Օգյուստ Լուի Լյումիեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Օգյուստ Լուի Լյումիեր
Auguste Lumière.jpg
Ծննդյան թիվ՝հոկտեմբերի 19, 1862(1862-10-19)[1][2][3][4][5][6][7][8][9]
Ծննդավայր՝Բեզանսոն[1]
Վախճանի թիվ՝ապրիլի 10, 1954(1954-04-10)[1][2][4][5][6][7][8][9] (91 տարեկանում)
Վախճանի վայր՝Լիոն, Ֆրանսիա[1]
Քաղաքացիություն՝Ֆրանսիա
Մասնագիտություն՝գյուտարար, ճարտարագետ և կենսաբան
Պարգևներ՝Q1442352?, Պատվո լեգեոնի շքանշանի մեծ սրահ, Էլիոտ Կրեսոնի մեդալ, Հոլիվուդյան փառքի ծառուղու աստղ, Officer of the Royal Order of Cambodia?, Officer of the Order of the Crown of Italy? և Քաջալերումից մինչև պրոգրես ընկերության Մեծ ոսկե մեդալ
IMDb։ID 0525908

Օգյուստ Լուի Մարի Նիկոլա Լյումիեր (ֆր.՝ Auguste Louis Marie Nicholas Lumière, հոկտեմբերի 19, 1862(1862-10-19)[1][2][3][4][5][6][7][8][9], Բեզանսոն[1] - ապրիլի 10, 1954(1954-04-10)[1][2][4][5][6][7][8][9], Լիոն, Ֆրանսիա[1]), իր եղբոր՝ Լուիի հետ միասին համարվում է կինոյի հիմնադիրը, ֆրանսիական կինոարդյունաբերության և կինոռեժիսուրայի հիմնադիր։ Այն ժամանակ, երբ եղբայր Լուին զբաղվում էր հիմնականում կինեմատոգրաֆի տեխնիկական կողմով և գյուտարարությամբ, Օգյուստ Լյումիերը կատարում էր կազմակերպչի և մենեջերի դերը և, ըստ կինոգետների տվյալների, նկարահանել է ընդամենը մեկ ժապավեն[10]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Օգյուստ Լյումիեր (ձախից) իր եղբոր հետ

Կինոյի առաջին հրապարակային վճարովի նիստը եղբայրների կողմից տրվել է 1895 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Փարիզի Կապուցինոկ բուլվարում գտնվող հնդկական «Գրան Կաֆե» սրահում: Առաջին սեանսներում Լյումիեր եղբայրները ցուցադրել են տեսարաններ, որոնք հիմնականում նկարահանվել են բնապայմաններում՝ «Բանվորների ելքը Լյումիեր եղբայրների գործարանից», «Մանկան նախաճաշ», «Կարմիր ձկների որս», «Վոլտիժովում», բեմադրված կատակերգական «Քաղաքական ջրող» սկետչը և այլն: 1896 թվականին եղբայրները իրենց գյուտով կատարեցին համաշխարհային շրջագայություն՝ այցելելով Լոնդոն, Նյու Յորք և Բոմբեյ։

Ի պատիվ Օգյուստի և նրա եղբոր Լուիի, անվանվել է Լյումիեր (775) աստերոիդը, որը բացվել է 1914 թվականին։

1995 թվականին Ֆրանսիայի բանկը ստիպված էր դադարեցնել Լյումիեր եղբայրների դիմանկարներով 200-Ֆրանկի նոր թղթադրամի թողարկումը: Այս որոշումը պայմանավորված էր Վիշի կոլաբորացիոնիստական ռեժիմի հետ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին եղբայրների համագործակցության մանրամասները կապված են սկանդալի հետ: Ավագ եղբորը՝ Օգյուստին, Մարշալ Պետենը նշանակել է Լիոնի քաղաքային խորհրդում, իսկ կրտսերը՝ Լուին, դարձել է Ազգային խորհրդի անդամ և ֆրանսիական կամավորների ֆաշիստական լեգեոնի հովանավորներից մեկը՝ բոլշևիզմի դեմ: Չնայած արդեն տպագրվել է 17 միլիոն թղթադրամ, տպաքանակը ոչնչացվել է[11]։

Ընտանիք և երեխաներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Օգյուստն ամուսնացել է 1893 թվականին Մարգարետ Վինկլերի հետ, որի քույրը՝ Մարգարեթ Ռոզան ամուսնացել է Օգյուստ եղբոր՝ Լուիի հետ։ Օգյուստն ու Մարգարեթը ունեին երկու երեխա։

  • Անդրե Լյումիեր (դուստր) - (1894-1918) հայտնի է այն բանի շնորհիվ, որ ունեցել է գլխավոր դեր պատմության առաջին ֆիլմերից երկուսի մեջ` «երեխայի նախաճաշը» (որտեղ ծնողները կերակրում են նրան գդալից) և «ոսկե ձկների բռնում» (որտեղ նա գրիչով փորձում է որսալ ոսկե ձկների ակվարիումից, և հայրը պահում է նրան): Անդրեն մահացել է 1918 թվականին գրիպի համաճարակից։
  • Անրի Լյումիեր (որդի) - (1897-1971) ինժեներ և ավիատոր։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ շարունակեց հոր և հորեղբոր կինեմատոգրաֆիական գործը։

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #119002663 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. 3,0 3,1 Base Léonoreministère de la Culture.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Comité des travaux historiques et scientifiques — 1834.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Find A Grave — 1995. — ed. size: 165000000
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Ազգային բժշկական ակադեմիա — 1820.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 filmportal.de — 2005.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 Munzinger-Archiv — 1913.
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 Բրոքհաուզի հանրագիտարան
  10. «Журнал «Сеанс» «Люмьеры!» Тьерри Фремо: 17 метров»։ Журнал «Сеанс» (en-US)։ Վերցված է 2017-08-19 
  11. Renaud Lecadre et Ange-Dominique Bouzet. (16 Juin 1995)։ «Le billet de 200 F Lumière rattrapé par Vichy17 millions de billets risquent de finir au pilon. Le «Eiffel» sent aussi le souffre»։ Libération (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2015-08-04