Քարա Փարշադ

Հալվա
Ենթակատեգորիա	• զոհաբերություն; • Prasad
Կազմված է	whole-wheat flour, ghee, շաքար

Քարա Փարշադ (անգլ.՝ Karah Parshad), սիկհականությունում հալվայի տեսակ՝ պատրաստված ամբողջական ցորենի ալյուրի, հալած յուղի և շաքարի հավասար չափաբաժիններով և կրկնակի քանակությամբ ջրով^[1]^[2]։ Այն առաջարկվում է Գուրդվարայում՝ Դարբար Սահիբի բոլոր այցելուներին^[3]:

Ընդհանուր ակնարկ

Այն համարվում է հյուրասիրություն գուրմաթ սեմինարների մասնակիցների համար։ Որպես մարդկայնության և հարգանքի նշան՝ այցելուները ընդունում են պրաշադը նստած դիրքով՝ ձեռքերը բարձրացված։ Այս ուտելիքի մատուցումը և ընդունումը հյուրընկալության կարևոր մաս են կազմում։ Այն պարունակում է հավասար քանակությամբ ամբողջական ցորենի ալյուր, հալված կարագ և շաքար՝ ընդգծելու տղամարդկանց և կանանց հավասարությունը^[4]։

Քարան սրբազան կերակուր է, և եթե այն չընդունվի, որոշ սիկհերի կողմից դա կարող է ընկալվել որպես վիրավորանք։ Պրաշադը նաև ընդունվում է Ամրիտ Սանչարի նախաձեռնության արարողության ավարտին, որտեղ այն հավասարապես բաժանվում է բոլորին։ Այն խորհրդանիշ է, որը ցույց է տալիս բոլորի հավասարությունը։ Սրբազան սնունդը բաժանվում է նաև Նաամ Կարանի (անվանակոչության) և Անթամ Սանսկարի (հուղարկավորության) արարողությունների ժամանակ^[5]^[6]^[7]։

Գուրդուարան այն վայրն է, որտեղ սիկհերը գնում են պաշտամունքի^[8]։ Գուրդուարաները կարող են տարբեր չափերի և ձևերի լինել, բայց մի բան, որ միշտ ունեն, խոհանոցն է՝ լանգարը։ Մարդիկ կարող են այնտեղ ուտելիք ստանալ, ինչպես նաև մնալ գիշերելու։ Ամեն օր այնտեղ պատրաստվում է կերակուր բոլոր ցանկացողների համար, և այն մատուցվում է անվճար։

Պատմություն

Ըստ Վ.Հ. ՄակԼեոդի, կարահ պրասադի հետ կապված սովորույթները ենթադրաբար վերցված են տաճարներում պրասադ առաջարկելու հինդուական սովորությունից^[9]:

Տարբերակներ

Պակիստանում սիկհ յատրի ուխտավորներին տալիս են պիննի փարշադ, որը պատրաստվում է սատտուի, ցորենի կամ սովորական ալյուրի մեջ ձավար ավելացնելով^[10]։ Ցորենի ալյուրը տաքացնում են մեծ կաթսայի մեջ և ավելացնում դեսի յուղը։ Յուղը ներծծվելուց հետո մանրացված շաքարավազ է ավելացվում, որին հաջորդում է չորացրած սամիթի սերմերի և բարակ կտրատված նուշի ավելացում: Ստացված պիննի փարշադը կարող է պահպանվել մի քանի ամիս: Սիկհ ուխտավորներին հալվա փարշադի փոխարեն պիննի փարշադ են տալիս այն պատճառով, որ հալվա փարշադն ավելի արագ փչացող է, հետևաբար երկար ժամանակ անց այն չի կարելի ներկայացվել որպես թաբարուկ^[11]:

Ծանոթագրություններ

↑ Kalsi, Sewa Singh (2005). Sikhism. Philadelphia: Chelsea House Publishers. էջեր 62–63. ISBN 978-1-4381-0647-2. OCLC 613205982. «Karah-Parshad (Sanctified Food): Karah-parshad is the most important food and is distributed to members of the sangat at the culmination of the service. It is regarded as a gift from God and is always received in cupped hands. The term karah-parshad is composed of two words: karah, meaning an iron pan, and parshad, denoting food offered to a deity (hence, sanctified food cooked in an iron pan). The word parshad also means "grace," signifying the sacredness of the food. Another word applied to karah-parshad is deg (literally, a cooking pot). Preparation of the karah-parshad is regarded as a sacred ritual. The kitchen must be clean. Usually, it is cooked by a granthi, who takes a bath before beginning the preparations. He or she recites gurbani (compositions from the Adi Granth) during the entire operation, and no one is allowed to interfere during preparation of the karah-parshad. Once the karah-parshad is ready, it is carried above the head to the congregational hall and placed near the Adi Granth. During recital of the ardas, a special plea is made for God's blessing of karah-parshad. At that moment, an attendant stirs the karah-parshad with a small sword, signifying fulfillment of the plea. Before the karah-parshad is distributed to members of the congregation it is ritually offered to five amritdhari (initiated) Sikhs, symbolizing the authority of the guru. No Sikh will leave a gurdwara without receiving a portion of karah-parshad for those members of the family who are not able to visit the gurdwara, either because of illness or because they are engaged in domestic duties. Karah-parshad is made of equal portions of whole-meal flour, sugar, and ghee (clarified butter). Many Sikhs make offerings of flour, sugar, and butter to the gurdwara for the karah-parshad, whereas some families donate cash, particularly for deg/karah-parshad.»
↑ «Karah Prashad». Religions in Minnesota (անգլերեն). 2019 թ․ նոյեմբերի 15. Վերցված է 2020-01-02-ին.
↑ Mandair, Arvind-pal Singh (2013). Sikhism : a guide for the perplexed. London. էջ 119. ISBN 978-1-4411-9341-4. OCLC 829233412.{{cite book}}: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)
↑ «What Is Prashad in Sikhism?». Learn Religions (անգլերեն). 2019 թ․ փետրվարի 20. Վերցված է 2020-02-02-ին.
↑ Singh, Gurbaksh (2020). Sikh Faith. Virsa Publications. էջեր 124–126. ISBN 9789387152717.
↑ Randall, Ronne (2010). Birth (1st ed.). New York: Rosen Central. էջեր 34–35. ISBN 978-1-4358-5349-2. OCLC 288375481.
↑ Sikh Code of Conduct: A guide to the Sikh way of life and ceremonies. Harjinder Singh, Sukha Singh, and Jaskeerth Singh (6th ed.). Akaal Publishers. 2022 թ․ դեկտեմբեր. էջ 73. ISBN 978-1-9996052-4-7.{{cite book}}: CS1 սպաս․ այլ (link)
↑ «Gurdwaras in Sikhism». Sikhs.Org (անգլերեն). 2011 թ․ փետրվարի 12. Վերցված է 2020-03-02-ին.
↑ Fenech, Louis E.; McLeod, W. H. (2014-06-11). Historical Dictionary of Sikhism (անգլերեն). Rowman & Littlefield. էջ 173. ISBN 978-1-4422-3601-1.
↑ «Pakistan Sikh Gurdwara Parbandhak Committee (PSGPC)». Evacuee Trust Property Board (ETPB), Government of Pakistan. Վերցված է 2025 թ․ հունվարի 26-ին.
↑ Mahmood, Asif (2018 թ․ ապրիլի 21). «Pinni prasad: a parting gift for Sikh Yatrees». The Express Tribune. Վերցված է 2025 թ․ հունվարի 26-ին. «Sardar Bhushan pointed out that Pinni Prasad is usually prepared in wheat harvesting season. "Semolina is added either to the Sattu, wheat or ordinary flour. The best prasad is made out of raw wheat and Sattu. The wheat flour is heated in a big pot and then desi ghee is added to it. When the oil is absorbed, refined crushed sugar is added to the wheat flour and mixed," he elaborated. "In addition, fennel seeds and thinly sliced almonds are mixed and crushed when dry. This Pinni Prasad can be eaten for several months."»

[:0-1] Kalsi, Sewa Singh (2005). Sikhism. Philadelphia: Chelsea House Publishers. էջեր 62–63. ISBN 978-1-4381-0647-2. OCLC 613205982. «Karah-Parshad (Sanctified Food): Karah-parshad is the most important food and is distributed to members of the sangat at the culmination of the service. It is regarded as a gift from God and is always received in cupped hands. The term karah-parshad is composed of two words: karah, meaning an iron pan, and parshad, denoting food offered to a deity (hence, sanctified food cooked in an iron pan). The word parshad also means "grace," signifying the sacredness of the food. Another word applied to karah-parshad is deg (literally, a cooking pot). Preparation of the karah-parshad is regarded as a sacred ritual. The kitchen must be clean. Usually, it is cooked by a granthi, who takes a bath before beginning the preparations. He or she recites gurbani (compositions from the Adi Granth) during the entire operation, and no one is allowed to interfere during preparation of the karah-parshad. Once the karah-parshad is ready, it is carried above the head to the congregational hall and placed near the Adi Granth. During recital of the ardas, a special plea is made for God's blessing of karah-parshad. At that moment, an attendant stirs the karah-parshad with a small sword, signifying fulfillment of the plea. Before the karah-parshad is distributed to members of the congregation it is ritually offered to five amritdhari (initiated) Sikhs, symbolizing the authority of the guru. No Sikh will leave a gurdwara without receiving a portion of karah-parshad for those members of the family who are not able to visit the gurdwara, either because of illness or because they are engaged in domestic duties. Karah-parshad is made of equal portions of whole-meal flour, sugar, and ghee (clarified butter). Many Sikhs make offerings of flour, sugar, and butter to the gurdwara for the karah-parshad, whereas some families donate cash, particularly for deg/karah-parshad.»

[2] «Karah Prashad». Religions in Minnesota (անգլերեն). 2019 թ․ նոյեմբերի 15. Վերցված է 2020-01-02-ին.

[3] Mandair, Arvind-pal Singh (2013). Sikhism : a guide for the perplexed. London. էջ 119. ISBN 978-1-4411-9341-4. OCLC 829233412.{{cite book}}: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)

[4] «What Is Prashad in Sikhism?». Learn Religions (անգլերեն). 2019 թ․ փետրվարի 20. Վերցված է 2020-02-02-ին.

[5] Singh, Gurbaksh (2020). Sikh Faith. Virsa Publications. էջեր 124–126. ISBN 9789387152717.

[6] Randall, Ronne (2010). Birth (1st ed.). New York: Rosen Central. էջեր 34–35. ISBN 978-1-4358-5349-2. OCLC 288375481.

[7] Sikh Code of Conduct: A guide to the Sikh way of life and ceremonies. Harjinder Singh, Sukha Singh, and Jaskeerth Singh (6th ed.). Akaal Publishers. 2022 թ․ դեկտեմբեր. էջ 73. ISBN 978-1-9996052-4-7.{{cite book}}: CS1 սպաս․ այլ (link)

[8] «Gurdwaras in Sikhism». Sikhs.Org (անգլերեն). 2011 թ․ փետրվարի 12. Վերցված է 2020-03-02-ին.

[9] Fenech, Louis E.; McLeod, W. H. (2014-06-11). Historical Dictionary of Sikhism (անգլերեն). Rowman & Littlefield. էջ 173. ISBN 978-1-4422-3601-1.

[:02-10] «Pakistan Sikh Gurdwara Parbandhak Committee (PSGPC)». Evacuee Trust Property Board (ETPB), Government of Pakistan. Վերցված է 2025 թ․ հունվարի 26-ին.

[:1-11] Mahmood, Asif (2018 թ․ ապրիլի 21). «Pinni prasad: a parting gift for Sikh Yatrees». The Express Tribune. Վերցված է 2025 թ․ հունվարի 26-ին. «Sardar Bhushan pointed out that Pinni Prasad is usually prepared in wheat harvesting season. "Semolina is added either to the Sattu, wheat or ordinary flour. The best prasad is made out of raw wheat and Sattu. The wheat flour is heated in a big pot and then desi ghee is added to it. When the oil is absorbed, refined crushed sugar is added to the wheat flour and mixed," he elaborated. "In addition, fennel seeds and thinly sliced almonds are mixed and crushed when dry. This Pinni Prasad can be eaten for several months."»

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]