Ֆանդի Ահմադ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Football pictogram.svg
Ֆանդի Ահմադ
Fandi Ahmad, LionsXII match against Kelantan FA during the Malaysian Super League, Jalan Besar Stadium, Singapore - 20140308.jpg
Անձնական տվյալներ
Ամբողջական անուն Ֆանդի բին Ահմադ
Ազգությունը Սինգապուր Սինգապուր
Քաղաքացիությունը Սինգապուր Սինգապուր
Ծննդյան ամսաթիվ մայիսի 29, 1962(1962-05-29)[2] (59 տարեկան)
Ծննդավայր Սինգապուր
Հասակ 172 սմ[1]
Դիրք հարձակվող, կիսապաշտպան (նախկինում)
Ակումբային տեղեկություններ
Ներկա ակումբ Սինգապուր Լայոնս XII
Պատանեկան կարիերա
Սինգապուր Կակի Բուկիտ
Մասնագիտական կարիերա*
Տարի Ակումբ Խաղ (Գոլ)
1979-1982 Սինգապուր Սինգապուր ՖԱ ? (?)
1982 Ինդոնեզիա Միտրա Կուկար ? (13)
1983-1985 Նիդերլանդներ Գրոնինգեն 36 (11)
1986-1989 Մալայզիա Կուալա-Լումպուր ՖԱ ? (?)
1990 Հունաստան ՕՖԻ 0 (0)
1991-1992 Մալայզիա Փահանգ ? (?)
1993-1994 Սինգապուր Սինգապուր ՖԱ ? (?)
1996 Սինգապուր Հեյլանգ Ինտերնեշնլ ? (11)
1997-1999 Սինգապուր Ուորիորս ? (?)
Ազգային հավաքական
1976-1977 Սինգապուր Սինգապուր (երիտ.) ? (?)
1979-1997 Սինգապուր Սինգապուր 101 (55)
Մարզչական կարիերա
1999 Սինգապուր Սինգապուր մարզ. օգն.
2000-2002 Սինգապուր Ուորիորս
2003-2006 Սինգապուր Յանգ Լայոնս
2005 Սինգապուր Սինգապուր մարզ. օգն.
2006-2010 Ինդոնեզիա Պելիտա Ռայա
2011 Իտալիա Վիչենցա սկաուտ
2012-2013 Մալայզիա Ջոհոր
2013-մ.հ. Սինգապուր Լայոնս XII
* Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են միայն առաջնության խաղերը և գոլերը:

Ֆանդի բին Ահմադ (մալայ․՝ Fandi bin Ahmad, մայիսի 29, 1962(1962-05-29)[2], Սինգապուր), սինգապուրցի ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլային մարզիչ: Ներկա պահին հանդիսանում է Մալայզիայի Սուպերլիգայում հանդես եկող «Լայոնս XII» ֆուտբոլային ակումբի մարզիչը: Նախկինում հիմնականում խաղացել է որպես՝ հարձակվող, սակայն ունակ է եղել հանդես գալ նաև կիսապաշտպանական դիրքերում: Որպես մարզիչ երեք տարբեր ակումբների հետ հաղթել է Մալազիայի գավաթը. «Սինգապուր»[Ն 1], «Կուալա-Լումպուր» և «Փախանգ», այդ թվում նաև երկու անգամ ոսկե դուբլ է «ձևակերպել». 1992 և 1994 թվականներին: 1988 թվականին Ֆանդի ստացել է երկրի առաջնության ոսկե խաղակոշիկը: Բացի դրանից, ֆուտբոլիստը հայրենի սահմաններից դուրս հանդես եկել այնպիսի ակումբների կազմում, ինչպիսիք են՝ «Միտրա Կուկարը» (Ինդոնեզիա), «Գրոնինգենը» (Նիդերլանդներ), «Գեյլանգ Ինտերնեշնլը» և «Ուորիորսը» (երկուսն էլ՝ Սինգապուր): Սինգապուրի ազգային հավաքականի կազմում Ֆանդին մասնակցել է 101 հանդիպումների, դարձել է 55 գոլի հեղինակ, երեք անգամ դարձել է Հարավարևմտյան Ասիայի խաղերի արծաթե մրցանակակիր և 1993 թվականից 1997 թվականը հանդիսացել է ազգային հավաքականի թիմի ավագը[3]: Ֆանդին մարզել է «Ուորիորսը», «Պելիտա Ռայան» (Ինդոնեզիա) և «Ջոհորը» (Մալայզիա), որպես մարզչի օգնական աշխատել է երկրի ազգային հավաքականում: Սինգապուրցի «վետերանը» ներկայում հանդիսանում է իր սեփական ֆուտբոլային ակադեմիայի նախագահը: 1994 թվականին պարգևատրվել է Քաղաքացիական ծառայությունների համար տրվող մեդալով: Ֆանդին համարվում է առաջին սինգապուրցի ֆուտբոլիստը, որը խաղացել է Եվրոպայում, երկրի առաջին միլիոնատեր-մարզիկը և առաջին սինգապուրցի մարզիկը՝ հրապարակված կենսագրությամբ (1994 թվական): Ֆանդին համարվում է ազգային լեգենդ[Ն 2]: 1999 թվականին նա «Straits Times» թերթի կողմից կազմված Սինգապուրի հարյուրամյակի 50 մեծագույն մարզիկների ցուցակի մեջ զբաղեցրել է վեցերորդ հորիզոնականը[12]:

Վաղ տարիներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մանուկ հասակում Ֆանդին զբաղվում էր ֆուտբոլով և իր ազատ ժամանակի մեծ մասը հենց ֆուտբոլին էր նվիրում: Ապագա ֆուտբոլիստի ընտանիքը ապրում էր «Վուդբրիջ» հիվանդանոցում: Այնտեղ նրանք ունեին առանձնացված երկու սենյակ: Ընտանիքին օգնելու նպատակով Ֆանդին ստիպված է եղել նասի լեմակ վաճառել (բրնձից պատրաստված ուտեստ)[8][13]: Ֆանդիի հայրը՝ Ահմադ Վարտամը, նախկինում հանդիսացել է Սինգապուրի ազգային հավաքականի դարպասապահը[14]: Անձամբ Ֆանդին էլ է սկսել իր կարիերան որպես դարպասապահ, սակայն հետո իր ուսուցչի խորհրդով տեղափոխվել է կիսապաշտպանություն[15]: Երբ նա 12 տարեկան էր, նրա ծնողները բաժանվում են, ինչից հետո Ֆանդին սկսում է ապրել հոր, տատի և պապի հետ: Ֆանդին սովորել է Սերանգուն Գարդենս միջնակարգ դպրոցում, որտեղ էլ սկսել է հանդես գալ տեղի ֆուտբոլային ակումբի կազմում: Սակայն նրան հեռացնում են այդ ակումբից, քանի որ տղան թերանում էր սովորելու մեջ: Հետո նա շարունակում է սովորել Սինգապուրի պրոֆեսիոնալ տեխնիկական համալսարանում և ստանում է երրորդ ազգային առևտրական պատվոգիր: Ֆանդին այդ տարիներին սկսում է հանդես գալ «Կակի Բուկիտ» ակումբի կազմում, որը հանդես էր գալիս սիրողական ազգային ֆուտբոլային լիգայում: Հենց այդ ակումբում հանդես գալու տարիներին է նրան նկատում «Սինգապուր» ֆուտբոլային ակումբի գլխավոր մարզիչ Սեբաստյան Յանը[16]:

Ֆուտբոլիստի կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ակումբային կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆանդին միանում է «Սինգապուրին» 1979 թվականին և դառնում է ակումբի հիմնական կիսապաշտպաններից մեկը: Մալայզիայի գավաթի խաղարկությունում ֆուտբոլիստը իր առաջին մրցաշրջանում 4 գոլի հեղինակ է դառնում: Արշադ Համիսի և Դոլլա Կասիմի թոշակի անցնելուց հետո ակումբի մարզիչն է դառնում Ջիտ Սինգխը, ով որոշում է Ֆանդիին փորձարկել հարձակման գծում: 1980 թվականի մրցաշրջանի ընթացքում Մալայզիայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում Ֆանդին արդեն հեղիանկում է 8 գոլ, որոնց թվում է նշվում նաև գավաթի խաղարկության եզրափակչում կայացած «Սելանգորի» դեմ հեղինակված հաղթական գոլը[17]: 1980 թվականի սեպտեմբերին Ֆանդին զորակոչվում է բանակ: Ծառայության մեծ մասի ընթացքում նա զբաղվում էր զինվորական բանակատեղու մաքրությամբ: Շնորհիվ այն բանի, որ նա կատարում էր իր օրական զինվորական պարտականությունները ժամկետից շուտ, նա ունենում է ազատ ժամանակ, ինչն էլ օգտագործում է «Սինգապուրի» կազմում ելույթները շարունակելով: 1981 թվականին Ֆանդին օգնում է իր ակումբին դուրս գալ Մալայզիայի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ, ինչի համար մրցաշրջանի վերջում ճանաչվում է Սինգապուրի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ[14]: Հաջորդ տարի Սինգապուրը չի մասնակցում Մալայզիայի գավաթի խաղարկությանը՝ քաղաքական խնդիրների պատճառով, իսկ Ֆանդին կրում է մեջքի վիրահատություն. վիրահատությունից հետո նա ունակ չի լինում խաղալ ֆուտբոլ շուրջ վեց շաբաթ և ազատվում է բանակից ժամկետից շուտ[18]:

Ֆանդին «Սելանգորից» հրավեր է ստանում «Բոկա Ջունիորսի» դեմ կայանալիք ընկերական խաղին մասնակցելու նպատակով: Ֆանդին ընդունում է հրավերը և խաղում հեղինակում է «Սելանգորի» միակ գոլը, սակայն վերջնական հաշվով ակումբը պարտվում է 2-1 հաշվով: Ֆանդին առաջարկ է ստանում Մալայզիայի առաջնությունում հանդես եկող մի քանի ակումբներից, ինդոնեզական «Միտրա Կուկարից», շվեյցարական «Յանգ Բոյսից» և հոլանդական «Այաքսից»: «Այաքսում» անցկացրած երեքշաբաթյա փորձաշրջանից հետո ակումբը նրան առաջարկում է եռամյա պայմանագիր[19], սակայն դրա փոխարեն Ֆանդին «Միտրա Կուկարի» հետ մի տարի ժամկետով պայմանագիր է կնքում: Իր նոր թիմի կազմում Ֆանդին մասնակցում է ընդամենը մեկ մրցաշրջանի, որում օգնում է ակումբին պաշտպանել չեմպիոնական տիտղոսը և հեղինակած 13 գոլերով դառնալ առաջնության երրորդ լավագույն ռմբարկուն: Լոնդոնյան Արսենալի դեմ կայացած ընկերական խաղում Ֆանդին գոլի հեղինակ է դառնում և այդպիսով ավելի է «վստահեցնում» թիմի հաղթանակը (2-0): Ֆանդին լքում է «Միտրան» այն պատճառով, որ ֆուտբոլային պաշտոնյաները անսպասելորեն սկսել էին արգելել լեգիոներներին հանդես գալ Մալազիայի առաջնությունում[20]:

1983 թվականին Ֆանդին տեղափոխվում է Նիդերլանդներ և այնտեղ «Գրոնինգենի» հետ երկու տարի ժամկետով պայմանագիր է կնքում: Ընկերական խաղում ստացած ազդրի վնասվածքի պատճառով ֆուտբոլիստը դուրս է մնում թիմի կազմից 10 շաբաթով: Այնուամենայնիվ, առաջնության շրջանակներում կայացած իր առաջին խաղում Ֆանդիին հաջողվում է դուբլի հեղինակ դառնալ և այդպիսով հաղթանակ պարգևել իր նոր ակումբին՝ «Գոու Ըհիդ Իգլսի» դեմ խաղում: Երեք օր անց նա մասնակցում է ՈւԵՖԱ Գավաթի խաղարկության երկրորդ փուլի շրջանակներում կայացած իտալական «Ինտերնացիոնալե» դեմ առաջին խաղին և հեղինակում այդ հաղթական խաղի երկրորդ գոլը (2-0): Սակայն պատասխան խաղում «Գրոնինգենը» կրում է 5-1 հաշվով պարտություն[21]: «Գրոնինգենի» երկրպագուները ճանաչում են Ֆանդիին մրցաշրջանի լավագույն և ամենահայտնի ֆուտբոլիստ. մրցաշրջանում մասնակցած 29 խաղերում նա դառնում է 10 գոլի հեղինակ և իր ակումբին օգնում է 9-րդ հորիզոնականից հասնել մինչև 5-րդ (Էրեդիվիզիում): Որպես ապրիլի մեկյան կատակ՝ «Straits Times»-ը հերթական համարի առաջին էջում հրապարակում է մի հոդված, ըստ որի՝ Ֆանդին պայմանագիր է կնքել անգլիական «Մանչեստեր Յունայթեդի» հետ[22]: Հաջորդ մրցաշրջանում Ֆանդիի մոտ կրկնվում է ազդրի վնասվածքը, և նա թիմի գլխավոր մարզչի հետ մտնում է կոնֆլիկտի մեջ: Այդ մրցաշրջանում նա մասնակցում է ընդամենը երկու լրիվ խաղի, իսկ մրցաշրջանի ավարտին ակումբը նրան պայամանգրի ժամկետի երկարաձգում չի առաջարկում[23]: Նիդերլանդներում եղած ժամանակահատվածում Ֆանդին «Գրոնինգենի» կազմում անցկացրած 36 խաղերում դառնում է 11 գոլի հեղինակ[24]:

Ֆանդիի կարիերայի հաջորդ ակումբն է դառնում «Կուալա Լումպուրը», որի հետ ֆուտբոլիստը 1987 թվականին հաղթում է իր առաջին Մալայզիայի գավաթը: Ակումբը կրկնում է նույն հաղթանակը նաև հաջորդ մրցաշրջանում, իսկ Ֆանդին հեղինակած 21 գոլերի շնորհիվ ստանում է առաջնության ոսկե խաղակոշիկը[25]: «Կուալա Լումպուրի» կազմում անցկացրած իր երրորդ մրցաշրջանում, Ֆանդին իր ձեռքբերումների շարքին է ավելացնում հերթական հաղթանակը Մալայզիայի գավաթի համար ընթացող պայքարում: 1990 թվականին ֆուտբոլիստը երկու տարի ժամկետով պայմանագիր է կնքում հունական «ՕՖԻ»-ի հետ: Սակայն միջազգային տրանսֆերի փաստաթղթի հետ կապված խնդիրները խանգարում են նրան մասնակցել Կրետեում կայանալիք խաղերին, ինչի պատճառով էլ պայմանագրի կնքումից երկու շաբաթ անց նա լքում է Հունաստանը[26]: Հետո Ֆանդին միանում է «Փախանգին», որտեղ կրկին սկսում է խաղալ որպես կենտրոնական կիսապաշտպան: Ֆուտբոլիստը վերադանռում է կիսապաշտպանություն այն պատճառով, որ կորցրել էր իր երբեմնի արագությունը[27]: Ֆանդին ակումբի կազմում բաց է թողնում մի քանի ամիս՝ ստացած ազդրի և կրնկի վնասվածքների պատճառով, սակայն այնուամենայնիվ նա կարողանում է մրցաշրջանի ընթացքում դառնալ երեք գոլի հեղինակ և օգնել «Փախանգին» հաղթել 1992 թվականի Մալայզիայի առաջնությունը և գավաթը[28]: Այդ տարի նա դառնում է առաջին սինգապուրցի մարզիկը, ում կարիերային աշխատավարձը գերազանցել է միլիոն սինգապուրյան դոլլարը[8]:

Ֆանդին վերադառնում է «Սինգապուր» անմիջապես այն բանից հետո, երբ ակումբը դուրս է թռչում Մալայզիայի բարձրագույն լիգայից: Այնուամենայնիվ նրանց հաջողվում է վերադառնալ բարձրագույն դիվիզիոն և հասնել մինչև 1993 թվականի Մալայզիայի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ, իսկ հաջորդ տարի նրանք «ոսկե դուբլ» են ձևակերպում: Այդ մրցաշրջանում Ֆանդին ստանում է ավագի թևկապը և «Սինգապուրի» կազմում մասնակցելով 41 կայացած խաղերից 39-ին, հեղինակած 26 գոլերի շնորհիվ դառնում է առաջնության լավագույն ռմբարկուն և ճանաչվում է լավագույնը[29][30]: Նրան նաև պարգևատրում են Քաղաքացիական ծառայությունների համար տրվող մեդալով[14][31]: Հաջորդ մրցաշրջանում Սինգապուրը դուրս է թռչում Մալայզիայի գավաթի խաղարկությունից և վերակազմավորվում է, ինչի պատճառն է դառնում Սինգապուրի պրոֆեսիոնալ առաջնության ստեղծումը: Մրցաշարի առաջին մրցաշրջանում, 1996 թվականին, Ֆանդին ներկայանում էր որպես «Գեյլանգ Ինտերնեշնլի» թիմի ավագ. մրցաշրջանում նա դառնում է 11 գոլի հեղինակ, ինչը իր նշանակությունն է ունենում Սինգապուրի նոր առաջնության առաջին չեմպիոնը դառնալու համար: 1996 թվականին հունիսին Ասիական ֆուտբոլային կոնֆեդերացիան ճանաչում է Ֆանդիին որպես ամսվա լավագույն ֆուտբոլիստ[32][33]: Գեյլանգը ստանում է հատուկ հնարավորությունուն Ֆանդիին եռակի աշխատավարձ տալու հարցում[13]: Ֆանդիի կարիերան ավարտվում է «Ուորիորսի» կազմում անցկացրած վերջին երեք մրցաշրջաններով, որոնց ընթացքում նա երկու անգամ դառնում է առաջնության չեմպիոն և գավաթի դափնեկիր: Վնասվածքների պատճառով Ֆանդին հիմնականում դուրս էր գալիս խաղադաշտ խաղերի վերջնամասերում, սակայն շարունակում էր հեղինակել կարևոր գոլեր: 1999 թվականին Ֆանդին ավարտում է իր ֆուտբոլիստի կարիերան[34][35]:

Ֆուտբոլից դուրս[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆանդին բարեպաշտ մուսուլման է[13], խույս է տալիս սկանդալներից և չունի վատ սովորութություններ[36]: Հաճախ հասարակության մեջ նա համեստ[10], զգայուն և կարեկից[7] մարդու տպավորություն է թողնում: 1996 թվականին նա ամուսնանում է հարավաֆրիկացի մոդել՝ Վենդի Յակոբսի հետ: Նրանք ունեն հինգ երեխա[37]: Մեծ տղաներից երկուսը զբաղվում են ֆուտբոլով և փորձաշրջան են անցել այնպիսի ակումբներում, ինչպիսիք են՝ «Արսենալը», «Չելսին» և «Միլանը»[38]: 1993 թվականին լույս է տեսնում Ֆանդիի կենսագրությունը ներկայացնող գիրքը, որը ստանում է «Ֆանդի Ահմադի պատմությունը» վերնագիրը (անգլ.՝ The Fandi Ahmad Story): Երկու ամսվա ընթացքում վաճառվում է շուրջ 17000 տիպօրինակ. գիրքը թարգմանվում է նաև մալայերեն[39]:

Ֆանդին գովազդել է այնպիսի ապրանքներ ինչպիսիք են՝ Lotto[40] և Royal Sporting House[13] սպորտային հագուստների բրենդները, Uncle Tobys շիլան, Carnation կաթը և Isomax էներգետիկ ըմպելիքը[36]: 1996 թվականին նա թողարկում է անգլիական և մալայական երգերի ալբոմ և սկիզբ է դնում Meniti Pelangi հեռուսատեսային հաղորդումը, որը պատմում էր մալայական սինգապուրցիների սահմանափակումների մասին[13]: Երեք տարի անց նա բացում է սեփական ռեստորանը և ավտոսրահը, սակայն երկու տարիների ընթացքում Ֆանդին ստիպված է լինում փակել երկու հիմնարկներն էլ[7]: Նա եղել է ազգային հակածխախոտային և հակաթմրանյութային ընկերության դեսպաններից մեկը[10][22] և միջոցներ է հավաքել 2004 թվականի ինդոնեզական ցունամիից տուժածների համար[41]:

2014 թվականի հոկտեմբերին Սինգապուրի մադամ Տյուսոյի անվան թանգարանում տեղադրվում է Ֆանդիի մոմե արձանիկը, և նա դառնում է երկրի առաջին մարզիկը, ում վիճակվել էր այդպիսի պատիվ: Մոմե արձանիկը ներկայացնում է 1994 թվականի Ֆանդիին, ով այդ ժամանակ դեռևս «Սինգապուր» ֆուտբոլային ակումբի թիմի ավագն էր[42]:

Ձեռքբերումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Որպես ֆուտբոլիստ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Միտրա Կուկար»

«Կուալա-Լումպուր»

«Փախանգ»

«Սինգապուր»

«Գեյլանգ Ինտերնեշնլ»

«Ուորիորս»

Սինգապուրի հավաքական

Նշումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Մինչև 1996 թվականին S-Լիգայի ստեղծվելը որոշ սինգապուրյան ակումբներ հանդես էին գալիս Մալայզիա առաջնությունում:
  2. Հեղինակային աղբյուրները Ֆանդիի հետ են կապում հետևյալ «կեղծանունները»՝ «Սինգապուրի ֆուտբոլային լեգենդ»[4], «Սինգապուրի սիրելի ֆուտբոլային զավակ»[5], «ազգային ֆուտբոլային սրբապատկեր»[6], «Սինգապուրի ամենահայտնի ֆուտբոլիստ»[7], «երկրի ֆուտբոլի ոսկե տղա»[8], «սինգապուրյան սպորտի ամենահայտնի դեմք»[9], «լավագույնը իր սերունդում»[10], «Սինգապուրի ֆուտբոլի պատմության լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկը» и «Ասիայի լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկը»[11].

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. S Gulam (18 May 1996)։ «Old? Who says?»։ The New Paper։ էջ 53 
  2. 2,0 2,1 Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
  3. «FAS launches FAS Captains' Advisory Panel»։ FAS։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-11-20-ին։ Վերցված է մարտի 21, 2014 
  4. «Fandi Ahmad Academy hopes to send youth abroad to turn professional»։ Channel NewsAsia։ 18 May 2011 
  5. Wang Meng Meng (24 January 2005)։ «Singapore soccer through Fandi's eyes»։ The New Paper 
  6. Sanjay Nair (5 August 2011)։ «Fandi unlikely to coach Singapore Lions»։ The Straits Times 
  7. 7,0 7,1 7,2 «Fandi is too nice for his own good»։ The Sunday Times։ 12 November 2006 
  8. 8,0 8,1 8,2 Jose Raymond (27 June 2007)։ «A superstar's sacred ground»։ TODAY 
  9. Santokh Singh (29 April 1999)։ «Ball starts rolling to honour 4 players»։ The Straits Times 
  10. 10,0 10,1 10,2 Nick Edwards (17 May 1998)։ «Top Singapore soccer star espouses humility»։ Reuters 
  11. G Sivakkumaran (7 January 2003)։ «Fandi named as Sivaji's assistant»։ The Straits Times 
  12. «Here's the full list»։ The Straits Times։ դեկտեմբերի 19, 1999 
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 13,4 Murray Hiebert (ապրիլի 17, 1997)։ «Singapore's soccer star takes a shine to business»։ Far Eastern Economic Review 
  14. 14,0 14,1 14,2 «Fandi Ahmad's milestones»։ The Sunday Times։ նոյեմբերի 12, 2006 
  15. Yeo, 1993, էջեր 9–16
  16. Yeo, 1993, էջեր 17–22
  17. Yeo, 1993, էջեր 23–27
  18. Yeo, 1993, էջեր 31–34
  19. Yeo, 1993, էջեր 35–41
  20. Yeo, 1993, էջեր 46–49
  21. Yeo, 1993, էջեր 54–57
  22. 22,0 22,1 Yeo, 1993, էջեր 58–61
  23. Yeo, 1993, էջեր 64–67
  24. «Player profile» (Dutch)։ Voetbal International։ Վերցված է դեկտեմբերի 31, 2011 
  25. Yeo, 1993, էջեր 82–86
  26. Yeo, 1993, էջեր 106–108
  27. Peter Khoo (դեկտեմբերի 16, 1992)։ «Fandi hits full throttle in striker's role»։ The Straits Times 
  28. «Fading star Fandi up against rising star Farid»։ The Straits Times։ նոյեմբերի 12, 1992 
  29. Peter Khoo (դեկտեմբերի 18, 1994)։ «The perfect end to Singapore's 14-year drought»։ The Sunday Times 
  30. «Fandi terima anugerah Hari Kebangsaan»։ Berita Harian։ 9 августа 1994։ Վերցված է 22 января 2015 
  31. Dan Guen Chin (հունիսի 15, 1996)։ «Fandi helps Geylang to inaugural title»։ The New Straits Times 
  32. «Singapore's Fandi Ahmad is AFC's player of the month»։ Agence France-Presse։ հուլիսի 3, 1996 
  33. «No medal, but Fandi will still keep on kicking»։ The Straits Times։ հոկտեմբերի 12, 1999 
  34. Godfrey Robert (դեկտեմբերի 3, 1999)։ «I want to play»։ The Straits Times 
  35. 36,0 36,1 Yeo, 1993, էջեր 146–149
  36. Jamie Ee (մարտի 1, 2009)։ «Wendy Jacobs may leave hospital this week»։ The Sunday Times 
  37. S Murali (հոկտեմբերի 14, 2010)։ «I am going to Europe»։ The New Paper 
  38. Tuminah Sapawi (հոկտեմբերի 28, 1993)։ «Fandi's story translated into Malay»։ The Straits Times 
  39. Peter Khoo (հունվարի 3, 1995)։ «Fandi strikes record deal»։ The Straits Times 
  40. Li Xueying (հունվարի 29, 2005)։ «Well-known figures engaged by CDC to galvanise youth»։ The Straits Times 
  41. «Fandi Ahmad meets his wax double»։ MediaCorp։ TODAY։ հոկտեմբերի 8, 2014 
  42. «Double delight»։ The Straits Time։ հուլիսի 12, 1983։ էջ 31 
  43. S. Gulam (հոկտեմբերի 5, 1988)։ «On with the Pro League!»։ The New Paper։ էջ 35 
  44. Dorai Joe (հոկտեմբերի 18, 1987)։ «Kannan steals a slim win for Kuala Lumpur»։ The Straits Times։ էջ 28 
  45. Yeo Wilfred (նոյեմբերի 7, 1988)։ «Classy KL make it a Grand Slam»։ The Straits Times։ էջ 39 
  46. Dorai Joe (օգոստոսի 25, 1992)։ «Pahang will not grant S'pore any favours»։ The Straits Times։ էջ 30 
  47. Khoo Peter (նոյեմբերի 15, 1992)։ «Zul the hero as Pahang reigns again»։ The Straits Times։ էջ 32 
  48. Tay Cheng Khoon (օգոստոսի 24, 1994)։ «Mission accomplished: Champions at last»։ The Straits Times։ էջ 29 
  49. Dorai Joe (հունիսի 29, 1980)։ «Fandi turns on magic»։ The Straits Times։ էջ 38 
  50. Khoo Peter (դեկտեմբերի 18, 1994)։ «The perfect end to Singapore's 14-year drought»։ The Straits Times։ էջ 40 
  51. Singh Santokh (նոյեմբերի 10, 1996)։ «Geylang it is as Iranian Estili nets winning goal»։ The Straits Times։ էջ 44 
  52. «It's official: Warriors are CHAMPIONS»։ The New Paper։ հուլիսի 9, 1997։ էջ 49 
  53. Siow Peter (օգոստոսի 3, 1998)։ «Three cheers for Fandi, Chitrakar»։ The Straits Times։ էջ 42 
  54. Koh Thomas (նոյեմբերի 28, 1999)։ «And the winner is... Singapore soccer»։ The Straits Times։ էջ 50 
  55. Singh Santokh (սեպտեմբերի 7, 1997)։ «Target achieved – Warriors clinch the double»։ The Straits Times։ էջ 44 
  56. Koh Thomas (նոյեմբերի 3, 1997)։ «Fandi lifts SAFFC to grand treble»։ The Straits Times։ էջ 40 
  57. Miller Brian (հունիսի 7, 1983)։ «So near, yet so far»։ The Straits Times։ էջ 1 
  58. Siow Peter (դեկտեմբերի 18, 1985)։ «Thais home and dry»։ The Straits Times։ էջ 44 
  59. Yeo Wilfred (սեպտեմբերի 1, 1989)։ «Host team put icing on birthday cake»։ The Straits Times։ էջ 35 
  60. «Champions once again»։ The Straits Times։ հուլիսի 29, 2000։ էջ 1 
  61. Lim Marc (սեպտեմբերի 1, 2002)։ «The crown is SAFFC's, as Home fails to win»։ The Straits Times։ էջ 46 
  62. Siow Peter (դեկտեմբերի 5, 1991)։ «Lions bares its fangs in Fandi's absence»։ The Straits Times։ էջ 29 
  63. Yeo Wilfred (հունիսի 20, 1993)։ «Hurt Lions roar back for bronze»։ The Straits Times։ էջ 31 
  64. Rai Hakikat (դեկտեմբերի 17, 1995)։ «Fandi's goal good enough for a bronze»։ The Straits Times։ էջ 44 

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]