Քսավյե Դոլան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Քսավյե Դոլան
Xavier Dolan Cannes 2016.jpg
Ծնվել էմարտի 20, 1989(1989-03-20)[1] (30 տարեկան)
ԾննդավայրՄոնրեալ, Քվեբեկ[1]
ՔաղաքացիությունFlag of Canada.svg Կանադա
Մասնագիտությունկինոռեժիսոր, դերասան, սցենարիստ, կինոպրոդյուսեր, մոնտաժող, կրկնօրինակող, կինոդերասան, երաժշտական տեսահոլովակների ռեժիսոր, հագուստի ձևավորող և հեռուստատեսային դերասան
Ծնողներհայր՝ Մանուել Տադրո
Պարգևներ և մրցանակներԿաննի կինոփառատոնի ժյուրիի մրցանակ, Քվեբեկի կինոմրցանակ «լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում, Կաննի կինոփառատոնի գրան-պրի, Արվեստների և գրականության շքանշանի ասպետ, Քվեբեկի արվեստի և գրականության շքանշանի կոմպանիոն և Քվեբեկի ազգային շքանշանի ասպետ
xavier-dolan.com

Քսավյե Դոլան (ֆր.՝ Xavier Dolan, մարտի 20, 1989(1989-03-20)[1], Մոնրեալ, Քվեբեկ[1]), կանադացի կինոռեժիսոր, դերասան, սցենարիստ, պրոդյուսեր, կրկնօրինակող-հնչյունավորող, կինոխմբագիր, մոնտաժող, ֆիլմերի հագուստի ձևավորող և մոդել:

Դոլանն իր գործունեությունը սկսել է դեռևս մանուկ հասակում որպես դերասան՝ նկարահանվելով կանադական հեռուստատեսության որոշ գովազդային հոլովակներում: Սկսած քսան տարեկան հասակից Դոլանը հեղինակել է ութ «արտ հաուս» ֆիլմեր, դրանք են՝ «Ես սպանեցի մորս» (2009), «Երևակայական սեր» (2010), «Եվ միևնույնն է Լորենս» (2012), «Թոմը ագարակում» (2013), «Մայրիկ» (2014), «Սա միայն աշխարհի վերջն է» (2016), «Ջոն Ֆ. Դոնովանի մահն ու կյանքը» (2018) և «Մաթիաս և Մաքսիմ» (2019): Որպես ռեժիսոր միջազգային ճանաչում է ձեռք բերել իր դեբյուտային «Ես սպանեցի մորս» ֆիլմի թողարկումից հետո (ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2009 թվականի Կաննի 62-րդ միջազգային կինոփառատոնում): Դոլանին հաճախ անվանում են «քվեբեկյան կինոյի վունդերքինդ»[2][3][4][5]

Դոլանը հայտնի է նաև որպես երաժշտական տեսահոլովակների ռեժիսոր: 2013 թվականին նա հեղինակել է ֆրանսիական «Indochine» ռոք խմբի «College Boy» երգի տեսահոլովակը, իսկ 2015 թվականին՝ հանրահայտ անգլիացի երգչուհի Ադելի «25» ալբոմի առաջին սինգլ «Hello» երգի տեսահոլովակը: Դոլանի գործունեության մեջ զգալի տեղ ունեն անգլալեզու ֆիլմերի ֆրանսերեն կրկնօրինակման և հնչյունավորման աշխատանքները, ընդհանուր առմամբ նա կրկնօրինակել ու հնչյունավորել է 150-ից ավելի գեղարվեստական, հեռուստատեսային և անիմացիոն ֆիլմեր ու սերիալներ: 

Քսավյե Դոլանը արժանացել է Կաննի միջազգային կինոփառատոնի ութ պարգևների, այդ թվում՝ գրան-պրի մրցանակի «Սա միայն աշխարհի վերջն է» ֆիլմի համար և ժյուրիի մրցանակի «Մայրիկ» ֆիլմի համար: Դոլանը նաև «Սեզար» մրցանակի (եռակի) և մի շարք այլ կինոմրցանակների դափնեկիր է: 

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քսավյե Դոլան Տադրոսը ծնվել է 1989 թվականի մարտի 20-ին Կանադայի Քվեբեկ նահանգի Մոնրեալ քաղաքում: Նրա հայրը՝ Մանուել Տադրոսը, ճանաչված կատակերգու դերասան և երգիչ է, ունի եգիպտական (ղպտիական) ծագում: Մայրը՝ Ժենեվև Դոլանը, մանկավարժ է, ունի ֆրանկո-կանադական և իռլանդական արմատներ։ Քսավյեի ծնողները ամուսնալուծվել են, երբ նա երկու տարեկան է եղել[6][7]: Հետագայում նրան մայրն է դաստիարակել:

Վաղ շրջան[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Չորս տարեկան հասակում Դոլանը հոր նախաձեռնությամբ հայտնվել է նկարահանման հրապարակում` նկարահանվելով քվեբեկյան «Ժան Քությու» (ֆր.՝ Jean Coutu) դեղատների ցանցի տասնյակ գովազդային հոլովակներում, որոնց ռեժիսորն էր Անդրե Մելանսոնը[8][9]: 1994 թվականին հինգ տարեկանում նա առաջին անգամ ելույթ է ունեցել կանադական հեռուստատեսությամբ՝ խաղալով «Ողորմածություն» (ֆր.՝ Miséricorde) հեռուստասերիալում։ Այնուհետև իրար են հաջորդել մի քանի փոքր դերեր ֆիլմերում և սերիալներում: Դոլանի գործունեության մեջ զգալի տեղ ունի անգլալեզու ֆիլմերի ֆրանսերեն կրկնօրինակման աշխատանքը: Մասնավորապես՝ Դոլանի ձայնով է խոսում Ռոն Ուիզլիի կերպարը Հարրի Փոթերի մասին ֆիլմաշարի կանադական տարբերակում և Ջեյկոբ Բլեքի կերպարը «Մթնշաղ սագա» ֆիլմաշարի կանադական տարբերակում[7]: Վաղ շրջանում Դոլանի դերասանական մասնակցությամբ ֆիլմերի տիտրերում որպես կանոն նշվում էր Դոլան-Տադրոս (ֆր.՝ Dolan-Tadros) ազգանունը[8]:

Ինչպես նկատել է «Cinema Scope» ամսագրի քննադատներից մեկը, Դոլանը «մեծացել է կանադացի հեռուստադիտողների աչքի առաջ»[9]: 2006 թվականին Էտյեն Դերոզյեի «Ամառվա հայելու մեջ» (ֆր.՝ Miroirs d'été) կարճամետրաժ կինոնկարում նա խաղացել է մի պատանու դեր, որն առերեսվում է սեփական սեռականության խնդրի հետ։ Դոլանի համար անձնական նշանակություն ունեցող այդ թեման հետագայում զարգացում է ստացել նրա ինքնուրույն ռեժիսորական աշխատանքներում[10]: Պատանի Դոլանի ամենանշանավոր դերը եղել է ազգային կինոշուկայում մեծ հաջողությունների հասած Պասկալ Լոժյեի «Նահատակներ» (ֆր.՝ Martyrs) սարսափ ֆիլմում կատարած դրվագային մի դեր[8][9]:

Կարիերայի սրընթաց զարգացումը և անհանգիստ բնավորությունը թույլ չտվեցին Դոլանին հաշտվել դպրոցական շրջանակների հետ, և նա 16 տարեկանում լքեց դպրոցը՝ մնալով առանց հիմնական կրթությունը հաստատող ավարտական վկայականի։ Իր ռեզյումեի կրթության մասին բաժնում նա նշել էր երկու կետ. Ռոբերտ Մակիի սցենարական վարպետության սեմինարը և անգլերենի դասընթացը ըստ «Բերլից» մեթոդի[7]: Դպրոցը լքելուն հաջորդող ժամանակաշրջանը Դոլանը բնորոշել է որպես «անգոյություն». նա չէր ստանում նոր դերերի առաջարկներ և չէր կարողանում սպառել իր ստեղծագործական էներգիան[11]: Իր անբավարարվածությունը Դոլանը արտահայտեց ստեղծելով մի ֆիլմի ուրվանկար: Դոլանը նշել էր, որ «ֆիլմում կարող էր գլխավոր դեր կատարել, և այն սենսացիա կդառնար Կաննում»[7]: Ֆիլմի սցենարը պատրաստ էր, երբ Դոլանը 17 տարեկան դարձավ[12]: Հենց այդ ժամանակ էլ նա որոշեց, որ պիտի ինքնուրույն սկսի ֆիլմի ստեղծման գործընթացը: Մտածվածը հաջողվեց իրագործել միայն երկու տարի անց, և 2008 թվականին Դոլանը սկսեց «Ես սպանեցի մորս» (ֆր.՝ J'ai tué ma mère) ֆիլմի նկարահանումները[7][9]:

Ռեժիսորական կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Ես սպանեցի մորս»[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դոլանը 2009 թվականի Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում

Քսավյե Դոլանը գրավել է միջազգային հանրության ուշադրությունը իր ռեժիսորական դեբյուտով՝ «Ես սպանեցի մորս» (ֆր.՝ J'ai tué ma mère) ֆիլմով: 20-ամյա Դոլանը նաև հեղինակել էր ֆիլմի սցենարը, հանդես եկել ֆիլմում որպես գլխավոր դերակատար: Բացի այդ Դոլանը նաև ֆիլմի պրոդյուսերն էր: Ֆիլմի իրագործման համար նա օգտագործել էր դեռևս մանուկ հասակում իր դերասանական գործունեության արդյունքում հավաքված միջոցները[13]: Կանադական «Le Soleil» թերթին տրված հարցազրույցում Դոլանը նշել է, որ ֆիլմը մասամբ ինքնակենսագրական է[14]: Դոլանի հետ ֆիլմում գլխավոր դերեր են կատարել ֆրանկո-կանադացի դերասանուհի Էնն Դորվալը (Դոլանի հերոսի մոր դերում) և երիտասարդ ֆրանկո-կանադացի դերասան, «Բորջիա» սերիալի աստղ Ֆրանսուա Արնոն (Դոլանի կերպարի սիրեկանի դերում):

Ի սկզբանե ֆիլմը ֆինանսավորվում էր բացառապես Դոլանի կողմից: Երբ ավելի մեծ գումարի անհրաժեշտություն է եղել, Դոլանը դիմել է «Telefilm Canada» և «SODEC» կազմակերպություններին՝ ակնկալելով դրամական աջակցություն, սակայն սկզբում երկուսն էլ մերժել են[14]: Ֆիլմի պրոեկտը «SODEC» կազմակերպության կողմից հավանության էր արժանացել, այնուհանդերձ «SODEC»-ը հրաժարվել էր ֆինանսավորել, քանի որ պրոեկտը ներկայացվել էր կազմակերպության չափազանց կոմերցիոն բաժանմունք: «SODEC»-ը առաջարկեց Դոլանին կրկին դիմել դրամական աջակցության համար, սակայն այս անգամ այլ՝ ինդի բաժանմունքին: Դոլանն այդպես էլ վարվեց, և 2008 թվականի դեկտեմբերին «SODEC»-ի կողմից ստացավ 400.000 կանադական դոլարի չափով սուբսիդիա: Ընդհանուր առմամբ ֆիլմի արտադրության վրա ծախսվեց մոտ 800.000 կանադական դոլար[12]: Ֆինանսավորում ստանալու համակարգի վերաբերյալ Դոլանը ասել է, որ այն «հնացած մեխանիզմ է, որը գերության մեջ է պահում Քվեբեկի ստեղծագործական ներուժը»[14]:

Էնն Դորվալը, Ֆրանսուա Արնոն և Քսավյե Դոլանը 2009 թվականի Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում

«Ես սպանեցի մորս» ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2009 թվականի Կաննի 62-րդ միջազգային կինոփառատոնում, «Ռեժիսորական գիշեր» ծրագրի շրջանակներում: Հանդիսատեսը ողջունել է ֆիլմը 8 րոպեանոց հոտնկայս ծափահարություններով: Մայիսի 22-ին ֆիլմը արժանացել է փառատոնի երեք մրցանակների՝ «CICAE»-ի մրցանակ, «SACD»-ի մրցանակ և «Երիտասարդական հայացք» մրցանակ[15]: Բացի այդ, ֆիլմը նաև շահել է Լյումիեր կինոմրցանակը և հաղթել «Ժյուտրա» կինոմրցանակի երեք տարբեր անվանակարգերում՝ «լավագույն ֆիլմ», «լավագույն սցենար» և «Քվեբեկի սահմաններից դուրս նկարահանված ամենահաջողված ֆիլմ»[16]: «Ջիննի» մրցանակացաշխության շրջանակներում ֆիլմը արժանացել է Կլոդ Ժյուտրայի անվան մրցանակի, իսկ Տորոնտոյի կինոքննադատների ասոցիացիան Դոլանին՝ որպես նորահայտ տաղանդի, շնորհել է Ջեյ Սքոթի անվան մրցանակ 5000 ԱՄՆ դոլարի չափով: Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնի կողմից «Ես սպանեցի մորս» ֆիլմը ընդգրկվել է Կանադայի 2009 թվականի թոփ 10 ֆիլմերի ցանկում: Օսկարի 82-րդ մրցանակաբաշխության «լավագույն օտարալեզու ֆիլմ» անվանակարգի համար հայտեր առաջադրող կանադական կոմիտեն պաշտոնապես ընտրել էր «Ես սպանեցի մորս» ֆիլմը որպես թեկնածու, սակայն թեկնածությունը չէր ընդունվել Ամերիկյան կինոակադեմիայի կողմից[17][18]:

Ֆիլմի տարածման իրավունքները հետագայում վաճառվել էն ավելի քան 20 երկրներում[19]: ԱՄՆ-ում ֆիլմի դիստիբյուտոր «Regent Entertainment» ընկերությունը որոշակի իրավական խնդիրների պատճառով չէր թողարկում ֆիլմը մինչև 2013 թվականը, իսկ թողարկումից հետո ֆիլմի շահույթը քիչ է եղել[20][21]:

«Ես սպանեցի մորս» ֆիլմը արժանացել է կինքոննադատների բարձր գնահատականին: Համաձայն «The Hollywood Reporter» ամսագրի թղթակից Փիթր Բրունետի կարծիքի՝ «այդ որոշակիորեն անհարթ ֆիլմը ցուցադրում է հեղինակի հսկայական տաղանդը, <…>, այն զվարճալի է և համարձակ»: Իսկ «Screen International» ամսագրից Ալան Հանթերը նշում է, որ ֆիլմը պարունակում է «խորաթափանցորեն դիտված ճշմարտության խայթ»: Կաննի կինոփառատոնի ժյուրին ընդգծել էր ֆիլմի իրագործման եզակիությունը, ֆիլմում հանդիպող ճշմարտությունը, բռնությունն ու լեզվի պոետիկությունը, բարձր էր գնահատել երիտասարդ ռեժիսորի կատարած ծանր աշխատանքը՝ «քրտինքը» (ֆիլմում նկատվում են Դոլանի ձախ ոտքի վրա դաջված Ժան Կոկտոի խոսքերը՝ «Աշխատանքը քրտինք է»): Ինքը Դոլանը բազմիցս նշել է, որ ֆիլմը «թերի է»[17]:

«Երևակայական սեր»[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դոլանի հեղինակած երկրորդ՝ «Երևակայական սեր» (ֆր.՝ Les Amours imaginaires) ֆիլմը ֆինանսավորվել է մասնավոր կերպով[19]: Ֆիլմի ֆինանսավորումը Դոլանը իրականացրել է իր «Mifilifilms» պրոդյուսերական ընկերության միջոցով՝ երեք գործարարների աջակցությամբ: Ֆիլմի սցենարը Դոլանը ավարտել է 2009 թվականի աշնանը: Ֆիլմը պատմում է երկու ընկերների մասին (Դոլան, Մոնիա Չոկրի), որոնք սիրահարված են մի տարօրինակ երիտասարդի (Նիլս Շնայդեր), ինչից տուժում է իրենց ընկերությունը: Նկարահանումները տևել են 25 օր: Ռեժիսորի և սցենարիստի աշխատանքից բացի Դոլանը ստանձնել է նաև ֆիլմի խմբագրի պաշտոնը, հանդես եկել գլխավոր դերերից մեկում և ձևավորել հագուստները:

Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2010 թվականի մայիսին Կաննի 63-րդ միջազգային կինոփառատոնում՝ «Un Certain Regard» կատեգորիայի շրջանակներում: Այս անգամ ևս ֆիլմը դիմավորվել է հանդիսատեսի կողմից հոտնկայս ծափահարություններով և արժանացել է ժյուրիի բարձր գնահատականին[22]: Այն շահել է Կաննի կինոփառատոնի «Երիտասարդական հայացք» մրցանակը, ինչպես նաև հունիսին՝ Սիդնեյի կինոփառատոնի բարձրագույն մրցանակը[17]: Ֆիլմը 2011 թվականի ընթացքում ցուցադրվում էր փառատոններում, սակայն այն չգտավ իր լսարանը ոչ ֆրանսախոս երկրներում:

«Եվ միևնույնն է Լորենս»[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2011 թվականի փետրվարին Քսավյե Դոլանը սկսել է նկարահանել իր երրորդ գեղարվեստական ֆիլմը՝ «Եվ միևնույնն է Լորենս» (ֆր.՝ Laurence Anyways) անվանվամբ: Ֆիլմը պատմում է տրանսգենդեր կին Լորենսի և իր կյանքի ընկեր Ֆրեդի հարաբերությունների մասին, իրադարձությունները տեղի են ունենում 1990-ական թվականներին:

Այս ֆիլմի պրեմիերան ևս կայացել է Կաննում, 2012 թվականի Կաննի 65-րդ միջազգային կինոփառատոնում, կրկին «Un Certain Regard» կատեգորիայի շրջանակներում: Պրեմիերայի ժամանակ Դոլանը և ողջ դերասանական անձնակազմը փակցրել էին իրենց հագուստին կարմիր քառակուսիներ՝ որպես աջակցության նշան Քվեբեկում ուսանողության կողմից կազմակերպված ցույցերին[en][23]: Ֆիլմը արժանացել է կինոփառատոնի «Քվիր արմավենի» մրցանակին, իսկ Ֆրեդի դերակատար Սյուզան Կլենամը հաղթել է «լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում[24][25]:

Ֆիլմը բարձր է գնահատվել կինոքննադատների կողմից[26][27]: Օլիվյե Պերեն այն «խանդավառող» է անվանել, իսկ «Libération» թերթի թղթակից Ժուլիեն Գեստերի կարծիքով «Եվ միևնույնն է Լորենս»-ը Դոլանի ամենագեղեցիկ ֆիլմն է: «MTV» ալիքի «The Out Take» հաղորդումը, որը հայտնի է ԼԳԲՏ թեմատիկայի ֆիլմերի վերլուծություններով, «Եվ միևնույնն է Լորենս» ֆիլմը որակել է որպես տարվա լավագույն ֆիլմ[28]:

Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում ֆիլմը հաղթել է «լավագույն կանադական ֆիլմ» անվանակարգում, իսկ փառատոնի ժյուրին պնդել է. «պատիվ ենք համարում հետևել այսպիսի հանճարի աշխատանքին, քանի որ այն օժտված է կինեմատոգրաֆիական կլանող էներգիայով և սիրո մասին բացառապես նոր պատմություն է»: Չնայած մեծ հաջողությանը, ֆիլմը չի թողարկվել մեկ տարվա ընթացքում, իսկ թողարկումից հետո Կանադայում ֆիլմի հասույթը եղել է մոտավորապես 500.000 ԱՄՆ դոլար[29]:

«Թոմը ագարակում»[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2012 թվականի մայիսին Դոլանը հայտարարել է, որ աշխատանքի մեջ է իր չորրորդ՝ «Թոմը ագարակում» (ֆր.՝ Tom à la ferme) ֆիլմը, որի սյուժեի հիմքում ընկած է Միշել Մարկ Բուշարի համանուն պիեսը[30]: Դոլանը հեղինակել է ֆիլմի սցենարը, հանդես եկել գլխավոր դերում: Նա նաև ընդգրկվել է ֆիլմի պրոդյուսերների թվում՝ իր կողմից հիմնադրված «Sons of Manual» ընկերության միջոցով:

Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2013 թվականի Վենետիկի 70-րդ միջազգային կինոփառատոնում, որտեղ սեպտեմբերի 2-ին ֆիլմը շահել է «FIPRESCI» մրցանակ: Դոլանն այս մրցանակը բնորոշել է որպես «եզակի և զգալի պատիվ»: Չնայած ֆիլմը ցուցադրվել է տարբեր կինոփառատոններում 2013 թվականի ընթացքում, այն չէր թողարկվում ԱՄՆ-ում մինչև 2015 թվականը: 2015 թվականի օգոստոսին Դոլանը հարցազրույցում ասել է.

Aquote1.png Ինձ ոչ ոք չի ճանաչում նահանգներում, քանի որ իմ ֆիլմերը թողարկվել են այնտեղ շատ անկանոն կերպով, բոլորը տարբեր դիստիբյուտորների կողմից: <…> Չեմ ուզում հավակնոտ թվալ, բայց դա մտահոգում է ինձ[31]:
- Քսավյե Դոլան
Aquote2.png


«Թոմը ագարակում» ֆիլմը ևս բարձր է գնահատվել կինոքննադատության կողմից: Մի շարք կինոքննադատներ Դոլանի այս աշխատանքը համեմատել են Պատրիցիա Հայսմիթի ստեղծագործությունների էկրանավորումների և Ռոման Պոլանսկու վաղ ֆիլմերի հետ[32]:

«Մայրիկ»[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դոլանի հինգերորդ «Մայրիկ» (ֆր.՝ Mommy) ֆիլմը նկարահանվել է 2014 թվականին: Այն կինոքննադատների կողմից միաձայնորեն առանձնացվել է որպես Դոլանի մինչև այժմ կատարած ամենահասուն աշխատանք և համարվում է բեկումնային նրա ռեժիսորական կարիերայի համար[33]: Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2014 թվականի Կաննի 67-րդ միջազգային կինոփառատոնում, որտեղ ֆիլմը մասնավոր դիտումից հետո արժանացել է լրագրողների և քննադատների հիացական գնահատանքին: Մայիսի 24-ին ֆիլմը արժանացել է կինոփառատոնի ժյուրիի մրցանակին, կիսելով այն Ժան Լյուկ Գոդարի «Բարով մնաս, խոսք» 3D դրամայի հետ[34]: Ժյուրիի նախագահն էր ռեժիսոր Ջեյն Քեմփիոնը, և Դոլանը մրցանակը ստանալիս ասել է.

Aquote1.png «Դաշնամուր»-ը [Քեմփիոնի ֆիլմը] իմ դիտած առաջին ֆիլմն էր, որը սահմանեց, թե ով եմ ես: Այն ստիպեց ինձ ցանկություն ունենալ գրելու ֆիլմեր հոգով, կամքով և հզորությամբ օժտված գեղեցիկ կանանց համար: Ինձ համար բացառիկ է անգամ Ձեզ [Քեմփիոնի] հետ նույն բեմում գտնվելը[35]:
- Քսավյե Դոլան
Aquote2.png


«Մայրիկ»-ը Դոլանի առաջին ֆիլմն է, որ նշանակալի հաջողությունների է հասել նաև վարձույթում: 2014 թվականին այն Քվեբեկում ամենաշատ վաճառված ֆիլմն էր, միայն Կանադայի ներսում ֆիլմի հասույթը 2014-ին կազմել է 3,5 միլիոն դոլար[36]: Համաձայն «Montreal Gazette» թերթի տվյալների՝ Ֆրանսիայում ֆիլմը դիտել են մեկ միլիոնից ավել մարդիկ:

2015 թվականին «Մայրիկ»-ը շահել է նաև «Սեզար» կինոմրցանակ «լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ» անվանակարգում[37]: Կանադայի կողմից ֆիլմը առաջադրվել էր Օսկարի 87-րդ մրցանակաբաշխության «լավագույն օտարալեզու ֆիլմ» անվանակարգի համար, սակայն այս անգամ ևս թեկնածությունը չէր ընդունվել[38]:

«Սա միայն աշխարհի վերջն է»[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դոլանը «Սա միայն աշխարհի վերջն է» ֆիլմի դերասանական անձնակազմի հետ Կաննի 69-րդ միջազգային կինոփառատոնում

Դոլանի հաջորդ «Սա միայն աշխարհի վերջն է» (ֆր.՝ Juste la fin du monde) ֆիլմը Ժան-Լյուկ Լագարսի համանուն պիեսի էկրանավորումն է: Ֆիլմի հերոսը երիտասարդ գրող է (Գասպար Ուլյել), ով երկար տարիների բացակայությունից հետո վերադառնում է ընտանիքի մոտ իր մոտալուտ մահվան լուրը հայտնելու համար: Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 2015 թվականի մայիսի վերջին և ավարտվել 2016 թվականին[39]: Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2016 թվականի Կաննի 69-րդ միջազգային կինոփառատոնում, որտեղ ֆիլմն արժանացել է երկու՝ գրան-պրի և Էկումենիկ ժյուրիի մրցանակների[40][41][42]: Ֆիլմը Քվեբեկում և Ֆրանսիայում թողարկվել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 21-ին[43]: Ֆրանսիայում Դոլանի այս ֆիլմի դիտողների քանակը կրկին գերազանցել է մեկ միլիոնը[44]:

2016 թվականի դեկտեմբերին «Սա միայն աշխարհի վերջն է» ֆիլմը ներառվել էր Օսկարի 89-րդ մրցանակաբաշխության «լավագույն օտարալեզու ֆիլմ» անվանակարգում մրցող 9 ֆիլմերի ցանկում, սակայն 2017-ի հունվարին այն չի առաջադրվել[45][46][47]:

Դոլանը՝ իր երկու «Սեզար» կինոմրցանակներով (2017)

2017 թվականին «Սա միայն աշխարհի վերջն է» ֆիլմը մասնակցել է «Սեզար» 42-րդ մրցանակաբաշխությանը, որտեղ Դոլանը շահել է երկու մրցանակ՝ «լավագույն ռեժիսոր» և «լավագույն խմբագիր» անվանակարգերում[48]: Բացի այդ, Դոլանը նաև հաղթել է Կանադական կինոմրցանակաբաշխություն երեք անվանակարգերում՝ «լավագույն ռեժիսոր», «լավագույն ֆիլմ» և «լավագույն ադապտացված սցենար»[49]:

Չնայած կինոփառատոններում գրանցած լուրջ հաջողություններին, «Սա միայն աշխարհի վերջն է» ֆիլմը կինոքննադատության կողմից արժանացել է հակասական կարծիքների: «The Guardian» թերթը այն որակել է որպես «ընտանեկան դիսֆունկցիայի փայլուն, ոճավորված և զգայնախաբական արտահայտություն»[50]: Սակայն Կաննի կինոառատոնի ընթացքում հնչել են նաև բացասական կարծիքներ: Այսպես, օրինակ «Vanity Fair» ամսագրի համաձայն այն «Կաննում հանդիպող ամենահիասթափեցնող ֆիլմն է»[51][52][53]: «The Hollywood Reporter»-ը ֆիլմը կոչել է «սառը և խորապես չբավականեցնող»[54]: Դոլանը հայտնել է իր անհամաձայնությունը բացասական կարծիքների հետ[55][56]:

«Ջոն Ֆ. Դոնովանի մահն ու կյանքը»[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2013 թվականի մարտին Դոլանը սկսել է աշխատել իր առաջին անգլալեզու «Ջոն Ֆ. Դոնովանի մահն ու կյանքը» (անգլ.՝ The Death & Life of John F. Donovan) անվանվամբ ֆիլմի վրա[57]: Սցենարը Դոլանը գրել է Ջեյքոբ Թիրնիի հետ համատեղ: Ֆիլմը պատմում է հոլիվուդյան կինոդերասան Ջոն Ֆ. Դոնովանի (Քիթ Հարինգթոն) մասին, ում կյանքն ու կարիերան կտրուկ փոխվում են, երբ մի թղթակից (Ջեսիկա Չեսթեյն) հրապարակում է Դոնովանի և իր 11-ամյա երկրպագուի անձնական նամակագրությունը: Ֆիլմում նաև նկարահանվել են այնպիսի հանրահայտ դերասաններ, ինչպիսիք են Նատալի Փորտմանը, Սյուզան Սարանդոնը, Քեթի Բեյթսը, Թենդի Նյուտոնը և Բելա Թորնը[58]: 2018 թվականին իր ինստագրամյան էջում Դոլանը հայտնել է, որ ֆիլմից հեռացվել են Ջեսիկա Չեսթեյնի դերակատարմամբ հատվածները[59]:

Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2018 թվականի Տորոնտոյի 43-րդ միջազգային կինոփառատոնի ընթացքում: Այս անգամ Դոլանի հեղինակած ֆիլմը արժանացել է սոսկ բացասական արձագանքի կինոքննադատության կողմից[60]: «IndieWire» կայքը այն որակել է որպես Դոլանի կարիերայի «ամենավատ» ֆիլմ[61]: «The Guardian»-ը ֆիլմը գնահատել է 5-ից 1 աստղով, անվանելով այն «կասկածելի խառնաշփոթ»[62]: Համաձայն «Screen International» ամսագրի՝ «ֆիլմը կարող է այցելել Դոլանի համար շատ ծանոթ վայրեր, սակայն այս վիճակում այն ցանկալի է դիմավորել միայն տանը»[63]:

2019 թվականին «Télérama» ամսագրին տված հարցազրույցում Դոլանը նշել է ֆիլմի նկարահանման ընթացքում ծագած մի շարք բարդությունների մասին՝ ֆինանսավորման հետ կապված դժվարություններ, տարբեր մայրցամաքների վրա ընթացող նկարահանումներ, խմբագրման ընթացքում ընտրության դժվարություն՝ կապված նյութի չափից դուրս մեծ քանակության հետ: Համաձայն Դոլանի՝ «երեք ֆիլմի համար նյութ էր հավաքվել, ֆիլմի առաջին տարբերակը տևում էր 4 ժամից ավելի»: Մի շարք երկրների (Իտալիա, Ճապոնիա) ֆիլմի թողարկման իրավունք չի տրամադրվել: Ֆրանսիայում ֆիլմը թողարկվել է 2019 թվականի մարտի 13-ին:

«Մաթիաս և Մաքսիմ»[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2018 թվականի հունվարին հայտարարվել էր, որ Դոլանը պատրաստվում է նկարահանել իր ութերորդ՝ «Մաթիաս և Մաքսիմ» անվանվամբ ֆիլմը[64], հանդես գալով որպես ռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր և գլխավոր դերերից մեկի դերակատար: «Մաթիաս և Մաքսիմ» ֆիլմը կրկին ֆրանսալեզու է, նկարահանումները սկսվել են 2019 թվականի օգոստոսի 15-ին Քվեբեկում[65][66]: Ֆիլմը պատմում է վաղեմի ընկերներ Մաթիասի (Գաբրիել դ'Ալմեյդա) և Մաքսիմի (Դոլան) մասին, որոնց հարաբերությունները բարդանում են մի կարճամետրաժ ֆիլմի համբույրի տեսարանում նկարահանվելուց հետո:

«Մաթիաս և Մաքսիմ» ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2019 թվականի մայիսի 22-ին՝ Կաննի 72-րդ միջազգային կինոփառատոնի ընթացքում[67]: Կանադայում ֆիլմի թողարկումը նախատեսված է 2019 թվականի հոկտեմբերի 9-ին: Ըստ «The Guardian» օրաթերթի՝ «Դոլանի հասունացման շրջանի այս անդադար բանբասանքով լեցուն ֆիլմը բարեսիրտ բնույթ ունի»[68]:

Այլ աշխատանքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դոլանը (աջից չորրորդը) Կաննի միջազգային 68-րդ կինոփառատոնի ժյուրիի կազմում (2015)

Դոլանը հայտնի է նաև որպես երաժշտական տեսահոլովակների ռեժիսոր: 2013 թվականի մարտին նա հեղինակել է ֆրանսիական «Indochine» ռոք խմբի «College Boy» երգի տեսահոլովակը, որում դեռահաս տղան նվաստացվում է համադասարանցիների կողմից[69]: Նույն թվականի մայիսի սկզբին Ֆրանսիայի տեսալսողական նյութերի բարձրագույն խորդուրդը որոշել է տարիքային սահմանափակում դնել տեսահոլովակի վրա: Դոլանը արդարացրել է իր աշխատանքը, նշելով, որ հոլովակում ցուցադրվող բռնությունն անհիմն չէ, իսկ խորհրդի որոշումը տեսահոլովակին էլ ավելի մեծ ճանաչում է բերում:

2015 թվականին Դոլանը հեղինակել է Ադելի «25» ալբոմի «Hello» սինգլի տեսահոլովակը[70], որն «IMAX» համակարգով նկարված կադրեր է պարունակում[71][72]: Տեսահոլովակը գերազանցել է «Vevo»-ի 24 ժամվա ընթացքում առավելագույն քանակությամբ դիտումների ռեկորդը՝ 27,7 միլիոն դիտում[73]: 2016 թվականին տեսահոլովակը արժանացել է «Ջունո» մրցանակի՝ «տարվա վիդեո» անվանակարգում[74]:

2015 թվականի մայիսին Դոլանը ընտրվել է Կաննի միջազգային 68-րդ կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ[75][76]:

Բացառությամբ իր հեղինակած ֆիլմերում կերտած դերերի, Դոլան-դերասանի թերևս ամենանշանակալից աշխատանքը մասնակցությունն է կինոռեժիսոր Շարլ Բինամեյի 2014 թվականի «Փղի երգը» ֆիլմում: Այս ֆիլմում Դոլանը ստանձնել է գլխավոր դերեից մեկը, մարմնավորելով հոգեբուժարանի խնամառու Մայքլ Ալինին, ով հոգեբույժին ներգրավում է բարդ մտային խաղի մեջ[77][78]: 2018 թվականին Դոլանը երկրորդական դերերով հանդես է եկել «Ջնջված ինքնություն» և «Ծանր ժամանակներ Էլ Ռոյալում» ֆիլմերում[79]: Նա խաղացել է ամերիկյան «Այն 2» ֆիլմում, որի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2019 թվականի սեպտեմբերի 6-ին[80]:

Դոլանը նաև մոդելային գործունեություն է ծավալում: 2015 թվականին նա հանդես է եկել որպես ֆրանսիական «Լուի Վիտոն» նորաձևության տան մոդել[81]:

Ազդեցություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քսավյե Դոլանի սիրելի ֆիլմերի թոփ տասնյակը

Քսավյե Դոլանը նշել է, որ որևէ կոնկրետ ռեժիսորի գործունեություն ազդեցություն չի ունեցել իր վրա: Սակայն 2009 թվականին Դոլանը հայտնել է, որ Միխայել Հանեկեն իր սիրելի ռեժիսորներից մեկն է՝ ընդգծելով Հանեկենի ճշգրիտ աշխատանքը կինոխցիկի հետ և ուժեղ սցենարները: Հանեկենի «Ուրախ խաղեր» (1997) և «Դաշնակահարուհի» (2001) աշխատանքները Դոլանի բնորոշմամբ իր սիրելի ֆիլմերն են[83]:

2014 թվականի Կաննի միջազգային կինոփառատոնի ընթացքում Դոլանն ասել է, որ Ջեյն Քեմփիոնի «Դաշնամուր» (1993) ֆիլմը իր համար ներշնչանքի հիմնական աղբյուր է հանդիսացել, իսկ «Տիտանիկ» (1997) ֆիլմը ազդել է իր կինոինդուստրիա մուտք գործելու որոշման վրա[84]: Համաձայն Դոլանի՝ «Իմ անձնական նահանգ Այդահո» (1991) ֆիլմը ազդեցություն է ունեցել իր դեբյուտային «Ես սպանեցի մորս» ֆիլմի վրա[85]: Դոլանը նաև նշել է, որ իր վրա մեծ տպավորություն է գործել երկնքից ընկնող գորտերի տեսարանը «Մագնոլիա» (1999) ֆիլմից:

2013 թվականին տված հարցազրույցում Դոլանն ասել է.

Aquote1.png Ես ուզում եմ ասել որ ռեժիսորները այդքան մեծ ազդեցություն չեն թողնում ինձ վրա: <…> Ես կարդացել եմ իմ ֆիլմերի մասին բոլոր հիմնական կարծիքները, որովհետև ես «խենթ» եմ և կենտրոնանում եմ բացասականի վրա, ես ուզում եմ իմանալ, թե ինչ են մարդիկ կարծում և ինչու են նրանք այդ կարծիքին: Իր կարծիքը, ենթադրություններն ու ասոցիացիաները պարտադրող հանդիսատեսը ինձ այնքան շատ է վախեցրել հղումներով և ազդեցություններով, որոնք երբեք իմը չեն եղել: <…> Բայց եկեք ազնիվ լինենք. գաղափարները պտտվում են և ամեն ինչ արդեն արված է, այժմ ողջ հարցը նոր մեկնաբանություն գտնելն է[86]:
- Քսավյե Դոլան
Aquote2.png


Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քսավյե Դոլանը բացահայտ գեյ է[87]: Նա հրպարակայնորեն քամինգ-աութ է կատարել 16 տարեկան հասակում[88]: Իր դեբյուտային «Ես սպանեցի մորս» ֆիլմը Դոլանը կիսաինքնակենսագրական է բնորոշել[18][89]:

Իր անձնական կյանքին վերաբերող լրագրողների հարցերին Դոլանը միշտ հպանցիկ է պատասխանում, ինչի պատճառով հանրությունը ենթադրում է, որ նա միայնակ է[88]: 2014 թվականին տված հարցազրույցում Դոլանը հայտնել, որ սիրահարված է, հավելելով՝ «սակայն դա, ինչպես միշտ, բարդ պատմություն է»[90]:

Դոլանը բազմիցս ելույթ է ունեցել հոմոֆոբիայի հետ կապված խնդիրների հաղթահարման կարևորության վերաբերյալ։ Մասնավորապես 2014 թվականի հոկտեմբերին նա իր ափսոսանքն է հայտնել գեյերի իրավունքների հարցում Ֆրանսիայի դիրքորոշման կապակցությամբ, ընդգծելով Ֆրանսիայի հետամնացությունը Քվեբեկի նկատմամբ[91]: Հարցազրույցներում Դոլանն իր անբարեհաճությունն է արտահայտել առանձին ԼԳԲՏ կինոմրցանակների նկատմամբ, նշելով որ այդ թեմատիկայով ֆիլմերը ստեղծվում են լայն լսարանի համար և նրանց առանձնացումը տրամաբանական չէ[92]: Դոլանը դրանում «անիրական հակասություն» է տեսնում[93]:

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բանալի
Այս նշանով առանձնացված են Դոլանի հեղինակած ֆիլմերը
Տարի Անվանում Բնօրինակ անվանում Դեր Ռեժիսոր
1997 Ես ձեզ հետ եմ ֆր.՝ J'en suis ! Էդուարդ Claude Fournier[en]
1999 Ավազյա մարդը[~ 1] ֆր.՝ Le marchand de sable Nadine Fournelle[en]
2001 Թաքնված ամրոցը ֆր.՝ La Forteresse suspendue Մայքլ Roger Cantin[en]
2006 Ամառվա հայելու մեջ[~ 1] ֆր.՝ Miroirs d'été Ժուլիեն Etienne Desrosiers[en]
2008 Նահատակներ ֆր.՝ Martyrs Անտուան Բելֆոնդ Pascal Laugier[en]
2009 Սյուզի ֆր.՝ Suzie Փանք Micheline Lanctôt[en]
2009 Ես սպանեցի մորս[~ 2] ֆր.՝ J'ai tué ma mère Յուբեր Մինել Ինքը
2010 Երևակայական սեր[~ 2] ֆր.՝ Les Amours imaginaires Ֆրանսիս Ինքը
2010 Լավ հարևաններ անգլ.՝ Good Neighbours,
ֆր.՝ Notre-Dame-de-Grâce
Ժան-Մարկ Jacob Tierney[en]
2010 Լիփսեթի օրագրերը ֆր.՝ Les journaux de Lipsett Պատմող Theodore Ushev[en]
2012 Եվ միևնույնն է Լորենս[~ 3] ֆր.՝ Laurence Anyways Երեկույթում հանդիպող տղամարդ Ինքը
2013 Թոմը ագարակում[~ 2] ֆր.՝ Tom à la ferme Թոմ Ինքը
2013 Արտասովոր անձնավորություն[~ 4] ֆր.՝ Quelqu'un d'extraordinaire Monia Chokri[en]
2014 Հրաշք ֆր.՝ Miraculum Էտյեն Daniel Grou[en]
2014 Փղի երգը անգլ.՝ Elephant Song Մայքլ Ալին Charles Binamé[en]
2014 Մայրիկ[~ 2] ֆր.՝ Mommy Ինքը
2016 Սա միայն աշխարհի վերջն է[~ 2] ֆր.՝ Juste la fin du monde Ինքը
2018 Ջնջված ինքնություն անգլ.՝ Boy Erased Ջոն Joel Edgerton[en]
2018 Ծանր ժամանակներ Էլ Ռոյալում անգլ.՝ Bad Times at the El Royale Բադդի Սանդեյ Drew Goddard[en]
2018 Ջոն Ֆ. Դոնովանի մահն ու կյանքը[~ 2] անգլ.՝ The Death & Life of John F. Donovan Ինքը
2019 Մաթիաս և Մաքսիմ[~ 2] ֆր.՝ Matthias et Maxime Մաքս Ինքը
2019 Այն 2 անգլ.՝ It Chapter Two Ադրիան Մելլոն Andy Muschietti[en]
Նշումներ
  1. 1,0 1,1 Կարճամետրաժ ֆիլմ:
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Դոլանը նաև ֆիլմի պրոդյուսերն ու սցենարիստն է:
  3. Դոլանը նաև ֆիլմի գործադիր պրոդյուսերն ու սցենարիստն է:
  4. Դոլանը ֆիլմի խմբագիրն է:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կինոպարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քսավյե Դոլանի հաղթանակների և առաջադրումների ընդհանուր թիվը[94]
Xavier Dolan Cannes 2015 3.jpg
Հաղթանակներ 61
Առաջադրումներ 80

Կաննի միջազգային կինոփառատոն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տարի Անվանակարգ Առաջադրված ֆիլմ Արդյունք Հղում
2009 «CICAE»-ի պարգև Ես սպանեցի մորս Հաղթանակ [95]
«SACD»-ի մրցանակ Հաղթանակ
«Երիտասարդական հայացք» մրցանակ Հաղթանակ
2010 «Երիտասարդական հայացք» մրցանակ Երևակայական սեր Հաղթանակ [94]
«Un Certain Regard» մրցանակ Առաջադրված
2012 «Քվիր արմավենի» մրցանակ Եվ միևնույնն է Լորենս[en] Հաղթանակ [96][97]
«Un Certain Regard» մրցանակ Առաջադրված
2014 Ժյուրիի մրցանակ Մայրիկ Հաղթանակ [98]
2016 Գրան-պրի Սա միայն աշխարհի վերջն է[en] Հաղթանակ [99][100]
Էկումենիկ ժյուրիի մրցանակ Հաղթանակ
2019 «Ոսկե արմավենի» մրցանակ Մաթիաս և Մաքսիմ[en] Առաջադրված [94]
«Քվիր արմավենի» մրցանակ Առաջադրված

«Սեզար» կինոմրցանակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տարի Անվանակարգ Առաջադրված ֆիլմ Արդյունք Հղում
2010 Լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ Ես սպանեցի մորս Առաջադրված [101]
2011 Երևակայական սեր Առաջադրված [102]
2013 Եվ միևնույնն է Լորենս[en] Առաջադրված [103]
2015 Մայրիկ Հաղթանակ [104]
2017 Լավագույն ռեժիսոր Սա միայն աշխարհի վերջն է[en] Հաղթանակ [105]
Լավագույն խմբագիր Հաղթանակ
Լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ Առաջադրված

«Ջիննի» մրցանակաբաշխություն և Կանադական կինոմրցանակաբաշխություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2012 թվականին «Ջիննի» մրցանակաբաշխությունը[en] և Կանադական ազգային կինոմրցանակաբաշխությունը միավորվել են, անվանվելով Կանադական կինոմրցանակաբաշխություն[en][106]:

Տարի Անվանակարգ Առաջադրված ֆիլմ Արդյունք Հղում
2010 Կլոդ Ժյուտրայի անվան մրցանակ Ես սպանեցի մորս Հաղթանակ [107]
2013 Լավագույն ռեժիսոր Եվ միևնույնն է Լորենս[en] Առաջադրված [108][109]
Լավագույն սցենար Առաջադրված
Հագուստի լավագույն ձևավորում Հաղթանակ
2014 Լավագույն ռեժիսոր Թոմը ագարակում[en] Առաջադրված [110][111]
Լավագույն ֆիլմ Առաջադրված
Լավագույն ադապտացված սցենար Առաջադրված
2015 Լավագույն ռեժիսոր Մայրիկ Հաղթանակ [112]
Լավագույն ֆիլմ Հաղթանակ
Հագուստի լավագույն ձևավորում Առաջադրված
Լավագույն խմբագիր Հաղթանակ
Լավագույն օրիգինալ սցենար Հաղթանակ
2017 Լավագույն ռեժիսոր Սա միայն աշխարհի վերջն է[en] Հաղթանակ [113]
Լավագույն ֆիլմ Հաղթանակ
Լավագույն ադապտացված սցենար Հաղթանակ

«Ժյուտրա» մրցանակաբաշխություն և «Իրիս» մրցանակաբաշխություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քվեբեկի կինոմրցանակաբաշխությունը, որը նախկինում հայտնի էր որպես «Ժյուտրա» մրցանակաբաշխություն, 2016 թվականի հոկտեմբերին վերանվանվել է «Իրիս» մրցանակաբաշխության[en][114]:

Տարի Անվանակարգ Առաջադրված ֆիլմ Արդյունք Հղում
2010 Լավագույն ֆիլմ Ես սպանեցի մորս Հաղթանակ [115][116]
Լավագույն ռեժիսոր Առաջադրված
Լավագույն սցենար Հաղթանակ
Լավագույն դերասան Առաջադրված
Քվեբեկի սահմաններից դուրս նկարահանված ամենահաջողված ֆիլմ Հաղթանակ
2013 Լավագույն ռեժիսոր Եվ միևնույնն է Լորենս[en] Առաջադրված [117]
Լավագույն սցենար Առաջադրված
Լավագույն միջազգային ֆիլմ Առաջադրված
2014 Քվեբեկի սահմաններից դուրս նկարահանված ամենահաջողված ֆիլմ Թոմը ագարակում[en] Առաջադրված [118]
2015 Լավագույն ֆիլմ Առաջադրված [119][120]
Լավագույն ռեժիսոր Առաջադրված
Լավագույն սցենար Առաջադրված
Լավագույն ֆիլմ Մայրիկ Հաղթանակ [121]
Լավագույն ռեժիսոր Հաղթանակ
Լավագույն սցենար Հաղթանակ
Հագուստի լավագույն ձևավորում Առաջադրված
Լավագույն խմբագիր Հաղթանակ
2017 Լավագույն ֆիլմ Սա միայն աշխարհի վերջն է[en] Հաղթանակ [122][123]
Լավագույն ռեժիսոր Հաղթանակ
Լավագույն քասթինգ Հաղթանակ
Հանրային մրցանակ Առաջադրված
Քվեբեկի սահմաններից դուրս նկարահանված ամենահաջողված ֆիլմ Հաղթանակ

Այլ կինոպարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տարի Ֆիլմ Պարգև Անվանակարգ Արդյունք Հղում
2009—2010 Ես սպանեցի մորս Վանկուվերի միջազգային կինոփառատոն[en] Լավագույն կանադական ֆիլմ Հաղթանակ [124]
«Լյումիեր» մրցանակաբաշխություն[en] Լավագույն ֆրանսալեզու ֆիլմ Հաղթանակ [125]
Ռեյկյավիկի միջազգային կինոփառատոն[en] «Ոսկե թնձրահավ» մրցանակ Հաղթանակ [126]
Տորոնտոյի կինոքննադատների ասոցիացիա[en] «Stella Artois Ջեյ Սքոթ» մրցանակ Հաղթանակ [125]
Վանկուվերի կինոքննադատների շրջանի մրցանակ[en] Լավագույն կանադական ֆիլմ Հաղթանակ [127]
Կանադական ֆիլմի լավագույն ռեժիսոր Հաղթանակ
Կանադական ֆիլմի լավագույն դերասան Հաղթանակ
2010 Երևակայական սեր Սիդնեյի կինոփառատոն[en] Ֆիլմի մրցանակ Հաղթանակ [94]
2012—2013 Եվ միևնույնն է Լորենս[en] «Լյումիեր» մրցանակաբաշխություն[en] Լավագույն ֆրանսալեզու ֆիլմ Առաջադրված [128]
Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոն[en] Լավագույն կանադակն ֆիլմ Հաղթանակ [129]
«Ոսկե բզեզ» մրցանակաբաշխություն[en] Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ Առաջադրված [130]
2014 Թոմը ագարակում[en] Վենետիկի միջազգային կինոփառատոն[en] Կինոքննադատության միջազգային ֆեդերացիայի մրցանակ Հաղթանակ [131]
2014—2015 Մայրիկ «Դորիան» մրցանակաբաշխություն[en] Տարվա «Ուայլդ» արտիստ Առաջադրված [132]
«Լյումիեր» մրցանակաբաշխություն[en] Լավագույն ֆրանսալեզու ֆիլմ Առաջադրված [133]
Տալլինի «Սև գիշերներ» կինոփառատոն[en] Լավագույն հյուսիսամերիկյան անկախ ֆիլմ Հաղթանակ [134]
Տորոնտոյի կինոքննադատների ասոցիացիա[en] Լավագույն կանադական ֆիլմ Առաջադրված [135]
2016 Hello, Ադել «Ջունո» մրցանակաբաշխություն[en] Տարվա վիդեո Հաղթանակ [136]
MTV երաժշտական տեսահոլովակի մրցանակաբաշխություն Լավագույն ռեժիսոր Առաջադրված [137]
Լավագույն խմբագիր Առաջադրված
2016—2017 Սա միայն աշխարհի վերջն է[en] Համբուրգի կինոփառատոն[en] «Արտ սինեմա» մրցանակ Հաղթանակ [138]
«Բյուրեղյա գլոբուս» մրցանակաբաշխություն[en] Լավագույն ֆիլմ Առաջադրված [139]
«Լյումիեր» մրցանակաբաշխություն[en] Լավագույն ֆրանսալեզու ֆիլմ Առաջադրված [140]

Պետական պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այլ պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Delisle-Crevier Patrick (2017)։ Raconte-Moi Xavier Dolan (ֆրանսերեն)։ Montréal: Les Éditions de l'Homme։ ISBN 2897540699 
  • Fradet Pierre-Alexandre (2018)։ Philosopher à travers le cinéma québécois: Xavier Dolan, Denis Côté, Stéphane Lafleur et autres cinéastes (ֆրանսերեն)։ Paris: Éditions Hermann։ ISBN 2705697829 
  • Beurdeley Laurent (2019)։ Xavier Dolan, L'indomptable (ֆրանսերեն)։ Québec: Éditions du CRAM։ ISBN 289721192X 

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նշումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 2015 թվականի մարտի 23-ին Դոլանը չի կարողացել ներկա գտնվել պարգևատրման արարողությանը: Շքանշանի տարբերանշանը նրան է շնորհվել 2016 թվականի մայիսի 1-ին՝ կանադական հեռուստատեսությամբ ընթացող «Tout le monde en parle» հաղորդման ժամանակ:

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #1013410289 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. Frois Emmanuèle (2010-09-28)։ «Xavier Dolan, enfant terrible et cinéaste prodige» (ֆրանսերեն)։ Le Figaro 
  3. Bradshaw Peter (2014-04-03)։ «Why Tom at the Farm is the one film you should watch this week» (անգլերեն)։ The Guardian 
  4. Blondeau Romain (2014-04-15)։ «"Tom à la ferme" : Xavier Dolan sous influence hitchcockienne» (ֆրանսերեն)։ Les Inrocks 
  5. Micallef Claire (2014-04-14)։ «"Tom à la ferme" : tout le génie de Xavier Dolan dans un thriller parfaitement maîtrisé» (ֆրանսերեն)։ Le Nouvel Obs 
  6. Perreaux Les, Renzetti Elizabeth (2009-05-25)։ «Québécois filmmaker electrifies Cannes»։ The Globe and Mail։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-04-16-ին 
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 André Ducharme. (2010-07-10)։ «L’étrange histoire de Xavier Dolan» (ֆրանսերեն)։ L’actualité։ Վերցված է 2013-07-30 
  8. 8,0 8,1 8,2 Steve Gravestock.։ «Xavier Dolan»։ Canadian Film Encyclopedia (անգլերեն)։ Toronto International Film Festival։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-08-24-ին։ Վերցված է 2013-07-30 
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 Jason Anderson. (2010)։ «Spotlight. Les amours imaginaires (Xavier Dolan, Canada)» (անգլերեն)։ Cinema Scope, Issue 43։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-08-24-ին։ Վերցված է 2013-07-30 
  10. David Parkinson. (2012-07-12)։ «Parky at the Pictures (DVD 12/7/2012)» (անգլերեն)։ The Oxford Times։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-05-ին։ Վերցված է 2013-07-30 
  11. Eftihia Chatzistefanidi. (2009-05-22)։ «Portrait: Xavier Dolan» (անգլերեն)։ NisiMazine Cannes, № 8։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-01-04-ին։ Վերցված է 2013-07-30 
  12. 12,0 12,1 «Festival de Cannes: Acceuil remarquable pour Dolan»։ Radio-Canada (ֆրանսերեն)։ 2009-05-20։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-03-29-ին։ Վերցված է 2009-05-26 
  13. «Festival de Cannes»։ Festival de Cannes։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-05-21-ին։ Վերցված է 2016-12-17 
  14. 14,0 14,1 14,2 Provencher Normand (2009-05-15)։ «Xavier Dolan»։ Le Soleil (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2009-05-27 
  15. «Québécois filmmaker electrifies Cannes»։ The Globe and Mail։ 2009-05-25։ Արխիվացված է օրիգինալից 2009-05-28-ին 
  16. «'I Killed My Mother' Tops Jutra Awards»։ Alt Film Guide (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-04-16-ին։ Վերցված է 2017-09-08 
  17. 17,0 17,1 17,2 «Xavier Dolan»։ The Canadian Encyclopedia։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-06-08-ին։ Վերցված է 2015-11-30 
  18. 18,0 18,1 Lacey Liam (2010-02-04)։ «Xavier Dolan's long road to instant success»։ The Globe and Mail։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-04-16-ին։ Վերցված է 2015-11-30 
  19. 19,0 19,1 Hopewell John (2010-02-10)։ «Rezo wraps up Dolan's 'Love'»։ Variety։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-04-26-ին 
  20. Cohn Eric (2011-02-11)։ «The 100 Films Affected By the Regent Lawsuit — And What the Filmmakers Can Do About It»։ IndieWire։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-04-16-ին։ Վերցված է 2017-05-18 
  21. MARSH CALUM (2015-07-30)։ «The one border Xavier Dolan can’t cross» (անգլերեն)։ Վերցված է 2017-07-22 
  22. «Xavier Dolan: Flattered, but fretting about Cannes return»։ Montreal Gazette։ 2009-05-24։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-10-07-ին 
  23. Lalanne Jean-Marc (2012-07-18)։ «Xavier Dolan: "Tous mes films parlent d'un amour impossible"» (ֆրանսերեն)։ Les Inrockuptibles 
  24. «2012 Official Selection»։ Cannes։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-08-09-ին։ Վերցված է 2012-04-21 
  25. «Dolan in two minds over Cannes»։ Times Colonist։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-23-ին։ Վերցված է 2012-04-21 
  26. Dalton Stephen (2012-05-19)։ «Laurence Anyways: Cannes Review»։ Hollywood Reporter։ Վերցված է 2017-05-18 
  27. Strong Jonathan (2012-12-02)։ «IoS film review: Laurence Anyways»։ The Independent։ Վերցված է 2017-05-18 
  28. «The Out Take: Why 'Laurence Anyways' Is Definitely Going to Make $100 Million This Weekend»։ MTV News (անգլերեն)։ Վերցված է 2017-07-22 
  29. Communications Government of Canada; Canadian Heritage։ «Seen on Screens»։ canada.pch.gc.ca (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-07-21-ին։ Վերցված է 2017-07-22 
  30. Schmidlin Charlie (2012-05-07)։ «Xavier Dolan fourth film, is an Adaptation of Michel Marc Bouchard's Play 'Tom à la Ferme'»։ IndieWire։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-06-13-ին։ Վերցված է 2016-05-17 
  31. Smith Nigel M. (2015-08-11)։ «Xavier Dolan: 'Film-making is not liberating'»։ The Guardian։ Վերցված է 2015-11-30 
  32. «Венеция-2013: Страх и ненависть на ферме» (ռուսերեն)։ КиноПоиск։ 2013-09-02 
  33. D'Alto Vicenzo (2014-09-18)։ «Mommy is a more mature and fully rounded expression of everything Xavier Dolan has gleaned in the past half-decade»։ Vancouver Sun։ Վերցված է 2015-11-30 
  34. Kohn Eric (2014-05-22)։ «Cannes Review: Is Xavier Dolan’s 'Mommy' His Best Film?»։ Indiewire։ Վերցված է 2016-06-01 
  35. Xan Brooks (2014-05-25)։ «Cannes festival ready for shut-eye after Winter Sleep wins Palme d'Or»։ The Guardian։ Վերցված է 2014-06-01 
  36. Kelly Brendan (2014-11-18)։ «Mommy continues its box office dominance»։ Montreal Gazette։ Վերցված է 2015-11-30 
  37. «Xavier Dolan's Mommy wins best foreign film at France's César Awards»։ CBC News։ 2015-02-20։ Վերցված է 2015-11-30 
  38. Vlessing Etan։ «Oscars: Canada Picks 'Mommy' For Foreign-Language Category»։ The Hollywood Reporter (անգլերեն)։ Վերցված է 2014-09-19 
  39. «Xavier Dolan's Next Film Teams Him With Marion Cotillard For 'Juste la fin du Monde'»։ IndieWire։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-05-01-ին։ Վերցված է 2015-05-02 
  40. «2016 Cannes Film Festival Announces Lineup, Including New Films From Steven Spielberg, Jodie Foster and Many More»։ Indiewire։ Վերցված է 2016-04-14 
  41. «Dolan defies critics, wins Cannes Grand Prix»։ CBC News։ 2016-05-22։ Վերցված է 2016-05-23 
  42. Miller Julie։ «Cannes Film Festival's Crown Prince Xavier Dolan on Directing Oscar Winners at Age 26»։ Vanity Fair։ Վերցված է 2016-06-01 
  43. Jagernauth Kevin։ «Xavier Dolan's 'It's Only The End Of The World' Will Open In Quebec On September 21st»։ The Playlist։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-04-08-ին։ Վերցված է 2016-04-14 
  44. «Juste La Fin Du Monde»։ JP's Box Office։ Վերցված է 2017-02-26 
  45. «Xavier Dolan's latest is Canada's foreign-language pick for the Oscars»։ Վերցված է 2016-09-24 
  46. «Oscars: Nine Films Advance in Foreign-Language Race»։ Variety։ 2016-12-15։ Վերցված է 2016-12-15 
  47. «Oscar nominations 2017: Denis Villeneuve in the running for Arrival, Dolan out of race»։ Montreal Gazette (en-US)։ 2017-01-24։ Վերցված է 2017-01-25 
  48. «Xavier Dolan honoured at France's version of the Oscars for It's Only the End of the World»։ CBC News (անգլերեն)։ Վերցված է 2017-02-26 
  49. Ahearn Victoria։ «Xavier Dolan, 'Orphan Black' big winners at Canadian Screen Awards»։ CTVNews (en-CA)։ Վերցված է 2017-03-19 
  50. Bradshaw Peter (2016-05-19)։ «It's Only the End of the World review: Xavier Dolan's nightmarish homecoming is a dream»։ The Guardian։ Վերցված է 2016-09-20 
  51. «'I was screaming inside': Xavier Dolan reacts to his latest film's damning reviews at Cannes»։ Վերցված է 2016-09-20 
  52. «Brendan Kelly: English-speaking critics don't get Xavier Dolan» (անգլերեն)։ 2016-05-24։ Վերցված է 2016-09-20 
  53. Lawson Richard։ «Xavier Dolan's It's Only the End of the World Is the Most Disappointing Film at Cannes»։ Վերցված է 2016-09-20 
  54. «'It's Only the End of the World': Cannes Review»։ Վերցված է 2016-09-20 
  55. Smith Nigel M., Barnes Henry, Swaby Jonross (2016-05-25)։ «Director Xavier Dolan: 'Cannes is sinking into a culture of hatred' – video interview»։ The Guardian։ Վերցված է 2016-09-20 
  56. «Montreal filmmaker Xavier Dolan faces Cannes criticism calmly | Toronto Star»։ thestar.com։ Վերցված է 2016-09-20 
  57. «Xavier Dolan Writing His First American Film 'The Death & Life of John F. Donovan' & More From MoMa»։ Blackbook։ Վերցված է 2014-12-27 
  58. «Susan Sarandon and Kathy Bates Board 'Mommy' Director's First English-Language Project»։ Hollywood Reporter։ Վերցված է 2014-12-27 
  59. Dolan Xavier (4 February 2018)։ «Please bare with me and read...»։ Instagram։ Վերցված է 2018-02-04 
  60. «The Death and Life of John F. Donovan»։ rottentomatoes.com։ Վերցված է 2018-09-13 
  61. Kohn Eric (2018-09-11)։ «‘The Death and Life of John F. Donovan’ Review: Xavier Dolan’s Worst Movie Stars Kit Harington as a Depressed TV Star»։ IndieWire (en-US)։ Վերցված է 2018-09-17 
  62. Lee Benjamin (2018-09-11)։ «The Death and Life of John F. Donovan review – Xavier Dolan's wild misfire»։ The Guardian (անգլերեն)։ Վերցված է 2018-09-17 
  63. «'The Death And Life Of John F. Donovan' - Toronto Review»։ Screen (անգլերեն)։ Վերցված է 2018-09-17 
  64. van Hoeij Boyd (2018-01-30)։ «Xavier Dolan Reveals His Eighth Feature, 'Matt & Max'» (անգլերեն)։ The Hollywood Reporter  
  65. «XAVIER DOLAN EN TOURNAGE DÈS LA MI-AOÛT!»։ evendette.ca (ֆրանսերեն)։ 2018-07-20։ Վերցված է 2018-08-15 
  66. «Xavier Dolan en tournage à partir du 15 août»։ lapresse.ca (ֆրանսերեն)։ 2018-07-20։ Վերցված է 2018-08-15 
  67. Tartaglione Nancy, Wiseman Andreas (2019-04-18)։ «Cannes Film Festival 2019 Lineup: Malick, Almodovar, Dardennes; Four Women Directors In Competition – Full List»։ Deadline Hollywood (անգլերեն)։ Վերցված է 2019-04-18 
  68. Bradshaw Peter (2019-05-23)։ «Matthias & Maxime review – Xavier Dolan's heartfelt tale of male longing» (անգլերեն)։ The Guardian 
  69. YouTube full-color icon (2017).svg Indochine - College Boy
  70. YouTube full-color icon (2017).svg Adele - Hello
  71. «Watch: Xavier Dolan Directed Video For Adele's "Hello"»։ The Playlist։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-12-08-ին։ Վերցված է 2015-10-23 
  72. «Meet Xavier Dolan, the Indie Director Behind Adele's "Hello" Music Video»։ Vogue։ Վերցված է 2015-11-30 
  73. «Adele's 'Hello' breaks Taylor Swift's record for single-day views»։ Entertainment Weekly։ Վերցված է 2015-11-30 
  74. «Xavier Dolan – Hello – Adele»։ Canadian Academy of Recording Arts and Sciences։ Վերցված է 2016-04-06 
  75. «The Jury of the 68th Cannes Film Festival»։ Cannes Film Festival։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-25-ին։ Վերցված է 2015-04-21 
  76. «Jake Gyllenhaal, Sienna Miller and Guillermo del Toro Join Cannes Film Festival Jury»։ The Wrap։ Վերցված է 2015-04-21 
  77. Harvey Dennis (2014-09-15)։ «Toronto Film Review: ‘Elephant Song’»։ [[Variety (պարբերական)|]] 
  78. DeFore John (2014-06-09)։ «'Elephant Song': Toronto Review»։ The Hollywood Reporter 
  79. «First ‘Boy Erased’ Trailer Reveals Joel Edgerton’s Gay Conversion Therapy Drama»։ Collider (անգլերեն)։ 2018-07-17։ Վերցված է 2018-09-18 
  80. Sharf Zack (2018-06-21)։ «‘It: Chapter Two’: Xavier Dolan Joins the Cast Opposite Jessica Chastain and James McAvoy»։ IndieWire (անգլերեն)։ Վերցված է 2018-09-18 
  81. «“OMBRÉ” CAMPAIGN - XAVIER DOLAN’S INTERVIEW»։ Louis Vuitton։ 2015-09 
  82. «Xavier Dolan’s Top 10»։ www.criterion.com (անգլերեն)։ Criterion Collection։ 2010-08-04 
  83. Provencher Normand (2009-05-15)։ «Xavier Dolan: "J'ai toujours vu Cannes dans ma soupe"»։ La Presse (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-10-02-ին։ Վերցված է 2015-04-01 
  84. Blasberg Derek (2015-11-20)։ «How Titanic Changed Director Xavier Dolan's Life»։ Vanity Fair։ Վերցված է 2015-11-30 
  85. Guillen Michael (2010-02-07)։ «PSIFF10: I Killed My Mother: Q&A With Xavier Dolan, Anne Dorval, François Arnaud, & Patricia Tulasne»։ Screen Anarchy։ Վերցված է 2017-04-21 
  86. Myers Emma (2013-06-24)։ «Interview: Xavier Dolan»։ Film Comment։ Վերցված է 2017-04-21 
  87. Kirchner Lisa (2011-02-23)։ «Xavier Dolan: The New Woody Allen, Only Younger, Cuter and Gay»։ Huffington Post։ Վերցված է 2016-05-17 
  88. 88,0 88,1 «Is Gay Director Xavier Dolan Hiding His Boyfriend? Had A Couple-Like Relationship With Anyone?»։ liverampup.com (անգլերեն)։ 2017-04-26 
  89. Provencher Normand (2009-05-15)։ «Xavier Dolan: "J'ai toujours vu Cannes dans ma soupe"»։ La Presse (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-10-02-ին։ Վերցված է 2015-04-01 
  90. Chaumière Marie (2015-05-13)։ «Xavier Dolan : est-il en couple ou célibataire ?» (ֆրանսերեն)։ Terrafemina 
  91. Beyer Julia (2014-10-07)։ «Xavier Dolan s'emporte contre la Manif pour tous» (ֆրանսերեն)։ Le Figaro Culture 
  92. Verduzier Pauline (2014-09-22)։ «Xavier Dolan rejette en bloc les prix pour le cinéma gay» (ֆրանսերեն)։ Le Figaro Culture 
  93. Ramoné Christopher (2014-10-01)։ «Xavier Dolan et la Queer Palm : Je ne suis pas homophobe, c'est débile !»։ www.purepeople.com (ֆրանսերեն) 
  94. 94,0 94,1 94,2 94,3 «Xavier Dolan. Awards»։ Internet Movie Database։ Վերցված է 2019-07-22 
  95. «Xavier Dolan's killer debut is Canada's Oscar pick»։ CBC News։ 2009-09-22։ Վերցված է 2017-04-02 
  96. Lewsen Simnm (2012-09)։ Le Quëbécois Libre։ The Walrus: 73 
  97. «Canadian Suzanne Clement wins Best Actress at Cannes sidebar competition»։ The Canadian Press։ 2012-05-26 
  98. «Awards 2014: Competition»։ Cannes։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-05-27-ին։ Վերցված է 2014-05-25 
  99. «Cannes Film Festival Winners: Palme d'Or To Ken Loach's 'I, Daniel Blake'»։ Deadline Hollywood։ 2016-05-22։ Վերցված է 2017-02-12 
  100. «Dolan defies critics, wins Cannes Grand Prix»։ CBC News։ 2016-05-22։ Վերցված է 2016-05-23 
  101. «Film by Canada’s Dolan gets six nominations in ‘French Oscars’»։ Toronto Star։ 2017-01-25։ Վերցված է 2018-09-22 
  102. «Les amours imaginaires en lice pour les Césars»։ Radio-Canada։ 2011-01-21։ Վերցված է 2018-09-22 
  103. «Xavier Dolan's 'Laurence Anyways' nominated for Cesar in France»։ The Canadian Press։ 2013-01-25 
  104. «César 2015 : les nominations»։ AlloCiné։ Վերցված է 2015-01-29 
  105. «Xavier Dolan wins best director at César Awards»։ CBC News։ 2017-02-25։ Վերցված է 2017-03-05 
  106. «Canadian Screen Awards to replace Genies, Geminis»։ CBC News։ 4 September 2012։ Վերցված է 22 September 2018 
  107. Howell Peter (2010-04-12)։ «Polytechnique sweeps Genie Awards»։ The Toronto Star։ Վերցված է 2017-04-02 
  108. Heilbron Alexandra (2013-01-15)։ «2013 Canadian Screen Award nominees announced»։ Tribute։ Վերցված է 2017-05-11 
  109. Szklarski Cassandra (2013-04-03)։ «Canadian Screen Awards: Rebelle wins 10 prizes, including best film»։ The Toronto Star։ Վերցված է 2017-05-11 
  110. «2014 Canadian Screen Award nominations»։ Tribute։ 2014-01-14։ Վերցված է 2017-05-18 
  111. «Canadian Screen Awards: Orphan Black, Less Than Kind, Enemy nominated»։ CBC News։ 2014-01-13։ Վերցված է 2017-05-18 
  112. «Canadian Screen Awards 2015: Mommy big film winner, Orphan Black takes top TV trophies»։ CBC News։ 2015-03-01 
  113. «Juste la fin du monde remporte six prix aux Écrans canadiens»։ La Presse։ 2017-03-12։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-03-12-ին։ Վերցված է 2017-03-12 
  114. «Quebec film awards renamed Prix Iris after Claude Jutra sex scandal»։ CBC News։ 14 October 2016։ Վերցված է 1 May 2017 
  115. Bailey Patricia (2010-03-08)։ «Can anyone fix the Jutras?»։ Playback։ Վերցված է 2017-04-02 
  116. Mathieu Annie (2010-03-29)։ «'J'ai tue ma mere' wins top Jutra prize, 'Polytechnique' wins most»։ The Canadian Press 
  117. «Jutra : Laurence anyways et Rebelle en tête des nominations»։ Radio-Canada։ 2013-03-13։ Վերցված է 2017-05-11 
  118. Dumais Manon (2014-03-23)։ «JUTRA 2014: LE TRIOMPHE DE LOUIS CYR»։ Voir։ Վերցված է 2017-05-12 
  119. Kelly Brendan (2015-01-27)։ «Jutra coronation for Dolan?»։ The Montreal Gazette 
  120. Vlessing Etan (2015-03-16)։ «Mommy dominates Jutra Awards with 10 trophies»։ Playback։ Վերցված է 2017-05-18 
  121. «MOMMY, TU DORS NICOLE, 1987 ET TOM À LA FERME EN TÊTE DES NOMINATIONS»։ Lesjutra.ca։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-02-19-ին 
  122. Boutros Magdaline (2017-04-05)։ «Gala Québec cinéma: Juste la fin du monde et Two Lovers and a Bear en tête»։ La Presse։ Վերցված է 2017-05-01 
  123. Kelly Brendan (2017-06-04)։ «Xavier Dolan's Juste la fin du monde dominates Gala Québec Cinéma»։ The Montreal Gazette։ Վերցված է 2017-06-04 
  124. «Xavier Dolan's debut feature tops Vancouver International Film Festival»։ The Canadian Press։ 2009-10-16 
  125. 125,0 125,1 «Anne Dorval est honorée à Palm Springs pour son rôle dans 'J'ai tué ma mère'»։ The Canadian Press։ 2010-01-18 
  126. «'J'ai tué ma mère' remporte un prix au Festival du film de Reykjavik»։ The Canadian Press։ 2009-09-25 
  127. Terauds John (2010-01-14)։ «Vancouver critics laud Up in the Air»։ The Canadian Press 
  128. «Prix et nominations : Lumières de la presse étrangère 2013»։ AlloCiné։ Վերցված է 2017-05-11 
  129. Mesley, Wendy (2012-09-16). «Xavier Dolan's "Laurence Anyways" won Best Canadian Feature at the TIFF». The National. CBC Television. 
  130. Asp Jon (2013-01-21)։ «Sweden’s Golden Bugs swarm to Pichler’s ‘Eat Sleep Die’»։ Variety։ Վերցված է 11 May 2017 
  131. «Quebec director Xavier Dolan takes prize in Venice, film to screen at TIFF»։ Globe and Mail։ Toronto։ 2013-09-07։ Վերցված է 2013-09-07 
  132. Kennedy John R. (2015-01-20)։ «Canadian filmmaker Xavier Dolan’s ‘Mommy’ wins Dorian Award»։ Global News։ Վերցված է 16 August 2016 
  133. «France's Lumiere Awards Nominations Unveiled»։ The Hollywood Reporter։ Վերցված է 2015-01-12 
  134. «Lucifer wins the Black Nights Grand Prix»։ Cineuropa։ 2014-12-01։ Վերցված է 2014-12-01 
  135. «Denis Villeneuve's Enemy is Toronto Film Critics' top Canadian pick»։ CBC News։ 2015-01-06։ Վերցված է 2017-03-19 
  136. «Xavier Dolan - Winner»։ Juno Award։ Վերցված է 2018-09-11 
  137. Staff (2016-07-26)։ «Beyonce, Adele Lead Nominees for 2016 MTV Video Music Awards»։ Billboard 
  138. Blaney Martin (2016-10-10)։ «'Toni Erdmann' producers scoop awards at Filmfest Hamburg»։ Screen Daily։ Վերցված է 2017-02-14 
  139. «Les nommés 2016»։ Globes de Cristal։ Վերցված է 2017-02-16 
  140. «Lumières 2017 : "Elle" et "Une vie" en tête des nominations»։ LCI։ 2016-12-16 
  141. Government of Canada։ «AWARDS TO CANADIANS»։ www.gazette.gc.ca (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2017-05-25 
  142. Conseil des arts et des lettres du Québec։ «Xavier Dolan, C.A.L.Q.»։ www.calq.gouv.qc.ca (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2019-07-04 
  143. «Xavier Dolan»։ www.ordre-national.gouv.qc.ca։ l'Ordre national du Québec։ Վերցված է 2019-07-04 
  144. «Xavier Dolan's honorary degree a pleasant surprise 'for a dropout like me'»։ CBC News։ 2016-06-04 


Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]