Ֆլեշբեք

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Ֆլեշբեք (անգլ.՝ flash «Լուսավորում, բռնկում» + back «հետ», և նույնպես հակառակ կադր), գեղարվեստական ոճաձև, հիմնականում կինեմատոգրաֆիայում, պատմվածքի հաջորդականության ժամանակավոր ընդհատմամբ[1], անցյալի որոշակի իրադարձությունների ցուցադրման նպատակով[2]: Գրականագիտության մեջ ֆլեշբեքի անալոգը համարվում է ռետրոսպեկտիվան (հետադարձ հայացք): Հակառակ՝ սյուժետային «հայացք դեպի ապագա» ոճաձևն անվանվում է ֆլեշֆորվարդ[3]։

Ֆլեշբեքին հաճախ անդրադառնում են պատմվածքի հերոսների քայլերի բացատրության[4], նրանց մտքերի և մտադրությունների (սուբյեկտիվ օգտագործում) բացահայտման համար։ Նույնպես ֆլեշբեքը կարող է օգնել կարճ ծանոթանալ իրադարձությունների նախապատմության հետ, առանց որի դժվար է լինելու հասկանալ ներկա սյուժեն (սուբյեկտիվ օգտագործում)[5]։ Երբեմն ամբողջ ստեղծագործությունը կարող է ֆլեշբեքերի անդադար շարք լինել, ինչպես օրինակ «Քաղաքացի Քեյնը» ֆիլմում[2]։

Օրինակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լինդա Սեգերը կինեմատոգրաֆիայում ֆլեշբեքի օգտագործման հաջող օրինակ է բերում «Մնա իմ հետ», «Հորդումների տիրակալը» և «Հասարակ մարդիկ» ֆիլմերը[2]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Pavis, Shantz (1998)։ Dictionary of the Theatre: Terms, Concepts, and Analysis։ University of Toronto Press։ էջ 151։ ISBN 0802081630 
  2. 2,0 2,1 2,2 Линда Сегер Использование флешбэков // Как хороший сценарий сделать великим: Практическое руководство голливудского эксперта. — М.: МИФ, 2018. — С. 147—149. — ISBN 5001176905
  3. «flash-forward»։ thefreedictionary.com։ Վերցված է մայիսի 2, 2018 
  4. Kenny (2004)։ Teaching Tv Production in a Digital World: Integrating Media Literacy։ Libraries Unltd Incorporated։ էջ 163։ ISBN 1591581990 
  5. Jung (2010)։ Narrating Violence in Post-9/11 Action Cinema: Terrorist Narratives, Cinematic Narration, and Referentiality։ VS Verlag für Sozialwissenschaften։ էջ 67։ ISBN 3531926020