Ֆրանց Բյոմ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ֆրանց Բյոմ
Bundesarchiv Bild 183-J21813, Franz Böhme.jpg
ապրիլի 15, 1885({{padleft:1885|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:15|2|0}})[1] - մայիսի 29, 1947({{padleft:1947|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:29|2|0}})[1] (62 տարեկանում)
Ծննդավայր Zeltweg, Murtal District, Շտիրիա, Ավստրիա[1]
Մահվան վայր Նյուրնբերգ, Միջին Ֆրանկոնիա, Բավարիա, Bizone[1]
Կոչում Գեներալ-գնդապետ
Մարտեր/պատերազմներ Առաջին համաշխարհային պատերազմ և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Պարգևներ Երկաթ խաչի Ասպետի խաչ և Գերմանական ոսկե խաչ
Franz Böhme Վիքիպահեստում

Ֆրանց Բյոմ (գերմ.՝ Franz Böhme, ապրիլի 15, 1885({{padleft:1885|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:15|2|0}})[1], Zeltweg, Murtal District, Շտիրիա, Ավստրիա[1] - մայիսի 29, 1947({{padleft:1947|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:29|2|0}})[1], Նյուրնբերգ, Միջին Ֆրանկոնիա, Բավարիա, Bizone[1]), ավստրիացի զինվորական, ով ծառայել է Ավստրո-Հունգարական, Ավստրիայի Առաջին Հանրապետության, Նացիստական Գերմանիայի բանակներում: Եղել է լեռնահրաձգային զորքերի գեներալ, ռազմական հանցագործ[2][3][4]:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆրանց Բյոմի հայրը մահացել է, երբ ինքը 17 տարեկան էր: Մեկ տարի անց մահանում է մայրը՝ որդուն թողնելով որբ: Բյոմը ծանր կորուստներից հետո սկսում է սպայական կարիերան Ավստրո-Հունգարական կայսրության զինված ուժերում[2]:

Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Բյոմը 1914-1916 թվականներին ծառայել է Գալիցիայում, 1917 թվականին՝ Վոլինում, Կուրլանդիայում և Դինաբուրգում, 1917-1918 թվականներն՝ Սոչյան ռազմաճակատում[2]:

Անշլյուսից առաջ ղեկավարում էր ավստրիական զինվորական հետախուզությունը՝ լինելով Գլխավոր շտաբի գեներալ-մայոր[5]: Համաձայն 1938 թվականի փետրվարի 12-ին կնքված Բերխտեսգադենյան գերմանա-ավստրիական համաձայնաագրի 8-րդ կետի՝ փետրվարի 17-ին Բյոմը նշանակվել է Գլխավոր շտաբի պետ՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով ֆելդմարշալ-լեյտենանտ Ալֆրեդ Յանզուին, ով հանդիսանում էր անշլյուսի գլխավոր հակառակորդներից մեկը[2]:

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո լեհական և ֆրանսիական արշավանքների ժամանակ Բյոմը ղեկավարել է 32-րդ հետևակային դիվիզիա[2]:

Ֆրանց Բյոմ

1941 թվականի սեպտեմբերի 16-ից մինչև դեկտեմբերի 2-ը հանդիսացել է Սերբիայի լիազորված հրամանատարը: Ադոլֆ Հիտլերը Ֆրանց Բյոմին է հանձնարարել նվաճված ամբողջ տարածքում ամենասեղմ ժամկետներում հաստատել երկարատև կարգուկանոն: Համաձայն Բեմի հրամանի՝ բոլոր կոմունիստները, արական սեռի կասկածելի ներկայացուցիչները, բոլոր հրեաները, ինչպես նաև ժողովրդավար և ազգայնական գաղափարներ կրող քաղաքացիները ենթակա են անմիջապես ձերբակալման: Ձերբակալվածներին պահում էին որպես պատանդ: Յուրաքանչյուր սպանված գերմանացի զինվորի համար գնդակահարվում էր 100 պատանդ, իսկ յուրաքանչյուր վիրավորի համար՝ 50 պատանդ: Այդ հրամանի հիման վրա աշնանը իրականացվում են սերբերի, սերբական հրեաների և ցիգանների մասսայական գնդակահարություններ[2][3][4][6]:

Կռալևոյի և Կրագուևացի լեռներում 717-րդ հետևակային դիվիզիայի ստորաբաժանումները Հարավսլավիայի ժողովրդա-ազատագրական բանակի և Հարավսլավիայի հայրենական զորքերի հետ կատաղի հրետանային մարտից հետո մի քանի օրվա ընթացքում շուրջ 4000 տեղական բնակչության գնդակահարում են: 1941 թվականի դեկտեմբերին Ֆրանց Բյոմը հետ է կանչվում Սերբիայից: Սերբիայում նրա ղեկավարության ներքո գերմանական բանակն ունեցել էր 160 զոհ և 278 վիրավոր: Նրանց կողմից սպանվել էր 20-ից 30 հազար տեղացի բնակիչ[2][3][4]:

1944 թվականի փետրվարի 10-ին Ֆրանց Բյոմը պարգևատրվել է Գերմանական ոսկեպատ խաչով: Նույն թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին եղել է Հարավսլավիայում տեղակայված 2-րդ տանկային բանակի հրամանատար: Միևնույն ժամանակ հանդիսացել է նաև Հարավսլավիայում գտնվող գերմանական բոլոր զորքերի հրամանատարը: Այդ ընթացքում օդային աղետի հետևանքով վիրավորում է ստացել[2][7]:

1945 թվականի հունվարի 8-ին նշանակվել է Նորվեգիայում գտնվող զորքերի և 20-րդ լեռնային բանակի գլխավոր հրամանատար: 1945 թվականի մայիսին Գերմանիայի կապիտուլացիայից հետո գերի է վերցվել: 1946 թվականին պահվում էր Բրիդջենթ քաղաքի մոտ գտնվող ռազմագերիների համար նախատեսված № 198 ճամբարում: Այնուհետև տեղափոխվել է Նյուրնբերգ, որտեղ 1947 թվականի մայիսի 13-ին սկսվեց նրա նկատմամբ դատավարություն: Բյոմը մեղադրվում էր Հարավսլավիայում տեղի բնակչության նկատմամբ իրականացրած հանցագործությունների համար: Չսպասելով դատավարության ավարտին և հետագայում Հարավսլավիա արտահանձնմանը՝ մայիսի 29-ին Բեմը իրեն նետում է միտեղանի պատժախցի պատուհանից, որը գտնվում էր չորրորդ հարկում: Թաղված է Ավստրիայի Գրաց քաղաքի Սուրբ Լեոնարդի գերեզմանատանը[2][3][4]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #124301983 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 General der Gebirgstruppe Franz Friedrich Böhme.(անգլ.)
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 "Massacres And Reprisals During The German Occupation Of Yugoslavia".(անգլ.)
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Weiner, Hana; Ofer, Dalia; Barber, Anne (1996). Dead-end Journey: the Tragic Story of the Kladovo-Šabac Group. University Press of America. ISBN 0-7618-0199-5.(անգլ.)
  5. Manoschek, Walter; Safrian, Hans. Österreicher in der Wehrmacht. // Talos E.; Hanisch E.; Neugebauer W. (Hrsg.). NS-Herrschaft in Österreich 1938—1945. — Wien, 1988. — ISBN 3-900351-84-8. — S. 341.(գերմ.)
  6. Weiner, Ofer and Barber 1996, стр. 145-152.(անգլ.)
  7. Fellgiebel, Walther-Peer (2000) [1986]. Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939–1945 — Die Inhaber der höchsten Auszeichnung des Zweiten Weltkrieges aller Wehrmachtteile [The Bearers of the Knight's Cross of the Iron Cross 1939–1945 — The Owners of the Highest Award of the Second World War of all Wehrmacht Branches]. Friedberg, Germany: Podzun-Pallas. ISBN 978-3-7909-0284-6.(գերմ.)