Օտտո Վարբուրգ (բուսաբան)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Օտտո Վարբուրգ
գերմ.՝ Otto Warburg
Otto Warburg 1911.jpg
Ծնվել էհուլիսի 20, 1859(1859-07-20)[1][2]
ԾննդավայրՀամբուրգ, Գերմանական միություն[1]
Մահացել էփետրվարի 10, 1938(1938-02-10)[3] (78 տարեկանում)
Մահվան վայրԲեռլին, Նացիստական Գերմանիա[1]
ՔաղաքացիությունFlag of Germany (3-2 aspect ratio).svg Գերմանական միություն
Flag of the German Empire.svg Գերմանական կայսրություն
Flag of Germany (3-2 aspect ratio).svg Վայմարյան Հանրապետություն
Flag of Germany (1935–1945).svg Նացիստական Գերմանիա
ԿրթությունՍտրասբուրգի համալսարան
Մասնագիտությունբուսաբան
ԱշխատավայրՀումբոլդտի համալսարան
ԱնդամությունԼոնդոնի թագավորական ընկերություն և Լեոպոլդինա
Otto Warburg Վիքիպահեստում

Օտտո Վարբուրգ (գերմ.՝ Otto Warburg[4][5][6], անգլ.՝ אוטו ורבורג, հուլիսի 20, 1859(1859-07-20)[1][2], Համբուրգ, Գերմանական միություն[1] - փետրվարի 10, 1938(1938-02-10)[3], Բեռլին, Նացիստական Գերմանիա[1]), գերմանացի-հրեա բուսաբան, արդյունաբերական գյուղատնտեսության փորձագետ, Համաշխարհային սիոնիստական կազմակերպության ակտիվ անդամ: 1911-1921 թվականներին եղել է որպես սիոնիստական կազմակերպության նախագահը[7]:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Օտտո Վարբուրգը ծնվել է Համբուրգում, 1859 թվականի հուլիսի 20-ին մի ընտանիքում, որի նախնիները Գերմանիա էին եկել 1566 թվականին, հավանաբար Բոլոնյայից: Վարբուրգը 1879 թվականին ավարտել է Համբուրգի Յոհաննես գիմնազիան և Բոննի համալսարանում ուսումը շարունակել բուսաբանության բնագավառում, որը մեկ կիսամյակից հետո թողել է և տեղափոխվել Բեռլինի համալսարան, այնուհետև սովորել Ստրասբուրգի համալսարանում, որտեղից 1883 թվականին ստացել է դոկտորի աստիճան: Մյունխենում ուսանել է քիմիա, Տյուբինգենում՝ ֆիզիոլոգիա (Վիլհելմ Պֆեֆրի մոտ): 1885 թվականին ձեռնարկել է 4-ամյա արշավ դեպի Հարավային և Հարավարևելյան Ասիա՝ 1889 թվականին հասնելով Ավստրալիա:

Սիոնիզմ և գիտական գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1911 թվականին Վարբուրգը Պաղեստինում ընտրվել է Համաշխարհային սիոնիստական կոնգրեսի նախագահ, և պաշտոնավարել մինչև 1920 թվական: 1920 թվականից հետո Կոնգրեսը տեղափոխվել է Անգլիա, սակայն Վարբուրգը մնաց Պաղեստինում և դարձավ Թել Ավիվի Գյուղատնտեսական փորձարարական կայանի հիմնադիր տնօրենը: Ավելի ուշ այն դարձավ «Գյուղատնտեսության և բնական պատմության ինստիտուտ»[8]: Վարբուրգի ուսանողներից է եղել Նաոմի Ֆայնբրունը[9]:

Վարբուրգի բացահայտումներն ավելի ուշ (1913-1922) տպագրվել են երեք հատորներում` Die Pflanzenwelt վերնագրով: Բեռլին վերադառնալուց հետո նա հիմնադրել է Der Tropen Pflanzer ամսագիրը, որը մասնագիտացած էր արևադարձային գյուղատնտեսության մեջ, 24 տարի խմբագրել է այն: Գիտակցելով, որ որպես հրեա իրեն չեն նշանակի պրոֆեսորի հաստիքում, նա կենտրոնացավ կիրառական բուսաբանության վրա և Գերմանիայի գաղութներում հիմնադրեց արևադարձային արդյունաբերական պլանտացիաների մի քանի ընկերություն: Վարբուրգը եղել է նաև El Arish արշավախմբի անդամ, նշանակվել է Թեոդոր Հերցլի կողմից որպես Լեոպոլդ Կեսլերի ղեկավարած թիմի գյուղատնտեսական անդամ:

1931 թվականին Վարբուրգը Սկոպուս լեռան վրա գտնվող Երուսաղեմի հրեական համալսարանում բուսաբան Ալեքսանդր Էյգի հետ հիմնադրել է Իսրայելի ազգային բուսաբանական այգին: Երուսաղեմում պաշտոնաթողությունից հետո Վարբուրգը վերադարձավ Բեռլին և մահացավ 1938 թվականի սկզբին[8]:

Գիտական աշխատանքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Über den Bau des Holzes von Caulotretus heterophyllus. Diss. rer. nat. Straßburg 1883.
  • Die Muskatnuss. Ihre Geschichte, Botanik, Kultur, Handel und Verwerthung sowie ihre Verfälschungen und Surrogate. Zugleich ein Beitrag zur Kulturgeschichte der Banda-Inseln. Verlag Engelmann Leipzig 1897.
  • Monsunia. Beiträge zur Kenntniss der Vegetation des süd- und ostasiatischen Monsungebietes. Verlag Engelmann Leipzig 1900.
  • Die Kautschukpflanzen und ihre Kultur. Berlin 1900.
  • Geschichte und Entwicklung der angewandten Botanik. In: Berichte der Deutschen Botanischen Gesellschaft Bd. 19, 1901, S. 153—183.
  • Kulturpflanzen der Weltwirtschaft. Verlag R. Voigtländer Leipzig 1908.
  • Die Pflanzen Welt. 3 Bände, Bibliographisches Institut Leipzig, Neudruck 1923.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]