Օտտո Նագել

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Օտտո Նագել
գերմ.՝ Otto Nagel
Bundesarchiv Bild 183-19000-2954, Otto Nagel.jpg
Ծնվել էսեպտեմբերի 27, 1894(1894-09-27)[1][2][3][4][5]
ԾննդավայրWedding, Միտտե, Բեռլին, Գերմանական կայսրություն
Վախճանվել էհուլիսի 12, 1967(1967-07-12)[6][2][4][5] (72 տարեկանում)
Մահվան վայրBiesdorf, Մարցան Հելերսդորֆ, Բեռլին, Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետություն[1]
ՔաղաքացիությունԳերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետություն
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ և նկարիչ
Ժանրբնանկար
ՊարգևներԲեռլինի պատվավոր քաղաքացի Goethe award of Berlin? «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» ոսկե շքանշան ԳԴՀ ազգային մրցանակ և Կառլ Օսեցկու անվան մեդալ
ՊաշտոնԳԴՀ Ժողովրդային պալատի անդամ
ԱնդամակցությունԳԴՀ Արվեստների ակադեմիա
ԿուսակցությունԳերմանական սոցիալիստական միասնական կուսակցություն, Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցություն և Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություն
Otto Nagel Վիքիպահեստում

Օտտո Նագել (գերմ.՝ Otto Nagel, սեպտեմբերի 27, 1894(1894-09-27)[1][2][3][4][5], Wedding, Միտտե, Բեռլին, Գերմանական կայսրություն - հուլիսի 12, 1967(1967-07-12)[6][2][4][5], Biesdorf, Մարցան Հելերսդորֆ, Բեռլին, Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետություն[1]), գերմանացի նկարիչ և գրաֆիկ, ԳԴՀ-ի ամենահայտնի նկարիչներից մեկը, Գերմանիայի արվեստի ակադեմիայի (ԳԴՀ) կազմակերպիչը և ղեկավարը, քաղաքային բնանկարի և ժանրային տեսարանների վարպետ: Առավել հայտնի է Բեռլինին նվիրված իր նկարներով։

Կենսագրւթյուն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Օտտո Նագելը ծնվել է Բեռլինի Վեդդինգ շրջանում, սոցիալ-դեմոկրատական շարժման մասնակից հյուսնի ընտանիքում: Հետագա ամբողջ կյանքում ունեցել է ձախամետ քաղաքական հայացքներ։ «Ժողովրդական» դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է խճանկարի և վիտրաժային արվեստի դպրոց, սակայն կարելի է ասել, որ նկարչություն նա ինքնուրույն է սովորել։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Նագելը հայտնվել է զինվորական ծառայությունից խուսափողների համար նախատեսված տուգանային ճամբարում։ 1919 թվականին նա ստեղծել է յուղաներկով իր առաջին նկարն Ավգուստ Մակեի ստեղծագործության ազդեցությամբ։ Նույն ժամանակահատվածում Նագելը դարձել է Գերմանիայի Կոմունիստական կուսակցության անդամ։ 1922 թվականին նա Էրվին Պիսկատորի հետ համատեղ կազմակերպել է Նկարիչների օգնության միությունը։

1925 թվականին Օտտո Նագելն ամուսնացել է ռուս երգչուհի, դերասանուհի Վալենտինա (Վալլի) Նիկիտինայի հետ[7]։

1933 թվականին Նագելին ընտրել են Նկարիչների համագերմանական միության նախագահ, սակայն դրանից գրեթե անմիջապես հետո այդ կազմակերպությունը լուծարվել է իշխանության եկած նացիստների կողմից։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Նագելը նախ ապրել է Պոտսդամի մոտ, իսկ 1950 թվականից՝ Արևելյան Բեռլինում։

1950 թվականին Նագելին շնորհվել է ԳԴՀ Ազգային մրցանակ։ Նույն թվականին նա մասնակցել է Բեռլինի Գերմանական արվեստի ակադեմիայի ստեղծմանը։ 1956-1962 թվականներին նա զբաղեցրել է ակադեմիայի նախագահի պաշտոնը։

Օտտո Նագելը մահացել է 1967 թվականի հուլիսի 12-ին Բեռլինի Բիսդորֆ թաղամասում։

Մատենագիտություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Leben und Werk (Geleitwort von М. Schroeder). B., 1952.
  • Отто Нагель. Кете Кольвиц. М.: Изобразительное искусство, 1971

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #118586300 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Otto Nagel
  3. 3,0 3,1 Benezit Dictionary of Artists — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7, 978-0-19-989991-3
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Discogs — 2000.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիա — 1993.
  6. 6,0 6,1 6,2 Нагель Отто // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  7. Bernd-Rainer Barth։ «Nagel, Otto * 27.9.1894, † 12.7.1967 Maler, Präsident der Deutschen Akademie der Künste»։ Bundesstiftung zur Aufarbeitung der SED-Diktatur: Biographische Datenbanken։ Վերցված է 15 November 2014 

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Марченко Е., Отто Нагель, М., 1960.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]