Օրիոն (ԱԹՍ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Օրիոն
Army-2020-209.JPG
Տեսակթռչող ապարատների ընտանիք
Ենթատեսակunmanned combat aerial vehicle?
ԵրկիրFlag of Russia.svg Ռուսաստան


Օրիոն (ռուս.՝ Орион), ռուսական անօդաչու թռչող սարք (ԱԹՍ), թռիչքի բարձրությունը՝ միջին, տևողությունը՝ երկար (MALE, Medium Altitude, Long Endurance), մշակել է «Կրոնշտադտ» ընկերությունը (АФК «Система»):

ԱԹՍ ունի միջին քաշ, երկար թռիչքի տևողություն և բեռնունակություն։ Օդանավի սարքավորումները նախատեսված են տեսողական, ռադարային կամ ռադիոտեխնիկական հետախուզության համար՝ տվյալ տարածքում երկարաժամկետ պարեկություն իրականացնելու հնարավորությամբ: Ունի օդ-ցամաք չորս հրթիռներ տեղափոխելու հնարավորություն[1]։

Օրիոն ԱԹՍ-ի արտահանման տարբերակը կոչվում է Օրիոն-Է (ռուս.՝ Орион-Э

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Օրիոն ԱԹՍ-ի մշակումն իրականացվել է Ռուսաստանի Պաշտպանության նախարարության պատվերով, 2011 թվականից։ Փորձնական կոնստրուկտորական աշխատանքների շրջանակներում ԱԹՍ-ն անցել է «Иноходец» ծածկագրով։ Աշխատանքի գլխամասային մշակողն ու կատարողը Սանկտ Պետերբուրգի «Տրանզաս» ընկերությունն է: Ներկայումս հիմնական կապալառուն «Կրոնշտադտ» ընկերությունն է։

Ճշգրիտ գործիքավորման համակարգերի ԳԱԿ ՃԳՀ 2014 թվականի հաշվետվությունից հայտնի է դարձել, որ ՎՊ-ն «Օրիոն» ԱԹՍ–ի համար մշակել է օպտիկա-էլեկտրոնային կայան, իսկ սերիական արտադրությունը պլանավորվել է 2017 թվականին (տարեկան 30 սարք):

Թռիչքային փորձարկումներ անցկացնելու առաջին փորձանմուշը պատրաստվել է 2015 թվականին։ Նույն թվականին «Օրիոնի» փորձնական նմուշը երևացել է Ռյազանի «Պրոտասովո» օդանավակայնում[2]։

Փորձարկումները սկսվել են Գրոմովի անվան թռիչքների հետազոտական ինստիտուտում, 2016 թվականի առաջին կեսին[3]։

Այս ԱԹՍ -ի արտահանման տարբերակը ներկայացվել է МАКС-2017 Միջազգային ավիացիոն և տիեզերական սալոնի ավիասրահում[4]։

«Արմիա -2018» («Армия-2018») ֆորումում «Կրոնշտադտ» խումբը ներկայացրել է անօդաչու թռչող սարքի սպառազինության ղեկավարման բլոկը[5]։ 2018 թվականին Օրիոնը փորձարկվել է ավիառումբերի կիրառմամբ։ Նույն թվականին անօդաչուն հայտնվել է Սիրիայում, բայց առանց սպառազինության կիրառման։

«МАКС-2019» ավիասալոնում հայտնի է դարձել, որ Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարությունը տարեվերջին ստանալու է մեկ համալիր։ Նոյեմբերին Օրիոնը Ռուսաստանի օդատիեզերական ուժերում փորձարարական ռազմական շահագործման է անցել․ նոյեմբերի 16-ին մեկ սարք ընկել է Ռյազանի մարզում[5]։

2019 թվականի դեկտեմբերին Պաշտպանության նախարարության կոլեգիալ նիստում Ս.Շոյգուն հայտնել է, որ անօդաչու սարքերի այս՝ հարվածային տարբերակը իրական ռազմական գործողություններում առաջին անգամ փորձարկվել է Սիրիայում։ Ավելի վաղ հաղորդվել էր, որ նախորդ տարիներին «Օրիոնն» այնտեղ փորձարկվել է առանց սպառազինության կիրառման[6]։

2020 թվականի ապրիլի 20-ին ТАСС լրատվական գործակալությունը հաղորդել է, որ «Կրոնշտադտ» ընկերությունը և Ռուսաստանի Պաշտպանության նախարարությունը ստորագրել են երեք տրանսպորտային միջոցներից բաղկացած առաջին «Օրիոն» անօդաչու թռչող սարքի համալիր ընդունման ակտը:

Կառուցվածք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սավառնակը միջին չափի է, նորմալ աերոդինամիկական դասավորությամբ, ունի ուղիղ թև և պոչաթևերը V-աձև են։ Սավառնակի կմախքը (Фюзеляж) երկարությամբ ձգված է՝ ոչ սիմետրիկ լայնակի հատույթով։ Կշիռը նվազեցնելու նպատակով` ամրության ցուցիչները չխախտելով հանդերձ, սավառնակը պատրաստվում է կոմպոզիտային նյութերից։

Թևը միջտեղում է տեղակայված՝ ուղիղ, երկար ձգվածությամբ, փոքր-ինչ նեղացմամբ՝ ժամանակակից մեխանիզացիայով։ Բոլոր հիմնական մեխանիզացված միջոցները ղեկավարվում են էլեկտրակառավարման համակարգերի միջոցով (ЭДСУ

Առջևի հենակի դիմաց և դրա հետևի մասում կան ներքին հատվածներ, որոնք նախատեսված են օգտակար բեռների, անհրաժեշտ սարքավորումների ամրակների և դրանց հոսունության ապահովման համար:

Փորձնական Rotax 914 օրինակի շարժիչի հզորությունը 86 կՎտ է (115 ձիաուժ)։ Այն հագեցած է տուրբոկոմպրեսորով՝ թռիչքի բարձրությունն ավելացնելու համար: 1,9 մետր տրամագծով AB-115 երկթև պտուտակն արտադրվում է «Աերոսիլա» (Аэросила) ընկերությունը։ Սերիական արտադրության համար «Ագաթ» ընկերությունը ЦИАМ–ի հետ համատեղ մշակում է ռուսական АПД-110/120 շարժիչը:

Ավիացիոն էլեկտրոնիկա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Օգտագործվում է «KT- անօդաչու համակարգեր» և այլ արտադրողների БРЭО (ավիանիկա) մշակումներ։

ԱԹՍ–ի ավիացիոն ռադիոէլեկտրոնային սարքավորումները բաղկացած են․

  • ինֆորմացիոն-կառավարման համակարգ
  • ավտոմատ կառավարման համակարգեր
  • ընդհանուր սարքավորումների հետ զուգակցման սարքավորումներ
  • օդանավի սարքավորումների հսկման և դիագնոստիկայի համակարգեր
  • իներցիոն-եր։արբանյակային նավիգացիոն համակարգ

Օգտակար բեռ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Օգտակար բեռը տեղադրվում է կամ ինքնաթիռի կմախքի (ֆյուզելյաժի) ներսում, կամ սավառնակից մասամբ դուրս, ծածկվում հանվող շրջահոսիչներով (обтекатель):

Օգտակար բեռնվածության տարբերակներ․

  • բարձր թույլտվության թվային օդալուսահամակարգ
  • կոմպակտ բազմաֆունկցիոնալ ռադիոլոկացիոն համակարգ
  • ռադիոտեխնիկական հետախուզական սարքավորումներ
  • օպտիկաէլեկտրոնային համակարգ։

Օգտակար բեռը թույլ է տալիս իրականացնել օդային հետախուզություն և զինված ուժերի գործողությունների տեղեկատվական աջակցություն՝ կրակի ճշգրտում, պարեկություն, թիրախավորում, տարածքի տեղագրական նկարահանում[7]։

Օպտիկա-էլեկտրոնային կայան[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Օպտիկա-էլեկտրոնային շարժական կայան (МОЭС)
Ըստ նախագծողի տվյալների[8] Հիմնական գործառույթներ[8] Տեղեկատվական ուղիների թվարկում[8]
քաշը՝ 55,5 կգ տարածության զննում՝ տեսանելի և ինֆրակարմիր տիրույթներում ջերմադիտման տեսախցիկ` փոփոխական անկյունային դաշտով
տրամագիծը` 410 մմ ցամաքային և վերգետնյա թիրախների հայտնաբերում և ավտոմատ ուղեկցում հեռուստախցիկ փոփոխական անկյունային դաշտով
բարձրությունը` 550 մմ մինչև թիրախը հեռավորության չափում և լազերային ճառագայթմամբ դրա լուսավորում լայնանկյուն հեռուստախցիկ
լազերային հեռաչափ (աչքի համար անվտանգ)
լազերային հեռաչափ /թիրախավորիչ

Ռադիոտեղորոշման համակարգ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռադիոլոկացիոն (ռադիոտեղորոշման) համակարգ․ Ռուսաստանի Կառավարության 04/09/2010 թվականի Թիվ 218 որոշման համաձայն, «Ֆազոտրոն-ՆԻԻՐ» (Фазотрон-НИИР) կորպորացիան նշանակվել է «Օրիոն» անօդաչու ինքնաթիռներում ղեկավարման բազմաֆունկցիոնալ ռադիոլոկացիոն համակարգի X-միջակայքի ստեղծման պատասխանատու[9]:

Համալիրի ամբողջական կազմ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Համալիրի ամբողջական կազմը ներառում է[10]

  • օպերատորի տեղադրման մոդուլ
  • ռադիոտեխնիկակամ միջոցների մոդուլ
  • թռիչքի և վայրէջքի կառավարման մոդուլ
  • 4 - 6 «Օրիոն» ԱԹՍ։

Տեխնիկական բնութագիր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Орион-Э» ԱԹՍ համալիրի բնութագիրը համաձայն նախագծողներիի ներկայացման[10]

  • օգտական բեռի քաշը՝ 200 կգ
  • թռիչքային քաշը՝ 1000 կգ
  • ընդգրկման շառավիղը՝ 250 կմ
  • թռիչքի տևողությունը՝ 24 ժամ
  • թռիչքի բարձրությունը` 7500 մ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Еще несколько лет: почему отстают российские дроны»։ Վերցված է 2020-05-11 
  2. «В Рязани впервые «засветился» «вживую» новый беспилотник «Орион» (фото) | Defence.Ru»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-09-30-ին։ Վերցված է 2017-09-27 
  3. В России начались испытания разведывательно-ударного беспилотника «Орион» // РИА
  4. В бой рвется русский «Орион-Э» // НГ
  5. 5,0 5,1 Компания «Кронштадт» поможет в расследовании падения беспилотника «Орион»
  6. Готовятся контракты на поставки за рубеж уникальных зенитных ракетно-пушечных комплексов и ударных дронов «Орион» // Известия, 24 августа 2020
  7. В бой рвётся русский "Орион-Э" / Воины и Армии / Независимая газета
  8. 8,0 8,1 8,2 «Архивированная копия»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-09-26-ին։ Վերցված է 2017-09-27 
  9. Проекты в рамках Постановлений Правительства Российской Федерации
  10. 10,0 10,1 YouTube