Ֆաբրիցիո Բարկա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ֆաբրիցիո Բարկա
իտալ.՝ Fabrizio Barca
Fabrizio Barca 2012 01.jpg
Ֆաբրիցիո Բարկա
Դրոշ
Իտալիայի տարածքների զարգացման նախարար
2011 թվականի նոյեմբերի 16 - 2013 թվականի ապրիլի 28
Նախորդող Ռաֆաելե Ֆիտո
Հաջորդող Կառլո Տրիջիլիա
 
Կուսակցություն՝ Իտալիայի ժողովրդավարական կուսակցություն (2013 թվականից)
Կրթություն՝ Պարմայի համալսարան
Սիենայի համալսարան
Բոկոնիի համալսարան
Թոր Վերգատա Հռոմի համալսարան
Գիտական աստիճան՝ Փիլիսոփայության մագիստրոս
Մասնագիտություն՝ Քաղաքական գործիչ
Ազգություն Իտալիա Իտալիա
Դավանանք Կաթոլիկ
Ծննդյան օր մարտի 8, 1954(1954-03-08) (66 տարեկան)
Ծննդավայր Թուրին, Իտալիա[1]
Քաղաքացիություն Flag of Italy.svg Իտալիա
 
Պարգևներ

«Իտալական Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշան

Ֆաբրիցիո Բարկա (իտալ.՝ Fabrizio Barca, մարտի 8, 1954(1954-03-08), Թուրին, Իտալիա[1]), իտալացի պետական և քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ, 2011 թվականից մինչև 2013 թվականը եղել է Իտալիայի տարածքների զարգացման նախարարը:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆաբրիցիո Բարկան ծնվել է 1954 թվականի մարտի 8-ին Թուրինում: Պատգամավոր և սենատոր Լուչանո Բարկիի՝ կոմունիստի որդին է, որը եղել է Էնրիկո Բերլինգուերկ կողմնակիցը։ Քաղաքականությամբ է զբաղվել է Մամիանի անվամբ լիցեում, մասնակցել է ուսանողական շարժման, միացել է Իտալիայի կոմունիստական երիտասարդական դաշնությանը: Ավարտել է Հռոմի համալսարանը` «տնտեսական վիճակագրություն և ժողովրդագրություն» մասնագիտությամբ, Քեմբրիջի համալսարանում ստացել է տնտեսագիտության գծով փիլիսոփայության մագիստրոսի աստիճան, դասավանդել Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում և Սթենֆորդի համալսարանում, ինչպես նաև իտալական՝ Սիենսկի, Բոկոնի, Թոր Վերգատայի, Մոդենսկի և Ուրբինսկի համալսարաններում: Ղեկավարել է Իտալիայի բանկի հետազոտական բաժանմունքը, 1998 թվականից աշխատել է գանձարանի և բյուջեի նախարարությունում տարածքների զարգացման հարցերի շուրջ, 1999 թվականին գլխավորել Է Տնտեսական համագործակցության և զարգացման տարածքային զարգացման կոմիտեն[2]։

2011 թվականի նոյեմբերի 16-ից մինչև 2013 թվականը ապրիլի 28-ը եղել է Մոնտիի կառավարությունում եղել է Իտալիայի տարածքների զարգացման նախարարը:

2013 թվականի ապրիլի 11-ին անդամակցել է Ժողովրդավարական կուսացկությանը[3]։

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Իտալական Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշան (1999 թվականի հունիսի 2, պարգևատրվել է Իտալիայի կառավարության աշխատակազմի նախաձեռնությամբ)[4]:

Աշխատանքների[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • (con Francesco Maria Frasca) Considerazioni sul calcolo del reddito d'impresa in condizioni di incertezza. — Roma: Servizio Studi della Banca d'Italia, 1983.
  • (con Marco Magnani) Nuove forme dell'accumulazione nell'industria italiana. — Roma: Banca d'Italia, 1985.
  • Allocazione e riallocazione della proprietà e del controllo delle imprese: ostacoli, intermediari, regole. — Roma: Banca d'Italia, 1993.
  • On corporate governance in Italy: issue, facts and agenda. — Milano: Fondazione Eni Enrico Mattei, 1996.
  • (con Elmar Altvater) Libero mercato e democrazia. — Roma: Fondazione internazionale Lelio Basso, 1996.
  • Imprese in cerca di padrone : proprietà e controllo nel capitalismo italiano. — Roma: Laterza, 1996.
  • Storia del capitalismo italiano: dal dopoguerra a oggi. — Milano: CDE, 1998.
  • Post-War istitutional shocks : the divergence of italian and japanese corporate governance models. — Siena: Università degli Studi di Siena, 1998.
  • Il capitalismo italiano: storia di un compromesso senza riforme. — Roma: Donzelli, 1999.
  • (con Marco Becht) The Control of Corporate Europe. — Oxford: Oxford University Press, 2001.
  • Misurare per decidere: utilizzo soft e hard di indicatori nelle politiche di sviluppo regionale. — Roma: Ministero dell'economia e delle finanze, Dipartimento per le politiche di sviluppo, Unità di valutazione degli investimenti pubblici, 2004.
  • Federalismo, equità, sviluppo: i risultati delle politiche pubbliche analizzati e misurati dai conti pubblici territoriali. — Bologna: Il Mulino, 2006.
  • Italia frenata: paradossi e lezioni della politica per lo sviluppo. — Roma: Donzelli, 2006.
  • (con Maurice Aymard) Conflitti, migrazioni e diritti dell'uomo: il Mezzogiorno laboratorio di un'identità mediterranea. — Soveria Mannelli: Rubbettino Editore, 2002.
  • La traversata. Una nuova idea di partito e di governo, Roma, Feltrinelli, 2013

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #170335445 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. Джорджо Дель’Арти[it] (2012-05-28)։ «Biografia di Fabrizio Barca» (իտալերեն)։ Cinquantamila giorni։ Վերցված է 2019-01-02 
  3. «ParMap tra i luoghi idea(li) di Fabrizio Barca» (իտալերեն)։ parmadaily.it։ 2014-09-06։ Վերցված է 2019-01-02 
  4. «Barca Dott. Fabrizio Paolo»։ Dettaglio decorato (իտալերեն)։ Presidenza della Repubblica։ Վերցված է 2019-01-02 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]