Օլիվիե Ռուա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Օլիվիե Ռուա
ֆր.՝ Olivier Roy
Europe, Religion, Integration A Lecture by Olivier Roy (32541952460).jpg
Ծնվել էօգոստոսի 30, 1949(1949-08-30)[1][2][3] (71 տարեկան)
Լա Ռոշել
ՔաղաքացիությունFlag of France.svg Ֆրանսիա
Մասնագիտությունքաղաքագետ
Հաստատություն(ներ)Հասարակական գիտությունների բարձրագույն դպրոց
Ալմա մատերԱրևելյան լեզուների և քաղաքակրթությունների ազգային ինստիտուտ, Փարիզի քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտ և Լյուդովիկոս Մեծի լիցեյ
Գիտական աստիճանփիլիսոփայության դոկտոր
Տիրապետում է լեզուներինֆրանսերեն[4], անգլերեն[4] և իտալերեն
Գիտական ղեկավարRémy Leveau?[5]
Եղել է գիտական ղեկավարAdel Bakawan?
ՊարգևներԼիսենկոյի մրցանակ[6]
Olivier Roy (political scientist) Վիքիպահեստում

Օլիվիե Ռուա (ֆր.՝ Olivier Roy, 1949 օգոստոսի 30), ֆրանսիացի քաղաքագետ-արևելագետ, փորձագետ և խոշոր իսլամագետ[7][8][9][10]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռուան ավարտել է Արևելյան լեզուների և մշակույթի ֆրանսիական ազգային ինստիտուտը։ 1972 թվականին եղել է պարսկական բանասիրության և ագրեգատ փիլիսոփայության մագիստրոս:

1996 թվականին Փարիզի քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտում ստացել է քաղաքագիտության դոկտորի աստիճան։

Ուսանողական տարիներին եղել է փոքր ուսանողական ուլտրա-ծայրահեղական խմբավորման՝ «Պրոլետարական ձախ» մաոիստական կազմակերպության անդամ[10]։

1984-2008 թվականներին եղել է Ֆրանսիայի Արտաքին գործերի նախարարության վերլուծության և կանխատեսման կենտրոնի խորհրդատու: Դասավանդել է նաև հասարակական գիտությունների բարձրագույն դպրոցում (EHESS) և Փարիզի գիտական հետազոտությունների ազգային կենտրոնի (CNRS) ինստիտուտում։

1993-1994 թվականներին Տաջիկստանում եղել է ԵԱՀԿ հատուկ ներկայացուցիչ:

2009 թվականից եղել է Ֆլորենցիայի Եվրոպական համալսարանական ինստիտուտի պրոֆեսոր, որտեղ ղեկավարել է միջերկրածովյան հետազոտությունների ծրագիրը։

2005 թվականին Ռուան Ֆրանսիայում տեղի ունեցած քաղաքացիական անկարգությունների մասին գրել է, որ դրանք չի կարելի դիտարկել որպես կրոնական հողի վրա առաջացած։

Եղել է «Central Asian Survey» գիտական հանդեսի խմբագրական խորհրդի անդամ։

Գիտական գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռուան պատկանում է «կրոն առանց մշակույթի» ֆենոմենի սահմանմանը, որը դրսևորվել է հին ավանդական կենսաձևով ապրող ընտանիքներից և երկրներից եկածների շրջանում, որոնք կտրված են իրենց նախնիներից, տեխնոլոգիական հասարակության պայմաններում իրենց կրոնական արմատների մասին տեղեկանում են հենց սկզբից և ունակ են ընկալելու միայն այն տեղեկատվությունը կրոնի մասին, որը կարճ ժամանակում կարդացել են ինչ-որ ինտերնետային կայքում[11]։

Գրքեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Աֆղանստան, իսլամ և քաղաքական արդիականություն» (1985)
  • «Քաղաքական իսլամի ձախողումը» (1992)
  • «Իսլամիզմի ծագումնաբանությունը» (1995)
  • «Նոր Կենտրոնական Ասիա կամ ազգերի գործարան» (1997)
  • «Իրան․ ինչպե՞ս դուրս գալ կրոնական հեղափոխությունից» (1999)
  • «Պատրանքներ սեպտեմբերի 11-ին» (2002)
  • «Գլոբալիզացված իսլամ» (2002)
  • «Աշխարհիկությունը իսլամի առջև» (2005)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Who's Who in France (ֆր.)Paris: 1953. — ISSN 0083-9531; 2275-0908
  2. Munzinger Archiv (գերմ.) — 1913.
  3. Babelio (ֆր.) — 2007.
  4. 4,0 4,1 Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  5. http://www.theses.fr/1996IEPP0003
  6. http://www.clubdelhorloge.fr/index.php?option=com_content&view=article&id=33&Itemid=129
  7. Наумкин В. В. (2007)։ «Фехтование цивилизаций»։ «Россия в глобальной политике», № 5։ Վերցված է 2015-02-07 
  8. Малашенко А. В. (2002)։ «Современный ислам между политикой и традицией»։ Журнал «Неприкосновенный запас», №6(26)։ Վերցված է 2015-02-07։ «один из самых интересных аналитиков» 
  9. «Будет ли Европа исламизированной или ислам европейским, спрашивает американский историк»։ NEWSru.com։ 2007-01-30։ Վերցված է 2015-02-07 
  10. 10,0 10,1 Жамбы Джусубалиева (2006-01-17)։ «Оливье Руа: «Кыргызстан еще ждут новые политические потрясения»»։ «Агым», №2։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-03-05-ին 
  11. Шевелева, 06.02.2015

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հրապարակումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]