Օմեր Բար Լև

	Օմեր Բար Լև
Կուսակցություն՝	Ավոդա
Կրթություն՝	Երուսաղեմի հրեական համալսարան և Թել Ավիվի համալսարան
Մասնագիտություն՝	քաղաքական գործիչ և սպա
Ծննդյան օր	հոկտեմբերի 2, 1953 (72 տարեկան)
Ծննդավայր	Հայֆա, Հայֆայի մարզ
Քաղաքացիություն	Իսրայել
Հայր	Chaim Bar-Lev?
Omer Bar-Lev

Օմեր Բար Լև (եբրայերեն՝ עֹמֶר בַּר־לֵב‎, հոկտեմբերի 2, 1953(1953-10-02)^[1], Հայֆա, Հայֆայի մարզ^[1]), իսրայելցի քաղաքական գործիչ, որը նախկինում զբաղեցրել է ազգային անվտանգության նախարարի պաշտոնը։ Նախկինում նա եղել է Քնեսեթի անդամ Լեյբորիստական կուսակցությունից։ 2013 թվականի Իսրայելի խորհրդարանական ընտրություններում նա կուսակցության ցուցակում յոթերորդն էր և կուսակցության խաղաղության և պաշտպանության հարցերով համակարգողն է^[2]։ Բար Լևը Իսրայելի պաշտպանության բանակի պահեստազորի սպա է՝ գնդապետի կոչումով (Ալուֆ Միշնե), իսկ 1984-ից 1987 թվականներին եղել է «Սայերեթ Մատկալ» էլիտար հատուկ նշանակության ջոկատի հրամանատարը։

Կենսագրություն

Օմեր Բար Լևը ծնվել է Իսրայելի Հայֆա քաղաքում՝ ավստրիական ծագում ունեցող աշկենազի հրեաների ընտանիքում։ Նրա հայրը Իսրայելի պաշտպանության բանակի նախկին շտաբի պետ և կառավարության նախարար Խաիմ Բար Լևն է։ Բար Լևը երկրորդ անգամ ամուսնացած է տեսամոնտաժող Թամիի հետ և երեք երեխաների հայր է։

Ռազմական կարիերա

Նա զորակոչվել է 1971 թվականին և հետագայում հրամանատարել է Իսրայելի ամենաէլիտար հատուկ նշանակության ջոկատը՝ «Սայերեթ Մատկալը», իսկ ավելի ուշ՝ «Հորդանանի հովտի բրիգադը»։ «Սայերեթ Մատկալում» ծառայության ընթացքում Բար Լևը մասնակցել է նշանակալի գործողությունների, այդ թվում՝ «Սավոյ» հյուրանոցի գրավմանը և «Էնտեբե» գործողությանը։ 1990-ականների սկզբին Բար Լևը մասնակցել է Իսրայելի պաշտպանության բանակի բանակցություններին պաղեստինցիների հետ, որոնք հանգեցրել են Ղազա-Երիքովի համաձայնագրի կնքմանը, իսկ ավելի ուշ՝ բանակցություններին, որոնք հանգեցրել են Իսրայել-Հորդանան խաղաղության պայմանագրի կնքմանը^[3]։

Իր ռազմական կարիերայի ընթացքում, որը տևեց 1971-ից մինչև 1994 թվականը, Բար-Լևը երկու անգամ լքել է Իսրայելի պաշտպանության բանակը։ 1970-ականների վերջին Բար-Լևը սովորել է Ագրոնոմիա և Գյուղատնտեսություն Ռեհովոտի Հրեական համալսարանի գյուղատնտեսական ֆակուլտետում և 1980 թվականին ստացել է գիտությունների բակալավրի աստիճան:«Սայերեթ Մատկալ»-ը հրամանատարելուց հետո Բար-Լևը կրկին լքել է բանակը 1987 թվականին՝ Թել Ավիվի համալսարանում միջազգային հարաբերությունների մագիստրոսի աստիճան ստանալու համար^[4]։ Մագիստրոսական ուսման շրջանակներում Բար-Լևը գրել է Սիրիայի համար հնարավոր անվտանգության միջոցառումների մասին դիսերտացիա, որը հետագայում դարձել է «Անվտանգության մեխանիզմները Գոլանում ժամանակակից պատերազմի դարաշրջանում» վերնագրով գիրք։ Նա նաև միացել է պահեստազորային զինվորների խմբին, որոնք 1978 թվականին նամակ են գրել վարչապետ Մենախեմ Բեգինին՝ կոչ անելով նրան խաղաղության համաձայնագիր կնքել Եգիպտոսի հետ^[5]։

Քաղաքական կարիերա

Իցհակ Ռաբինի սպանությունից հետո Բար Լևը միացավ «Խաղաղության սերունդ» կազմակերպությանը և այս կառույցի շրջանակներում հիմնադրեց Աչարայի շարժումը՝ Իսրայելի պաշտպանության բանակում օգտագործվող կարգախոս, որը նշանակում է «Հետևեք ինձ» և օգտագործվում է ընդհանուր նպատակի ձգտող խմբին աշխուժացնելու համար: Աչարային աշխատում է մարգինալացված իսրայելցի երիտասարդությանը հզորացնելու և նրանց ժողովրդավարության ու սիոնիզմի մասին կրթելու ուղղությամբ: Վերջին 15 տարիների ընթացքում Աչարային աշխատել է մոտ 20,000 երիտասարդի հետ և տարեկան իր ծրագրերին ներգրավում է մոտ 4,000 մասնակից^[6]։

2012 թվականին Բար Լևը որոշեց առաջադրվել Քնեսեթում Լեյբորիստական կուսակցության ցուցակով և ընտրվեց նրա թեկնածուների ցուցակում յոթերորդ համարը^[7]։ 2013 թվականի համապետական ընտրություններում, որոնցում Լեյբորիստական կուսակցությունը նվաճեց 15 տեղ, Բար Լևը դարձավ այդ ընտրությունների արդյունքում ձևավորված 19-րդ Քնեսեթի անդամ։ Նա Արտաքին գործերի և պաշտպանության հանձնաժողովի անդամ է, «Բեռի հավասար բաշխման» օրինագծի հատուկ հանձնաժողովի անդամ, Շրջանում երիտասարդության զարգացման խթանման Լոբբիի նախագահ, Բեդվին բնակչության կարիքների առաջխաղացման Լոբբիի նախագահ և Գյուղատնտեսական Լոբբիի համանախագահ^[8]։ 2013 թվականին Բար Լևը հրապարակեց «Մեր ձեռքերում է» վերնագրով քաղաքական նախաձեռնություն, որը առաջարկում էր ինչպես երկկողմ, այնպես էլ անկախ քայլեր, որոնք Իսրայելը պետք է ձեռնարկի իր ժողովրդավարական և հրեական բնույթը պահպանելու համար: Ծրագիրը հաստատում էր պաղեստինցիների հետ հակամարտության քաղաքական լուծման հասնելու հրատապությունը և առաջարկում էր մի քանի նորարարական լուծումներ՝ բանակցություններում խոչընդոտները վերացնելու համար, ինչպիսիք են Իսրայելի և Պաղեստինի միջև փոխադարձ հողային վարձակալությունները՝ անվտանգության և ռեսուրսների հարցերը լուծելու համար: Այնուամենայնիվ, ծրագիրը պնդում էր, որ եթե բանակցությունները ձախողվեն, Իսրայելը պետք է ակտիվ քայլեր ձեռնարկի իր ինքնությունը պահպանելու համար: Այս նպատակով Բար Լևը առաջարկեց Իսրայելի մի շարք մասնակի դուրսբերումներ Արևմտյան ափից՝ ուղղված Իսրաելի բանակի ռազմական կառավարման ներքո ապրող պաղեստինցիների թվի նվազագույնի հասցնելուն և այդ տարածքների պատասխանատվությունը Պաղեստինին փոխանցելուն^[9]։

Բար Լևը 2017 թվականին առաջադրվել էր Լեյբորիստական կուսակցության ղեկավարի պաշտոնի համար և առաջին փուլում ստացել էր ձայների 6.9%-ը^[10]։

2021 թվականի ընտրություններում նա ընտրվել է 24-րդ գումարման Քնեսեթի պատգամավոր։ 2021 թվականի հունիսի 13-ին նա երդվել է որպես հանրային անվտանգության նախարար^[11]։ Նա այս պաշտոնը զբաղեցրեց մինչև 2022 թվականի դեկտեմբերի 29-ը, երբ ստեղծվեց Իսրայելի նոր՝ երեսունյոթերորդ կառավարությունը^[12]։

Քննադատություն

2022 թվականից հետո Բար Լևը քննադատության ենթարկվեց զոհերից մեկի հուղարկավորության ժամանակ արված հայտարարության համար, որում խոստացել էր բանտարկել հարձակումն իրականացրած ահաբեկչին։ Ահաբեկիչը մահացել է հարձակման ժամանակ։ Նրան նաև քննադատության ենթարկեցին այն բանի համար, որ նա չի նշել, որ զոհը սպանվել է իր հրեական հավատքի պատճառով^[13]^[14]:

Ծանոթագրություններ

↑ ^1,0 ^1,1 ^1,2 ^1,3 ^1,4 חה"כ עמר בר-לב — The Knesset.
↑ Labor Party Արխիվացված 2014-10-06 Wayback Machine Central Elections Committee (he)
↑ «Biography on the Labor Party website (Hebrew)». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունվարի 16-ին. Վերցված է 2014 թ․ փետրվարի 4-ին.
↑ «Omer Barlev». Knesset. Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ մայիսի 26-ին. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 26-ին.
↑ Friedman, Matti (2013 թ․ հունվարի 2). «Israel can't afford to do nothing says Labor's new defense man». The Times of Israel. Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ հուլիսի 22-ին. Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 30-ին.
↑ «(Hebrew)» (PDF). Արխիվացված (PDF) օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 2-ին.
↑ «A Labor candidate for Knesset without much to say, meet Omer Bar-Lev». Haaretz. 2013 թ․ հունվարի 11. Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ սեպտեմբերի 25-ին. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 2-ին.
↑ «Omer Bar-Lev». Knesset (եբրայերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ մայիսի 26-ին. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 26-ին.
↑ Rudoren, Jodi (2013 թ․ նոյեմբերի 19). «Pushing Peace on the Palestinians». The New York Times (ամերիկյան անգլերեն). ISSN 0362-4331. Արխիվացված օրիգինալից 2023 թ․ օգոստոսի 6-ին. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 2-ին.
↑ אזולאי, מורן; דרוקמן, אטילה שומפלבי וירון (2017 թ․ հուլիսի 4). «פרץ וגבאי עלו לסיבוב השני בבחירות במפלגת העבודה». Ynet (եբրայերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ մայիսի 6-ին. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 6-ին.
↑ «Omer Barlev, Government Activity». main.knesset.gov.il. Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ մայիսի 8-ին. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 8-ին.
↑ «Thirty-Seventh Government». main.knesset.gov.il. Արխիվացված օրիգինալից 2023 թ․ հունվարի 2-ին. Վերցված է 2023 թ․ հունվարի 2-ին.
↑ «Barlev causes uproar at victim's funeral after vowing to jail dead terrorist». www.timesofisrael.com (ամերիկյան անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ մարտի 23-ին. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 26-ին.
↑ פיאסצקי, ריקי כרמי; לוי, לירן; קוריאל, אילנה (2022 թ․ մարտի 23). «מבוכה בהלוויית הנרצחת: השר בר-לב הבטיח שהמחבל שחוסל "יגיע לכלא"». Ynet (եբրայերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ մարտի 23-ին. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 26-ին.

Արտաքին հղումներ

Омер Бар-Лев на сайте Кнессета
Симпозиум о наследии Рабина — Fathom Journal

Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Օմեր Բար Լև» հոդվածին։

[_9efea37964341c38-1] 1,0 ^1,1 ^1,2 ^1,3 ^1,4 חה"כ עמר בר-לב — The Knesset.

[2] Labor Party Արխիվացված 2014-10-06 Wayback Machine Central Elections Committee (he)

[3] «Biography on the Labor Party website (Hebrew)». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունվարի 16-ին. Վերցված է 2014 թ․ փետրվարի 4-ին.

[4] «Omer Barlev». Knesset. Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ մայիսի 26-ին. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 26-ին.

[5] Friedman, Matti (2013 թ․ հունվարի 2). «Israel can't afford to do nothing says Labor's new defense man». The Times of Israel. Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ հուլիսի 22-ին. Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 30-ին.

[6] «(Hebrew)» (PDF). Արխիվացված (PDF) օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 2-ին.

[7] «A Labor candidate for Knesset without much to say, meet Omer Bar-Lev». Haaretz. 2013 թ․ հունվարի 11. Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ սեպտեմբերի 25-ին. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 2-ին.

[8] «Omer Bar-Lev». Knesset (եբրայերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ մայիսի 26-ին. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 26-ին.

[9] Rudoren, Jodi (2013 թ․ նոյեմբերի 19). «Pushing Peace on the Palestinians». The New York Times (ամերիկյան անգլերեն). ISSN 0362-4331. Արխիվացված օրիգինալից 2023 թ․ օգոստոսի 6-ին. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 2-ին.

[10] אזולאי, מורן; דרוקמן, אטילה שומפלבי וירון (2017 թ․ հուլիսի 4). «פרץ וגבאי עלו לסיבוב השני בבחירות במפלגת העבודה». Ynet (եբրայերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ մայիսի 6-ին. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 6-ին.

[:0-11] «Omer Barlev, Government Activity». main.knesset.gov.il. Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ մայիսի 8-ին. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 8-ին.

[12] «Thirty-Seventh Government». main.knesset.gov.il. Արխիվացված օրիգինալից 2023 թ․ հունվարի 2-ին. Վերցված է 2023 թ․ հունվարի 2-ին.

[13] «Barlev causes uproar at victim's funeral after vowing to jail dead terrorist». www.timesofisrael.com (ամերիկյան անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ մարտի 23-ին. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 26-ին.

[14] פיאסצקי, ריקי כרמי; לוי, לירן; קוריאל, אילנה (2022 թ․ մարտի 23). «מבוכה בהלוויית הנרצחת: השר בר-לב הבטיח שהמחבל שחוסל "יגיע לכלא"». Ynet (եբրայերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ մարտի 23-ին. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 26-ին.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]