Jump to content

Ֆանդի Ահմադ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ֆանդի Ահմադ
Անձնական տվյալներ
Ամբողջական անուն Ֆանդի բին Ահմադ
Ազգությունը Սինգապուր Սինգապուր
Քաղաքացիությունը Սինգապուր Սինգապուր
Ծննդյան ամսաթիվ մայիսի 29, 1962(1962-05-29)[1] (64 տարեկան)
Ծննդավայր Սինգապուր
Հասակ 172 սմ[2]
Դիրք հարձակվող, կիսապաշտպան (նախկինում)
Ակումբային տեղեկություններ
Ներկա ակումբ Սինգապուր Լայոնս XII
Պատանեկան կարիերա
Սինգապուր Կակի Բուկիտ
Մասնագիտական կարիերա*
Տարի Ակումբ Խաղ (Գոլ)
1979-1982 Սինգապուր Սինգապուր ՖԱ ? (?)
1982 Ինդոնեզիա Միտրա Կուկար ? (13)
1983-1985 Նիդերլանդներ Գրոնինգեն 36 (11)
1986-1989 Մալայզիա Կուալա-Լումպուր ՖԱ ? (?)
1990 Հունաստան ՕՖԻ 0 (0)
1991-1992 Մալայզիա Փահանգ ? (?)
1993-1994 Սինգապուր Սինգապուր ՖԱ ? (?)
1996 Սինգապուր Հեյլանգ Ինտերնեշնլ ? (11)
1997-1999 Սինգապուր Ուորիորս ? (?)
Ազգային հավաքական
1976-1977 Սինգապուր Սինգապուր (երիտ.) ? (?)
1979-1997 Սինգապուր Սինգապուր 101 (55)
Մարզչական կարիերա
1999 Սինգապուր Սինգապուր մարզ. օգն.
2000-2002 Սինգապուր Ուորիորս
2003-2006 Սինգապուր Յանգ Լայոնս
2005 Սինգապուր Սինգապուր մարզ. օգն.
2006-2010 Ինդոնեզիա Պելիտա Ռայա
2011 Իտալիա Վիչենցա սկաուտ
2012-2013 Մալայզիա Ջոհոր
2013-մ.հ. Սինգապուր Լայոնս XII
* Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են միայն առաջնության խաղերը և գոլերը:

Ֆանդի բին Ահմադ (մալայերեն՝ Fandi bin Ahmad, մայիսի 29, 1962(1962-05-29)[1], Սինգապուր), սինգապուրցի ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլային մարզիչ։ Ներկա պահին հանդիսանում է Մալայզիայի Սուպերլիգայում հանդես եկող «Լայոնս XII» ֆուտբոլային ակումբի մարզիչը։ Նախկինում հիմնականում խաղացել է որպես՝ հարձակվող, սակայն ունակ է եղել հանդես գալ նաև կիսապաշտպանական դիրքերում։ Որպես մարզիչ երեք տարբեր ակումբների հետ հաղթել է Մալայզիայի գավաթը. «Սինգապուր»[Ն 1], «Կուալա-Լումպուր» և «Փախանգ», այդ թվում նաև երկու անգամ ոսկե դուբլ է «ձևակերպել». 1992 և 1994 թվականներին։ 1988 թվականին Ֆանդի ստացել է երկրի առաջնության ոսկե խաղակոշիկը։ Բացի դրանից, ֆուտբոլիստը հայրենի սահմաններից դուրս հանդես եկել այնպիսի ակումբների կազմում, ինչպիսիք են՝ «Միտրա Կուկարը» (Ինդոնեզիա), «Գրոնինգենը» (Նիդերլանդներ), «Գեյլանգ Ինտերնեշնլը» և «Ուորիորսը» (երկուսն էլ՝ Սինգապուր)։ Սինգապուրի ազգային հավաքականի կազմում Ֆանդին մասնակցել է 101 հանդիպումների, դարձել է 55 գոլի հեղինակ, երեք անգամ դարձել է Հարավարևմտյան Ասիայի խաղերի արծաթե մրցանակակիր և 1993 թվականից 1997 թվականը հանդիսացել է ազգային հավաքականի թիմի ավագը[3]։ Ֆանդին մարզել է «Ուորիորսը», «Պելիտա Ռայան» (Ինդոնեզիա) և «Ջոհորը» (Մալայզիա), որպես մարզչի օգնական աշխատել է երկրի ազգային հավաքականում։ Սինգապուրցի «վետերանը» ներկայում հանդիսանում է իր սեփական ֆուտբոլային ակադեմիայի նախագահը։ 1994 թվականին պարգևատրվել է Քաղաքացիական ծառայությունների համար տրվող մեդալով։ Ֆանդին համարվում է առաջին սինգապուրցի ֆուտբոլիստը, որը խաղացել է Եվրոպայում, երկրի առաջին միլիոնատեր-մարզիկը և առաջին սինգապուրցի մարզիկը՝ հրապարակված կենսագրությամբ (1994 թվական)։ Ֆանդին համարվում է ազգային լեգենդ[Ն 2]: 1999 թվականին նա «Straits Times» թերթի կողմից կազմված Սինգապուրի հարյուրամյակի 50 մեծագույն մարզիկների ցուցակի մեջ զբաղեցրել է վեցերորդ հորիզոնականը[12]։

Մանուկ հասակում Ֆանդին զբաղվում էր ֆուտբոլով և իր ազատ ժամանակի մեծ մասը հենց ֆուտբոլին էր նվիրում։ Ապագա ֆուտբոլիստի ընտանիքը ապրում էր «Վուդբրիջ» հիվանդանոցում։ Այնտեղ նրանք ունեին առանձնացված երկու սենյակ։ Ընտանիքին օգնելու նպատակով Ֆանդին ստիպված է եղել նասի լեմակ վաճառել (բրնձից պատրաստված ուտեստ)[8][13]։ Ֆանդիի հայրը՝ Ահմադ Վարտամը, նախկինում հանդիսացել է Սինգապուրի ազգային հավաքականի դարպասապահը[14]։ Անձամբ Ֆանդին էլ է սկսել իր կարիերան որպես դարպասապահ, սակայն հետո իր ուսուցչի խորհրդով տեղափոխվել է կիսապաշտպանություն[15]։ Երբ նա 12 տարեկան էր, նրա ծնողները բաժանվում են, ինչից հետո Ֆանդին սկսում է ապրել հոր, տատի և պապի հետ։ Ֆանդին սովորել է Սերանգուն Գարդենս միջնակարգ դպրոցում, որտեղ էլ սկսել է հանդես գալ տեղի ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ Սակայն նրան հեռացնում են այդ ակումբից, քանի որ տղան թերանում էր սովորելու մեջ։ Հետո նա շարունակում է սովորել Սինգապուրի պրոֆեսիոնալ տեխնիկական համալսարանում և ստանում է երրորդ ազգային առևտրական պատվոգիր։ Ֆանդին այդ տարիներին սկսում է հանդես գալ «Կակի Բուկիտ» ակումբի կազմում, որը հանդես էր գալիս սիրողական ազգային ֆուտբոլային լիգայում։ Հենց այդ ակումբում հանդես գալու տարիներին է նրան նկատում «Սինգապուր» ֆուտբոլային ակումբի գլխավոր մարզիչ Սեբաստյան Յանը[16]։

Ֆուտբոլիստի կարիերա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ակումբային կարիերա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆանդին միանում է «Սինգապուրին» 1979 թվականին և դառնում է ակումբի հիմնական կիսապաշտպաններից մեկը։ Մալայզիայի գավաթի խաղարկությունում ֆուտբոլիստը իր առաջին մրցաշրջանում 4 գոլի հեղինակ է դառնում։ Արշադ Համիսի և Դոլլա Կասիմի թոշակի անցնելուց հետո ակումբի մարզիչն է դառնում Ջիտ Սինգխը, ով որոշում է Ֆանդիին փորձարկել հարձակման գծում։ 1980 թվականի մրցաշրջանի ընթացքում Մալայզիայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում Ֆանդին արդեն հեղիանկում է 8 գոլ, որոնց թվում է նշվում նաև գավաթի խաղարկության եզրափակչում կայացած «Սելանգորի» դեմ հեղինակված հաղթական գոլը[17]։ 1980 թվականի սեպտեմբերին Ֆանդին զորակոչվում է բանակ։ Ծառայության մեծ մասի ընթացքում նա զբաղվում էր զինվորական բանակատեղու մաքրությամբ։ Շնորհիվ այն բանի, որ նա կատարում էր իր օրական զինվորական պարտականությունները ժամկետից շուտ, նա ունենում է ազատ ժամանակ, ինչն էլ օգտագործում է «Սինգապուրի» կազմում ելույթները շարունակելով։ 1981 թվականին Ֆանդին օգնում է իր ակումբին դուրս գալ Մալայզիայի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ, ինչի համար մրցաշրջանի վերջում ճանաչվում է Սինգապուրի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ[14]։ Հաջորդ տարի Սինգապուրը չի մասնակցում Մալայզիայի գավաթի խաղարկությանը՝ քաղաքական խնդիրների պատճառով, իսկ Ֆանդին կրում է մեջքի վիրահատություն. վիրահատությունից հետո նա ունակ չի լինում խաղալ ֆուտբոլ շուրջ վեց շաբաթ և ազատվում է բանակից ժամկետից շուտ[18]։

Ֆանդին «Սելանգորից» հրավեր է ստանում «Բոկա Ջունիորսի» դեմ կայանալիք ընկերական խաղին մասնակցելու նպատակով։ Ֆանդին ընդունում է հրավերը և խաղում հեղինակում է «Սելանգորի» միակ գոլը, սակայն վերջնական հաշվով ակումբը պարտվում է 2-1 հաշվով։ Ֆանդին առաջարկ է ստանում Մալայզիայի առաջնությունում հանդես եկող մի քանի ակումբներից, ինդոնեզական «Միտրա Կուկարից», շվեյցարական «Յանգ Բոյսից» և հոլանդական «Այաքսից»։ «Այաքսում» անցկացրած երեքշաբաթյա փորձաշրջանից հետո ակումբը նրան առաջարկում է եռամյա պայմանագիր[19], սակայն դրա փոխարեն Ֆանդին «Միտրա Կուկարի» հետ մի տարի ժամկետով պայմանագիր է կնքում։ Իր նոր թիմի կազմում Ֆանդին մասնակցում է ընդամենը մեկ մրցաշրջանի, որում օգնում է ակումբին պաշտպանել չեմպիոնական տիտղոսը և հեղինակած 13 գոլերով դառնալ առաջնության երրորդ լավագույն ռմբարկուն։ Լոնդոնյան Արսենալի դեմ կայացած ընկերական խաղում Ֆանդին գոլի հեղինակ է դառնում և այդպիսով ավելի է «վստահեցնում» թիմի հաղթանակը (2-0)։ Ֆանդին լքում է «Միտրան» այն պատճառով, որ ֆուտբոլային պաշտոնյաները անսպասելորեն սկսել էին արգելել լեգիոներներին հանդես գալ Մալայզիայի առաջնությունում[20]։

1983 թվականին Ֆանդին տեղափոխվում է Նիդերլանդներ և այնտեղ «Գրոնինգենի» հետ երկու տարի ժամկետով պայմանագիր է կնքում։ Ընկերական խաղում ստացած ազդրի վնասվածքի պատճառով ֆուտբոլիստը դուրս է մնում թիմի կազմից 10 շաբաթով։ Այնուամենայնիվ, առաջնության շրջանակներում կայացած իր առաջին խաղում Ֆանդիին հաջողվում է դուբլի հեղինակ դառնալ և այդպիսով հաղթանակ պարգևել իր նոր ակումբին՝ «Գոու Ըհիդ Իգլսի» դեմ խաղում։ Երեք օր անց նա մասնակցում է ՈւԵՖԱ Գավաթի խաղարկության երկրորդ փուլի շրջանակներում կայացած իտալական «Ինտերնացիոնալե» դեմ առաջին խաղին և հեղինակում այդ հաղթական խաղի երկրորդ գոլը (2-0)։ Սակայն պատասխան խաղում «Գրոնինգենը» կրում է 5-1 հաշվով պարտություն[21]։ «Գրոնինգենի» երկրպագուները ճանաչում են Ֆանդիին մրցաշրջանի լավագույն և ամենահայտնի ֆուտբոլիստ. մրցաշրջանում մասնակցած 29 խաղերում նա դառնում է 10 գոլի հեղինակ և իր ակումբին օգնում է 9-րդ հորիզոնականից հասնել մինչև 5-րդ (Էրեդիվիզիում)։ Որպես ապրիլի մեկյան կատակ՝ «Straits Times»-ը հերթական համարի առաջին էջում հրապարակում է մի հոդված, ըստ որի՝ Ֆանդին պայմանագիր է կնքել անգլիական «Մանչեստեր Յունայթեդի» հետ[22]։ Հաջորդ մրցաշրջանում Ֆանդիի մոտ կրկնվում է ազդրի վնասվածքը, և նա թիմի գլխավոր մարզչի հետ մտնում է կոնֆլիկտի մեջ։ Այդ մրցաշրջանում նա մասնակցում է ընդամենը երկու լրիվ խաղի, իսկ մրցաշրջանի ավարտին ակումբը նրան պայամանգրի ժամկետի երկարաձգում չի առաջարկում[23]։ Նիդերլանդներում եղած ժամանակահատվածում Ֆանդին «Գրոնինգենի» կազմում անցկացրած 36 խաղերում դառնում է 11 գոլի հեղինակ[24]։

Ֆանդիի կարիերայի հաջորդ ակումբն է դառնում «Կուալա Լումպուրը», որի հետ ֆուտբոլիստը 1987 թվականին հաղթում է իր առաջին Մալայզիայի գավաթը։ Ակումբը կրկնում է նույն հաղթանակը նաև հաջորդ մրցաշրջանում, իսկ Ֆանդին հեղինակած 21 գոլերի շնորհիվ ստանում է առաջնության ոսկե խաղակոշիկը[25]։ «Կուալա Լումպուրի» կազմում անցկացրած իր երրորդ մրցաշրջանում, Ֆանդին իր ձեռքբերումների շարքին է ավելացնում հերթական հաղթանակը Մալայզիայի գավաթի համար ընթացող պայքարում։ 1990 թվականին ֆուտբոլիստը երկու տարի ժամկետով պայմանագիր է կնքում հունական «ՕՖԻ»-ի հետ։ Սակայն միջազգային տրանսֆերի փաստաթղթի հետ կապված խնդիրները խանգարում են նրան մասնակցել Կրետեում կայանալիք խաղերին, ինչի պատճառով էլ պայմանագրի կնքումից երկու շաբաթ անց նա լքում է Հունաստանը[26]։ Հետո Ֆանդին միանում է «Փախանգին», որտեղ կրկին սկսում է խաղալ որպես կենտրոնական կիսապաշտպան։ Ֆուտբոլիստը վերադանռում է կիսապաշտպանություն այն պատճառով, որ կորցրել էր իր երբեմնի արագությունը[27]։ Ֆանդին ակումբի կազմում բաց է թողնում մի քանի ամիս՝ ստացած ազդրի և կրնկի վնասվածքների պատճառով, սակայն այնուամենայնիվ նա կարողանում է մրցաշրջանի ընթացքում դառնալ երեք գոլի հեղինակ և օգնել «Փախանգին» հաղթել 1992 թվականի Մալայզիայի առաջնությունը և գավաթը[28]։ Այդ տարի նա դառնում է առաջին սինգապուրցի մարզիկը, ում կարիերային աշխատավարձը գերազանցել է միլիոն սինգապուրյան դոլլարը[8]։

Ֆանդին վերադառնում է «Սինգապուր» անմիջապես այն բանից հետո, երբ ակումբը դուրս է թռչում Մալայզիայի բարձրագույն լիգայից։ Այնուամենայնիվ նրանց հաջողվում է վերադառնալ բարձրագույն դիվիզիոն և հասնել մինչև 1993 թվականի Մալայզիայի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ, իսկ հաջորդ տարի նրանք «ոսկե դուբլ» են ձևակերպում։ Այդ մրցաշրջանում Ֆանդին ստանում է ավագի թևկապը և «Սինգապուրի» կազմում մասնակցելով 41 կայացած խաղերից 39-ին, հեղինակած 26 գոլերի շնորհիվ դառնում է առաջնության լավագույն ռմբարկուն և ճանաչվում է լավագույնը[29][30]։ Նրան նաև պարգևատրում են Քաղաքացիական ծառայությունների համար տրվող մեդալով[14][31]։ Հաջորդ մրցաշրջանում Սինգապուրը դուրս է թռչում Մալայզիայի գավաթի խաղարկությունից և վերակազմավորվում է, ինչի պատճառն է դառնում Սինգապուրի պրոֆեսիոնալ առաջնության ստեղծումը։ Մրցաշարի առաջին մրցաշրջանում, 1996 թվականին, Ֆանդին ներկայանում էր որպես «Գեյլանգ Ինտերնեշնլի» թիմի ավագ. մրցաշրջանում նա դառնում է 11 գոլի հեղինակ, ինչը իր նշանակությունն է ունենում Սինգապուրի նոր առաջնության առաջին չեմպիոնը դառնալու համար։ 1996 թվականին հունիսին Ասիական ֆուտբոլային կոնֆեդերացիան ճանաչում է Ֆանդիին որպես ամսվա լավագույն ֆուտբոլիստ[32][33]։ Գեյլանգը ստանում է հատուկ հնարավորությունուն Ֆանդիին եռակի աշխատավարձ տալու հարցում[13]։ Ֆանդիի կարիերան ավարտվում է «Ուորիորսի» կազմում անցկացրած վերջին երեք մրցաշրջաններով, որոնց ընթացքում նա երկու անգամ դառնում է առաջնության չեմպիոն և գավաթի դափնեկիր։ Վնասվածքների պատճառով Ֆանդին հիմնականում դուրս էր գալիս խաղադաշտ խաղերի վերջնամասերում, սակայն շարունակում էր հեղինակել կարևոր գոլեր։ 1999 թվականին Ֆանդին ավարտում է իր ֆուտբոլիստի կարիերան[34][35]։

Ֆուտբոլից դուրս

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆանդին բարեպաշտ մուսուլման է[13], խույս է տալիս սկանդալներից և չունի վատ սովորութություններ[36]։ Հաճախ հասարակության մեջ նա համեստ[10], զգայուն և կարեկից[7] մարդու տպավորություն է թողնում։ 1996 թվականին նա ամուսնանում է հարավաֆրիկացի մոդել՝ Վենդի Յակոբսի հետ։ Նրանք ունեն հինգ երեխա[37]։ Մեծ տղաներից երկուսը զբաղվում են ֆուտբոլով և փորձաշրջան են անցել այնպիսի ակումբներում, ինչպիսիք են՝ «Արսենալը», «Չելսին» և «Միլանը»[38]։ 1993 թվականին լույս է տեսնում Ֆանդիի կենսագրությունը ներկայացնող գիրքը, որը ստանում է «Ֆանդի Ահմադի պատմությունը» վերնագիրը (անգլ.՝ The Fandi Ahmad Story): Երկու ամսվա ընթացքում վաճառվում է շուրջ 17000 տիպօրինակ. գիրքը թարգմանվում է նաև մալայերեն[39]։

Ֆանդին գովազդել է այնպիսի ապրանքներ ինչպիսիք են՝ Lotto[40] և Royal Sporting House[13] սպորտային հագուստների բրենդները, Uncle Tobys շիլան, Carnation կաթը և Isomax էներգետիկ ըմպելիքը[36]։ 1996 թվականին նա թողարկում է անգլիական և մալայական երգերի ալբոմ և սկիզբ է դնում Meniti Pelangi հեռուսատեսային հաղորդումը, որը պատմում էր մալայական սինգապուրցիների սահմանափակումների մասին[13]։ Երեք տարի անց նա բացում է սեփական ռեստորանը և ավտոսրահը, սակայն երկու տարիների ընթացքում Ֆանդին ստիպված է լինում փակել երկու հիմնարկներն էլ[7]։ Նա եղել է ազգային հակածխախոտային և հակաթմրանյութային ընկերության դեսպաններից մեկը[10][22] և միջոցներ է հավաքել 2004 թվականի ինդոնեզական ցունամիից տուժածների համար[41]։

2014 թվականի հոկտեմբերին Սինգապուրի մադամ Տյուսոյի անվան թանգարանում տեղադրվում է Ֆանդիի մոմե արձանիկը, և նա դառնում է երկրի առաջին մարզիկը, ում վիճակվել էր այդպիսի պատիվ։ Մոմե արձանիկը ներկայացնում է 1994 թվականի Ֆանդիին, ով այդ ժամանակ դեռևս «Սինգապուր» ֆուտբոլային ակումբի թիմի ավագն էր[42]։

Ձեռքբերումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Որպես ֆուտբոլիստ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Միտրա Կուկար»

«Կուալա-Լումպուր»

«Փախանգ»

«Սինգապուր»

«Գեյլանգ Ինտերնեշնլ»

«Ուորիորս»

Սինգապուրի հավաքական

  1. ↑ Մինչև 1996 թվականին S-Լիգայի ստեղծվելը որոշ սինգապուրյան ակումբներ հանդես էին գալիս Մալայզիա առաջնությունում։
  2. ↑ Հեղինակային աղբյուրները Ֆանդիի հետ են կապում հետևյալ «կեղծանունները»՝ «Սինգապուրի ֆուտբոլային լեգենդ»[4], «Սինգապուրի սիրելի ֆուտբոլային զավակ»[5], «ազգային ֆուտբոլային սրբապատկեր»[6], «Սինգապուրի ամենահայտնի ֆուտբոլիստ»[7], «երկրի ֆուտբոլի ոսկե տղա»[8], «սինգապուրյան սպորտի ամենահայտնի դեմք»[9], «լավագույնը իր սերունդում»[10], «Սինգապուրի ֆուտբոլի պատմության լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկը» и «Ասիայի լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկը»[11].

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
  2. ↑ S Gulam (1996 թ․ մայիսի 18). «Old? Who says?». The New Paper. էջ 53.
  3. ↑ «FAS launches FAS Captains' Advisory Panel». FAS. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ նոյեմբերի 20-ին. Վերցված է 2014 թ․ մարտի 21-ին.
  4. ↑ «Fandi Ahmad Academy hopes to send youth abroad to turn professional». Channel NewsAsia. 2011 թ․ մայիսի 18.
  5. ↑ Wang Meng Meng (2005 թ․ հունվարի 24). «Singapore soccer through Fandi's eyes». The New Paper.
  6. ↑ Sanjay Nair (2011 թ․ օգոստոսի 5). «Fandi unlikely to coach Singapore Lions». The Straits Times.
  7. 1 2 3 «Fandi is too nice for his own good». The Sunday Times. 2006 թ․ նոյեմբերի 12.
  8. 1 2 3 Jose Raymond (2007 թ․ հունիսի 27). «A superstar's sacred ground». TODAY.
  9. ↑ Santokh Singh (1999 թ․ ապրիլի 29). «Ball starts rolling to honour 4 players». The Straits Times.
  10. 1 2 3 Nick Edwards (1998 թ․ մայիսի 17). «Top Singapore soccer star espouses humility». Reuters.
  11. ↑ G Sivakkumaran (2003 թ․ հունվարի 7). «Fandi named as Sivaji's assistant». The Straits Times.
  12. ↑ «Here's the full list». The Straits Times. 1999 թ․ դեկտեմբերի 19.
  13. 1 2 3 4 5 Murray Hiebert (1997 թ․ ապրիլի 17). «Singapore's soccer star takes a shine to business». Far Eastern Economic Review.
  14. 1 2 3 «Fandi Ahmad's milestones». The Sunday Times. 2006 թ․ նոյեմբերի 12.
  15. ↑ Yeo, 1993, էջեր 9–16
  16. ↑ Yeo, 1993, էջեր 17–22
  17. ↑ Yeo, 1993, էջեր 23–27
  18. ↑ Yeo, 1993, էջեր 31–34
  19. ↑ Yeo, 1993, էջեր 35–41
  20. ↑ Yeo, 1993, էջեր 46–49
  21. ↑ Yeo, 1993, էջեր 54–57
  22. 1 2 Yeo, 1993, էջեր 58–61
  23. ↑ Yeo, 1993, էջեր 64–67
  24. ↑ «Player profile» (Dutch). Voetbal International. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ ապրիլի 12-ին. Վերցված է 2011 թ․ դեկտեմբերի 31-ին.{{cite web}}: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
  25. ↑ Yeo, 1993, էջեր 82–86
  26. ↑ Yeo, 1993, էջեր 106–108
  27. ↑ Peter Khoo (1992 թ․ դեկտեմբերի 16). «Fandi hits full throttle in striker's role». The Straits Times.
  28. ↑ «Fading star Fandi up against rising star Farid». The Straits Times. 1992 թ․ նոյեմբերի 12.
  29. ↑ Peter Khoo (1994 թ․ դեկտեմբերի 18). «The perfect end to Singapore's 14-year drought». The Sunday Times.
  30. ↑ «Fandi terima anugerah Hari Kebangsaan». Berita Harian. 9 августа 1994. Վերցված է 22 января 2015-ին.
  31. ↑ Dan Guen Chin (1996 թ․ հունիսի 15). «Fandi helps Geylang to inaugural title». The New Straits Times.
  32. ↑ «Singapore's Fandi Ahmad is AFC's player of the month». Agence France-Presse. 1996 թ․ հուլիսի 3.
  33. ↑ «No medal, but Fandi will still keep on kicking». The Straits Times. 1999 թ․ հոկտեմբերի 12.
  34. ↑ Godfrey Robert (1999 թ․ դեկտեմբերի 3). «I want to play». The Straits Times.
  35. 1 2 Yeo, 1993, էջեր 146–149
  36. ↑ Jamie Ee (2009 թ․ մարտի 1). «Wendy Jacobs may leave hospital this week». The Sunday Times.
  37. ↑ S Murali (2010 թ․ հոկտեմբերի 14). «I am going to Europe». The New Paper.
  38. ↑ Tuminah Sapawi (1993 թ․ հոկտեմբերի 28). «Fandi's story translated into Malay». The Straits Times.
  39. ↑ Peter Khoo (1995 թ․ հունվարի 3). «Fandi strikes record deal». The Straits Times.
  40. ↑ Li Xueying (2005 թ․ հունվարի 29). «Well-known figures engaged by CDC to galvanise youth». The Straits Times.
  41. ↑ «Fandi Ahmad meets his wax double». MediaCorp. TODAY. 2014 թ․ հոկտեմբերի 8.
  42. ↑ «Double delight». The Straits Time. 1983 թ․ հուլիսի 12. էջ 31.
  43. ↑ S. Gulam (1988 թ․ հոկտեմբերի 5). «On with the Pro League!». The New Paper. էջ 35.
  44. ↑ Dorai, Joe (1987 թ․ հոկտեմբերի 18). «Kannan steals a slim win for Kuala Lumpur». The Straits Times. էջ 28.
  45. ↑ Yeo, Wilfred (1988 թ․ նոյեմբերի 7). «Classy KL make it a Grand Slam». The Straits Times. էջ 39.
  46. ↑ Dorai, Joe (1992 թ․ օգոստոսի 25). «Pahang will not grant S'pore any favours». The Straits Times. էջ 30.
  47. ↑ Khoo, Peter (1992 թ․ նոյեմբերի 15). «Zul the hero as Pahang reigns again». The Straits Times. էջ 32.
  48. ↑ Tay, Cheng Khoon (1994 թ․ օգոստոսի 24). «Mission accomplished: Champions at last». The Straits Times. էջ 29.
  49. ↑ Dorai, Joe (1980 թ․ հունիսի 29). «Fandi turns on magic». The Straits Times. էջ 38.
  50. ↑ Khoo, Peter (1994 թ․ դեկտեմբերի 18). «The perfect end to Singapore's 14-year drought». The Straits Times. էջ 40.
  51. ↑ Singh, Santokh (1996 թ․ նոյեմբերի 10). «Geylang it is as Iranian Estili nets winning goal». The Straits Times. էջ 44.
  52. ↑ «It's official: Warriors are CHAMPIONS». The New Paper. 1997 թ․ հուլիսի 9. էջ 49.
  53. ↑ Siow, Peter (1998 թ․ օգոստոսի 3). «Three cheers for Fandi, Chitrakar». The Straits Times. էջ 42.
  54. ↑ Koh, Thomas (1999 թ․ նոյեմբերի 28). «And the winner is... Singapore soccer». The Straits Times. էջ 50.
  55. ↑ Singh, Santokh (1997 թ․ սեպտեմբերի 7). «Target achieved – Warriors clinch the double». The Straits Times. էջ 44.
  56. ↑ Koh, Thomas (1997 թ․ նոյեմբերի 3). «Fandi lifts SAFFC to grand treble». The Straits Times. էջ 40.
  57. ↑ Miller, Brian (1983 թ․ հունիսի 7). «So near, yet so far». The Straits Times. էջ 1.
  58. ↑ Siow, Peter (1985 թ․ դեկտեմբերի 18). «Thais home and dry». The Straits Times. էջ 44.
  59. ↑ Yeo, Wilfred (1989 թ․ սեպտեմբերի 1). «Host team put icing on birthday cake». The Straits Times. էջ 35.
  60. ↑ «Champions once again». The Straits Times. 2000 թ․ հուլիսի 29. էջ 1.
  61. ↑ Lim, Marc (2002 թ․ սեպտեմբերի 1). «The crown is SAFFC's, as Home fails to win». The Straits Times. էջ 46.
  62. ↑ Siow, Peter (1991 թ․ դեկտեմբերի 5). «Lions bares its fangs in Fandi's absence». The Straits Times. էջ 29.
  63. ↑ Yeo, Wilfred (1993 թ․ հունիսի 20). «Hurt Lions roar back for bronze». The Straits Times. էջ 31.
  64. ↑ Rai, Hakikat (1995 թ․ դեկտեմբերի 17). «Fandi's goal good enough for a bronze». The Straits Times. էջ 44.

Գրականություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ֆանդի Ահմադ» հոդվածին։