Փոխարինող (ընտրություններ)
| Փոխարինող (ընտրություններ) | ||||
|---|---|---|---|---|
| | ||||
| Տեսակ | պաշտոն և electoral result? | |||
Փոխարինող (անգլ.՝ substitute), քաղաքական թեկնածու, որն անմիջականորեն չի ընտրվում, սակայն ստանձնում է պաշտոն զբաղեցնող քաղաքական գործչի լիազորություններն այն դեպքում, երբ վերջինս դադարեցնում է իր պաշտոնավարումը (օրինակ՝ հրաժարականի կամ մահվան պատճառով): Այս համակարգը կարող է կիրառվել թափուր մնացած պաշտոնները համալրելու համար՝ արտահերթ կամ լրացուցիչ ընտրություններ անցկացնելու փոխարեն: Փոխարինողները առաջադրվում են ոչ թե պաշտոնը թափուր մնալու պահին, այլ նախապես՝ ընտրություններից առաջ, որպեսզի ընտրողները տեղեկացված լինեն նրանց մասին: Նախընտրական ցուցակներ օգտագործող ընտրական համակարգերում տվյալ ցուցակի այն թեկնածուները, որոնք սկզբնապես չեն ընտրվել, կարող են դառնալ նրանց փոխարինողները, ովքեր ընտրվել են: Այլ համակարգերում փոխարինողներ կարող են նշանակվել կոնկրետ անհատ թեկնածուների համար:
Բելգիա
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Բելգիայի դաշնային խորհրդարանական ընտրություններում յուրաքանչյուր ընտրական ցուցակ ունի ինչպես «հիմնական» թեկնածուների, այնպես էլ «փոխարինողների» ցանկ: Այս համակարգը ներդրվել է 1899 թվականի դեկտեմբերի 29-ի օրենքով, որը սահմանել է համամասնական ընտրակարգը: Մինչ այդ, պատգամավորների փոխարինումն իրականացվում էր լրացուցիչ ընտրությունների միջոցով:
Տեղական ինքնակառավարման մարմինների (համայնքային և նահանգային) ընտրություններում, ինչպես նաև 2019 թվականից Բրյուսել-մայրաքաղաք տարածաշրջանի խորհրդարանի ընտրություններում գործում է միասնական ցուցակ: Այս դեպքում փոխարինողները նշանակվում են տարբեր տարածաշրջաններում կիրառվող տարբեր համակարգերով՝ հիմնվելով նրանց ստացած քվեների վրա:
Ֆրանսիա
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի ընտրություններում յուրաքանչյուր թեկնածու առաջադրվում է փոխարինողի (ֆրանսերեն՝ suppléant) հետ միասին, որը ստանձնում է ընտրված պատգամավորի գործառույթները որոշակի պայմաններում: Փոխարինողը պատգամավորի պարտականությունները ստանձնում է, եթե պատգամավորը մահանում է, ընդգրկվում է գործադիր իշխանության կազմում, Կառավարության կողմից նշանակվում է վեց ամսից ավելի տևողությամբ պաշտոնում, նշանակվում է Սահմանադրական խորհրդի անդամ կամ Իրավունքների պաշտպան (ֆրանսերեն՝ Défenseur des droits)[1]:
Եթե պատգամավորը հրաժարական է տալիս, կամ նրա ընտրությունը ճանաչվում է անվավեր, ապա նշանակվում են լրացուցիչ օրենսդրական ընտրություններ (ֆրանսերեն՝ élections législatives partielles):
Ընտրական օրենսգիրքը փոխարինող նշանակվելու համար տարիքային որևէ սահմանափակում չի նախատեսում: 14-րդ գումարման (2012–2017 թվականներ) խորհրդարանում Ֆրանսիայի ամենաերիտասարդ պատգամավոր-փոխարինողը Նիկոլա Բրիենն էր (ծնված 1989 թվականին), որն ընտրվել էր Ալյեի 2-րդ ընտրատարածքում:
Օրինակներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 2017
- Էլիզ Ֆաժելը փոխարինել է Բենջամեն Գրիվոյին, երբ վերջինս 2017 թվականի հուլիսի 22-ին նշանակվել է Էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարարության պետքարտուղար[2][3]:
- Գրեգորի Գալբադոնը փոխարինել է Ստեֆան Տրավերին, երբ վերջինս 2017 թվականի հուլիսի 22-ին նշանակվել է գյուղատնտեսության նախարար[4]:
- 2018
- Ժան-Լուի Տիերիոն փոխարինել է Իվ Ժեգոյին Սեն-է-Մարնի 3-րդ ընտրատարածքում[5]:
- 2019
- Ստեֆանի Ատժերը փոխարինել է Ամելի դե Մոնշալենին, երբ նա նշանակվել է Եվրոպայի և արտաքին գործերի նախարար[6]:
- 2020
- Սանդրա Բոելը փոխարինել է Կլոդ Գոասգենին Փարիզի 14-րդ ընտրատարածքում՝ վերջինիս մահվան պատճառով[7]:
- Նիկոլա Մեյզոնեն փոխարինել է Ժիլբեր Կոլարին Գարի 2-րդ ընտրատարածքում, երբ նա ընտրվել է Եվրոպական խորհրդարանի անդամ[8]:
- 2021
- Մոդ Գատելը փոխարինել է Մարիել դե Սառնեզին Փարիզի 11-րդ ընտրատարածքում՝ վերջինիս մահվան պատճառով:
- 2025
- Քրիստել Մինարը փոխարինեց Օլիվիե Մառլեին՝ վերջինիս ինքնասպանությունից հետո:
Ֆիլիպիններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ֆիլիպիններում «փոխարինողը» այն անձն է, որը փոխարինում է թեկնածուին մինչև ընտրության օրվա կեսօրը: Ընտրությունների հանձնաժողովը փոխարինումը թույլատրում է միայն որոշակի պատճառներով և որոշակի ժամկետներում՝ եթե սկզբնական թեկնածուն մահանում է, ինքնաբացարկ է հայտնում կամ որակազրկվում: Որոշակի ժամկետից հետո ինքնաբացարկի հիմքով փոխարինումն արգելվում է, և թեկնածուին կարող է փոխարինել միայն այն անձը, ով ունի սկզբնական թեկնածուի հետ նույն ազգանունը: Ավելին, փոխարինվել կարող են միայն քաղաքական կուսակցության կողմից առաջադրված թեկնածուները[9]։
Եթե պաշտոնը թափուր է մնում պաշտոնավարման ժամկետը սկսվելուց հետո, փոխարինողները չեն փոխարինում սկզբնական թեկնածուին՝
- Գործադիր իշխանության պաշտոնների համար (նախագահ, նահանգապետ, քաղաքապետ)՝ սկզբնական պաշտոնատար անձին փոխարինում է նրա տեղակալը (փոխնախագահ, փոխնահանգապետ, փոխքաղաքապետ՝ համապատասխանաբար):
- Փոխնախագահի պաշտոնի համար՝ նախագահը նշանակում է նոր պաշտոնատար անձ, որը հետագայում հաստատվում է Կոնգրեսի կողմից:
- Կոնգրեսի անդամների համար՝ անցկացվում են արտահերթ ընտրություններ (այլ երկրներում հայտնի որպես լրացուցիչ ընտրություններ), բացառությամբ կուսակցական ցուցակներով ընտրված անդամների, որոնց տեղը զբաղեցնում է ցուցակի հաջորդ անձը:
- Տեղական գործադիր իշխանության տեղակալների համար (փոխնահանգապետ, փոխքաղաքապետ)՝ սկզբնական պաշտոնատար անձին փոխարինում է տեղական օրենսդիր մարմնում ամենաշատ ձայներ ստացած թեկնածուն:
- Տեղական օրենսդիր մարմինների անդամների համար՝ քաղաքական կուսակցությունը նշանակում է նոր պաշտոնատար անձ։ Եթե պաշտոնը թափուր թողած անձը անկուսակցական է, ապա գործադիր իշխանության ղեկավարը (նախագահ, նահանգապետ կամ քաղաքապետ) նշանակում է փոխարինող։
Օրինակներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Մագնոլիա Անտոնինոն 1967 թվականի Ֆիլիպինների Սենատի ընտրություններում փոխարինել է իր ամուսնուն՝ Գաուդենսիո Անտոնինոյին՝ վերջինիս մահից անմիջապես առաջ: Մագնոլիան ի վերջո հաղթել է[10]:
- Էդնա Սանչեսը 2010 թվականի Բատանգասի նահանգապետի ընտրություններում փոխարինել է իր ամուսնուն՝ Արմանդո Սանչեսին՝ վերջինիս մահից հետո[11]: Էդնան հետագայում պարտվել է[12]:
- Ռոդրիգո Դուտերտեն 2016 թվականի Ֆիլիպինների նախագահական ընտրություններում փոխարինել է Մարտին Դինյոյին՝ վերջինիս ինքնաբացարկից հետո[13]: Դուտերտեն ի վերջո հաղթել է[14]:
- Սառա Դուտերտեն 2022 թվականի Ֆիլիպինների փոխնախագահական ընտրություններում փոխարինել է Լայլ Ֆերնանդո Ույին՝ վերջինիս ինքնաբացարկից հետո[15]: Դուտերտեն ի վերջո հաղթել է[16]։
- Բոնգ Գոն 2022 թվականի Ֆիլիպինների նախագահական ընտրություններում փոխարինել է Գրեպոր Բելգիկային՝ վերջինիս ինքնաբացարկից հետո[17]: Գոն հետագայում ինքնաբացարկ է հայտնել[18]:
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ «Article L. O. 176 du code électoral» (ֆրանսերեն). 2017 թ․ սեպտեմբերի 15.
- ↑ à 15h30, Le 22 juin 2017 (2017-06-22). «Paris: élue du Xe, Elise Fajgeles va devenir députée». leparisien.fr (ֆրանսերեն). Վերցված է 2020-07-14-ին.
{{cite web}}: CS1 սպաս․ թվային անուններ: authors list (link) - ↑ Daire, Constance (2017-06-22). «Remaniement: qu'est-ce qui change à l'Assemblée nationale ?». Libération.fr (ֆրանսերեն). Վերցված է 2020-07-14-ին.
- ↑ Composition de l'assemblée, Վերցված է 2020-07-14-ին
- ↑ à 19h57, Par Pascale De SouzaLe 19 juin 2018 (2018-06-19). «Seine-et-Marne: le temps de la réflexion à la tête du département». leparisien.fr (ֆրանսերեն). Վերցված է 2020-08-29-ին.
{{cite web}}: CS1 սպաս․ թվային անուններ: authors list (link) - ↑ étrangères, Ministère de l'Europe et des Affaires. «Amélie de Montchalin succeeds Nathalie Loiseau as Europe Minister (31.03.19)». France Diplomacy - Ministry for Europe and Foreign Affairs (անգլերեն). Վերցված է 2020-06-08-ին.
- ↑ ActeursPublics. «Après le décès de Claude Goasguen, sa suppléante prend la relève à l'Assemblée nationale | Nominations | Acteurs Publics». Après le décès de Claude Goasguen, sa suppléante prend la relève à l’Assemblée nationale | Nominations | Acteurs Publics (ֆրանսերեն). Վերցված է 2021-02-18-ին.
- ↑ «Nicolas Meizonnet officiellement député». France Bleu (ֆրանսերեն). 2020-02-11. Վերցված է 2020-09-01-ին.
- ↑ «#PHVote Guides: When can candidates be substituted?». RAPPLER (ամերիկյան անգլերեն). 2021-09-17. Վերցված է 2024-03-27-ին.
- ↑ Juico, Philip Ella (2022-05-04). «One's vote reflects one's values». BusinessWorld Online (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2024-03-27-ին.
- ↑ «Widow to replace deceased Batangas gubernatorial bet». GMA News Online (անգլերեն). 2010-04-30. Վերցված է 2024-03-27-ին.
- ↑ «Governor Vi, Leviste proclaimed». Philstar.com. Վերցված է 2024-03-27-ին.
- ↑ «Duterte files COC for president». GMA News. 2015 թ․ նոյեմբերի 27. Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 27-ին.
- ↑ «Duterte, Robredo win 2016 polls». ABS-CBN News. 2016 թ․ մայիսի 27.
- ↑ «Sara Duterte scraps reelection bid for vice-presidential run». Philstar.com. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ նոյեմբերի 13-ին. Վերցված է 2021 թ․ նոյեմբերի 13-ին.
- ↑ Andrade, Jeannette I.; Aurelio, Julie M. (2022 թ․ մայիսի 26). «Congress proclaims Marcos, Duterte». Philippine Daily Inquirer. Արխիվացված է օրիգինալից 2026-02-19-ին. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 26-ին.
- ↑ Medenilla, Samuel (2021 թ․ նոյեմբերի 13). «'Bato' drops presidential bid, but VP running mate Bong Go files new COC for president under new party». BusinessMirror. Վերցված է 2021 թ․ նոյեմբերի 13-ին.
- ↑ Ramos, Christia Marie (2021 թ․ դեկտեմբերի 14). «Bong Go formally withdraws from 2022 presidential race». INQUIRER.net (անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ դեկտեմբերի 14-ին. Վերցված է 2021 թ․ դեկտեմբերի 14-ին.