Ֆրիդրիխ Պաուլյուս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ֆրիդրիխ Պաուլյուս
գերմ.՝ Friedrich Wilhelm Ernst Paulus
Bundesarchiv Bild 183-B24575, Friedrich Paulus.jpg
սեպտեմբերի 23, 1890({{padleft:1890|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:23|2|0}})[1] կամ սեպտեմբերի 21, 1890({{padleft:1890|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})[2] - փետրվարի 1, 1957({{padleft:1957|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:1|2|0}})[3][1][4][5] (66 տարեկանում)
Ծննդավայր Guxhagen, Շվալմ Էդեր, Kassel Government Region, Հեսսեն, Գերմանիա
Մահվան վայր Դրեզդեն, Dresden District, Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետություն[3]
Կոչում field marshal
Հրամանատարն էր 6th Army
Մարտեր/պատերազմներ Առաջին համաշխարհային պատերազմ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ, Ներխուժում Լեհաստան, Battle of France, Բարբարոսա, Վորոնեժի ճակատամարտ և Ստալինգրադի ճակատամարտ
Պարգևներ «Զինվորական ծառայության համար» 3-րդ դասի խաչ, Դափնու տերևներով ասպետական երկաթե խաչ, Order of Michael the Brave, Military Merit Order, 1914/1918 պատերազմի վետերանի պատվավոր խաչ, Պարգև վիրավորվելու համար, Sudetenland Medal, Eastern Front Medal, Anschluss Medal, Ազատության խաչի շքանշան, Order of the Zähringer Lion, Wehrmacht Long Service Award, Iron Cross 1st Class և Iron Cross 2nd Class
Friedrich Paulus Վիքիպահեստում

Պաուլտուս Ֆրիդրիխ (գերմ.՝ Friedrich Wilhelm Ernst Paulus, սեպտեմբերի 23, 1890({{padleft:1890|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:23|2|0}})[1] կամ սեպտեմբերի 21, 1890({{padleft:1890|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})[2], Guxhagen, Շվալմ Էդեր, Kassel Government Region, Հեսսեն, Գերմանիա - փետրվարի 1, 1957({{padleft:1957|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:1|2|0}})[3][1][4][5], Դրեզդեն, Dresden District, Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետություն[3]), գերմանաֆաշիստական գեներալ-ֆելդմարշալ (1943)։ Բանակում ծառայել է 1910 թվականից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մասնակցել է առաջին համաշխարհային պատերազմին (1914-1918), ապա աշխատել ռայխսվերում (զինված ուժերում)։

1935-1939 թվականներին եղել է տանկային զորքերի շտաբի պետ, երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1939-1945) սկզբին, Լեհաստանի դեմ ագրեսիայի ժամանակ, 4-րդ բանակի, 1940 թվականին Ֆրանսիայի դեմ գործողություններում՝ 6-րդ բանակի շտաբի պետ։

Բարբարոսա պլանի գլխավոր կազմողներից էր։ 1942 թվականին հունվարից 6-րդ բանակի հրամանատարն էր արևելյան ռազմաճակատում և գլխավորում էր Ստալինգրադի վրա ընդհանուր հարձակումը։

Ատալինգրադի մոտ խորհրդային զորքերի կողմից բանակը շրջապատման մեջ ընկ նելով՝ առաջարկել է շրջապատումից դուրս գալու պլան, որը Հիտլերը մերժել է։ 1943 թվականին հունվարի 31-ին իր բանակի մի մասով գերի է հանձնվել։ Խորհրդային գերության մեջ 1944 թվականին մտել է գերմանիա սպաների հակաֆաշիստական միության, ապա՝ Ագատ Գերմանիայի ազգային կոմիտեի մեջ։ Պատերազմի գլխավոր հանցագործների դեմ Նյուրնբերգյան դատավարության ժամանակ հանդես է եկել որպես մեղադրող կողմի վկա։ 1953 թվականից ապրել է ԳԴՏ-ում։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Штейдле Л От Волги до Веймара: Мемуары немецкого полковника, командира полка 6-й армии Паулюса / Луитпольд Штейдле; Пер. с нем. Н. М. Гнединой и М. П. Соколова; Под ред. З. С. Шейниса; Предисл. Н. Н. Берникова. — М.: Прогресс, 1973. — 424 с. (в пер.)
  • Полторак А. И. Нюрнбергский эпилог. — Воениздат, 1969.
  • Пикуль В. С. Барбаросса (Площадь павших борцов). — Голос, 1996. — 624 с.
  • Гордиенко А. Н. Командиры Второй мировой войны. Т. 2., Мн., 1997. — ISBN 985-437-627-3
  • Чукарев А. Г., Слепцов Е. Я. Опередивший время. — М.: НЭИ «Академическая мысль», 2008.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 9, էջ 221 CC-BY-SA-icon-80x15.png