Ֆրիդմանի տարածությունը

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ֆրիդմանի տարածությունը
Ժանրպատմվածք
ՀեղինակՎիկտոր Պելևին
Բնագիր լեզուռուսերեն
Հրատարակություն2008

«Ֆրիդմանի տարածությունը» (ռուս.՝ «Пространство Фридмана»), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի պատմվածքը, որն առաջին անգամ հրապարակվել է 2008 թվականին։ «П5. պինդոստանի քաղաքական պիգմեյների հրաժեշտի երգերը» գրքի մասն է[1]։

2000-ական թվականների վերջին Վիկտոր Պելևինը գրեց մի կարճ, աբսուրդային պատմվածք, որը փոխաբերականորեն արձանագրում է ռուսական էլիտայի նոր դասի և նրանց հարստության հարաբերությունները։ Հասնելով գերեկամտի որոշակի մակարդակի՝ պետական պաշտոնյան կամ պետությանը մոտ կանգնած կապիտալիստը կարծես կորցնում է կապը իրական աշխարհի հետ, դադարում է լսել և հասկանալ իրեն հասնող տեղեկությունները՝ միևնույն ժամանակ մնալով վստահ, որ դեռ կարողանում է փորձագետի տեսքով մտորել «թեմաների լայն շրջանակի շուրջ՝ ֆուտբոլից մինչև բիզնես»։ Նման իրավիճակում հայտնված մարդուն հեղինակը կոչում է «փողագնաց», իսկ նրա հրաշագեղ նոր աշխարհը՝ «Ֆրիդմանի տարածություն»։ Ոչ ոք չի կարող ինքնուրույն դուրս գալ այդ տարածությունից, ի դեպ, նաև գիտակցել, որ արդեն ընկել է դրա մեջ[2]:

Բովանդակություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պելևինի ուշ շրջանի պատմվածքը միավորում է ծաղրերգական գիտահանրամատչելի շարադրանքը իբր գիտության առաջնագծից՝ օլիգարխների և Անվտանգության դաշնային ծառայության (ԱԴԾ) մերկացումով[3]։

Պարզվում է, Ալեքսանդր Ֆրիդմանի, Սթիվեն Հոքինգի և այլոց հայտնաբերած ձգողականության տիեզերաբանական ազդեցությունների նման գոյություն ունեն նաև փողի փողին ձգողության էֆեկտներ: Սա, իբր, փորձնականորեն հաստատվել է մարդկանց վրա վտանգավոր փորձերի ժամանակ: Ավելին, եթե գումարը շատ մեծ է, ինչպես այս թեմայով Անվտանգության դաշնային ծառայության փորձերում, առաջանում է սև խոռոչի նման մի բան, որտեղ «փողագնացը» (փողի կրողը) հայտնվում է՝ իջնելով Շվարցմանի հորիզոնից այն կողմ, ըստ երևույթին, նման տիեզերաբանության մեջ Շվարցշիլդի ոլորտին[3]։

Շվարցմանի հորիզոնի տակից միակ տեսողական տվյալները ոչնչով աչքի չընկնող միջանցքի պատկերն են[4]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]