Քեմալ Քըլըչդարօղլու

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Քեմալ Քըլըչդարօղլու
Kemal Kilicdaroglu.png
 
Կուսակցություն՝ Հանրապետական ժողովրդավարական կուսակցություն
Կրթություն՝ Գազի համալսարան
Մասնագիտություն՝ տնտեսագետ և քաղաքական գործիչ
Դավանանք Alevism?[1]
Ծննդյան օր դեկտեմբերի 17, 1948(1948-12-17)[2] (71 տարեկան)
Ծննդավայր Նազըմիյե, Թունջելիի մարզ, Թուրքիա
Քաղաքացիություն Flag of Turkey.svg Թուրքիա
 
Կայք՝ kemalkilicdaroglu.com
 
Ինքնագիր Kemal Kılıçdaroğlu signature.png
 
Պարգևներ

honorary doctor of the Xinjiang University?

Քեմալ Քըլըչդարօղլու (թուրք.՝ Kemal Kılıçdaroğlu, դեկտեմբերի 17, 1948(1948-12-17)[2], Նազըմիյե, Թունջելիի մարզ, Թուրքիա), թուրք քաղաքական գործիչ, 2010 թվականի մայիսից Ազգային հանրապետական կուսակցության առաջնորդը: Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի առաջնորդ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քեմալ Քըլըչդարօղլուն ծնվել է 1948 թվականի Թունջելիի մարզի Նազըմիյե գյուղական համայնքում: 1971 թվականին ավարտել է Գազի համալսարանը: Այնուհետև վերապատրաստվել է Ֆրանսիայում: 1983 թվականին ստացել է նշանակում Եկամուտների կառավարման վարչությունում, որտեղ աշխատել է բաժնի ղեկավարից մինչև գլխավոր տնօրենի տեղակալ[3]:

1991 թվականին նշանակվել է ՓՄՁ-ների ֆոնդի գլխավոր տնօրեն: 1992 թվականին նշանակում է ստացել Թուրքիայի սոցիալական ապահովագրության ֆոնդում, այնուհետ աշխատել է նաև Թուրքիայի աշխատանքի և սոցիալական պաշտպանության նախարարի օգնական: 1994 թվականին «Ekonomik Trend» ամսագիրը նրան ճանաչել է «տարվա պետական աշխատող»: 1999 թվականին անցել է թոշակի:

Ղեկավարել է ստվերային տնտեսության դեմ պայքարի խորհուրդը: Դասավանդել է Հաջջեթեփեյի համալսարանում, զբաղեցրել է «Türkiye İş Bankası»-ի ղեկավար խորհրդի անդամի պաշտոնը:

Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի 22-րդ գումարման ընտրությունների ժամանակ ընտրվել է խորհրդարանի անդամ Ստամբուլից: Զբաղեցնելով Ազգային հանրապետական կուսակցությունում կենտրոնական նշանակության պաշտոն վերընտրվել է պատգամավոր 2007 թվականին:

2009 թվականին պայքարել է Ստամբուլի քաղաքապետի պաշտոնի համար՝ հավաքելով ձայների 36,8 %-ը[4]:

Դենիզ Բայկալի հրաժարականից հետո ընտրվել է ԺՀԿ-ի առաջնորդ: Նրա օգտին քվեարկել են 1250 պատվիրակներից 1246-ը, ինչ ռեկորդային էր ԺՀԿ-ի պատմության մեջ[5]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]