Jump to content

Օլգա Լյուբիմովա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Օլգա Լյուբիմովա
 
Կուսակցություն՝ Միասնական Ռուսաստան
Կրթություն՝ Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարան և Մոսկվայի պետական համալսարան
Մասնագիտություն՝ պետական ծառայող և քաղաքական գործիչ
Դավանանք ուղղափառություն
Ծննդյան օր դեկտեմբերի 31, 1980(1980-12-31) (45 տարեկան)
Ծննդավայր Մոսկվա, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն  Ռուսաստան
Հայր Բորիս Լյուբիմով
Մայր Maria Shverubovich?
 
Պարգևներ
«Թաթարական Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական ​​Հանրապետության կազմավորման 100 տարի» մեդալ[1] Բարեկամության շքանշան
և Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության պատվոգիր

Օլգա Լյուբիմովա (ռուս.՝ Ольга Борисовна Любимова, դեկտեմբերի 31, 1980(1980-12-31), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս պետական և քաղաքական գործիչ։ 2020 թվականի հունվարի 21-ից Ռուսաստանի Դաշնության Մշակույթի նախարար։

Կենսագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ավարտել է Մոսկվայի №1234 հանրակրթական դպրոցը՝ անգլերենի խորացված ուսուցմամբ[2]։ 5-ից 7-րդ դասարանն ուսանել է Պատմա-բանասիրական ուղղափառ գիմնազիայում[3]։

Սովորել է Մոսկվայի պետական համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում և թատերագիտական ֆակուլտետում

Ուսումնառության ընթացքում ՄՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում պրակտիկա է անցել REN-TV, ՏՎԿ, «Նաշե Ռադիո», «Ռադիո Ռոքս» ռադիոկայաններում[2]։

«Եվրոպա Պլյուս» ռադիոկայանի թղթակից[2]։

2001 թվականից աշխատել է հեռուստատեսությունում։ Ի սկզբանե Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու լրատվական գործակալության արտադրության «Օրթոդոքս» ծրագրի թղթակից է, որը հեռարձակվել է ՏՎՑ հեռուստաալիքով։

2001-2009 թվականներին աշխատել է «երրորդ ալիքում»[3]։ Այնուհետև եղել է «Ռեգիոն» (2003-2004) և «Ռուսական հայացք» (2003-2004, 2006-2009) ծրագրերի շեֆ-խմբագիրը։

2010 թվականի դեկտեմբերից 2011 թվականը եղել է «Մշակույթ» հեռուստաալիքի «Կոնտեքստ» ամփոփիչ տեղեկատվական-վերլուծական ծրագրի ղեկավար[4]։

2011-2012 թվականներին՝ «TV-3 հեռուստաալիք» ՍՊԸ-ի ծրագրային դեպարտամենտի վավերագրական ֆիլմերի ավագ պրոդյուսեր[5]։

Զուգահեռաբար շարունակել է աշխատել Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու լրատվական գործակալությունում[3]։

Մասնակցել է ավելի քան 80 վավերագրական ֆիլմերի ստեղծմանը[2][6][7][8]։

2015 թվականի նոյեմբերին դարձել է Մշակույթի նախարարության կինեմատոգրաֆիայի դեպարտամենտի ղեկավարի խորհրդականը (ոչ անիմացիոն ֆիլմերի պետական աջակցության բաժնի գծով)[9]։ Նախկինում նման պաշտոն գոյություն չուներ[10]։

2016 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2018 թվականի հունվար՝ «Առաջին ալիք» ԲԸ սոցիալական և հրապարակախոսական ծրագրերի տնօրինության փոխտնօրեն[11]։

2018 թվականի հունվարի 17-ից մինչև 2020 թվականի հունվարի 21-ը՝ Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարարության կինեմատոգրաֆիայի դեպարտամենտի ղեկավար[12][13]։

2020 թվականի հունվարի 21-ից՝ Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարար։

Ընտանիք

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամուսնացած է, ամուսինը «Առաջին ալիքի» լրագրող և մեկնաբան Եվգենի Ալեքսանդրի Բարանովն է[14][15]։ Ունի որդի և դուստր[6]։

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. ↑ https://rais.tatarstan.ru/index.htm/news/1827368.htm
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 «3 канал - Телеведущие и журналисты». Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ փետրվարի 22-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 21-ին.
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 «Ольга Любимова: Жизнь и смерть православного ТВ». www.pravmir.ru. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 21-ին.
  4. ↑ «Премьера. "Контекст"». Культура. 2010 թ․ դեկտեմբերի 19. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ ապրիլի 10-ին. Վերցված է 2020 թ․ ապրիլի 10-ին.
  5. ↑ «Любимова Ольга Борисовна». Министерство культуры РФ. 2020 թ․ հունվարի 22. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ փետրվարի 6-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 22-ին.
  6. ↑ 6,0 6,1 «Биография нового министра культуры Ольги Любимовой». ՏԱՍՍ. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 21-ին.
  7. ↑ «Ответы. Федор Хитрук, режиссер». Афиша. 2005 թ․ ապրիլի 11.
  8. ↑ «Хитрук! Спасибо, что живой». Православный мир. 2012 թ․ դեկտեմբերի 5.
  9. ↑ «Ольга Любимова назначена и. о. руководителя департамента кинематографии Минкультуры». ՏԱՍՍ. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 21-ին.
  10. ↑ «Предъявите ваши документы. Все сложно: итоги круглого стола о господдержке неигровых картин в 2014 году». Независимая газета. 2015 թ․ նոյեմբերի 25.
  11. ↑ «В рамках 39-го ММКФ пройдёт IX питчинг дебютантов». Мир фестивалей. 2017 թ․ հունիսի 7.
  12. ↑ Назначен новый руководитель департамента кинематографии Минкульта // Профисинема
  13. ↑ ««Нам нужно либо денег, либо славы — а лучше и того и другого» Интервью Ольги Любимовой из Минкульта». МЕДУЗА. meduza.io. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 21-ին.
  14. ↑ «Человек Михалкова из театральной династии». Արխիվացված է օրիգինալից 2020-02-29-ին. Վերցված է 2020-04-10-ին.
  15. ↑ «Начинается Великий пост — время, за которое нужно быть благодарным». Первый канал. 2013 թ․ մարտի 17.
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Օլգա Լյուբիմովա» հոդվածին։
Թեմատիկ կայքեր
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Օլգա_Լյուբիմովա&oldid=10598017» էջից