Օդզակի Կայո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Օդզակի Կայո
ճապ.՝ 尾崎紅葉
Koyo Ozaki.jpg
Ծնվել էհունվարի 10, 1868(1868-01-10)[1]
ԾննդավայրShiba, Մինատո, Տոկիո, Ճապոնիա
Վախճանվել էհոկտեմբերի 30, 1903(1903-10-30)[1] (35 տարեկան)
Վախճանի վայրYokoteramachi, Շինձյուկու, Տոկիո, Ճապոնիա
ԳերեզմանAoyama Cemetery
Մասնագիտությունվիպասան, բանաստեղծ և գրող
ՔաղաքացիությունFlag of Japan (1870–1999).svg Ճապոնիա
ԿրթությունImperial universities of Japan?, Kinjo Academy?, Tokyo University? և first higher school?
Ուշագրավ աշխատանքներKonjiki Yasha?
ԱնդամակցությունKenyūsha?
ԱշխատավայրYomiuri Shimbun Company? և Q11371350?
ԱզգականներQ11618739?
Ozaki Kōyō Վիքիպահեստում

Օդզակի Կայո (ճապ.՝ 尾崎紅葉, իրական անունը՝ Տոկուտարո, հունվարի 10, 1868(1868-01-10)[1], Shiba, Մինատո, Տոկիո, Ճապոնիա - հոկտեմբերի 30, 1903(1903-10-30)[1], Yokoteramachi, Շինձյուկու, Տոկիո, Ճապոնիա), ճապոնացի գրող։ Գրել է հիմնականում պատմական վեպեր. նրա ստեղծագործությունների լեզուն խոսակցական է համարվել։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է փայտագործ Կոկուսայի ընտանիքում, որը հայտնի է եղել դեռևս Մեյձիի իրականացրած հեղափոխությունից առաջ։ Սակայն նրա հայրը վաղ է մահացել, ուստի գրողի դաստիարակությամբ զբաղվել են նրա մայրը, տատն ու պապը: Կրթությունը ստացել է Տոկիոյի միջնակարգ դպրոցում, 1883 թվականին ընդունվել է Տոկիոյի առաջին բարձրագույն դպրոցը, իսկ 1886 թվականին՝ Տոկիոյի կայսերական համալսարանի գրական ֆակուլտետը և ավարտել է այն: Դեռևս ուսումնառության ժամանակ՝ 1888 թվականին, Օդզակի Կայոն Յամադա Բիմյոյի և Բիզան Կավակի հետ համատեղ ստեղծել է «Տուշեչնիցայի ընկերները» գրական ընկերությունը (սևաներկի բառից. այդ միավորման գաղափարական-ստեղծագործական դիրքորոշումը հենարան էր հռչակում հին ճապոնական գրականության ավանդույթների վրա), որը հրատարակել է համանուն հանդեսը, որում էլ հրապարակվել են գրողի առաջին ստեղծագործությունները։ Նրա վաղ ստեղծագործություններում նկատելի է Իհար Սայկակուի ազդեցությունը։ Կայոյի աշխատանքներից շատերը տպագրվել են «Եմիուրի Սիմբուն» հրատարակությունում, որն այն ժամանակ Ճապոնիայի ամենահայտնի թերթն է եղել։

Կայոյի «Երկու միանձնուհիների սիրային խոստովանությունը» (1889 թվական), «Բուրումնավետ գլխարկը» (1890 թվական), «Երեք կանայք» ստեղծագործություններում հին ճապոնական բարքերի լայն պատկեր է նկարագրվում: Գրողի այլ հայտնի վեպերի թվին են դասվում «Շատ զգացմունքներ, շատ վշտեր» (1896 թվական) և «Ոսկե դևը» (1897 թվական) վեպերը, որոնցում բողոք է ներկայացվում կապիտալիստական սարքի դեմ:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Find A Grave — 1995.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]