». Los Angeles Times. Արխիվացված օրիգինալից October 9, 2015-ին. Վերցված է August 4, 2015-ին.
  26. ↑ «Japanese Firms Pull Southland Corp. From Chapter 11: Bankruptcy: The two companies pumped $430 million into the parent company of the 7-Eleven chain for 70% of its stock». Los Angeles Times. March 6, 1991. Արխիվացված օրիգինալից September 4, 2015-ին. Վերցված է August 4, 2015-ին.
  27. ↑ «Southland is changing its name to 7-Eleven». Los Angeles Times. March 10, 1999. Արխիվացված օրիգինալից May 27, 2015-ին. Վերցված է August 4, 2015-ին.
  28. ↑ «7-Eleven Goes 'Green' in Fla». CSP Daily News. Վերցված է 2024-09-06-ին.
  29. ↑ «7-Eleven Completes Acquisition of 1,030 Sunoco C-Stores». CSP Daily News.
  30. ↑ Press, Associated (April 6, 2017). «7-Eleven buying Sunoco convenience stores». ABC 10 News San Diego KGTV.
  31. ↑ «7-Eleven Completes Acquisition of 204 Stripes Convenience Stores». CSP Daily News.
  32. ↑ «7-Eleven completes $1B Stripes integration». CSP Daily News.
  33. ↑ Akira-Davis, River (May 25, 2026). «Toshifumi Suzuki, Who Made 7-Eleven a Giant in Japan, Dies at 93». The New York Times. Վերցված է June 24, 2026-ին.
  34. ↑ Enjoji, Kaori (3 August 2020). «7-Eleven owner buys Speedway gas stations for $21 billion». CNN. Արխիվացված օրիգինալից September 20, 2020-ին. Վերցված է 23 September 2020-ին.
  35. ↑ «7-Eleven Launches 'Take it to Eleven!' Campaign». Convenience.org. Արխիվացված օրիգինալից April 29, 2021-ին. Վերցված է 2021-04-29-ին.
  36. ↑ Lindenberg, Greg (2021-04-28). «7-Eleven Invests $70 Million in New Brand Campaign». cspdailynews.com. Արխիվացված օրիգինալից April 29, 2021-ին. Վերցված է 2021-04-29-ին.
  37. ↑ Ives, Nat (2021-04-28). «7-Eleven Taps 'Spring Breakers' Director Harmony Korine for $70 Million Marketing Campaign». The Wall Street Journal. Արխիվացված օրիգինալից April 29, 2021-ին. Վերցված է 2021-04-29-ին.
  38. ↑ Davis, River Akira (19 August 2024). «7-Eleven Gets Buyout Offer From Canadian Owner of Circle K». The New York Times]].
  39. ↑ Yoshida, Koh (6 September 2024). «Seven & I Rejects Couche-Tard's Takeover Proposal as Too Low». BNN Bloomberg. Վերցված է 6 September 2024-ին.
  40. ↑ «Couche-Tard hikes bid for 7-Eleven owner to $47 billion, sources say». www.reuters.com. 2024-10-09.
  41. ↑ Press, The Associated; Kageyama, Yuri. «Canadian founder insists his $47 billion offer to buy 7-Eleven is "friendly," not a hostile takeover». Fortune.
  42. ↑ Davis, River Akira (July 17, 2025). «Canadian Retailer Abandons Its Quest for 7-Eleven» – via NYTimes.com.
  43. ↑ «Seven & i Holdings Announces Plan to Unlock Shareholder Value Through Leadership Changes and Transformational Capital and Business Initiatives» (PDF). Seven & I Holdings Investor Relations. Seven & I Co. Ltd. Վերցված է 7 March 2025-ին.
  44. ↑ «Slurpee drinks». Slurpee drinks. December 1, 2015. Արխիվացված օրիգինալից June 8, 2007-ին. Վերցված է May 6, 2010-ին.
  45. ↑ Money, Jack (January 18, 2020). «7-Eleven Inc. announces plan to acquire 7-Eleven Stores, a private company operating in central Oklahoma». The Oklahoman. Արխիվացված օրիգինալից November 7, 2021-ին. Վերցված է November 6, 2021-ին.
  46. ↑ «Former 7-Eleven CEO Thompson dies. (Top of the News). (John Thompson)(Obituary)». January 3, 2009. Արխիվացված օրիգինալից January 3, 2009. Վերցված է February 28, 2022-ին.{{cite web}}: CS1 սպաս․ unfit URL (link)
  47. ↑ Edwards, Aaron (June 6, 2012). «At 7-Eleven, the Big Gulps Elude a Ban by the City». The New York Times. Արխիվացված է օրիգինալից June 22, 2017-ին.
  48. ↑ "The Tall, Cold Tale of the Big Gulp Thanks to 7-Eleven, large will never be the same" Արխիվացված Նոյեմբեր 18, 2015 Wayback Machine, by Robert Klara, Adweek, February 16, 2015 [consulted November 17, 2015].
  49. ↑ «CSPNET on 7-Select». cspnet.com. June 25, 2015. Արխիվացված է օրիգինալից December 8, 2015-ին.
  50. ↑ «7-Select Products». Արխիվացված է օրիգինալից December 8, 2015-ին. Վերցված է December 1, 2015-ին.
  51. ↑ Smith, K. Annabelle (May 30, 2013). «We Have Texas to Thank for the Biggest Big Gulp». Smithsonian (magazine)|Smithsonian. Արխիվացված օրիգինալից October 19, 2016-ին. Վերցված է October 19, 2016-ին.
  52. ↑ «Bloomberg on 'Big Gulp' law: Not banning anything, just portion control». CBS News. March 10, 2013. Արխիվացված օրիգինալից October 19, 2016-ին. Վերցված է October 19, 2016-ին.
  53. ↑ Abad-Santos, Alexander. «7-Eleven Downsizes 'Double Gulp' To Just 156% of Your Stomach's Capacity». The Atlantic. Արխիվացված օրիգինալից December 3, 2017-ին. Վերցված է July 21, 2017-ին.
  54. ↑ «7-Eleven Tests Cashierless Store at North Texas Headquarters». CBS-DFW. February 5, 2020. Արխիվացված օրիգինալից February 13, 2023-ին. Վերցված է January 13, 2023-ին.
  55. ↑ Kunmakara, May. «7-Eleven opens first store in Cambodia». Phnompenhpost.com. Արխիվացված օրիգինալից August 31, 2021-ին. Վերցված է 2021-08-31-ին.
  56. ↑ 关晓萌. «7-Eleven to open 300 stores in Chongqing». Chinadaily.com.cn. Արխիվացված օրիգինալից April 2, 2015-ին. Վերցված է March 16, 2015-ին.
  57. ↑ «Top 10 convenience stores in China by numbers». China Daily. 2021-09-09. Արխիվացված օրիգինալից September 9, 2021-ին. Վերցված է 2021-09-17-ին.
  58. ↑ Nip, Amy; Chong, Dennis (April 30, 2012). «7-Eleven owners say wage rise has made them losers». South China Morning Post. էջ 1.
  59. ↑ Cheng, Albert (April 4, 2002). «Let other cards share in Octopus' success». South China Morning Post. էջ 14.
  60. ↑ «Rent Payment Methods». Hong Kong Housing Authority. Արխիվացված օրիգինալից December 30, 2017-ին. Վերցված է December 11, 2017-ին.
  61. ↑ Hunt, Christopher (May 27, 1987). «Expansion round the clock». South China Morning Post. էջ 31.
  62. ↑ «24-hour shop opens soon». South China Morning Post. April 1, 1981. էջ 1.
  63. ↑ «Now it's 24-hour shopping». South China Morning Post. April 4, 1981. էջ 12.
  64. ↑ «Plan for 450 more 7-Elevens». South China Morning Post. October 7, 1983. էջ 29.
  65. ↑ «Food chain opens 200th HK store». South China Morning Post. May 8, 1987. էջ 5.
  66. ↑ «Jardines in deal to sell 7-Elevens to Dairy Farm». South China Morning Post. February 15, 1989. էջ 49.
  67. ↑ Au-yeung, Karvin; Lai, Eric (June 22, 1999). «Octopus may spread tentacles to 7-Elevens». South China Morning Post. էջ 1.
  68. ↑ Yu, Kai Peter (July 8, 1999). «Octopus, photos in 7-Eleven services». South China Morning Post. էջ 3.
  69. ↑ Li, Sandy (September 17, 2004). «SCMP shares rally; on asset disposal». South China Morning Post. էջ 3.
  70. ↑ Li, Sandy (March 1, 2005). «Dairy Farm expands despite soaring rents». South China Morning Post. էջ 4.
  71. ↑ Tsang, Denise (September 7, 2009). «7-Eleven café fires first shot in fish ball war». South China Morning Post. էջ 1. Արխիվացված օրիգինալից December 12, 2017-ին. Վերցված է December 11, 2017-ին.
  72. ↑ «Reliance Retail to launch first 7-Eleven store in India this week; Mukesh Ambani takes master franchise». The Financial Express. 2021-10-07. Արխիվացված օրիգինալից October 7, 2021-ին. Վերցված է 2021-10-07-ին.
  73. ↑ «Reliance Retail to launch 7-Eleven convenience stores in India». mint. 2021-10-07. Արխիվացված օրիգինալից October 7, 2021-ին. Վերցված է 2021-10-07-ին.
  74. ↑ «7-Eleven, Inc. Partners with PT. Modern Putra Indonesia in Master Franchise for 7‑Eleven Stores in Indonesia». 7-Eleven, Inc. April 6, 2009. Արխիվացված է օրիգինալից September 9, 2010-ին. Վերցված է July 11, 2010-ին.
  75. ↑ Rosyadi, Sarah Apriliana. «Beberapa Alasan Kenapa Gerai 7-Eleven Tutup di Indonesia». Idntimes.com. Արխիվացված օրիգինալից March 27, 2022-ին. Վերցված է February 28, 2022-ին.
  76. ↑ «7-Eleven opens first store in Israel». The Times of Israel. ISSN 0040-7909. Արխիվացված օրիգինալից January 11, 2023-ին. Վերցված է 2023-01-11-ին.
  77. ↑ «First Israeli 7-Eleven store to open next month». Globes. 2022-02-11. Արխիվացված օրիգինալից December 29, 2022-ին. Վերցված է 2022-12-29-ին.
  78. ↑ «7-Eleven shuts down in Israel». Globes (անգլերեն). 2024-05-29. Վերցված է 2024-12-18-ին.
  79. ↑ {{Citation | type = company corporate information | url = http://www.sej.co.jp/company/en/g_stores.html | title = 7–11 around the world | date = June 30, 2018 | publisher = SEJ | place = [[Japan|JP| access-date = May 26, 2012 | archive-date = November 30, 2012 | archive-url = https://web.archive.org/web/20121130223007/http://www.sej.co.jp/company/en/g_stores.html | url-status = live}}
  80. ↑ Number of Stores in each administrative division (company corporate information), JP: SEJ, July 31, 2018, Արխիվացված օրիգինալից November 13, 2012-ին, Վերցված է December 28, 2012-ին
  81. ↑ «Seven-Eleven Opening at 7 am. On 7-11-2019». Okinawa.Org. July 11, 2019. Արխիվացված օրիգինալից August 5, 2020-ին. Վերցված է July 11, 2019-ին.
  82. ↑ «You can withdraw Japanese yen from ATMs at 7-Eleven stores». Seven Bank]] Ltd. Արխիվացված օրիգինալից May 7, 2019-ին. Վերցված է September 21, 2019-ին.
  83. ↑ «Solar Convenience Stores», Tokyo Weekender, May 9, 2012, Արխիվացված օրիգինալից September 26, 2012-ին, Վերցված է September 26, 2012-ին
  84. ↑ «Users of 7-Eleven's mobile payment service lose total of ¥55 million after 900 accounts hacked». The Japan Times. July 4, 2019. Արխիվացված օրիգինալից May 22, 2021-ին. Վերցված է May 22, 2021-ին.
  85. ↑ Yap, Jasmina (1 September 2020). «7-Eleven Convenience Stores to Enter Laos By 2022». Laotian Times. Արխիվացված օրիգինալից September 15, 2020-ին. Վերցված է 1 September 2020-ին.
  86. ↑ Gustafson, Isabelle (31 August 2020). «7-Eleven Enters Laos Market». CStoreDecisions. Արխիվացված օրիգինալից September 15, 2020-ին. Վերցված է 1 September 2020-ին.
  87. ↑ Lapuekou, Chono (2023-09-07). «First 7-Eleven Store in Laos is Now Open for Service in Vientiane Capital». Laotian Times. Վերցված է 2023-12-19-ին.
  88. ↑ «Macau: Home >Statistics >Land area». Cartography and Cadastre Bureau. Վերցված է 5 September 2024-ին.
  89. 1 2 «Company Overview of 7-Eleven Malaysia Sdn Bhd». Bloomberg Businessweek. Արխիվացված է օրիգինալից June 5, 2013-ին. Վերցված է January 25, 2013-ին.
  90. ↑ «Joint venture brings 7-Eleven 24-hour stores to Malaysia». The Straits Times. September 18, 1984.
  91. ↑ «7-Eleven buka cawangan ke 2,000». July 20, 2016. Արխիվացված է օրիգինալից July 28, 2020-ին. Վերցված է October 29, 2016-ին.
  92. 1 2 Cana, Paul John (April 19, 2021). «5 Facts You Need to Know About 7-Eleven in the Philippines». Esquire (magazine)|Esquire Philippines. Արխիվացված օրիգինալից July 12, 2021-ին. Վերցված է July 12, 2021-ին.
  93. ↑ Abadilla, Doris D. (February 24, 2020). «GCash, 7-Eleven team up in cashless race». Philippine Daily Inquirer. Արխիվացված օրիգինալից May 21, 2021-ին. Վերցված է July 11, 2021-ին.
  94. ↑ Magkilat, Bernie C. (July 5, 2020). «7-Eleven slashes store opening this year». Manila Bulletin. Արխիվացված օրիգինալից May 21, 2021-ին. Վերցված է July 12, 2021-ին.
  95. ↑ «7-Eleven's Birthday Sale has over 250 items at 50% off, deals for as low as P7». The Philippine Star. July 5, 2021. Արխիվացված օրիգինալից July 12, 2021-ին. Վերցված է July 12, 2021-ին.
  96. ↑ Monzon, Alden M. (October 17, 2024). «7-Eleven operator celebrates 4,000-store milestone in PH». Philippine Daily Inquirer. Վերցված է October 18, 2024-ին.
  97. ↑ «First 7-Eleven store opens». Singapore Monitor. June 16, 1983.
  98. ↑ Tan, Christopher (October 2, 2017). «Shell to end partnership with 7-Eleven chain». The Straits Times. Արխիվացված օրիգինալից October 6, 2017-ին. Վերցված է October 5, 2017-ին.
  99. ↑ Shin, Elizabeth. «7-Eleven to create jobs, franchise opportunities for North Korean defectors». United Press International|UPI. Արխիվացված օրիգինալից April 1, 2021-ին. Վերցված է April 1, 2021-ին.
  100. ↑ Yoon-seo, Lee (21 December 2022). «7-Eleven speeds up converting Ministop stores». The Korea Herald. Վերցված է 1 March 2024-ին.
  101. ↑ Cheung, Han (February 4, 2018). «Taiwan in Time: The fledgling days of 7-Eleven in Taiwan». Taipei Times. Արխիվացված օրիգինալից February 4, 2018-ին. Վերցված է February 4, 2018-ին.
  102. ↑ Hsu, Maranda; Wu, Lilian (July 11, 2014). «Taiwan's 5,000th 7-Eleven convenience store opens for business». focustaiwan.tw. Central News Agency (Taiwan). Արխիվացված օրիգինալից October 29, 2014-ին. Վերցված է October 29, 2014-ին.
  103. ↑ Everington, Keoni (January 30, 2018). «7-Eleven Taiwan opens first unmanned 'X-Store'». Taiwan News. Արխիվացված օրիգինալից January 30, 2018-ին. Վերցված է February 5, 2018-ին.
  104. ↑ Everington, Keoni (February 26, 2019). «7-Eleven Taiwan to sell freshly-baked Domino's Pizza». Taiwan News. Արխիվացված օրիգինալից February 28, 2019-ին. Վերցված է February 27, 2019-ին.
  105. ↑ «7-11 6,000th store milestone». focustaiwan.tw. Central News Agency (Taiwan). 2021-02-20. Արխիվացված օրիգինալից August 30, 2022-ին. Վերցված է February 20, 2021-ին.
  106. ↑ «7-Eleven opens its 7,000th convenience store in Taiwan». focustaiwan.tw. Taiwan News. 2021-02-20. Արխիվացված օրիգինալից January 21, 2025-ին. Վերցված է July 5, 2024-ին.
  107. ↑ «7-ELEVEN». 7–11.com.tw. Արխիվացված օրիգինալից December 7, 2018-ին. Վերցված է September 13, 2019-ին.
  108. ↑ Hsu, Eva Dou and Jenny W. (May 17, 2014). «How Convenient: In Taiwan, the 24/7 Store Does It All». The Wall Street Journal. Արխիվացված օրիգինալից July 24, 2020-ին. Վերցված է September 13, 2019-ին.
  109. ↑ «台湾のゆるキャラ「ＯＰＥNちゃん」も和装で登場！ 「日本台湾祭り2017」» [Taiwanese mascot character "OPEN-chan" also appears in Japanese clothes! "Japan Taiwan Festival 2017"]. news.searchina.net (ճապոներեն). Արխիվացված օրիգինալից July 24, 2020-ին. Վերցված է September 13, 2019-ին.
  110. ↑ Zhen, Zeng (2014-04-11). «Welcome To 7-Eleven Island: Unpacking Taiwan's Culture Of Convenience». The Economic Observer. Translated by Goninet, Anne Sophie. Արխիվացված օրիգինալից October 1, 2022-ին. Վերցված է July 28, 2022-ին – via Worldcrunch.
  111. ↑ Adu, Ernest (September 9, 2020). «Ibon Mobile Taiwan Review: Way Faster Than Expected (+Speedtests)». phonetravelwiz.com. Վերցված է January 2, 2024-ին.
  112. ↑ Jego (December 12, 2023). «Ibon Mobile Taiwan Explored». phonetravelwiz.com. Վերցված է January 2, 2024-ին.
  113. 1 2 3 4 Kri-aksorn, Thammachart (March 12, 2020). «Here's why Twitter users boycott 7-eleven». Prachatai. Արխիվացված օրիգինալից July 24, 2020-ին. Վերցված է 2024-10-10-ին.
  114. ↑ «CP planning 1.6b baht listing of Siam Makro». The Business Times (Singapore). 21 May 1994. Վերցված է 12 May 2024-ին. {{cite news}}: Text "The Business Times" ignored (օգնություն)
  115. ↑ «CP All 2022 Annual Report» (PDF). Վերցված է October 5, 2023-ին.
  116. ↑ Jitpleecheep, Pitsinee (January 31, 2018). «7-Eleven poised to top 11,000 stores in 2018». Bangkok Post. Արխիվացված օրիգինալից July 15, 2023-ին. Վերցված է June 4, 2018-ին.
  117. ↑ Kyozuka, Tamaki (November 15, 2016). «FamilyMart to double stores in Thailand, take on 7-Eleven». Nikkei Asia. Արխիվացված օրիգինալից November 9, 2018-ին. Վերցված է June 4, 2018-ին.
  118. ↑ About 7-Eleven, 7-Eleven. Retrieved March 25, 2010.
  119. ↑ «7-Eleven stores to reduce the use of plastic bags». The Thaiger. November 8, 2018. Արխիվացված օրիգինալից November 9, 2018-ին. Վերցված է November 8, 2018-ին.
  120. ↑ «Major Thai stores to stop giving out plastic bags by 2020: minister». Reuters. September 24, 2019. Արխիվացված օրիգինալից September 25, 2019-ին. Վերցված է September 25, 2019-ին.
  121. ↑ Hicks, William (March 12, 2020). «Plastic 'ban' flouted at shops». Bangkok Post. Արխիվացված օրիգինալից July 15, 2023-ին. Վերցված է April 24, 2023-ին.
  122. ↑ «Enforce the plastic ban». Bangkok Post. 2022-01-04. Վերցված է 2024-08-11-ին.
  123. 1 2 Sahoo, Sananda (June 17, 2014). «7-Eleven to open in Dubai next year, first in Middle East». The National (Abu Dhabi)|The National. Արխիվացված օրիգինալից June 22, 2017-ին. Վերցված է June 19, 2014-ին.
  124. ↑ Armental, Maria (June 16, 2014). «7-Eleven to Open Store in Dubai». The Wall Street Journal. Արխիվացված օրիգինալից January 21, 2015-ին. Վերցված է June 19, 2014-ին.
  125. 1 2 Kim, Chang-Ran; Shimizu, Ritsuko (June 17, 2014). «Seven & i to open 7-Eleven in Dubai next year, first in Middle East». Reuters. Արխիվացված է օրիգինալից December 24, 2015-ին. Վերցված է June 19, 2014-ին.
  126. ↑ Ker, Peter (10 January 2014). «Mobil name goes back on 7-Eleven stations». Sydney Morning Herald. Արխիվացված օրիգինալից October 27, 2020-ին. Վերցված է 23 October 2020-ին.
  127. ↑ «7-Eleven Acquires Mobil Retail Fuels Business» (Press release). 7-Eleven Australia. Արխիվացված է օրիգինալից March 19, 2020-ին. Վերցված է October 29, 2016-ին.
  128. ↑ «7-Eleven opens first WA store». franchisebusiness.com.au. October 31, 2014. Արխիվացված օրիգինալից September 4, 2015-ին. Վերցված է January 16, 2015-ին.
  129. ↑ Terzon, Emilia. «7-Eleven to pay $98m after franchisees allege its model was 'a lemon' based on wage theft». ABC News (Australia)|ABC News. Արխիվացված օրիգինալից April 6, 2022-ին. Վերցված է 6 April 2022-ին.
  130. ↑ Murdoch, Scott; Summerville, Abigail; Swift, Rocky (November 30, 2023). «Japan's Seven & i expands 7-Eleven empire with purchase of Australian franchise». Reuters. Վերցված է January 24, 2024-ին.
  131. ↑ «7-Eleven International Completes Acquisition of 7-Eleven Australia». 7-Eleven. 1 April 2024. Վերցված է 27 November 2024-ին.
  132. 1 2 3 4 Ferguson, Adele; Danckert, Sarah; Klaus, Toft (August 29, 2015). «7-Eleven: Investigation exposes shocking exploitation of convenience store workers». Sydney Morning Herald. Արխիվացված օրիգինալից October 2, 2015-ին. Վերցված է October 2, 2015-ին.
  133. ↑ «Age journalists recognised at Walkley awards». The Age]]. December 3, 2015. Արխիվացված օրիգինալից November 5, 2016-ին. Վերցված է August 30, 2016-ին.
  134. ↑ Ferguson, Adele (September 8, 2015). «7-Eleven: Workers caught in cashback scam». Sydney Morning Herald. Արխիվացված օրիգինալից October 11, 2015-ին. Վերցված է October 2, 2015-ին.
  135. ↑ Ferguson, Adele; Danckert, Sarah (2015-09-03). «7-Eleven: Allan Fels to lead wage scandal inquiry». Sydney Morning Herald. Արխիվացված օրիգինալից October 16, 2015-ին. Վերցված է October 2, 2015-ին.
  136. ↑ «Australia 7-Eleven chairman Russ Withers and chief executive Warren Wilmot resign». The Guardian. 30 September 2015. Արխիվացված օրիգինալից October 26, 2020-ին. Վերցված է 23 October 2020-ին.
  137. ↑ Ferguson, Adele; Danckert, Sarah (1 October 2015). «Russ Withers resigns from 7-Eleven board, CEO Warren Wilmot also stands down». Sydney Morning Herald. Արխիվացված օրիգինալից October 26, 2020-ին. Վերցված է 23 October 2020-ին.
  138. ↑ «7-Eleven Class Action Looms for Disaffected Franchisees» (Press release). Levitt Robinson Solicitors. December 7, 2015. Արխիվացված է օրիգինալից April 5, 2019-ին. Վերցված է August 30, 2016-ին.
  139. ↑ Papadakis, Marianna (December 7, 2015). «CBA executive awarded $300,000 after 'hellish' bullying». Australian Financial Review. Վերցված է 23 July 2021-ին.
  140. 1 2 Ferguson, Adele; Danckert, Sarah (December 7, 2015). «7-Eleven offer $25 million in back-pay as class action looms». Sydney Morning Herald. Արխիվացված օրիգինալից November 16, 2018-ին. Վերցված է January 2, 2024-ին.
  141. 1 2 Croft, Lauren (April 7, 2022). «7-Eleven ordered to pay $98m in class action settlement». lawyersweekly.com.au. Վերցված է January 2, 2024-ին.
  142. ↑ Stowe, Sarah (June 7, 2018). «7-Eleven class action law firm forced to retract statements». franchisebusiness.com.au. Արխիվացված է օրիգինալից July 23, 2021-ին. Վերցված է July 23, 2021-ին.
  143. ↑ Stowe, Sarah (February 15, 2018). «7-Eleven, ANZ to face class action from franchisees». franchisebusiness.com.au. Վերցված է January 2, 2024-ին.
  144. ↑ Stowe, Sarah (October 28, 2015). «7-Eleven news wrap-up: recent revelations». franchisebusiness.com.au. Վերցված է January 2, 2024-ին.
  145. ↑ Thompson, Angus (April 6, 2022). «7-Eleven to pay franchisees $98 million in class action settlement». Sydney Morning Herald. Վերցված է January 2, 2024-ին.
  146. ↑ «Slut med 7-Eleven og Shell». December 27, 2023. Վերցված է 2025-08-30-ին.
  147. ↑ «7-Eleven Danmark». LinkedIn. Վերցված է 2024-01-26-ին.
  148. ↑ «7-Eleven bekræfter ransomware-angreb: 'Vi har ikke haft dialog med bagmændene'» [7-Eleven confirms ransomware attack: 'We have not had a dialogue with the perpetrators']. DR (broadcaster) (դանիերեն). 2022-08-10. Արխիվացված օրիգինալից October 3, 2022-ին. Վերցված է 2022-10-03-ին. {{cite news}}: Text "DR" ignored (օգնություն)
  149. ↑ «6.000 kunder om dagen gør den danske 7-Eleven til nummer ét i verden». August 25, 2025. Վերցված է 2025-08-30-ին.
  150. ↑ Wallsten/Tt, Beata (May 13, 2024). «Pressbyrån och 7-eleven vill sluta sälja cigaretter». Svenska Dagbladet.
  151. ↑ «Bir dönem Türkiye'de faaliyet gösteren Seven Eleven satılıyor». August 23, 2024.
  152. ↑ «Özer Bey ile tanıdığımız 7-Eleven artık Opet'in». January 8, 2001.
  153. ↑ «Bir zamanlar Türkiye'de de şubeleri bulunan Seven Eleven el değiştiriyor - Türkiye'de İş Dünyası».
  154. 1 2 «7-Eleven eyes return to UK». The Times. 14 April 2019. Արխիվացված օրիգինալից June 9, 2021-ին. Վերցված է June 9, 2021-ին.
  155. ↑ «New name for 7–11 stores». The Independent. 1998-03-31. Արխիվացված օրիգինալից 2015-09-03-ին. Վերցված է 27 April 2015-ին.
  156. ↑ «7-Eleven set to enter UK convenience market». conveniencestore.co.uk. March 2014. էջ 25. Արխիվացված օրիգինալից March 12, 2018-ին. Վերցված է 27 April 2015-ին.
  157. ↑ «All Locations in Canada». stores.7-eleven.ca. December 10, 2022. Արխիվացված օրիգինալից December 10, 2022-ին. Վերցված է December 10, 2022-ին.
  158. ↑ «Convenient Facts – 7-Eleven Corporate». corp.7-eleven.com. Արխիվացված օրիգինալից November 9, 2016-ին. Վերցված է January 27, 2017-ին.
  159. ↑ «7-Eleven – A Strong Brand». franchise.7-eleven.com. Արխիվացված է օրիգինալից November 14, 2010-ին. Վերցված է August 8, 2010-ին.
  160. 1 2 «7-Eleven rebranding fuel stations in Alberta, Ontario to leading brands». CCentral (անգլերեն). 2025-04-15. Վերցված է 2026-04-14-ին.
  161. ↑ «Exciting the Market». Octane. No. March/April 2019. էջ 12. Արխիվացված օրիգինալից September 15, 2020-ին. Վերցված է July 25, 2019-ին – via Issuu.
  162. ↑ «Esso stations to sprout 7-Eleven stores thanks to $2.8-billion gas bar megadeal». Calgary Herald. March 9, 2016. Արխիվացված օրիգինալից April 4, 2019-ին. Վերցված է August 6, 2018-ին.
  163. ↑ «International News: 7-Eleven Exits Ottawa with Sale to Quickie C-stores». csnews.com. October 30, 2009. Արխիվացված օրիգինալից April 10, 2018-ին. Վերցված է April 9, 2018-ին.
  164. ↑ «Attention... Speak Out Customers are Good 2 Go...». quickiestores.com. Արխիվացված է օրիգինալից July 15, 2011-ին. Վերցված է December 12, 2009-ին.
  165. ↑ «2007 Top 75 North American Food Retailers, Supermarket News. Retrieved February 24, 2007». Արխիվացված է օրիգինալից 7 March 2007-ին.
  166. ↑ Top 100 Retailers: The Nation's Retail Power Players (PDF) Արխիվացված Օգոստոս 8, 2007 Wayback Machine, Stores, July 2006.
  167. ↑ «7-Eleven Inc». Entrepreneur. Entrepreneur Media, Inc. 2013. Արխիվացված օրիգինալից November 10, 2013-ին. Վերցված է November 10, 2013-ին.
  168. ↑ «7-Eleven's new Irving corporate headquarters campus gets $41.5M loan – Dallas Business Journal». Արխիվացված օրիգինալից August 16, 2016-ին. Վերցված է July 3, 2016-ին.
  169. ↑ «7-Eleven Stores of Oklahoma». cspnet.com. Արխիվացված է օրիգինալից April 3, 2016-ին. Վերցված է March 21, 2016-ին.
  170. ↑ «7-Eleven, Inc. Completes Acquisition of Independent Oklahoma Stores». corp.7-eleven.com. March 2, 2020. Արխիվացված օրիգինալից November 28, 2020-ին. Վերցված է 2020-10-06-ին.
  171. ↑ Lindenberg, Greg (January 17, 2020). «7-Eleven Inc. to Acquire 7-Eleven Stores in Oklahoma». cspdailynews.com. Արխիվացված օրիգինալից August 12, 2020-ին. Վերցված է 2020-10-06-ին.
  172. ↑ «7-Eleven Launches 'Take it to Eleven!' Campaign». convenience.org. April 28, 2021. Արխիվացված է օրիգինալից March 27, 2022-ին. Վերցված է April 8, 2026-ին.
  173. ↑ Edwards, Alex; Seeley, David (2021-06-01). «Charging Forward: Irving-based 7-Eleven Will Build 500 Fast-Charging EV Ports by End of 2022». Dallas Innovates. Արխիվացված օրիգինալից March 18, 2023-ին. Վերցված է 2023-03-18-ին.
  174. ↑ Johnson, Peter (2023-03-16). «7Charge is the 7-Eleven of the future: Ambitious EV fast-charging network and new app». Electrek. Արխիվացված օրիգինալից March 18, 2023-ին. Վերցված է 2023-03-18-ին.
  175. ↑ Seeley, David (2023-03-16). «Irving-Based 7-Eleven Launches 7Charge EV Fast-Charging Network, App». Dallas Innovates. Արխիվացված օրիգինալից March 18, 2023-ին. Վերցված է 2023-03-18-ին.
  176. ↑ Wituschek, Joe (2023-03-17). «7-Eleven is rolling out an EV fast-charging network in North America». BGR. Արխիվացված օրիգինալից March 18, 2023-ին. Վերցված է 2023-03-18-ին.
  177. ↑ Edelstein, Stephen (March 17, 2023). «7-Eleven wants its EV charging network to be among the largest». Green Car Reports. Արխիվացված օրիգինալից March 18, 2023-ին. Վերցված է 2023-03-18-ին.
  178. ↑ Lindenberg, Greg (August 5, 2022). «7-Eleven acquires the delivery service Skipcart». Restaurant Business. Արխիվացված օրիգինալից August 7, 2022-ին. Վերցված է 2022-08-08-ին.
  179. ↑ Matsuyama, Kanoko; Engle, Stephen (2024-02-06). «Japan's Convenience Stores Can Span the Globe, 7-Eleven CEO Says». Bloomberg. Վերցված է 2024-07-25-ին.
  180. ↑ Shure, Marnie (2024-07-23). «Japan-Style 7-Elevens Are Coming to America — and That Means a Vastly Improved Menu». Food & Wine. Վերցված է 2024-07-25-ին.
  181. ↑ Loder, Jessica (2024-01-17). «7-Eleven outlines upgrades for Speedway, Stripes stores». C-Store Dive. Վերցված է 2024-07-25-ին.
  182. ↑ Energy Industry Almanac 2007: Energy Industry Market Research, Statistics, Trends & Leading Companies. Plunket Research, Ltd. 2006.
  183. ↑ «7-Eleven Buys 183 ExxonMobil Locations in Florida». Convenience Store Decisions. Harbor Communications. December 9, 2010. Արխիվացված օրիգինալից July 1, 2016-ին. Վերցված է June 7, 2016-ին.
  184. ↑ «7-Eleven Signs Agreement with ExxonMobil To Acquire 51 North Texas Locations Retailer Continues Accelerated Store Growth». 7-Eleven News Room. 7-Eleven, Inc. August 16, 2011. Արխիվացված է օրիգինալից November 10, 2013-ին. Վերցված է November 10, 2013-ին.
  185. ↑ Krauss, Clifford (August 2, 2020). «Marathon Is Selling Speedway Gas Stations to 7-Eleven's Parent for $21 Billion». The New York Times. Արխիվացված օրիգինալից December 5, 2020-ին. Վերցված է August 3, 2020-ին.
  186. ↑ Casey, Simon (June 25, 2021). «7-Eleven Ordered to Sell 293 Stores Bought in Speedway Deal». Bloomberg.com. Արխիվացված օրիգինալից June 28, 2021-ին. Վերցված է 2022-02-28-ին.
  187. ↑ Peixoto, Fábio; Mester, Melina (2010-10-14). «Elas não dormem no ponto» [They don't sleep on the spot]. Exame (բրազիլական պորտուգալերեն). Արխիվացված օրիգինալից July 15, 2021-ին. Վերցված է 2021-07-15-ին.
  188. ↑ «7-Eleven Opens Store in Brazil». The New York Times. 1990-11-08. Արխիվացված օրիգինալից July 15, 2021-ին. Վերցված է 2021-07-15-ին.
  189. ↑ «BR in partnership talks with 7-Eleven, Lojas Americanas: report». Reuters. 2018-05-08. Արխիվացված օրիգինալից July 15, 2021-ին. Վերցված է 2021-07-15-ին.
  190. ↑ «Nike (NKE) Faces 7-Eleven Trademark Lawsuit Over Air Max 95 Design». Yahoo Finance. 2026-07-06. Վերցված է 2026-07-21-ին.
  191. ↑ «EXEC: Nike Sued by 7-Eleven Over Air Max 95 Big Bubble Colorway». SGB Media. 2026-07-06. Վերցված է 2026-07-21-ին.

Արտաքին հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են
7-Eleven հոդվածին
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «7-Eleven» հոդվածին։
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=7-Eleven&oldid=10879524» էջից