Ֆեոդոր Բոնդարչուկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox cinema.png
Ֆեոդոր Բոնդարչուկ
ռուս.՝ Фёдор Сергеевич Бондарчук
Фёдор Бондарчук 2016.jpg
Ծնվել էմայիսի 9, 1967(1967-05-09)[1][2][3] (52 տարեկան)
ԾննդավայրՄոսկվա, ԽՍՀՄ[1]
ԿրթությունՄոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտ և Կապցովների անվան № 1520 գիմնազիա
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Մասնագիտացումկինոռեժիսոր, դերասան, սցենարիստ, հաղորդավար, կինոպրոդյուսեր, ռեստորատոր, պրոդյուսեր, հեռուստահաղորդավար, հեռուստատեսային պրոդյուսեր, երաժշտական տեսահոլովակների ռեժիսոր, հեռուստատեսային դերասան, հեռուստառեժիսոր, Director-producer և video clip
ԱմուսինՍվետլանա Բոնդարչուկ և Պաուլինա Անդրեևա
ՊարգևներՈսկե արծիվ, Ոսկե խոյ, ՏԷՖԻ և Q30889228?
IMDbID ID 0094080
art-pictures.ru

Ֆեոդոր Սերգեևիչ Բոնդարչուկ (ռուս.՝ Фёдор Серге́евич Бондарчу́к, մայիսի 9, 1967, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային ռուս կինոդերասան, կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր, հաղորդավար, կլիպմեյքեր, ռեստորանատեր։ «Լենֆիլմ»-ի տնօրենների խորհրդի նախագահ։ Դերասանուհի Իրինա Սկոբցևայի և ռեժիսոր Սերգեյ Բոնդարչուկի որդին։

Նկարահանել է «Իններորդ վաշտը» ֆիլմը (2005 թվականի ամենաշահութաբեր ռուսական ֆիլմը վարձույթում[4]), որն ստացել է 7 տարբեր կինոմրցանակներ, առաջադրվել է 8 անվանակարգերում, 2006 թվականին Ռուսաստանի կողմից առաջադրվել է «Օսկար»«Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ» անվանակարգում[5]։ Հայտնի ֆիլմերից են նաև «Բնակելի կղզին» երկմասանոց ֆիլմը (առաջին մասը 2009 թվականին դարձավ Ռուսաստանի և ԱՊՀ երկրների ամենաշահութաբեր ֆիլմը վարձույթում)[6] և «Ստալինգրադ» լայնածավալ ռազմական դրաման (2013 թվականին Ռուսաստանի կողմից առաջադրվել է «Օսկար»-ի «Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ» անվանակարգում)։

«Ժամանցային հաղորդման լավագույն հաղորդավար» անվանակարգում («Кресло», СТС) 2003 թվականին արժանացել է ՏԷՖԻ մրցանակի։ 2011 թվականին «Լավագույն տղամարդու դեր» անվանակարգում արժանացել է «Ոսկե արծիվ» մրցանակի[7] («Երկու օր» ֆիլմ)։

«Կինոտավր» կինոփառատոնի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ, «Նիկա» կինեմատոգրաֆիական ազգային մրցանակի ակադեմիկոս, «Ոսկե արծիվ» ազգային մրցանակաբաշխության անդամ։ «Գլավկինո» ընկերության հիմնադիր։ «Կինոսիթի» նախագծի նախաձեռնողների մեկը։ «Art Pictures Studio» կինոընկերության հիմնադիր[8]։

«Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության բարձրագույն խորհրդի անդամ[9]։

Վաղ տարիներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆեոդոր Բոնդարչուկը մանուկ ժամանակ։

Բոնդարչուկը ծնվել է 1967 թվականի մայիսի 9-ին Մոսկվայում դերասանուհի Իրինա Սկոբցևայի (ծնվ․՝ 1927) և ռեժիսոր Սերգեյ Բոնդարչուկի (1920-1994) ընտանիքում՝ դառնալով ընտանիքի երկրորդ զավակը (ավագ քույրը՝ Ալյոնա Բոնդարչուկը (1962-2009), թատրոնի և կինոյի դերասանուհի է)։ Նրա դաստիարակմամբ հիմնականում զբաղվում էր տատը՝ Յուլիա Նիկոլաևնան։ Ֆեոդորն ավարտել է № 31 անգլիական թեքումով գեղարվեստական միջնակարգ դպրոցը Մոսկվայում։

Դպրոցը 1985 թվականին ավարտելով՝ ընդունվում է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտ (ՎԳԻԿ)՝ ռեժիսորաբեմադրական ֆակուլտետ (Իգոր Տալանկինի արվեստանոց)։ Ինստիտուտում մեկ տարի սովորելուց հետո գնում է բանակ։ Որոշ ժամանակ Կրասնոյարսկում ծառայելուց հետո տեղափոխում են Տամանի դիվիզիայի հեծելազորային գունդ։ 1987 թվականին կրկին վերադառնում է ինստիտուտ, սակայն արդեն Յուրի Օզերովի արվեստանոց՝ հաջողությամբ համատեղելով ուսումն իր իսկ ուսուցչի «Ստալինգրադ» կինոպատման նկարահանումների հետ։ Այս դերը Ֆեոդոր Բոնդարչուկի դերասանական կարիերայում երկրորդն էր։ Առաջին դերը կինոյում խաղացել է 1986 թվականին, որը ոչ մեծ դեր էր (ցարորդի Ֆեոդոր) իր հոր՝ Սերգեյ Բոնդարչուկի «Բորիս Գոդունով» պատմական դրամայում, որի մասին նա նշել է․ «Հայրս խիստ էր ինձ հետ։ Նա ինձ համար եղել և մնում է ֆանտաստիկ, անսասան հեղինակություն։ Դա սոսկալի պատասխանատվություն էր։ Երբ ես վերադառնում էի նկարահանումներից, բառացիորեն կարելի էր քրտինքս քամել։ Ինձ շատ դժվար էր տրվում դերը»[10]։

1991 թվականին հաջողությամբ ավարտեց ՎԳԻԿ-ը։

Կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1990-ական թվականներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տիգրան Քեոսայանը (աջից), Ֆեոդոր Բոնդարչուկը (աջից երկրորդը), Յուրի Օզերովը (ձախից) «Ստալինգրադ» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։

Ֆեոդոր Բոնդարչուկն առաջին անգամ նկարահանվել է «Բորիս Գոդունով» ֆիլմում, որը նկարահանել է հայրը 1986 թվականին։ Կատարել է ցարորդի Ֆեոդորի դերը։

1987 թվականին, լինելով ՎԳԻԿ-ի ուսանող, մասնակցում է իր ուսուցչի՝ Յուրի Օզերովի «Ստալինգրադ» ֆիլմի նկարահանումներին, որն էկրան բարձրացավ 1990 թվականին։

Այնուհետև Բոնդարչուկը նկարահանվել է իր ընկերոջ՝ Տիգրան Քեոսայանի կուրսային աշխատանքում՝ «Արևոտ լողափ»-ում՝ կատարելով երիտասարդ զինվորի դերը։ Դրանից հետո 1992 թվականին նկարահանվել է Իվան Օխլոբիստինի «Դևերը» և «Իրավարարը» ֆիլմերում։

Որպես կլիպմեյքեր Ֆեոդոր Բոնդարչուկի կարիերան սկսվել է 1990 թվականին Սերգեյ Մազաևի և «Մորալնի կոդեքս» խմբի «Ցտեսություն, մայրի՛կ» հոլովակով։ 1991 թվականին Նատալյա Վետլիցկայայի «Նայի՛ր աչքերիս» երգի համար հոլովակ է նկարահանում։ Արդյունքում Բոնդարչուկը հոլովակներ է նկարահանում գրեթե բոլոր ռուսական հայտնի խմբերի և կատարողների՝ Բորիս Գրեբենշչիկովի, Ալլա Պուգաչովայի, Քրիստինա Օրբակայտեի, Վլադիմիր Պրեսնյակովի, Լինդայի, Անժելիկա Վարումի, Ալյոնա Սվիրիդովայի, Նայկ Բորզովի, Վալերի Մելաձեի, Տատյանա Օվսիենկոյի, Ֆիլիպ Կիրկորովի և այլոց համար։

1993 թվականին երաժշտական հոլովակների ոլորտում կատարած աշխատանքի համար արժանացել է «Օվացիա» մրցանակի, որն ստացել է հոր ձեռքից։ Ավելի ուշ այսպես է խոսել կլիպմեյքերական իր աշխատանքի մասին․ «Այդ ժամանակ իմ անձը հետաքրքրում էր մարդկանց միայն այն պատճառով, որ խորհրդային մեծ ռեժիսորի որդին հանկարծ սկսեց զբաղվել անհայտ գործով։ Ոչ ոք չէր հասկանում, թե ինչ է տեսահոլովակը կամ երաժշտական հոլովակը։ Հայտնի ռեժիսորներն այդ ամենում միայն փող ու փոքր ֆորմաներ էին տեսնում՝ անարժան մեծ նկարիչների վրձնին։ Ախր եթե նայենք մասնագիտական տեսանկյունից, սա պատկերի, մոնտաժի, ինչի հետ ցանկանում ես արարելու և փորձարկելու այսպիսի հնարավորություն է։ Եվ հորս դա սոսկալի դուր էր գալիս»[10]։

1993 թվականին էկրան բարձրացավ Բոնդարչուկ կրտսերի մասնակցությամբ ևս մեկ ֆիլմ, որը կոչվում էր «Մահվան հրեշտակները»։

Նույն թվականին Ֆեոդոր Բոնդարչուկն առաջին անգամ որպես ռեժիսոր նկարահանեց «Սիրում եմ» ֆիլմը, որը Լյուդմիլա Գուրչենկոյի բենեֆիսն էր։

Դրանից հետո Բոնդարչուկը 5 տարի չի նկարահանվել, իր ժամանակը գերազանցապես նվիրել է գովազդային և երաժշտական տեսահոլովակների նկարահանումներին։ 1998 թվականին էկրան է վերադարձել Վլադ անունով արտասովոր երիտասարդի դերով Գարիկ Սուկաչյովի «Միջին տարիքի ճգնաժամ» ֆիլմում, որին հետևել է Գրիգորի Կոնստանտինոպոլսկու «8 ½ $» ֆիլմը, որտեղ Բոնդարչուկը խաղացել է միանգամից 2 դեր, որոնցից մեկը հենց իր դերն էր կատարում։ Այնուհետև նկարահանվել է ամանորյա «Ցուցափեղկ» ֆիլմում։

2000-ական թվականներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆեոդոր Բոնդարչուկը «Բնակելի կղզին» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։

2001 թվականին Ֆեոդոր Բոնդարչուկը նկարահանվել է Ռոման Կաչանովի «Դաուն Հաուս» ֆիլմում։ Ֆեոդոր Դոստոևսկու հայտնի «Ապուշը» վեպի յուրօրինակ էկրանավորման մեջ Բոնդարչուկը խաղացել է իշխան Միշկինի դերը։

Քիչ անց Բոնդարչուկը նկարահանվել է ևս մեկ նախագծում՝ ռեժիսոր Տիգրան Քեոսայանի «Տղամարդու աշխատանք» հեռուստասերիալում․ այս դերը խիստ տարբերվում էր մնացած դերերից, որ խաղացել էր նախկինում։

2001 թվականին ռեժիսոր Վալերի Ռուբինչիկը նկարահանեց «Կինո կինոյի մասին» ֆիլմը, որտեղ խաղացած դերի համար Բոնդարչուկն ստացավ իր առաջին մրցանակը՝ «Սոզվեզդիե»՝ կինոդերասանների գիլդիայի կողմից։

2002 թվականին էկրան բարձրացավ Ֆիլիպ Յանկովսկու «Շարժման մեջ» ֆիլմը, որտեղ Ֆեոդոր Բոնդարչուկը ոչ միայն խաղաց գլխավոր դերերից մեկը, այլև առաջին անգամ հանդես եկավ որպես ֆիլմի պրոդյուսեր։

Նույն 2002 թվականին СТС հեռուստաալիքը նրան հրավիրեց որպես «Кресло» խաղային շոուի հաղորդավար՝ հաջողությամբ սկսելով իր հեռուստատեսային կարիերան։ Սրա ապացույցն է 2003 թվականին նրա ստացած ՏԷՖԻ մրցանակը «Ժամանցային հաղորդման լավագույն հաղորդավար» անվանակարգում[11]։

Ֆեոդոր Բոնդարչուկը և Արթուր Սմոլյանինովը «Տոթը» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։

Այս ժամանակ արդեն ընթանում էր Բոնդարչուկի լիամետրաժ ռեժիսորական առաջին ֆիլմի՝ «Իններորդ վաշտ»-ի աշխատանքները։ Ի սկզբանե ֆիլմը պետք է լիներ 1959 թվականի «Մարդու ճակատագիրը» ֆիլմի ռեմեյք, որը ժամանակին նկարահանել էր Ֆեոդորի հայրը՝ Սերգեյ Բոնդարչուկը։ Ֆիլմը պատմում էր չեչենական պատերազմի մասին։ Սակայն հանգամանքներն այնպես դասավորվեցին, որ որոշվեց պատմել Աֆղանական պատերազմի մոռացված հերոսների մասին[12]։ Ֆիլմի սցենարը, Բոնդարչուկի խոսքերով, 60 տոկոսով հիմնված է իրական իրադարձությունների վրա[13]։ Ֆիլմի ռազմական խորհրդատուն Պաշտպանության նախկին նախարար Պավել Գրաչովը դարձավ, որը հաստատեց սցենարը՝ տիտղոսաթերթի վրա գրելով․ «Սա աֆղանական պատերազմի մասին լավագույն ֆիլմն է լինելու»։ Ֆիլմի նկարահանումները կատարվել են Ղրիմում և տևել են 5 ամիս։ 2005 թվականին «Իններորդ վաշտը» դարձավ ռուսական շուկայի ամենաշահութաբեր ֆիլմը[4]։ Այն նաև 8 անգամ առաջադրվեց մրցանակների և ստացավ 7-ը, այդ թվում՝ «Լավագույն ռեժիսորական դեբյուտ»։ «Իններորդ վաշտը» 10 մլն ԱՄՆ դոլարի բյուջե ունենալով հավաքեց 25 մլն ԱՄՆ դոլար։ Ֆեոդոր Բոնդարչուկի մասնագիտական գործունեության մեջ այս նախագիծը նոր փուլ դարձավ։

2005 թվականին Ֆեոդոր Բոնդարչուկի էկրան բարձրացած դերասանական աշխատանքներից էին «Պետական խորհրդատուն», «Մայրի՛կ, մի՛ վշտացիր 2»-ը, «180 և ավել»-ը և «Կայսրության փլուզումը» հեռուստանախագիծը։

2006 թվականին էկրան բարձրացավ Ռեզո Գիգինեիշվիլիի «Տոթը» ֆիլմը՝ «Art Pictures Studio» ընկերության արտադրած առաջին կինոնախագիծը (որի ղեկավարը Բոնդարչուկն է՝ պրոդյուսեր Դմիտրի Ռուդովսկու հետ համատեղ)։ Այստեղ Բոնդարչուկը հանդես եկավ որպես պրոդյուսեր, ինչպես նաև խաղաց դերերից մեկը։ Քիչ բյուջե ունեցող երիտասարդական ֆիլմը վարձույթում հավաքեց 16.5 մլն ԱՄՆ դոլար՝ դառնալով տարվա ամենավարձույթային ռուսական կինոնախագիծը[14]։

Ֆեոդոր Բոնդարչուկը և Սերգեյ Գարմաշը «Բնակելի կղզին» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։

Նույն 2006 թվականին Ֆեոդոր Բոնդարչուկը Բորիս Ստրուգացկուց ստացավ Ստրուգացկի եղբայրների «Բնակելի կղզին» ֆանտաստիկ վիպակի էկրանավորման իրավունքը։ Ֆիլմը նկարահանել են 222 օր, որոշվեց այն բաժանել 2 մասի։ «Բնակելի կղզին» և «Բնակելի կղզին։ Գոտեմարտ»-ը վարձույթի դուրս եկավ 2009 թվականին։ Ֆիլմի արտադրությամբ և տարածմամբ ևս զբաղվում էր «Art Pictures Studio»-ն։ Ֆեոդոր Բոնդարչուկն ինքը հանդես եկավ որպես նախագծի ռեժիսոր, պրոդյուսեր և գլխավոր դերերից մեկի կատարող։

2007 թվականին Բոնդարչուկը խաղացել է հետևյալ ֆիլմերում՝ «Սեղմակներ», «Դերասանուհին», «Ես մնում եմ», «7 խցիկ», «18-14»։

2008-2009 թվականներին, բացի «Բնակելի կղզին» ֆիլմի վրա աշխատելուց, Բոնդարչուկը նկարահանվել է «Ամենալավ ֆիլմ 2» (2009) և «Ադմիրալ» (2008) ֆիլմերում։

Նույն 2008 թվականին սկսել է աշխատել լայնածավալ նախագծի վրա՝ խոշոր կինոհամալիր՝ Գլավկինոյի ստեղծման վրա, որի բացումը տեղի է ունեցել 2012 թվականին։

2010 թվականին էկրան բարձրացան Ֆեոդոր Բոնդարչուկի մասնակցությամբ միանգամից մի քանի ֆիլմ՝ «Ֆոբոս։ Վախի ակումբ», «Դասախոսը» սերիալը, «ПираМММида», «Про любоff» , «Մոսկվա՛, ես սիրում եմ քեզ»։

2011 թվականին կայացավ Ավդոտիա Սմիրնովայի «Երկու օր» կինոպատմության պրեմիերան, որի գլխավոր դերը կատարելու համար Բոնդարչուկն ստացավ «Ոսկե արծիվ» մրցանակ[15]։ Բացի այդ, նա մասնակցել է «Հարսանիք փոխանակմամբ» ֆիլմի նկարահանումներին և Միխայիլ Բուլգակովի «Սպիտակ գվարդիա» վեպի էկրանավորմանը, որտեղ կատարել է Շպոլյանսկու դերը։

2012 թվականին էկրան է բարձրացել «Գլավկինո» ստուդիայի առաջին նախագիծը՝ «Օգոստոս․ 8-ին», որի պրոդյուսերն էր Ֆեոդոր Բոնդարչուկը։

2012 թվականի ապրիլին էկրան բարձրացավ Բորիս Ակունինի «Լրտեսական վեպ» գրքի էկրանավորումը՝ «Լրտես» ֆիլմը, որտեղ Ֆեոդոր Բոնդարչուկը կատարեց գլխավոր դերերից մեկը։

Ֆեոդոր Բոնդարչուկը և Կոնստանտին Կրյուկովը «Իններորդ վաշտը» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։

2012 թվականի ապրիլին կայացավ «Շտապելու տեղ չկա» կինոալմանախի պրեմիերան: Սա Ռուսաստանի ՆԳՆ պետավտոտեսչության և ռուսական կինեմատոգրաֆի 5 հայտնի ռեժիսորների համատեղ նախագիծն էր, այդ թվում՝ Ֆեոդոր Բոնդարչուկի, Պյոտր Բուսլովի, Վլադիմիր Կոտի, Ալեքսանդր Լունգինի, Սերգեյ Օսիպյանի, Բորիս Խլեբնիկովի։ Ֆիլմն իրենից 5 նովել է ներկայացնում, որոնցից յուրաքանչյուրն առանձին ֆիլմ է։ Նախագծին մասնակցել են նաև ռուսական թատրոնի և կինոյի այլ աստղեր՝ Օկսանա Ակինշինան, Լյուդմիլա Արինինան, Սերգեյ Բադյուկը, Վլադիմիր Վդովիչենկովը, Սերաֆիմա Օգարյովան, Սերգեյ Պուսկեպալիսը, Քսենիա Ռապոպորտը, Ալիսա Խազանովան, Պյոտր Ֆեոդորովը, Մարիա Շալաևան։ Նախագծի վերաբերյալ Բոնդարչուկն ասել է․ «Անհրաժեշտ է փոխել մարդկանց մշակույթը, ընդ որում ոչ թե ձևական արտահայտությունների և կաղապարային քարոզի օգնությամբ, այլ այնպիսի միջոցներով, ինչպիսին կինոն է»[16]։

2012 թվականի հոկտեմբերին վարձույթի դուրս եկավ Ֆեոդոր Բոնդարչուկի պրոդյուսերական աշխատանքը՝ «Духless» կինոնախագիծը՝ Սերգեյ Մինաևի նույնանուն վեպի հիման վրա, որը դարձավ 2012 թվականի ամենաշահութաբեր ռուսական խաղարկային ֆիլմը[17]։ Նույն թվականին ավարտվեցին «Ստալինգրադ» ֆիլմի նկարահանումները, որը դարձավ IMAX ձևաչափով առաջին ռուսալեզու ֆիլմը, որը վարձույթի դուրս եկավ 2013 թվականին[18]։ 2012 թվականի փետրվարին ֆիլմի ռեժիսոր Ֆեոդոր Բոնդարչուկը և պրոդյուսեր Ալեքսանդր Ռոդնյանսկին պաշտոնապես հայտարարեցին «IMAX Filmed Entertainment» ընկերության հետ համագործակցության մասին, ինչի առիթով ընկերության նախագահ և տնօրենների խորհրդի նախագահ Գրեգ Ֆոսթերն ասել է․ «Ֆեոդորը և Ալեքսանդրն ինձ «Ստալինգրադ»-ից 15 րոպեանոց հատված ցույց տվեցին, և ես շատ ուրախ եմ, որ մենք չսխալվեցինք գործընկերոջ ընտրության հարցում»[19]։

Ֆեոդոր Բոնդարչուկը Թիլ Շվայգերի հետ խաղացել են Թուրքիայում գերմանացի և ռուս զբոսաշրջիկների արկածների մասին կատակերգությունում՝ «Անթալիագրադ» ֆիլմում։ Ֆիլմը ռուս-գերմանական հիմնադրամից գրանտ է ստացել[20]։

2015 թվականի գարնանը Բոնդարչուկը երիտասարդ դերասան Սեմյոն Տրեսկունովի հետ հատուկ «Ուրվականը» ֆիլմի համար կատարեց «Ապրի՛ր ներկայով» երգը։ Երգի հեղինակը հայտնի կատարող Վասյա Օբլոմովն էր։

Կինոբիզնես[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Art Pictures[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1991 թվականին ավարտելով ՎԳԻԿ-ը՝ Ֆեոդոր Բոնդարչուկը, մանկության ընկերը՝ Ստեպան Միխալկովը և Սերգեյ Կոժևնիկովը հիմնեցին տեսահոլովակներ արտադրող Ռուսաստանում առաջին մասնավոր ընկերությունը՝ «Art Pictures Group»-ը։ Բացի հոլովակներ արտադրելուց, «Art Pictures Group»-ն զբաղվում էր ակումբային նախագծերով, փառատոներով, գեղարվեստական ցուցահանդեսներով։ 1993 թվականին ընկերությունը նախաձեռնեց «Սերունդ» գովազդների և տեսահոլովակների փառատոնը (1993֊1998)։

«Art Pictures Group»-ի թողարկած տեսա և գովազդային հոլովակները բազմիցս դարձել են համառուսաստանյան և միջազգային մրցույթների, ինչպես նաև «Օվացիա» ազգային երաժշտական մրցանակաբաշխության դափնեկիրներ։ «Art Pictures Group»-ի պատվիրատուների թվում են այնպիսի բրենդներ, ինչպիսիք են Heinz-ը, Philips-ը, Sony-ը, Zikr (Colgate total)-ը, Коммерсантъ-ը, World Class-ը, Pepsi (MTV)-ը, СладКо-ն, Տյումենի նավթագազային ընկերություն (ТНК), Евросеть-ը, Хит ФМ «107,4»-ը, Մոսէներգոն, Վնուկովոյի ավիաուղիները։

2002 թվականին ընկերությունն սկսեց զբաղվել կինոարտադրությամբ։ «Art Pictures Group»-ի և «Սլովո» ու «Non-stop Production»-ի համատեղ ստեղծած առաջին ֆիլմերից են Ֆիլիպ Յանկովսկու «Շարժման մեջ» (7 մրցանակ, այդ թվում՝ «Նիկա» մրցանակ «Տարվա բացահայտում» անվանակարգում, «Ոսկե արծիվ» մրցանակ «Լավագույն մոնտաժ» անվանակարգում), Միխայիլ Բրաշինսկու «Սառցակեղև» (3 մրցանակ, այդ թվում՝ New Director’s Showcase Award Seattle International Film Festival, 2003) և Դմիտրի Մեսխիևի «Կամիկաձեի օրագիրը» (3 մրցանակ, այդ թվում՝ «Ոսկե խոյ» 2002՝ «Երկրորդ պլանի լավագույն դեր» անվանակարգում) ֆիլմերը։

2006 թվականին Բոնդարչուկը պրոդյուսեր Դմիտրի Ռուդովսկու հետ վերակազմավորեց «Art Pictures Group»-ը՝ այն վերանվանելով «Art Pictures Studio»։ Ընկերությունը, որի գեղարվեստական ղեկավարն ու տերը դարձավ Ֆեոդոր Բոնդարչուկը, մասնավորապես զբաղվել է «Տոթը», «Բնակելի կղզին», «Բնակելի կղզին։ Գոտեմարտ», «Երկու օր» ֆիլմերի պրոդյուսերությամբ, նկարահանմամբ և վաճառքով։ Ներկայումս «Art Pictures Studio»-ն զբաղվում է կինոարտադրությամբ, ֆիլմերի վարձույթով, կինո և տեսաարտադրանքի տարածմամբ, ինչպես նաև երաժշտական և գովազդային հոլովակների արտադրությամբ։

2009 թվականին Ֆեոդոր Բոնդարչուկը և Դմիտրի Ռուդովսկին ստեղծեցին «Art Pictures Media» դիստրիբյուտորական ընկերությունը, որն զբաղվում է «Art Pictures Media»-ի, ինչպես նաև անկախ արևմտյան ստուդիաների ֆիլմերի կինոթատրոնային, հեռուստատեսային և DVD տարածմամբ։ «Art Pictures Media»-ն հանդես է գալիս որպես այնպիսի արտասահմանյան ֆիլմերի դիստրիբյուտոր, ինչպիսիք են «Հանճարեղ հայրիկ» (գլխավոր դերում՝ Քևին Սփեյսի), «Համադասարանցիներ իտալական ձևով», «Վանականը» (գլխավոր դերում՝ Վենսան Կասել), հայրենական՝ «Էլկա» մուլտֆիլմ, «Մրրկայնության գոտի» մելոդրամա (ռեժիսոր՝ Եվգենիա Տիրդատովա)։ 2010 թվականին էկրան է բարձրացել «Ֆոբոս։ Վախի ակումբ» հոգեբանական թրիլերը, որը «Art Pictures Media»-ի առաջին ֆիլմն էր, որը միաժամանակ էկրան բարձրացավ Ռուսաստանում, Գերմանիայում, Լատվիայում, Լիտվայում և Էստոնիայում[21]։

Գլավկինո[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2013 թվականի օգոստոսին «Art Pictures Media»-ի կատալոգում տարբեր ժանրերի ավելի քան 30 ֆիլմ կար։

2008 թվականին Կոնստանտին Էռնստի և Իլյա Բաչուրինի հետ համատեղ Ֆեոդոր Բոնդարչուկը հիմնեց «Գլավկինո» ընկերությունը, որի առաջնահերթ խնդիրներն էին՝ ազգային նշանակության ֆիլմերի նկարահանումը, երիտասարդ կինեմատոգրաֆներին աջակցելը, կինոարդյունաբերության զարգացման համար պայմաններ ստեղծելը և Ռուսաստան արտասահմանյան նախագծեր ներգրավելը։

Այն Ռուսաստանի խոշորագույն կինոհեռուստատեսային կոնցեռններից մեկն է՝ 33 000 մ² տարածքով, որը ներառում է նույնանուն կինոհեռուստատեսային համալիրը (այդ թվում՝ խոշորագույն նկարահանման հրապարակն Արևելյան Եվրոպայում՝ 3107 մ² մակերեսով), պրոդյուսերական ընկերություն և սցենարների լաբորատորիա։ Գործունեության հիմնական ուղղությունը՝ կինո և հեռուստաբովանդակության արտադրությունն է, հետարտադրությունը և տարածումը։ «Գլավկինո»-ի մասին Բոնդարչուկն ասել է հետևյալը․ «Գլավկինոն Ռուսաստանի խոշորագույն կինոկոնցեռններից մեկն է, որի ստեղծմամբ զբաղվել ենք վերջին 5 տարիները։ Արդյունքով հպարտանում եմ և չեմ թաքցնում դա։ Ասում են էլի, որ յուրաքանչյուր տղամարդ պետք է որդի ունենա, ծառ տնկի և տուն կառուցի։ Ես այնպիսի մեկն եմ կառուցել, որ հաստատ չեմ ամաչում։ Եվ մենք դա արել ենք համեմատաբար քիչ գումարով»[22]։

2011 թվականի գարնանը Նյու Յորքի կինոարվեստի ակադեմիան և «Գլավկինո» ընկերությունը՝ Ֆեոդոր Բոնդարչուկի գլխավորությամբ կրթաթոշակ սահմանեցին Սերգեյ Բոնդարչուկ ավագի անվամբ, որը Ռուսաստանի երիտասարդ տաղանդավոր կինեմատոգրաֆներին հնարավորություն էր տալիս Մոսկվայում՝ ամերիկացի և ռուս վարպետների մոտ պրակտիկա անցնել «Կինո և հեռուստատեսության պրոդյուսեր» մասնագիտությամբ։

Համալիրի պաշտոնական բացումը կայացավ 2012 թվականին։

Կինո Սիթի[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2009 թվականին Ֆեոդոր Բոնդարչուկը Էդուարդ Պիչուգինի և Սերգեյ Սելյանովի հետ նախաձեռնում են «Կինո Սիթի» նախագիծը։ Ընկերությունը կատարում է Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքների կինոֆիկացումը՝ ամբողջ երկրով մեկ մուլտիմեդիա կրթական կինոկենտրոնների կառուցման միջոցով։

Հեռուստատեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆեոդոր Բոնդարչուկին մեծ ճանաչում բերեց նաև հեռուստատեսությունը։ 2002 թվականի սեպտեմբերի 7-ից մինչև 2004 թվականի օգոստոսի 28-ը СТС հեռուստաալիքով սկսեց վարել «Кресло» խաղային շոուն, որի համար 2003 թվականին արժանացավ ՏԷՖԻ մրցանակի «Ժամանցային հաղորդման լավագույն հաղորդավար» անվանակարգում, իսկ 2004 թվականի մարտին դարձավ «Ռուսական հեռուստատեսության ակադեմիա»-ի հիմնադրամի անդամ։

2004 թվականին Ֆեոդորը դարձավ «Դու սուպերմոդել ես» ռեալիթի շոուի առաջին 2 եթերաշրջանների հաղորդավարը[23]։

Հաղորդավարի կարիերան Ֆեոդոր Բոնդարչուկը շարունակեց «Մանրամասն կինո» հաղորդմամբ (2005 թվականից)[24], որի շրջանակներում տարբեր թողարկումներում հյուրընկալել է Օլիվեր Սթոունին, Դարրեն Արոնոֆսկուն, Մայքլ Բեյին, Քրիստոֆ Վալցին, Դենիել Քրեյգին, Թիլ Շվայգերին։

2013 թվականին Ֆեոդոր Բոնդարչուկը սկսեց աշխատել որպես հեռուստապրոդյուսեր։

Ռեստորանային բիզնես[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆեոդոր Բոնդարչուկը Մոսկվայում 3 ռեստորանների սեփականատեր է (մի քանիսը Ստեպան Միխալկովի, Արկադի Նովիկովի և Կիրիլ Գուսևի հետ համատեղ)[25]՝ «Վանիլ», «Վերտինսկի», «Bistrot»։

2009 թվականի սեպտեմբերին Եկատերինբուրգում 2 ռեստորան և 1 հրուշակեղենի արտադրամաս է բացել[26][27]։

Հասարակական դիրք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2012 թվականին ՌԴ այն ժամանակի վարչապետ և նախագահի թեկնածու Վլադիմիր Պուտինի վստահված անձն էր[28]։

2014 թվականի մարտի 11-ին ստորագրել է Ռուսաստանի մշակութային գործիչների հավաքական դիմումի տակ, Ուկրաինայի և Ղրիմի հարցում նախագահին սատարելու նպատակով[29]։

2016 թվականի հունվարի 20-ին «#Քադիրովը Ռուսաստանի հայրենասեր է» տեսլականով հանդես եկավ ի աջակցություն Ռամզան Քադիրովի։ Տվյալ հայտարարությունը հասարակական հնչեղություն ձեռք բերեց[30]։

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դերասան[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տարի Ֆիլմ Դեր
1986 Բորիս Գոդունով ցարորդի Ֆեոդոր
1988 Արևոտ լողափ երիտասարդ զինվոր
1989 Ստալինգրադ դիպուկահար Իվան
1989 Երազ ամառային առավոտ Ֆեոդոր
1992 Իրավարարը Ռոմա
1992 Դևերը Ֆեդկա
1993 Մահվան հրեշտակները դիպուկահար Իվան
1994 Կրակող հրեշտակները Իվան
1997 Միջին տարիքի ճգնաժամ Վլադ
1998 Մարցեֆալ մաֆիոզ
1999 Ութուկես դոլար Ֆեոդոր / Ստեպան
2000 Ցուցափեղկ խանութի տնօրեն
2000 Երջանկության բանաձև
2001 Դաուն Հաուս իշխան Միշկին
2001 Տղամարդու աշխատանք (հեռուստասերիալ) մայոր Ռեբրով
2002 Շարժման մեջ Գազիզով
2002 Կինո կինոյի մասին Նիկոլայ Ժիլցով
2002 Տղամարդու աշխատանք 2 մայոր Ռեբրով
2003 Զգո՛ւյշ, մոդեռն 2004 ավազակ Ժորա
2004 Յուրայինները ոստիկանապետ
2004 Իմ հրաշալի դայակը կամեո
2005 Իններորդ վաշտը Պոգրեբնյակ
2005 180 և ավել Սավիկ Գալկին
2005 Պետական խորհրդատուն գնդապետ Պյոտր Բուրչինսկի
2005 Վաճառվում է ամառանոց Վլադիմիր
2005 Մայրի՛կ, մի՛ վշտանա 2 քաղտեխնոլոգ Լյովա
2005 Կայսրության փլուզումը (հեռուստասերիալ) գեներալ Դենիկին
2006 Ինը ամիս (հեռուստասերիալ) Կոստյա
2006 Три полуграции Սվյատոսլավ Կուրբատով
2006 Որսի սեզոն (մուլտֆիլմ) Բուգ (Մարտին Լոուրենսի ձայնը)
2006 Տոթը օպերատոր
2007 7 խցիկ թմրավաճառ
2007 Ես մնում եմ կոմայի մեջ գտնվողների հոգիների ուղեկցող հրահանգիչ
2007 Զրոյական կիլոմետր կամեո
2007 Դերասանուհին ֆիլմի ռեժիսոր
2007 Սեղմակները թմրավաճառ Իգոր Վերներ
2007 1814 կոմս Տոլստոյ
2008 Ադմիրալ Սերգեյ Բոնդարչուկ (կամեո)
2008 Բնակելի կղզին խելացի, դատախազ
2008 Շլացուցիչ Բարրին և դիսկոյի ճիճուները (մուլտֆիլմ) Թոնի Դենիս (կրկնօրինակում)
2008 Որսի սեզոն 2 (մուլտֆիլմ) Բուգ (Մարտին Լոուրենսի ձայն)
2009 Լավագույն ֆիլմ 2 Ֆեոդոր Բոնդարչուկ (կամեո)
2009 Բնակելի կղզին։ Գոտեմարտ խելացի, դատախազ
2010 Մոսկվա՛, ես սիրում եմ քեզ ինքնասպան
2010 Про любоff Վլադիմիր Վիկտորովիչ
2011 ПираМММида Բելյավսկի
2011 Դասախոսը (հեռուստասերիալ, 1 եթերաշրջան) Վլադիմիր
2011 Հարսանիք փոխանակմամբ Ռուսլան Բոգուսլավսկի, հայտնի հաղորդավար
2011 Երկու օր Պյոտր Դրոզդով
2011 Անտարբերություն Պետյա Սելյուտին
2011 Սպիտակ գվարդիա Շպոլյանսկի
2012 Լրտեսը Ալեքսեյ Օկտյաբրսկի
2012 Մեղքերի 7 օր / 7 dni hrichu
2012 Երեք դյուցազն հեռավոր ափերին Կոլիվան (հնչունավորում)
2012 Դպրոցից հետո կամեո / Ժենյա Պիտկին
2013 Երիտասարդություն Օլեգ Կալինին
2013 Одноклассники.ru: НаCLICKай удачу Ֆեոդոր
2014 Հրաշագործը Վիկտոր Ստավիցկի
2014 Գենա Բետոն ընկերության տնօրեն
2014 Նվեր բնավորությամբ Նիկոլայ Ժելեզնով
2015 Ուրվականը Յուրի Գորդեև
2015 Լրտեսի հոգին
2015 Անթալիագրադ
2015 Մարտիկը Անդրեյ Ռոդին
2015 Սաավա։ Մարտիկի սիրտը Էլզա (հնչունավորում)
2015 Հետաքննիչ Տիխոնով Կլիմ Գորելլո
2016 Ռաշկին Բելոկոչանովի
2016 Ձմեռ պապ։ Մոգերի պայքարը Ձմեռ պապ
2017 Փոքրիկ Բոսը Թեոդոր (կրկնօրինակում)
2017 Հեղափոխության դևերը Ալեքսանդր Պարվուս

Ռեժիսոր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տարի Ֆիլմ Լրացուցիչ տեղեկություն
2005 Իններորդ վաշտը
2006 Խաղաղ Դոն հեռուստատարբերակի ռեժիսոր
2008 Բնակելի կղզին
2009 Բնակելի կղզին։ Գոտեմարտ
2012 Շտապելու տեղ չկա
2013 Ստալինգրադ
2015 Չորս եղանակ
2017 Ձգողականություն
2017 Դուրովի գաղտնաբառը

Պրոդյուսեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տարի Ֆիլմ
2002 Շարժման մեջ
2003 Սառցակեղև
2005 Իններորդ վաշտը
2006 Տոթը
2008 Բնակելի կղզին
2009 Բնակելի կղզին։ Գոտեմարտ
2010 Ֆոբոս։ Վախի ակումբ
2011 Երկու օր
2011 Ամանորյա հաղորդագրությոն
2012 Օգոստոս։ Ութին
2012 Շան աշխատանք
2012 Духless
2013 Առաջին սեր
2013 Մեկ, երկու։ Սիրում եմ քեզ
2013 Երիտասարդություն
2013 Կենդանի մնալ հետո
2013 Փախչել, հասնել, սիրահարվել
2013 Այո և այո
2013 Սպիտակ Լիլիա
2013 Եվգենի Օնեգին
2014 Հաշվարկու անձը
2015 Գումարտակը
2015 Духless 2
2015 Սավվա։ Մարտիկի սիրտը
2015 Անհապաղ կամուսնանամ
2015 Միլիոններ ցանցում
2015 Բարմեն
2015 Մարտիկը
2015 Անվերջ ցուրտ
2015 Չորս եղանակ
2016 Փախած հարազատներ
2016 Իմ գործը չէ
2016 Միայն ոչ նրանք
2016 Լավ տղան
2016 Պիկ դամա
2016 Սեր սահմանափակումներով
2016 Մարտական տապալում
2016 Քնածները
2017 Ձգողականություն
2017 Սառույց

Փաստագրական ֆիլմեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տարի Ֆիլմ Դեր
2004 Երկնային և երկրայինը «Երրորդ Հռոմ» 5-րդ սերիայի հաղորդավար

Մրցանակներ և անվանակարգեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Սոզվեզդիե 2002» դերասանների պրոֆեսիոնալ մրցանակի դափնեկիր «Երկրորդ պլանի լավագույն տղամարդու դեր» («Կինո կինոյի մասին», ռեժիսոր Վալերի Ռուբինչիկ)
  • ՏԷՖԻ 2003 մրցանակ «Ժամանցային հաղորդման լավագույն հաղորդավար» («Кресло» СТС)
  • Նիկա, 2006 - Լավագույն խաղարկային ֆիլմ («Իններորդ վաշտը», ռեժիսոր Ֆեոդոր Բոնդարչուկ)
  • Ոսկե արծիվ, 2006 - Լավագույն խաղարկային ֆիլմ («Իններորդ վաշտը», ռեժիսոր Ֆեոդոր Բոնդարչուկ)
  • Ոսկե խոյ, 2006 - Լավագույն ֆիլմ («Իններորդ վաշտը», ռեժիսոր Ֆեոդոր Բոնդարչուկ)
  • Ոսկե խոյ, 2006 - Լավագույն ռեժիսորական առաջնելույթ («Իններորդ վաշտը», ռեժիսոր Ֆեոդոր Բոնդարչուկ)
  • Ոսկե խոյ, 2006 - «Հանդիսատեսի համակրանք» մրցանակ («Իններորդ վաշտը», ռեժիսոր Ֆեոդոր Բոնդարչուկ)
  • Ոսկե խոյ, 2006 - Լավագույն խաղարկային ֆիլմ (համացանցային բաց քվեարկության արդյունքներով «Իններորդ վաշտը», ռեժիսոր Ֆեոդոր Բոնդարչուկ)
  • Վիվատ, 2006 - փառատոնի գրան պրի («Իններորդ վաշտը», ռեժիսոր Ֆեոդոր Բոնդարչուկ)
  • Բլոկբաստեր 2009 - (Ռուսաստանում և ԱՊՀ երկրներում վարձույթի առաջին հորիզոնական, «Բնակելի կղզին», ռեժիսոր Ֆեոդոր Բոնդարչուկ)
  • «Ոսկե նարինջ» պատվավոր մրցանակ համաշխարհային կինեմատոգրաֆիայում ունեցած ավանդի համար, 47-րդ միջազգային կինոփառատոն, Անթալիա, Թուրքիա, հոկտեմբեր, 2010[31]
  • Ոսկե արծիվ, 2011 - Տղամարդու լավագույն դեր («Երկու օր» ֆիլմ, ռեժիսոր՝ Ավդոտիա Սմիրնովա)
  • Ոսկե արծիվ, 2016 - Տղամարդու լավագույն դեր («Ուրվականը» ֆիլմ)
  • Մշակույթի և արվեստի ոլորտում ՌԴ պաշտպանության նախարարության մրցանակ - աուդիոտեսողական արվեստների արտադրության համար[32]
  • «Дай пять!» ազգային հեռուստատեսային մրցանակ (18.05.2017) - «Սիրելի դերասան» անվանակարգ[33]

Անվանակարգեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Փաստեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ֆեոդոր Բոնդարչուկի կյանքը կարող էր միանգամայն այլ կերպ դասավորվել, եթե Միջազգային հարաբերությունների Մոսկվայի պետական ինստիտուտի ընդունելության քննություններին շարադրության համար 2 չստանար։ Արդյունքում Բոնդարչուկը հոր պահանջով դիմում է ՎԳԻԿ, որպեսզի անգործ թրև չգա անխուսափելի բանակ գնալուց առաջ։ Սակայն ուսման առաջին իսկ ամիսներին Ֆեոդորը գիտակցեց, որ դա հենց այն էր, ինչին ցանկանում էր նվիրել իր ամբողջ կյանքը։
  • Ինստիտուտում սովորել է ռուսական կինեմատոգրաֆիայի ապագա շատ գործիչների հետ՝ Տիգրան Քեոսայան, Բախտիար Խուդոյնազարով, Իվան Օխլոբիստին, Ալեքսանդր Բաշիրով, Ռաշիդ Նուգմանով և այլն։ Զուգահեռ կուրսում՝ սցենարի ֆակուլտետում, միևնույն ժամանակ սովորում էին Ռենատա Լիտվինովան, Ռոման Կաչանովը և այլք։ Արդյունքում նրանցից շատերի հետ Բոնդարչուկը շարունակում է ինստիտուտից դեռևս սկսած ընկերությունն ու համագործակցությունը։
  • Ֆորբս ամսագրի տվյալներով Ֆեոդոր Բոնդարչուկը մտնում է համաշխարհային ճանաչում ունեցող ժամանակակից հայտնի ռուս արվեստի գործիչների տասնյակի մեջ։ Վարկանիշը կազմելիս հրատարակչությունը հաշվի է առել տվյալ անձի եկամուտները, Գուգլի որոնողական համակարգում փնտրումների քանակը[34]։
  • 2012 թվականի նախագահական ընտրություններին Ֆեոդոր Բոնդարչուկը Պուտինի վստահված անձն էր[35]։
  • Դարձավ 103 արվեստի ռուս գործիչներից մեկը, ով ստորագրեց «Pussy Riot» խմբի ձերբակալված մասնակիցներին սատարող բաց նամակը, որոնց գործը հասարակական լայն հնչեղություն առաջացրեց[36][37]։
  • 2012 թվականի հոկտեմբերի 15-ին «Росимущество»-ն հաստատեց «Լենֆիլմ» կինոստուդիայի ղեկավարների նոր կազմը, որտեղ որպես տնօրենների խորհրդի նախագահ հաստատվեց Ֆեոդոր Բոնդարչուկի թեկնածությունը[38]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #139974075 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. Person Profile // Internet Movie Database — 1990.
  3. filmportal.de — 2005.
  4. 4,0 4,1 «Кинопортал Кинобизнес сегодня – все о кино: сеансы, премьеры, новости, кинопрокат»։ www.kinobusiness.com (ռուսերեն)։ Վերցված է 2017-09-26 
  5. «Оскар-2007: „9 рота“ выходит в свободное плавание» (Российская газета, 27.09.2006)
  6. [1] Премия «БЛОКБАСТЕР-2009»
  7. «Лауреаты премии «Золотой Орел» за 2011 год»։ kinoacademy.ru։ Վերցված է 2017-09-26 
  8. «Фёдор Бондарчук»։ www.art-pictures.ru։ Վերցված է 2017-09-26 
  9. «Бюро Высшего совета Партии»։ Единая Россия։ Վերցված է 2013-11-15 
  10. 10,0 10,1 «Бондарчук Федор - Биография - Актеры советского и российского кино»։ rusactors.ru։ Վերցված է 2017-09-26 
  11. «Проекты»։ www.tefi.ru (ռուսերեն)։ Վերցված է 2017-09-26 
  12. «Бондарчук застраховад свой новый фильм», Газета.ru
  13. «9 рота» Фёдора Бондарчука («Российская газета» — Неделя № 3887)
  14. Прокино.ru
  15. «Бондарчук получил "Золотого орла" за фильм "Два дня"»։ РИА Новости (ռուսերեն)։ 20120127T2138+0400Z։ Վերցված է 2017-09-26 
  16. «Официальный сайт ГИБДД МВД России: Сегодня в кинотеатре «Октябрь» состоялась премьера киноальманаха «Некуда спешить»»։ 2012-05-12։ Վերցված է 2017-09-26 
  17. «Кинопрокат России: итоги 2012 года - kinobusiness.com»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-11-ին։ Վերցված է 2013-02-06 
  18. «Закончились съёмки «Сталинграда»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-11-ին։ Վերցված է 2013-02-06 
  19. ««Сталинградом» Бондарчука занимаются стереографы «Хоббита»»։ КиноПоиск (ru-RU)։ Վերցված է 2017-09-26 
  20. «Федор Бондарчук и Тиль Швайгер сыграют друзей-туристов — Известия»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-15-ին։ Վերցված է 2013-02-12 
  21. «О компании»։ www.art-pictures.ru։ Վերցված է 2017-09-26 
  22. «№14 (825) / Искусство и культура / Кино / Главком «Главкино»»։ www.itogi.ru։ Վերցված է 2017-09-26 [2]
  23. «Смотрим телевизор. Какое послание пыталось донести телевидение до зрителя в дни майских праздников?»։ Радио Свобода։ 2004-05-20 
  24. «Янковский и Бондарчук друг другу нравятся»։ Комсомольская правда։ 2005-08-29 
  25. «Федор Бондарчук: Я хожу в свои рестораны»։ Дни ру։ Վերցված է 2017-09-26 
  26. BFM.ru։ «BFM.ru – деловые новости России и мира»։ BFM.ru - деловой портал (ռուսերեն)։ Վերցված է 2017-09-26 
  27. «Федор Бондарчук планирует открыть два ресторана в Екатеринбурге | Rusbase»։ Rusbase (ռուսերեն)։ Վերցված է 2017-09-26 
  28. Бондарчук Федор Сергеевич «Доверенные лица»
  29. Деятели культуры России — в поддержку позиции Президента по Украине и Крыму // Официальный сайт Министерства культуры Российской Федерации
  30. «Бондарчук и Басков выступили в поддержку Кадырова»։ РБК։ Վերցված է 2017-09-26 
  31. Кинофестиваль «Золотой апельсин»
  32. «Первая церемония вручения премий Минобороны РФ в области культуры и искусства состоялась в ЦАТРА : Министерство обороны Российской Федерации»։ function.mil.ru։ Վերցված է 2017-09-26 
  33. Финал телевизионной премии «Дай Пять!» 19 мая 2017
  34. «Анна Нетребко возглавила список российских деятелей искусства, известных во всем мире»։ Վերցված է 2017-09-26 
  35. ЦИК опубликовал полный список доверенных лиц Путина. «Комсомольская правда», 7 февраля 2012.
  36. «Хаматова, Миронов, Бондарчук поддержали Pussy Riot»։ snob.ru (ru-RU)։ Վերցված է 2017-09-26 
  37. «Творческая элита России вступилась за Pussy Riot» (ru-RU)։ Վերցված է 2017-09-26 
  38. «Росимущество / Пресс-служба / Новости - Федеральное агентство по управлению государственным имуществом»։ rosim.ru (ռուսերեն)։ Վերցված է 2017-09-26 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]