Ֆիլիպ Հեմոնդ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ֆիլիպ Հեմոնդ
Official portrait of Mr Philip Hammond crop 2.jpg
 
Կուսակցություն՝ Մեծ Բրիտանիայի պահպանողական կուսակցություն[1]
Կրթություն՝ Համալսարանի քոլեջ[2]
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ
Դավանանք անգլիկանություն
Ծննդյան օր դեկտեմբերի 4, 1955(1955-12-04)[3][4] (63 տարեկան)
Ծննդավայր Էփինգ, Essex, Էսեքս, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն
Քաղաքացիություն Flag of the United Kingdom.svg Միացյալ Թագավորություն
 
Կայք՝ runnymedeweybridgeconservatives.com[5]
 
Ինքնագիր Signature of Philip Hammond.png

Ֆիլիպ Հեմոնդ (անգլ.՝ Philip Hammond, դեկտեմբերի 4, 1955(1955-12-04)[3][4], Էփինգ, Essex, Էսեքս, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), Պահպանողական կուսակցության բրիտանացի քաղաքական գործիչ, զբաղեցրել է արտաքին գործերի նախարարի (2014-2016), պաշտպանության նախարարի (2011-2014) և տրանսպորտի նախարարի (2010-2011) պաշտոնները: Թերեզա Մեյի առաջին և երկրորդ գանձապետարանի կանցլեր (2016-2019):

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆիլիպ Հեմոնդը ավարտել է Օքսֆորդի համալսարանի քոլեջը, որտեղ սովորել է փիլիսոփայություն, տնտեսագիտություն և քաղաքականություն: 1974 թվականին ընդունվել է քոլեջ և սովորել թիավար Քոլին Մոյնիխենի հետ (երբ նա 1980-ականներին դարձել է Մեծ Բրիտանիայի սպորտի նախարար, Հեմոնդը նրա չվարձատրվող կամավոր օգնականն էր)[6]։

1977-1981 թվականներին աշխատել է Speywood Laboratories Ltd-ի տնօրենների խորհրդի նախագահի օգնական և մարքեթինգի մենեջեր, 1981-1983 թվականներին եղել է Speywood Medical Ltd-ի տնօրենների խորհրդի անդամ, 1983-1994 թվականներին ղեկավարել է բժշկական սարքավորումների արտադրության և առևտրի ոլորտում սեփական բիզնեսը: 1995-1997 թվականներին եղել է Մալավիի կառավարության խորհրդատու[7]։

Քաղաքական գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1994 թվականին Ֆիլիպ Հեմոնդը անհաջող փորձ է ձեռնարկել լրացուցիչ ընտրությունների ժամանակ Համայնքների պալատ հյուսիս-արևելյան Նյուեմի ընտրատարածքից ընտրվելու համար։ 1997 թվականի մայիսի 1-ի Ռանիմիդ և Վեյբրիջ ընտրատարածքներից համընդհանուր ընտրությունների արդյունքներով առաջին անգամ խորհրդարան է ընտրվել:

1998-2001 թվականներին եղել է ընդդիմության սոցիալական ապահովության և առողջապահության հարցերով պաշտոնական մամուլի քարտուղար, իսկ 2001-2002 թվականներին՝ առևտրի և արդյունաբերության հարցերով։ 2002-2005 թվականներին Համայնքների պալատում զբաղեցրել է ստվերային կրտսեր նախարարի պաշտոն, 2005 թվականին որոշ ժամանակ եղել է գանձապետարանի ստվերային գլխավոր քարտուղար: 2005 թվականին Հեմոնդը նշանակվել է Դևիդ Քեմերոնի ստվերային կաբինետի աշխատանքի և կենսաթոշակների հարցերով նախարար ու պահպանել այդ պաշտոնը մինչև 2007 թվականի վերադասավորումը, երբ կրկին դարձել է գանձապետարանի ստվերային գլխավոր քարտուղար[8]։

2010 թվականի մայիսի 11-ին ձևավորվել է Դևիդ Քեմերոնի կոալիցիոն կառավարությունը, որտեղ Հեմոնդը նշանակվել է տրանսպորտի նախարար[9] և դարձել Գաղտնի խորհրդի անդամ։

Լիամ Ֆոքսի հրաժարականից հետո 2011 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Հեմոնդը դարձավ պաշտպանության նախարար, իսկ նրա նախկին պաշտոնը ստացել է Ջասթին Գրինինգը[10]։

The Daily Mirror թերթը 2014 թվականի ապրիլին գրել է, որ Հեմոնդը դեմ է արտահայտվել Ուկրաինայի ռազմական օգնությանը Ռուսաստանի ներխուժման դեպքում:

2014 թվականի հուլիսի 15-ին Դևիդ Քեմերոնը մի շարք կադրային փոփոխություններ է կատարել իր աշխատասենյակում, որոնց հետևանքով Հեմոնդը ստացել է արտաքին գործերի նախարարի պորտֆելը[11][12]։

2015 թվականի մայիսի 7-ին հերթական խորհրդարանական ընտրություններում Հեմոնդն իր նախկին օկրուգում ստացել է ձայների 59,7 տոկոսը, իսկ լեյբորիստների թեկնածու Արան Նիտին՝ միայն 15,5 տոկոսը[13]։

2015 թվականի մայիսի 11-ին Դևիդ Քեմերոնը ընտրությունների արդյունքում ձևավորել է իր երկրորդ կաբինետը, որում Ֆիլիպ Հեմոնդը պահպանել է արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը[14]։

2016 թվականի հուլիսի 13-ին Թերեզա Մեյի նոր աշխատասենյակում նշանակվել է գանձապետարանի կանցլեր [15]։

2016 թվականին Մեծ Բրիտանիայի ԱԳ նախարար Ֆիլիպ Հեմոնդը Պալմիրայում Մարիինյան թատրոնի նվագախմբի համերգը անվանել է «միլիոնավոր սիրիացիների շարունակվող տառապանքներից ուշադրությունը շեղելու անհամ փորձ»[16], ինչը բացասական արձագանք է գտել ՌԴ ԱԳՆ-ի կողմից[17]։

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հեմոնդը 1991 թվականի հունիսի 29-ից ամուսնացել է Սյուզան Քերոլին Ուիլյամս-Ուոքերի հետ։ Նրանք ունեն երկու դուստր և որդի[7][18]։ Նրանք ապրում են Սուրեյի կոմսության Սենդ գյուղում և տուն ունեն Լոնդոնում: Հեմոնդի կարողությունը գնահատվում է 7,5 [19] և 9 [20] միլիոն ֆունտ ստեռլինգի միջև։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 http://www.publications.parliament.uk/pa/cm201516/cmhansrd/cmallfiles/mps/commons_hansard_3733_home.html
  2. 2,0 2,1 https://www.gov.uk/government/people/philip-hammond
  3. 3,0 3,1 Encyclopædia Britannica
  4. 4,0 4,1 Munzinger-Archiv — 1913.
  5. 5,0 5,1 http://www.parliament.uk/biographies/commons/mr-philip-hammond/105
  6. Andrew Gimson (2013-05-29)։ «Philip Hammond: The rise of the quiet man» (անգլերեն)։ New Statesman։ Վերցված է 2016-03-06 
  7. 7,0 7,1 «Philip Hammond»։ Vote 2001 (անգլերեն)։ BBC News։ Վերցված է 2016-03-07 
  8. «Philip Hammond MP»։ Democracy Live (անգլերեն)։ BBC։ Վերցված է 2016-03-06 
  9. «Full list of new cabinet ministers and other government appointments» (անգլերեն)։ The Guardian։ 2010-05-13։ Վերցված է 2015-05-17 
  10. Robert Winnett (2011-10-15)։ «Liam Fox resigns following Adam Werritty revelations» (անգլերեն)։ The Telegraph։ Վերցված է 2015-05-18 
  11. «Ministerial appointments: July 2014» (անգլերեն)։ UK Government։ 2014-07-15։ Վերցված է 2015-05-20 
  12. «Cabinet: David Cameron's new line-up» (անգլերեն)։ BBC News։ 2014-07-15։ Վերցված է 2015-05-20 
  13. «Runnymede & Weybridge»։ Election 2015 (անգլերեն)։ BBC News։ Վերցված է 2016-03-06 
  14. «Cabinet reshuffle: Amber Rudd and Sajid Javid promoted» (անգլերեն)։ BBC News։ 2015-05-11։ Վերցված է 2016-03-06 
  15. Филип Хаммонд возглавил Министерство финансов Великобритании. // ТАСС.
  16. «Глава МИД Британии назвал концерт в Пальмире безвкусицей» vz.ru от 6 мая 2016
  17. «Захарова ответила Хаммонду на слова о „безвкусном“ концерте в Пальмире» iz.ru от 6 мая 2016
  18. Conservative Party
  19. Owen Glen (23 May 2010)։ «The coalition of millionaires: 23 of the 29 member of the new cabinet are worth more than £1m... and the Lib Dems are just as wealthy as the Tories»։ Mail on Sunday (London) 
  20. «The new ruling class»։ New Statesman (London)։ 1 October 2009 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]