Ֆրիդրիխ Պաուլյուս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ֆրիդրիխ Պաուլյուս
գերմ.՝ Friedrich Wilhelm Ernst Paulus
Bundesarchiv Bild 183-B24575, Friedrich Paulus.jpg
սեպտեմբերի 23, 1890({{padleft:1890|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:23|2|0}})[1] կամ սեպտեմբերի 21, 1890({{padleft:1890|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})[2] - փետրվարի 1, 1957({{padleft:1957|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:1|2|0}})[3][1][4][5] (66 տարեկանում)
Ծննդավայր Guxhagen, Շվալմ Էդեր, Kassel Government Region, Հեսսեն, Գերմանիա
Մահվան վայր Դրեզդեն, Dresden District, Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետություն[3]
Կոչում field marshal
Հրամանատարն էր 6th Army
Մարտեր/պատերազմներ Առաջին համաշխարհային պատերազմ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ, Ներխուժում Լեհաստան, Battle of France, Բարբարոսա, Վորոնեժի ճակատամարտ և Ստալինգրադի ճակատամարտ
Պարգևներ
Friedrich Paulus Վիքիպահեստում

Պաուլտուս Ֆրիդրիխ (գերմ.՝ Friedrich Wilhelm Ernst Paulus, 1890-1957), գերմանաֆաշիստական գեներալ-ֆելդմարշալ (1943)։ Բանակում ծառայել է 1910 թվականից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մասնակցել է առաջին համաշխարհային պատերազմին (1914-1918), ապա աշխատել ռայխսվերում (զինված ուժերում)։

1935-1939 թվականներին եղել է տանկային զորքերի շտաբի պետ, երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1939-1945) սկզբին, Լեհաստանի դեմ ագրեսիայի ժամանակ, 4-րդ բանակի, 1940 թվականին Ֆրանսիայի դեմ գործողություններում՝ 6-րդ բանակի շտաբի պետ։

Բարբարոսա պլանի գլխավոր կազմողներից էր։ 1942 թվականին հունվարից 6-րդ բանակի հրամանատարն էր արևելյան ռազմաճակատում և գլխավորում էր Ստալինգրադի վրա ընդհանուր հարձակումը։

Ատալինգրադի մոտ խորհրդային զորքերի կողմից բանակը շրջապատման մեջ ընկ նելով՝ առաջարկել է շրջապատումից դուրս գալու պլան, որը Հիտլերը մերժել է։ 1943 թվականին հունվարի 31-ին իր բանակի մի մասով գերի է հանձնվել։ Խորհրդային գերության մեջ 1944 թվականին մտել է գերմանիա սպաների հակաֆաշիստական միության, ապա՝ Ագատ Գերմանիայի ազգային կոմիտեի մեջ։ Պատերազմի գլխավոր հանցագործների դեմ Նյուրնբերգյան դատավարության ժամանակ հանդես է եկել որպես մեղադրող կողմի վկա։ 1953 թվականից ապրել է ԳԴՏ-ում։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Штейдле Л От Волги до Веймара: Мемуары немецкого полковника, командира полка 6-й армии Паулюса / Луитпольд Штейдле; Пер. с нем. Н. М. Гнединой и М. П. Соколова; Под ред. З. С. Шейниса; Предисл. Н. Н. Берникова. — М.: Прогресс, 1973. — 424 с. (в пер.)
  • Полторак А. И. Нюрнбергский эпилог. — Воениздат, 1969.
  • Пикуль В. С. Барбаросса (Площадь павших борцов). — Голос, 1996. — 624 с.
  • Гордиенко А. Н. Командиры Второй мировой войны. Т. 2., Мн., 1997. — ISBN 985-437-627-3
  • Чукарев А. Г., Слепцов Е. Я. Опередивший время. — М.: НЭИ «Академическая мысль», 2008.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 9, էջ 221 CC-BY-SA-icon-80x15.png