Քեթրին Գրեմ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Քեթրին Գրեմ
Դիմանկար
Ծնվել էհունիսի 16, 1917(1917-06-16)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՆյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ
Մահացել էհուլիսի 17, 2001(2001-07-17)[1][2][4] (84 տարեկան)
Մահվան վայրԲոյսե, ԱՄՆ
ԳերեզմանՕուկ Հիլ գերեզմանատուն
ՔաղաքացիությունFlag of the United States.svg ԱՄՆ
ԿրթությունՉիկագոյի համալսարան և Վասար քոլեջ
Մասնագիտությունհրատարակիչ, գրող, լրագրող, գործարար, խմբագիր և հրատարակչություն
ԱմուսինPhil Graham?
Ծնողներհայր՝ Eugene Meyer?, մայր՝ Agnes E. Meyer?
Պարգևներ և
մրցանակներ
ԱնդամությունԱրվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա
ԵրեխաներLally Weymouth? և Donald E. Graham?
Commons-logo.svg Katharine Graham Վիքիպահեստում

Քեթրին Մեյեր Գրեմ, (անգլ.՝ Katharine Meyer Graham, հունիսի 16, 1917(1917-06-16)[1][2][3][…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - հուլիսի 17, 2001(2001-07-17)[1][2][4], Բոյսե, ԱՄՆ), ամերիկացի հրատարակչուհի։ Երկու տասնամյակ շարունակ ղեկավարել է Վաշինգտոն Փոստ օրաթերթը, այդ թվում Ուոթերգեյթյան սկանդալի ժամանակ, որը հանգեցրել է ԱՄՆ-ի 37-րդ նախագահի՝ Ռիչարդ Նիքսոնի հրաժարականին։

Կետրին Մեյերի «Անձնական պատմություն» հուշագրությունները 1998 թվականին արժանացել են Պուլիտցերյան մրցանակի։

Մանկություն և պատանեկություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Երիտասարտ Կետրին Մեյերը 1926 թվականին

Կատրին Մեյեր Գրեմը ծնվել է 1917 թվականին Նյու Յորքում շատ հարուստ ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Յուջին Մեյերը ֆինանսիստ էր, որոշ ժամանակ զբաղեցրել է նաև Դաշնային պահուստային համակարգի նախագահի պաշտոնը։

Վերջինս սնանկացած «Վաշինգտոն Փոստ» օրաթերթը ձեռք էր բերել 1933 թվականին՝ աճուրդում։

Նրա մայրը ամերիկյան բոհեմի ներկայացուցիչներից էր, հետաքրքրված էր նաև արվեստով և հանդես էր գալիս ԱՄՆ հանրապետական կուսակցությունում։ Նա մտերիմ էր այնպիսի մարդկանց հետ, ինչպիսիք են Օգյուստ Ռոդենը, Մարի Կյուրին, Թոմաս Մանը, Ալբերտ Այնշտայնը, Էլեոնոր Ռուզվելտը, Ջոն Դյուին[7] և ուրիշներ[8][9]։

Քեթրինի հայրը հրեական ծագում ուներ, էլզասից էր, մայրը լյութերուհի էր, որի ծնողները գերմանացի ներգաղթյալներ էին[10][11][12][13]։ Չորս եղբայրների և քույրերի հետ միասին Կետրինը մկրտվել է որպես լյութերուհի, սակայն հաճախել է Եպիսկոպոսաց եկեղեցի[14]։

Մեյերի ծնողները մի քանի տուն են ունեցել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, սակայն հիմնականում բնակեցվել են երկու տներում՝ Նյու Յորքի նահանգի Կիսկո լեռան մոտ գտնվող մեծ կալվածքում և Վաշինգտոնում գտնվող առանձնատանը։ Ընտանիքը շատ էր ճանապարհորդում և վարում ակտիվ սոցիալական կյանք։ Մեծամասամբ Կետրինին դաստիարակել են դայակներ, դաստիարակներ, տնային ուսուցիչներ։

Մեյերը Մադեյրի դպրոցի շրջանավարտ էր, որին Կետրինի հայրը շատ հող էր նվիրել։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Կետրինը հաճախել է Չիկագոյի համալսարանի Վասար քոլեջը։

Համալսարանն ավարտելուց հետո շատ կարճ ժամանակ Սան Ֆրանցիսկոյի թերթերից մեկում է աշխատել։

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1940 թվականի հունիսի 5-ին Լյութերական արարողությամբ Կետրինը ամուսնացել է Հարվարդի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտ Ֆիլիպ Գրեմի հետ։ 3 տարի հետո ծնվել է զույգի դուստրը՝ Լալի Ուեյմուտը (1943 թվական), 5 տարի հետո՝ Դոնալդ Էդվարդ Գրեմը (1945 թվական), 8 տարի հետո՝ Ուիլյամ Ուելշ Գրեմը (1948-2017 թվականներ) և 12 տարի հետո՝ Ստիվեն Մեյեր Գրեմը (1952 թվական)[15]։

«Վաշինգտոն Փոստ»-ի ղեկավարում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1946 թվականին Կետրինի հայրը թերթի գլխավոր խմբագրի պաշտոնը հանձնել է Կետրինի ամուսնուն՝ Ֆիլիպ Գրեմին։ Իսկ ինքը ստանձնել է Համաշխարհային բանկի ղեկավարի պաշտոնը։ Սակայն մեկ տարի անց թողել է այդ պաշտոնը և վերադարձել հրատարակության կառավարմանը։ Այն էլ ղեկավարել է մինչև կյանքի վերջը՝ 1959 թվականը։ Կետրինի հոր մահից հետո թերթը կրկին գլխավորել է Ֆիլիպ Գրեմը, որը զգալիորեն մեծացրել է ընկերության ծավալը և սկսել է համագործակցել մի շարք կազմակերպությունների հետ։

Սոցիալական կյանք և քաղաքականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրեմը Վաշինգտոնում շատ ակտիվ քաղաքական և սոցիալական կյանք էր վարում։ Ինչպես մայրը, ինքն էլ շփվում և մտերմություն էր անում հանրաճանաչ մարդկանց հետ։ Այդ մարդիկ էին՝ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների 35-րդ նախագահը՝ Ջոն Ֆ. Քենեդին, նրա տիկինը՝ Ժաքլին Քենեդին, Ջ․ Ֆրենսիս Քենեդիի եղբայրը՝ Ռոբերտ Քենեդին, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների 36-րդ նախագահը՝ Լինդոն Բ. Ջոնսոնը, ամերիկացի գործարար և հանրապետական քաղաքական գործիչ Ռոբերտ ՄաքՆամարան, ամերիկացի պետական գործիչ Հենրի Քիսինջերը, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների 40-րդ նախագահ Ռոնալդ Ռեյգանը, վերջինիս կինը՝ Նենսի Ռեյգանը և շատ ուրիշներ[16][17]։

Գրեմը նաև երկար ժամանակ բարեկամություն է արել Ուորեն Բաֆեթի հետ, որի «Բերքշիր Հեթուեյ» ընկերությանն էր պատկանում էր «Վաշինգտոն Փոստ»-ի բաժնետոմսերի զգալի մասը[18]։

Ֆիլիպ Գրեմի հիվանդությունն ու մահը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կետրինի հետ անցկացրած բոլոր տարիները Ֆիլիպ Գրեմը պայքարել է ալկոհոլիզմի և հոգեկան հիվանդությունների դեմ։ Ֆիլիպը երբեմն տրամադրության տատանումներ էր ունենում և հաճախ վիրավորում էր Կետրինին[19]։ 1962 թվականի Սուրբ Ծննդյան նախօրեին Կետրինը իմացել է, որ իր ամուսինը սիրավեպ ունի Ռոբին Վեբի հետ, որն ավստրալիացի լրագրողուհի է և գրում է «Newsweek» շաբաթաթերթի համար։ Ֆիլիպը հայտարարել է, որ կբաժանվի Կետրինից հանուն Ռոբինի[20]։

Արիզոնա նահանգի Ֆինիքս քաղաքի թերթի կոնֆերանսներից մեկի ժամանակ Ֆիլիպը նյարդային խանգարում է ստացել[21][22]։ Նրան հանգստացնող դեղեր են ներարկել, հետ են բերել Վաշինգտոն և տեղափոխել «Չեստնատ Լոջ» հոգեբուժարան[23]։ 1963 թվականի օգոստոսի 3-ին Ֆիլիպը ինքնասպան է եղել՝ գնդակահարվելով[24][25], (իրենց տղներից մեկը ևս ինքնասպան է եղել)[26]։ Կետրինն այլևս չի ամուսնացել այս դեպքից հետո։

«Վաշինգտոն Փոստ»-ի ղեկավարում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նիդեռլանդներում Գրեմը հոլանդացի պաշտոնյայի և ԱՄՆ դեսպանի հետ, 1975 թվական

Կետրին Գրեմն ամուսնու մահից հետո ստանձնել է «Վաշինգտոն Փոստ» ընկերության ղեկավարումը։ Նա զբաղեցնում էր օրաթերթի նախագահի պաշտոնը և թերթի փաստացի գլխավոր խմբագիրն էր 1963թվականի սեպտեմբերից[27]։ 1969-1979թվականներին Կետրինը պաշտոնապես զբաղեցրել է գլխավոր խմբագրի պաշտոնը, իսկ 1973-1991թվականներին՝ ընկերության նախագահի պաշտոնը։ 1972 թվականին դարձել է «Fortune 500»-ում ընդգրկված առաջին կին-գլխավոր տնօրենը՝ որպես «Վաշինգտոն Փոստ» ընկերության գլխավոր տնօրեն[28][29]։

Ավելի ուշ Գրեմը Բենջամին Բրեդլիին վարձել է որպես խմբագիր և օգտագործել է Ուորեն Բաֆեթի ֆինանսական խորհուրդները. նա դարձել է ընկերության գլխավոր բաժնետերը և գորշ կարդինալի նման մեկը։

Ուոթերգեյթ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրեմը գլխավորել Է Վաշինգտոն փոստ թերթը նրա պատմության վճռորոշ պահին։ Պաշտոնը առանցքային դեր է խաղացել Ուոթերգեյթյան սկանդալի ժամանակ։ Վերջինս, ի վերջո, հանգեցրել է նախագահ Ռիչարդ Նիքսոնի հրաժարականին։

Իրան-կոնտրաս[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1988 թվականի նոյեմբերին՝ Իրան-կոնտրաս գործի հետաքննության ընթացքում, Գրեմն ասել է Կենտրոնական հետախուզական վարչության ավագ աշխատակիցներին. «Կան բաներ, որ հասարակությունը պետք չէ իմանա, և կամ բաներ, որ պետք է իմանա։ Ես կարծում եմ, որ ժողովրդավարությունը ծաղկում է, երբ կառավարությունը օրինական քայլեր է ձեռնարկում։ Այսինքն, պահպանում է իր գաղտնիքները և ույլ տալիս մամուլին գրել այն ամենի մասին, ինչ ինքն է կամենում»[30][31][32][33]։

Այլ ձեռքբերումներ և ճանաչում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրեմի տապանաքարը, որը գտնվում է Վաշինգտոնի գերեզմանատան մատուռի մոտ

Գրեմը ամուր կապեր է ունեցել Ռոքֆելլերների ընտանիքի հետ, եղել է Ռոքֆելլերի համալսարանի խորհրդի անդամ, ինչպես նաև Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանի մտերիմ ընկերը, որտեղ էլ արժանացել է Դեյվիդ Ռոքֆելլերի մրցանակին։

1979 թվականին Դեբորա Դևիսը հրատարակել է «Կետրին Մեծը» գիրքը Գրեմի մասին։

1987 թվականին Գրեմը արժանացել է Ուոլտեր Քրոնկիտի անվան մրցանակի լրագրության ոլորտում ունեցած ձեռքբերումների համար[34]։

1988 թվականին Գրեմն ընտրվել է ամերիկյան արվեստի և գիտությունների ակադեմիայի անդամ[35]։

Գրեմը հրատարակել է իր «Անձնական պատմություն» գիրքը 1997 թվականին։ Գիրքը բարձր գնահատական է ստացել, քանզի այնտեղ ներկայացվել էր Ֆիլիպ Գրեմի հոգեկան հիվանդության ազնիվ նկարագրությունը, ինչպես նաև կանանց դերի փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում։ Գիրքը 1998 թվականին արժանացել է Պուլիցերյան մրցանակի։

1997 թվականին ստացել է Ազատության մեդալ։

2000 թվականին Գրեմը Մամուլի ազատության ինստիտուտի կողմից ճանաչվել է վերջին 50 տարվա ընթացքում համաշխարհային 50 հերոսներից մեկը[36]։

2002 թվականին, հետմահու, Գրեմը պարգևատրվել է նախագահական Ազատության մեդալով Նախագահ Ջորջ Ու. Բուշի կողմից։

2002 թվականին Գրեմը մտցվել է կանանց փառքի ազգային սրահ[37]։

2017 թվականին Գրեմի դերը «Գաղտնի դոսյե» ֆիլմում խաղացել է Մերիլ Սթրիփը։ Ֆիլմը նկարահանվել է Սթիվեն Սփիլբերգի կողմից։ Մերիլ Սթրիփը՝ որպես լավագույն դերասանուհի, արժանացել է Օսկար լավագույն դերասանուհու համար մրցանակին։

Մահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2001 թվականի հուլիսի 14-ին Գրեմը ընկել և անկման պահին գլխով հարվածել է գետնին։ Այս դեպքը տեղի է ունեցել Այդահո նահանգի Սան Վալլի քաղաք այցելության ժամանակ։ Կետրինը մահացել է սրանից 3 օր հետո[38]։ Հրաժեշտի արարողությունը տեղի է ունեցել Վաշինգտոնի ազգային տաճարում։ Գրեմը թաղված է իր նախկին տան՝ Ջորջթաունի Օհակ Հիլլի պատմական գերեզմանոցում[39][40]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Encyclopædia Britannica
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 FemBio: Банк інформації про видатних жінок, Frauendatenbank, Банк данных о выдающихся женщинах, Görkəmli qadınlar haqqında məlumat bankı
  3. 3,0 3,1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija (хорв.)LZMK, 1999. — 9272 p. — ISBN 978-953-6036-31-8
  4. 4,0 4,1 4,2 Munzinger Personen (գերմ.)
  5. https://www.womenofthehall.org/inductee/katharine-graham/National Women's Hall of Fame.
  6. https://www.loc.gov/about/awards-and-honors/living-legends/katharine-graham/Library of Congress.
  7. Carol Felsenthal Power, Privilege and the Post: The Katharine Graham Story. — 1993. — С. 19. — ISBN 978-1-60980-290-5
  8. Carol Felsenthal Power, Privilege and the Post: The Katharine Graham Story. — 1993. — С. 127. — ISBN 978-1-60980-290-5
  9. Sanford D. Horwitt Let Them Call Me Rebel: Saul Alinsky, His Life and Legacy. — 1989. — С. 195. — ISBN 978-0-394-57243-7
  10. Hodgson Godfrey (2001-07-18)։ «Obituary: Katharine Graham»։ The Guardian (London) 
  11. Smith, JY & Epstein, Noel (18 липня 2001 року). «Кетрін Грем померла на 84 році». Washpostco.com, веб-сайт компанії Washington Post. Отримано 18 квітня 2012 року.
  12. «'Washington Post' icon Katharine Graham, 84, dies»։ USA Today։ 2001-07-18 
  13. USA Today: «Особиста історія» Кетрін Грем 17.07.2001
  14. Zweigenhaft, Richard L. та G. William Domhoff Нові генеральні директори: Жінки, афроамериканці, латиноамериканці та азіатські американські лідери компаній зі списку Fortune 500 Опубліковано: 2014-03-18 |
  15. Silbiger, Steve The Jewish Phenomenon: Seven Keys to the Enduring Wealth of a People. — 2000. — С. 190. — ISBN 978-1-58979-490-0
  16. Rich Frank։ «Frank Rich – Latest Columns and Features on NYMag.com – New York Magazine»։ Nymag.com։ Վերցված է 2015-07-31 
  17. Carol Felsenthal Power, Privilege and the Post: The Katharine Graham Story. — 1993. — С. 258. — ISBN 978-1-60980-290-5
  18. «Berkshire Hathaway to swap stock for TV station in deal with Graham Holdings»։ Washington Post։ Վերցված է 2017-01-23 
  19. Carol Felsenthal Power, Privilege and the Post: The Katharine Graham Story. — 1993. — С. 51. — ISBN 978-1-60980-290-5
  20. Carol Felsenthal Power, Privilege and the Post: The Katharine Graham Story. — 1993. — С. 201. — ISBN 978-1-60980-290-5
  21. Graham, K., Personal History, Vintage Books 1998
  22. Carol Felsenthal Power, Privilege and the Post: The Katharine Graham Story. — 1993. — С. 216. — ISBN 978-1-60980-290-5
  23. Carol Felsenthal Power, Privilege and the Post: The Katharine Graham Story. — 1993. — С. 217. — ISBN 978-1-60980-290-5
  24. Carol Felsenthal Power, Privilege and the Post: The Katharine Graham Story. — 1993. — С. 218. — ISBN 978-1-60980-290-5
  25. «Philip Graham, 48, Publisher, A Suicide»։ 1963-08-04։ Վերցված է 2018-09-15 
  26. Sanders Linley (2017-12-26)։ «Who Is William Graham? Former Washington Post Publisher's Son Dies In Suicide Similar To Father»։ Վերցված է 2018-09-15 
  27. Carol Felsenthal Power, Privilege and the Post: The Katharine Graham Story. — 2011. — С. 227. — ISBN 978-1-60980-290-5
  28. Tasler, Nick The Impulse Factor. — 2012. — ISBN 978-1-4711-0981-2
  29. «Firsts for U.S. Women»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-01-13-ին։ Վերցված է 2020-12-04 
  30. «Вбийте посланника: як ЗМІ знищили Гарі Вебба». The Huffington Post . 10.10 2014.
  31. « Ясмін Алібхай-Браун: Іноді владним сценаріям дійсно варто вірити „. The Independent. 8 травня 2011 р.
  32. Навчальний посібник — приховане життя „. PBS.
  33. Як головні медіа приховували CIA-Contra Drug Story». Хроніка Балтимора. 28 жовтня 1996 року.
  34. Arizona State University։ «Walter Cronkite School of Journalism and Mass Communication»։ Վերցված է 2016-11-23 
  35. «Book of Members, 1780–2010: Chapter G»։ American Academy of Arts and Sciences։ Վերցված է 2014-07-25 
  36. «World Press Freedom Heroes: Symbols of courage in global journalism»։ International Press Institute։ 2012։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-01-16-ին։ Վերցված է 2012-01-26 
  37. «Graham, Katharine – National Women's Hall of Fame» 
  38. Berger Marilyn (2001-07-18)։ «Katharine Graham, Former Publisher of Washington Post, Dies at 84»։ NY Times 
  39. «Final Farewell To Katharine Graham»։ CBS News|cbsnews.com։ 2001-07-23։ Արխիվացված է օրիգինալից 2006-05-23-ին։ Վերցված է 2009-07-19 
  40. Van Dyne Larry (2007-08-01)։ «Into the Sunset: Arrangements and Options for the Afterlife»։ The Washingtonian (washingtonian.com)։ Վերցված է 2009-07-19