Ֆրիդրիխ Ախլայտներ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ֆրիդրիխ Ախլայտներ
գերմ.՝ Friedrich Achleitner
FriedrichAchleitner80.AzW.MQ.C.jpg
Ծնվել էմայիսի 23, 1930(1930-05-23)[1][2][3][…]
ԾննդավայրSchalchen, Բրաունաու ամ Ին, Վերին Ավստրիա, Ավստրիա
Վախճանվել էմարտի 27, 2019(2019-03-27)[4][2][3][…] (88 տարեկան)
Վախճանի վայրՎիեննա, Ավստրիա[4]
ԳերեզմանԶիմերինգի դիակիզարան
Մասնագիտությունճարտարապետ, բանաստեղծ, արվեստագետ, գրող և ճարտարապետության պատմաբան
ՔաղաքացիությունFlag of Austria.svg Ավստրիա
ԿրթությունՎիեննայի գեղարվեստի ակադեմիա
ԱնդամակցությունԲավարիայի գեղարվեստի ակադեմիա
ԱշխատավայրՎիեննայի գեղարվեստի ակադեմիա
ՊարգևներՎիեննա քաղաքին մատուցած ծառայությունների համար ոսկե նշան Theodor Körner Prize? Camillo Sitte Prize? State Prize for Cultural Journalism? Վիեննա քաղաքի մրցանակ հրապարակախոսության ոլորտում Վերին Ավստրիայի մշակութային մրցանակ Վիեննա քաղաքի պատվավոր շքանշան Mauriz Balzarek Prize? Վիեննա քաղաքի մրցանակ գրականության ասպարեզում և Heinrich Gleißner award?
Friedrich Achleitner Վիքիպահեստում

Ֆրիդրիխ Ախլայտներ (գերմ.՝ Friedrich Achleitner, մայիսի 23, 1930(1930-05-23)[1][2][3][…], Schalchen, Բրաունաու ամ Ին, Վերին Ավստրիա, Ավստրիա - մարտի 27, 2019(2019-03-27)[4][2][3][…], Վիեննա, Ավստրիա[4]), ավստրիացի բանաստեղծ, ճարտարապետության քննադատ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆրիդրիխ Ախլայտները ծնվել է 1930 թվականին Շալխենում՝ Վերին Ավստրիայում[5][6]:

1950-ից 1953 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայում ճարտարապետություն է ուսանել[7]:

1955 թվականին դառնում է այսպես կոչված «Վիեննայի խմբի» («անգլ.՝ Wiener Gruppe») անդամ. սա ստեղծագործական կազմակերպություն է, որը հիմնել է Հանս Կարլ Արտմանը: Ֆրիդրիխ Ախլայտներն այս կազմակերպությանը մեծ խանդավառությամբ է անդամագրվում և հենց այստեղ էլ հանդես է գալիս իր բանաստեղծություններով[8]:

1983 թվականին Ախլայտները դառնում է Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայի պատմության և տեսության պրոֆեսոր:

Բանաստեղծը մահացել է 2019 թվականի մարտի 27-ին[9]:

Ընտիր երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արձակագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Hosn. Mit einer Schallplatte von H.C. Artmann und Gerhard Rühm. Frick, Wien, 1959
  • schwer schwarz. Gomringer, Frauenfeld, 1960
  • prosa, konstellationen, montagen, dialektgedichte, studien. Gesammelte Texte. Rowohlt, Reinbek, 1970
  • quadrat-roman : u. andere quadrat-sachen; 1 neuer bildungsroman, 1 neuer entwicklungsroman etc. etc. etc. Luchterhand, Darmstadt und Neuwied, 1973
  • Super-Rekord 50 + 50. Mit Gerhard Rühm. Edition Neue Texte, Linz, 1990
  • kaaas. Dialektgedichte. Residenz, Salzburg und Wien, 1991
  • einschlafgeschichten. Zsolnay, Wien, 2003
  • wiener linien. Zsolnay, Wien, 2004
  • und oder oder und. Zsolnay, Wien, 2006
  • der springende punkt. Zsolnay, Wien, 2009

Էսսե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Lois Welzenbacher 1889—1955. Zusammen mit Ottokar Uhl. Residenz, Salzburg, 1968
  • Die Ware Landschaft. Eine kritische Analyse des Landschaftsbegriffs. Herausgegeben von Achleitner. Residenz, Salzburg, 2. Auflage 1978
  • Glückliches Österreich. Literarische Besichtigung eines Vaterlands. Zusammen mit Jochen Jung. Residenz, Salzburg und Wien, 1979
  • Österreichische Architektur im 20. Jahrhundert. Ein Führer in vier Bänden. Residenz, Salzburg und Wien, 1980—1990
  • Nieder mit Fischer von Erlach. Gesammelte Kritiken. 1986
  • Aufforderung zum Vertrauen. Aufsätze zur Architektur. Residenz, Salzburg und Wien, 1987
  • Die rückwärtsgewandte Utopie. Motor des Fortschritts in der Wiener Architektur. Picus, Wien, 1994
  • Wiener Architektur. Zwischen typologischem Fatalismus und semantischem Schlamassel. Böhlau, Wien, Köln und Weimar, 1996
  • Die Plotteggs kommen. Ein Bericht. Sonderzahl, Wien, 1996
  • Region, ein Konstrukt? Regionalismus, eine Pleite? Birkhäuser, Basel, Boston und Berlin, 1997

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 RKDartists
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Munzinger-Archiv (գերմ.) — 1913.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.)
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 https://derstandard.at/2000100306348/Architekturkritiker-und-Sprachkuenstler-Friedrich-Achleitner-gestorben
  5. Koneffke Jan (մարտի 27, 2019)։ «Eigensinnig, bodenständig, skeptisch – der Schriftsteller und Architekturkritiker Friedrich Achleitner ist gestorben»։ Neue Zürcher Zeitung (գերմաներեն)։ Վերցված է մարտի 27, 2019 
  6. Furness Raymond and Malcolm Humble, Rumble Malcolm (1991)։ A Companion to Twentieth Century German Literature։ Routledge։ ISBN 0-415-01987-7 
  7. «Friedrich Achleitner / Architekt und Autor»։ archinform.net (գերմաներեն)։ Վերցված է մարտի 27, 2019 
  8. Kralicek Wolfgang (մարտի 27, 2019)։ «Nachruf / Friedrich Achleitner tot»։ Süddeutsche Zeitung (գերմաներեն)։ Վերցված է մարտի 27, 2019 
  9. «Autor und Architekturkritiker / Friedrich Achleitner ist tot» (գերմաներեն)։ ORF։ մարտի 27, 2019։ Վերցված է մարտի 27, 2019 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]