Օր վերջին, օր առաջին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox cinema.png
Օր վերջին, օր առաջին
ԵրկիրԽորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն ԽՍՀՄ
Ժանրդրամա
Թվական1959
Պրեմիերափետրվար, 1960
Լեզուվրացերեն
ՌեժիսորՍեմյոն Դոլիձե
ՊրոդյուսերՍեմյոն Դոլիձե
Եվգոնի Ագրանովիչ
Սցենարի հեղինակՍեմյոն Դոլիձե և Եվգենի Ագրանովիչ
ԴերակատարներՍերգո Զաքարիաձե, Ակակի Վասաձե, Օթար Կոբերիձե, Գիուլի Ճոխոնելիձե, Գիվի Թոխաձե, Մեդեա Չախավա, Ռամազ Չխիկվաձե և Իպոլիտ Խվիչիա
ՕպերատորԼևան Պաատաշվիլի
ԵրաժշտությունԴավիթ Տորաձե
ԿինոընկերությունՎրացֆիլմ
Տևողություն84 րոպե

Օր վերջին, օր առաջին (վրացերեն՝ დღე უკანასკნელი, დღე პირველი), 1959 թվականին Վրացֆիլմ կինոստուդիայում նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ։ Պրեմիերան կայացել է 1960 թվականի փետրվարին Թիֆլիսում[1]։

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծեր փոստատար Գեորգին վերջին օրն է դուրս գալիս աշխատանքի. վաղը նա անցնում է թոշակի։ Այդ պատճառով էլ նա շտապում է իր իմացածը սովորեցնել իրեն փոխարինելու եկած Լամարային, ով չի ընդունվել ինստիտուտ և շրջկոմի կոմսոմոլի կողմից ուղարկվել է աշխատելու որպես փոստատար։ Գեորգին աղջկան ծանոթացնում է այն մարդկանց հետ, ում պիտի հասցնել նամակներն ու հեռագրերը։ Այդ մարդկանցից մեկն էլ Թամարան է։ Գեորգին եկել է նրան հայտնելու, թե նամակը, որ կինն ուղարկել էր Չելյաբինսկում գտնվող իր ամուսնուն, հետ է ուղարկվել։ Սակայն նա իմանում է, որ Թամարան, այլևս հույս չունենալով, թե ամուսինը կվերադառնա իր ընտանիքի մոտ, ընդմիշտ հեռացել է։ Անսպասելիորեն բերում են Թամարայի ամուսնու հեռագիրը, որով նա հայտնում է իր վերադարձի մասին։ Իսկ Թամարայի գնացքի մեկնելուն մնում է տասնհինգ րոպե։ Գեորգին առանց երկմտելու շտապում է կայարան՝ Թամարային հայտնելու այդ լուրը։

Դերերում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Օր վերջին, օր առաջին» ֆիլմը kino-teatr.ru կայքում (ռուս.)

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]