Ֆերնանդո Լուգո
Ֆերնանդո Արմինդո Լուգո Մենդես (իսպ.՝ Fernando Armindo Lugo Méndez [ferˈnando arˈmindo ˈluɣo ˈmendes], մայիսի 30, 1951[1], San Pedro del Paraná, Itapúa, Պարագվայ), պարագվայցի քաղաքական և եկեղեցական գործիչ: 2008-2012 թվականներին Պարագվայի նախագահն էր։
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ծնվել է դավանանք չունեցող և Ստրեսների ռեժիմին հակառակվող մի ընտանիքում: Աշխատելով որպես ուսուցիչ արդյունաբերական տարածքում՝ տեսել է բազմաթիվ կրոնավորների, որոնք հնարավորություն չեն ունեցել հանդիպել քահանայի հետ։ 1970 թվականին դա ստիպել է նրան ընդունվել վերբիստական սեմինարիա։ 1977 թվականի օգոստոսի 15-ին ձեռնադրվել է քահանա։ Հինգ տարի Էկվադորում աշխատել է որպես միսիոներ։ Վերադառնալով Պարագվայ՝ 1983 թվականին վտարվել է այնտեղից և կրթությունը շարունակել Հռոմում։ 1987 թվականին վերադարձել է հայրենիք։ 1994 թվականի ապրիլի 17-ին նա դարձել է՝ երկրի ամենաաղքատ շրջանում գտնվող Սան Պեդրոյի թեմի եպիսկոպոս և ստացել «աղքատների եպիսկոպոս» մականունը։ 2005 թվականի հունվարի 11-ին հրաժարական է տվել իր պաշտոնից՝ քաղաքականություն մտնելու նպատակով։
2007 թվականին, անդամակցելով Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցությանը, որը մտնում էր «Հայրենասիրական դաշինք հանուն փոփոխությունների» կոալիցիայի մեջ, 2008 թվականի նախագահական ընտրություններում դարձել է ձախակողմյան թեկնածու։ 2008 թվականի ապրիլի 20-ին ձայների պարզ մեծամասնությամբ հաղթել է իշխող «Կոլորադո» կուսակցության թեկնածու Բլանկա Օվելարին՝ դառնալով Պարագվայի երկրորդ ձախակողմյան նախագահը (առաջինը Ռաֆայել Ֆրանկոն էր 1936-1937 թվականներին) և վերջ դնելով կուսակցության 61-ամյա կառավարմանը
2008 թվականի օգոստոսի 15-ին Լուգոն երկրի նախագահի պաշտոնում փոխարինել է «Կոլորադո» կուսակցության առաջնորդ Նիկանոր Դուարտե Ֆրուտոսին։
2009 թվականի ապրիլի 13-ին Լուգոն ստիպված է եղել խոստովանել, որ երբ եպիսկոպոս էր, խախտել է կուսակրոնության երդումը, որը պարտադիր էր կաթոլիկ քահանաների համար, և սեռական կապ է ունեցել 26-ամյա աղջկա հետ, որից որդի է ունեցել։ 2008 թվականի հուլիսի 31-ին Հռոմի պապ Բենեդիկտոս XVI-ը նրան ազատել է կուսակրոնության երդումից, իսկ որդին ծնվել է 2007 թվականի մայիսի 4-ին[2][3]։ Չնայած այս սկանդալի հետ կապված հրաժարական տալու կոչերին՝ Լուգոն հայտարարել է, որ իր պաշտոնում կմնա մինչև 2013 թվականի օգոստոսի 15-ը, այսինքն՝ մինչև իր նախագահական լիազորությունների ժամկետի ավարտման օրը[4]։
Պարագվայի գլխավոր խնդիրներից մեկի՝ ագրարային հարցի լուծմանը մոտենալու անկարողության համար Լուգոյի կառավարությունը հարձակման է ենթարկվել Պարագվայի ժողովրդի բանակի (ՊԺԲ) ձախ պարտիզանների կողմից[5]։ Մյուս կողմից, կոմունիստների, ձախ ուժերի և, փաստորեն, նախագահ Լուգոյի դեմ զինված պայքարի կոչ է արել չիլիական ծագմամբ ծայրահեղ աջ պարագվայցի գործարար Էդուարդո Ավիլեսը։
2009 թվականի նոյեմբերի 5-ին Լուգոյի հրամանով աշխատանքից ազատվել են ցամաքային ուժերի հրամանատար գեներալ Խուան Օսկար Վելասկեսը, ռազմաօդային ուժերի հրամանատար գեներալ Դարիո Դավալոսը և ազգային նավատորմի հրամանատար փոխծովակալ Կլաուդելինո Ռեկալդեն, որոնք կասկածվել են հեղաշրջման նախապատրաստման մեջ[6]։
2012 թվականի հունիսի 22-ին Պարագվայի Սենատը հայտարարել է Լուգոյի իմպիչմենտը՝ կապված ոստիկանության և հողազուրկ գյուղացիների բախման հետ, ինչը ընդդիմության կողմից հայտարարվել է նախագահի կողմից իրականացվող հողային բարեփոխումների հետևանք[7][8]։ Նախագահ է դարձել փոխնախագահ Ֆեդերիկո Ֆրանկոն։
Անձնական կյանք
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Քանի որ Լուգոն իր նախագահության ընթացքում ամուսնացած չի եղել, նա իր ավագ քրոջը՝ Մերսեդես Լուգոյին, նշանակել է Պարագվայի առաջին տիկին[9]:
2010 թվականի օգոստոսին Լուգոյի մոտ ախտորոշվել է ոչ հոջկինյան լիմֆոմա։ Նա շարունակել է կատարել Պարագվայի նախագահի պարտականությունները, մինչ բուժում էր անցնում[10]:
Նա նաև սովորել է Պապական Գրիգորյան ճեմարանում[11]։
Երեխաներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Լուգոն մի քանի արտամուսնական երեխաների հայր է[12], այդ թվում՝ մեկը, որը, ենթադրաբար, ծնվել է սեռական բռնության արդյունքում[13]։ Չորս մայրերի այս մեղադրանքները, որոնք պնդել են, որ Լուգոն իրենց երեխաների հայրն է դարձել, մինչ ամուրիության երդման տակ էր, 2008 թվականին՝ նրա երդմնակալությունից անմիջապես հետո, ի հայտ են եկել[14]: Երեխաներից մեկը ծնվել է 24-ամյա կնոջից, որը պնդել է, որ նրանք սեռական հարաբերություններ են ունեցել, երբ նա տասնվեց տարեկան էր (Պարագվայում ամուսնության տարիքը 14 տարեկանն է[15]), և նա եպիսկոպոս էր[16][17]:
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ Brockhaus Enzyklopädie (գերմ.) — F.A. Brockhaus, 1796.
- ↑ Präsident bekennt sich zu Affäre Արխիվացված 2021-01-22 Wayback Machine(գերմ.)
- ↑ La oposición paraguaya acusa a Lugo de cometer «estupro» Արխիվացված 2016-03-04 Wayback Machine(իսպ.)
- ↑ Seré presidente hasta agosto de 2013: Lugo Արխիվացված 2009-03-17 Wayback Machine(իսպ.)
- ↑ Кармен Вильяльба. ««Вооружённый защитник беднейшего народа»». "Сен-Жюст". Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հուլիսի 24-ին. Վերցված է 2016 թ․ դեկտեմբերի 1-ին.
- ↑ Недействительная ссылка
- ↑ «Сенат Парагвая отправил в отставку президента страны Фернандо Луго». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հունիսի 23-ին. Վերցված է 2012 թ․ հունիսի 23-ին.
- ↑ «Президент Парагвая отправлен в досрочную отставку». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ նոյեմբերի 13-ին. Վերցված է 2012 թ․ հունիսի 23-ին.
- ↑ «Lugo nombra "primera dama" a su hermana». El Nuevo Diario. Արխիվացված է օրիգինալից 2022-08-28-ին. Վերցված է 2018 թ․ հունվարի 4-ին.
- ↑ «BBC News: Paraguay President Fernando Lugo diagnosed with cancer». 2010 թ․ օգոստոսի 7.
- ↑ Cano, Manuela (2022 թ․ օգոստոսի 11). «El expresidente paraguayo Fernando Lugo, en coma inducido luego de sufrir un ACV» [Former Paraguayan President Fernando Lugo in a coma after suffering a stroke]. FRANCE 24 (իսպաներեն).
- ↑ «Paraguay prez sex scandal widens». United Press International. 2009 թ․ ապրիլի 23. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 2-ին.
- ↑ «Paraguay president accused of sex attack». The Sydney Morning Herald. 2009 թ․ հունիսի 24. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 2-ին.
- ↑ «The never-ending war». The Economist. 2012 թ․ դեկտեմբերի 22. էջ 45.
- ↑ «GLIN.gov – Changes introduced by Law 3440/2008» (իսպաներեն). (click on PDF file in "texto completo")
- ↑ «Paraguayan president admits he fathered child while he was a Catholic bishop». The Guardian. 2009 թ․ ապրիլի 14. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 2-ին.
- ↑ Dorris, Barbara (2009 թ․ ապրիլի 13). «Ex-bishop admits fathering child; Sex abuse victims respond». The Survivors Network of those Abused by Priests. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 2-ին.