Վյաչեսլավ Վոլոդին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վյաչեսլավ Վոլոդին
Vyacheslav Volodin 2018-01-25 (cropped).jpg
 
Կուսակցություն՝ Միասնական Ռուսաստան, ԽՄԿԿ և Fatherland – All Russia?
Կրթություն՝ Սարատովի պետական ագրարային համալսարան, Ռուսաստանի պետական ծառայության ակադեմիա և Ռուսաստանի Դաշնության կառավարությանն առընթեր Ժողովրդական տնտեսության ակադեմիա
Գիտական աստիճան՝ իրավաբանական գիտությունների դոկտոր և տեխնիկական գիտությունների թեկնածու
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ
Ծննդյան օր փետրվարի 4, 1964(1964-02-04) (55 տարեկան)
Ծննդավայր Ալեկսեևկա (գյուղ, Խվալինսկի շրջան), Խվալինսկի շրջան, Սարատովի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
 
Ինքնագիր Подпись Володина Вячеслава Викторовича.png
 
Պարգևներ

Պատվո շքանշան, Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 3-րդ աստիճանի շքանշան, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշան, Բարեկամության շքանշան, ՌԴ վաստակավոր իրավաբան, Medal of Anatoly Koni? և մեդալ «Մարտական համերաշխության համար»

Վյաչեսլավ Վոլոդին (ռուս.՝ Вячесла́в Ви́кторович Воло́дин, փետրվարի 4, 1964(1964-02-04), Ալեկսեևկա (գյուղ, Խվալինսկի շրջան), Խվալինսկի շրջան, Սարատովի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս քաղաքական գործիչ։ Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային ժողովի Պետական դումայի նախագահ 2016 թվականի հոկտեմբերի 5-ից[1]։ Ռուսաստանի Դաշնության 1-ին դասի պետական գործող խորհրդական (2012):

Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի առաջին տեղակալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 27-ից մինչև 2016 թվականի հոկտեմբերի 5-ը: Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության աշխատակազմի ղեկավար՝ Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության նախագահի տեղակալ (2010-2011):

Ծագում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1964 թվականի փետրվարի 4-ին Սարատովի մարզի Խվալինի շրջանի Ալեքսեևկա գյուղում, բազմազավակ ընտանիքում: Հայրը գետային նավատորմի կապիտան էր, մահացել է 51 տարեկանում։ Հոր մահից հետո դաստիարակվել է խորթ հոր կողմից[2][3]։ Քույրը՝ խորհրդատվական ընկերության աշխատակից, եղբայրը՝ զինվորական թոշակառու։ Նրանք բոլորը, ըստ Վոլոդինի, ապրում են Սարատովի մարզում: Մայրը ավարտել է Սարատովի մանկավարժական ուսումնարանը։ Ուսուցումն ավարտելուց հետո հրաժարվել Է Լենինգրադ տեղափոխվելուց ևև մնացել հայրենիքում, քանի որ չի ցանկացել միայնակ թողնել տարեց մորը։ Աշխատել է գյուղական դպրոցում՝ որպես տարրական դասարանների ուսուցչուհի[2][4][5]։

Կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դպրոցն ավարտելուց հետո Վոլոդինը մտադիր էր ընդունվել այն ժամանակվա ամենահեղինակավոր բուհերից մեկը՝ Բաումանի անվան Մոսկվայի բարձրագույն տեխնիկական ուսումնարանը, սակայն, ի վերջո, որոշում է կայացրել մնալ հայրենի մարզում և ընդունվել է Սարատովի գյուղատնտեսության մեքենայացման ինստիտուտ, որն ավարտել է 1986 թվականին։ Այդպիսի ընտրության պատճառներից մեկը դարձել է ընտանիքին օգնելու անհրաժեշտությունը[6][7][8]։

Ինստիտուտում ակտիվորեն զբաղվել է հասարակական գործունեությամբ. կրտսեր դասընթացներում աշխատել է պրոֆկոմի բնակարանա-կենցաղային հանձնաժողովում, եղել է ստուդիայի կոմիսար:

1984-1988 թվականներին աշխատել է Սարատովի անվան գյուղատնտեսական մեքենայացման ինստիտուտի ուսանողական պրոֆկոմի նախագահի հաստիքային պաշտոնում[6][7]։ ԽՄԿԿ-ին միացել է 1985 թվականին[7]։

1986 թվականին Սարատովի պետհամալսարանի մեքենաների նորոգման կազմակերպման և տեխնոլոգիայի ֆակուլտետն ավարտելուց հետո ինժեներ-մեխանիկ մասնագիտությամբ ընդունվել է ասպիրանտուրա և պաշտպանել տեխնիկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան ցողունային կերերի կշռող սարքի պարամետրերի մշակումը և հիմնավորումը թեմայով ատենախոսություն[7][9]։

Կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1986 թվականից՝ դասախոսական աշխատանքում։

1990 թվականին ընտրվել է Սարատովի քաղաքային խորհրդի պատգամավոր:

1992 թվականից՝ Սարատովի վարչակազմի ղեկավարի տեղակալ։ 1994 թվականից՝ Սարատովի մարզային դումայի նախագահի տեղակալ։

1993-1996 թվականներին աշխատել է որպես պրոռեկտոր Պովոլժսկի կադրային կենտրոնում (1995 թվականից՝ Պովոլժսկի պետական ծառայության ակադեմիա), եղել է ՊՊԾԱ-ի սահմանադրական իրավունքի ամբիոնի պրոֆեսոր, պետական և տարածաշրջանային կառավարման ամբիոնի վարիչ[7]։

1995 թվականին ավարտել է ՌԴ Նախագահին առընթեր պետական ծառայության ռուսական ակադեմիան՝ ստանալով իրավաբանի մասնագիտություն[7][10]։

1996 թվականին՝ Սարատովի մարզի փոխնահանգապետ։ Սարատովի փոխնահանգապետի պաշտոնում գտնվելու մեկ տարվա ընթացքում հանձնվել են բաժնային շինարարության շուրջ 30 տուն, 20 նոր դպրոց, 3000 կմ գազատար, հարյուր հազարավոր քառակուսի մետր կառուցված բնակարաններ[11]։ Հետագայում հեռացավ պետական ծառայությունից և մեկնեց Մոսկվա, որտեղ զբաղվել է բիզնեսով, ստեղծել է «Հայրենիք» կուսակցությունը[12], որը ղեկավարում էր Յուրի Լուժկովը։ Այն լուրերը, թե Վոլոդինի՝ փոխնահանգապետի պաշտոնից հեռանալու պատճառը եղել է Դմիտրի Այացկովի հետ հակամարտությունը, որը 1996 թվականին զբաղեցրել է Սարատովի մարզի նահանգապետի պաշտոնը, հերքվել են հենց Այացկովի կողմից, որը խիստ դրական է արտահայտվել Վոլոդինի մասնագիտական որակների մասին[13]։

1996 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի ՆԳՆ ինստիտուտում պաշտպանել Է Ռուսաստանի Դաշնության սուբյեկտը. իշխանության, օրինաստեղծ և կառավարման խնդիրները թեմայով իրավաբանական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան ստանալու թեզը[14]։ 50-ից ավելի հրապարակումների հեղինակ[15]։

1999 թվականին ընտրվել է Հայրենիքը՝ ողջ Ռուսաստանն է դաշինքից՝ 3-րդ գումարման Պետական դումայի պատգամավոր։ Դառնում է ղեկավարի տեղակալ, իսկ 2001 թվականի սեպտեմբերից՝ խմբակցության ղեկավար[16]։

Նովո Օգարևո։ Հանդիպում Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ, 2003 թվական
Վլադիմիր Պուտինը, Մինտիմեր Շայմիևը և Վյաչեսլավ Վոլոդինը Զավիդովոյի պետական նստավայրում 2007 թվականի նոյեմբերի 17-ին կայացած հանդիպման ժամանակ

2003 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում ընտրվել է 4-րդ գումարման Պետական դումայի պատգամավոր միամանդատ Բալակովի թիվ 156 ընտրատարածքից՝ ստանալով ընտրողների 82 %-ի աջակցությունը: Դումայի նախագահի տեղակալ, Միասնական Ռուսաստան խմբակցության ղեկավարի առաջին տեղակալ: 2005 թվականից Միասնական Ռուսաստան կուսակցության գլխավոր խորհրդի նախագահության քարտուղարն է:

2007 թվականին ընտրվել է V գումարման Պետական դումայի պատգամավոր:

2009 թվականից՝ ՄՊՀ պետական կառավարման ֆակուլտետի պետականաշինության ամբիոնի վարիչ:

2007 թվականի փետրվարի 2-ից մինչև 2010 թվականի հոկտեմբերի 21-ը՝ Ռուսաստանի Դաշնության V գումարման Պետական դումայի նախագահի տեղակալ։ Միասնական Ռուսաստան կուսակցության գլխավոր խորհրդի նախագահության քարտուղարը (2011 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կուսակցության համագումարի որոշմամբ հեռացվեց նախագահությունից):

2010 թվականի հոկտեմբերի 21-ին նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության աշխատակազմի ղեկավար՝ կառավարության նախագահի տեղակալ Սերգեյ Սոբյանինի պաշտոնից ազատվելուց հետո՝ Մոսկվայի քաղաքապետի պաշտոնում նրա հաստատվելու կապակցությամբ:

2011 թվականի դեկտեմբերի 27-ին նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի առաջին տեղակալ:

2012 թվականի նախագահական ընտրություններին մասնակցել է Վ. Պուտինի ընտրարշավին։

Վյաչեսլավ Վոլոդինը և Յուրի Տրուտնևը քաղաքացիական հասարակության զարգացման և մարդու իրավունքների խորհրդի նիստից առաջ, 2012 թվականի մարտի 15-ին
Վյաչեսլավ Վոլոդինն ու Դմիտրի Մեդվեդևը, 2011 թվականի հունվարի 31-ին

Պետական դումայի նախագահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վյաչեսլավ Վոլոդինի հանդիպումը Հարավային Կորեայի նախագահի հետ ՌԴ Պետդումայում 2018 թվականի հունիսի 21-ին
Վյաչեսլավ Վոլոդինը ՌԴ Պետդումայում 2018 թվականի նիստի ժամանակ

2016 թվականի հոկտեմբերի 5-ին ընտրվել է VII գումարման Պետական դումայի նախագահ, առաջին նիստում՝ ստանալով 450 ձայնից 404-ը[17][18][19]։

2016 թվականի հոկտեմբերին քաղաքական տեխնոլոգիաների կենտրոնի վարկանիշով ընդգրկվել է Ռուսաստանի ամենաազդեցիկ քաղաքական գործիչների եռյակում (Պուտինից և Մեդվեդևից հետո)[20]։ Ռանչիգս փորձագիտական-վերլուծական կենտրոնի կողմից անցկացված հարցման տվյալներով՝ Վյաչեսլավ Վոլոդինի ճանաչելիության մակարդակը բավականին բարձր մակարդակի վրա է: Հարցվածների 83 %-ը գիտի, որ նա զբաղեցնում Է Պետդումայի նախագահի պաշտոնը[21]։ Բացի այդ, ՌԴ Պետական դումայի նախագահի պաշտոնում Վոլոդինի գործունեությունը դրական կամ չեզոք է գնահատում ռուսաստանցիների 78  %-ը[22]։

2016 թվականի նոյեմբերի 24-ին ընտրվել է Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության Խորհրդարանական վեհաժողովի նախագահ[23]։

2016 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ընտրվել է Բելառուսի և Ռուսաստանի Միության խորհրդարանական ժողովի նախագահ[24]։

2017 թվականի հունվարի 22-ին դարձել է «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության բարձրագույն խորհրդի բյուրոյի 19 անդամներից մեկը[25]։

2017 թվականին համահեղինակ է եղել ՌԴ քաղաքացիությունից զրկելու մասին օրենքի՝ հանցագործների ահաբեկչության համար, որոնք անձնագիր են ստացել ոչ ծնունդով[26]։

2018-ի օգոստոսի 12-ին Վյաչեսլավ Վոլոդինը Սարատովի մարզի բնակիչների հետ կենսաթոշակային բարեփոխումների թեմայով քննարկման ժամանակ հայտարարել է, որ Ռուսաստանում կենսաթոշակների ապագան կախված է երկրի բյուջեի ամբողջականությունից։ Քաղաքական գործիչը հնարավոր է համարել, որ եթե միջոցներ չձեռնարկվեն կենսաթոշակային հիմնադրամ բյուջետային միջոցների ներարկումները նվազեցնելու համար, պետական կենսաթոշակները կարող են ապագայում անհետանալ[27]։

Աջակցել է կենսաթոշակային բարեփոխումներին Ռուսաստանում[28]։

2019 թվականի մարտի 15-ին Ղրիմում կայացած հանդիսավոր հանրահավաքում Վոլոդինն առաջարկել է Ուկրաինային պարտավորեցնել փոխհատուցել Ղրիմում կորուստները՝ նրա կազմում գտնվելուց հետո[29]։

2019 թվականի մարտի 21-ին Ուկրաինան պատժամիջոցներ է սահմանել Պետդումայի նախագահ Վյաչեսլավ Վոլոդինի նկատմամբ[30]։

Տեխնոլոգիական գործընթացի նոր մշակումների և տեղական ինքնակառավարման խնդիրների մասին գրքերի հեղինակ է[31][32]։

2019 թվականի ապրիլի 5-ին Վոլոդինն առաջարկել է Պետդումային թույլ տալ ձևավորել ՌԴ կառավարությունը[33]։ Իր գաղափարները քաղաքական գործիչը հստակեցրել է նույն թվականի հուլիսի 17-ին Խորհրդարանական թերթում լույս տեսած Զարգացման կենդանի սահմանադրություն հոդվածում։ Հրապարակման մեջ Վոլոդինը, պնդելով Սահմանադրության հիմնարար արժեքների անփոփոխությունը, ձևակերպել Է նախարարների կաբինետի ձևավորման նոր մոդել, որի դեպքում նախագահը կառավարության կազմի վերաբերյալ իր որոշումներում կարող էր հենվել ոչ միայն վարչապետի կարծիքի, այլև պատգամավորական կորպուսի դիրքորոշման վրա[34]։

2014 թվականի մայիսի 12-ին Եվրամիության, ԱՄՆ-ի, Կանադայի, Ավստրալիայի և Շվեյցարիայի պատժամիջոցների տակ է հայտնվել Ուկրաինայում շարունակվող ճգնաժամի պատճառով[35][36][37][38]։

2014 թվականի ապրիլի 22-ին Վոլոդինն ընդգրկվել է Էկոնոմիկայի բարձրագույն դպրոցի դիտորդական խորհրդի կազմում և գլխավորել այն[39]։

2015 թվականի հունիսի 15-ին ընտրվել է «Գիտելիք» ընկերության դիտորդական խորհրդի նախագահ[40]։

2015 թվականի սեպտեմբերի 7-ից ղեկավարում է ոչ առևտրային կազմակերպության գործունեությունը կարգավորող աշխատանքային խումբը[41]։

2016 թվականի հուլիսի 1-ին «Նեզավիսիմայա գազետա»-ի վարկանիշի համաձայն՝ երկրի առաջատար քաղաքական գործիչների հնգյակում է ընդգրկվել չորրորդ համարով[42]։

Միասնական Ռուսաստան կուսակցության նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևի նախաձեռնությամբ Վոլոդինն ընդգրկվել է Միասնական Ռուսաստան կուսակցության ցուցակում VII գումարման Պետդումայի ընտրություններում[43]՝ գլխավորելով Վոլգոգրադի, Պենզայի, Սարատովի և Տամբովի մարզերի տարածաշրջանային խումբը[44] և ընտրությունների արդյունքում դարձել Պետդումայի պատգամավորо[45]։ Ընդ որում, Վոլոդինը 2016 թվականի մայիսի 22-ին կայացած Միասնական Ռուսաստան կուսակցության փրայմերիզի մասնակից չի եղել։ Վոլոդինի առաջադրումը Մեդվեդևը բացատրել է փորձառու քաղաքական մարտիկի կարգավիճակով[46]։

2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Պետդումայի 7-րդ գումարման կուսակցությունների առաջնորդների հետ հանդիպման ժամանակ Վլադիմիր Պուտինը Վոլոդինին առաջադրել Էր ՌԴ Պետդումայի նախագահի պաշտոնում (իրադարձությունների նման զարգացման մասին ԶԼՄ-ները հայտնել էին դեռ օգոստոսին[47][48])։ Այդ առաջադրումից հետո մի շարք ռուս և արևմտյան քաղաքագետներ կանխատեսում էին, որ Վոլոդինը 2018 կամ 22024 թվականներին կարող է հավակնել Ռուսաստանի նախագահի պաշտոնին[49][50][51][52]։ Առաջին անգամ Վոլոդինի նախագահական հավակնությունների մասին մամուլում հիշատակել է 2015 թվականի վերջին հոգևորական Վսևոլոդ Չապլինը՝ մեկնաբանելով Ռուսաստանի մի շարք քաղաքական գործիչների անձնական կյանքի մասին Իզվեստիայում հրապարակված հոդվածը[53]։ Պուտինն ինքը Վոլոդինի՝ որպես նախագահի հնարավոր իրավահաջորդի քննարկման համատեքստում 2017 թվականի ապրիլի 20-ին ընդգծել է, որ ժառանգորդին կարող է որոշել միայն ժողովուրդը[54]։

2016 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Միասնական Ռուսաստան կուսակցության բարձրագույն խորհրդի և Գլխավոր խորհրդի նիստում, ՌԴ նախագահ Վ. Վ. Պուտինի ներկայացմամբ, հաստատվել է Միասնական Ռուսաստան կուսակցության կողմից VII գումարման Պետական դումայի նախագահի պաշտոնում[55]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Володин Вячеслав Викторович» (ռուսերեն)։ www.gosduma.net։ Վերցված է 2016-10-05 
  2. 2,0 2,1 Иван Голунов (2017-04-17)։ «Одна абсолютно счастливая деревня. Как близкие Вячеслава Володина благоустраивают села, зарабатывают на майонезе и становятся святыми»։ Meduza։ Վերցված է 2017-04-17 
  3. Дарья Ивашкина, Роман Голованов (2016-09-23)։ «Путин предложил Вячеслава Володина на пост спикера Госдумы»։ Комсомольская правда (ռուսերեն)։ Վերցված է 2019-08-13 
  4. Олег Ролдугин (2012-02-15)։ «Тайны биографии Вячеслава Володина»։ Собеседник։ Վերցված է 2016-09-23 
  5. д/ф «Неизвестный Володин. Саратов — Москва» // ГТРК Саратов
  6. 6,0 6,1 Володин Вячеслав Викторович. РБК — персоналии.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 Макаркин А. В. Вячеслав Володин — политик и администратор. 26.10.2010.
  8. д/ф «Неизвестный Володин. Саратов — Москва» // ГТРК Саратов
  9. Володин, Вячеслав Викторович. Разработка и обоснование параметров весового дозирующего устройства стебельных кормов : автореферат дис. … кандидата технических наук : 05.20.01 / Сарат. ин-т механизации сел. хоз-ва им. М. И. Калинина. — Саратов, 1989. — 24 с.
  10. Выпускник Российской академии государственной службы при Президенте РФ (Поволжский институт управления — филиал РАНХиГС)
  11. д/ф «Неизвестный Володин. Саратов — Москва» // ГТРК Саратов
  12. Кто с помощью Навального сливает Володина?. Интернет-газета «Четвёртая власть».
  13. Дмитрий Аяцков: «Мы с Вячеславом Володиным братья по духу»
  14. Володин, Вячеслав Викторович. Субъект Российской Федерации: Проблемы власти, законотворчества и управления : автореферат дис. … доктора юридических наук : 12.00.02 / Рос. академия гос. службы при Президенте Рос. Фед. — Санкт-Петербург, 1996. — 36 с.
  15. Среди них: Научно-практический комментарий к Федеральному закону от 6 октября 2003 года № 131-ФЗ «Об общих принципах организации местного самоуправления в Российской Федерации» / Авт. кол. В. В. Володин и др. — Саратов: Изд-во СГАП, 2006. — 348 с.; Конституционно-правовое регулирование транспарентности органов государственной власти в Российской Федерации и в Канаде. / Под ред. В. В. Володина и С. В. Кабышева. — М.: Формула права, 2009. — 253 с.
  16. 23 сентября 2016. Второй после Путина: почему Володина назначили спикером Госдумы
  17. «Дума - место для дискуссий: Володин избран спикером»։ vesti.ru։ Վերցված է 2016-10-05 
  18. Путин назначил первое заседание Госдумы VII созыва на 5 октября — BBC Русская служба
  19. Второй после Путина: почему Володина назначили спикером Госдумы
  20. «Политологи включили Володина в тройку ведущих политиков России»։ Росбизнесконсалтинг։ 2016-10-25։ Վերցված է 2016-10-25 
  21. Большинство россиян знает, кто является спикером Госдумы — Общество — ТАСС
  22. Госдума запомнилась законом о реновации — Страна — Коммерсантъ
  23. Ведомости (2016-11-24)։ «Вячеслав Володин выходит на международный уровень»։ Վերցված է 2017-01-16 
  24. «Володин избран председателем союзного парламента Белоруссии и России»։ Дни ру։ Վերցված է 2017-01-16 
  25. Володин войдет в бюро высшего совета ЕР, Неверов остается главой генсовета «NEWSru.com», 22.01.2017
  26. СМИ России: пенсионный возраст повысят незаметно «Русская служба Би-би-си», 22.05.2017
  27. «Вячеслав Володин в ходе обсуждения темы пенсионной реформы с жителями Саратовской области заявил, что будущее пенсий в России зависит от наполняемости бюджета страны.» (ռուսերեն)։ Fn-Volga։ Վերցված է 2018-08-13 
  28. Голосование по пенсионной реформе в Госдуме РФ
  29. «Володин предложил обязать Украину заплатить за аннексию Крыма»։ РБК։ Վերցված է 2019-03-15 
  30. «Вячеслав Володин прокомментировал решение Украины о включении его в санкционный список» (ռուսերեն)։ Государственная Дума։ Վերցված է 2019-03-24 
  31. Разработка и обоснование параметров весового дозирующего устройства стебельных кормов // Российская Государственная Библиотека
  32. Структура и организационные основы деятельности местной администрации // Библус
  33. «Володин: Дума может участвовать в формировании правительства»։ Дни ру։ Վերցված է 2019-04-06 
  34. «Живая Конституция развития» (ռուսերեն)։ www.pnp.ru։ Վերցված է 2019-08-05 
  35. Росбизнесконсалтинг, 12 мая 2014. В новый список санкций ЕС включены Вячеслав Володин и прокурор Поклонская
  36. Gazeta.ru. Вячеслав Викторович Володин. Первый заместитель руководителя администрации президента РФ
  37. Коммерсантъ, 28 апреля 2014. США ввели санкции против Дмитрия Козака, Игоря Сечина и Вячеслава Володина
  38. РИА «Новости», 25 ноября 2015. Хронология введения санкций и ответные меры России в 2014—2015 годах
  39. «Володин избран главой наблюдательного совета ВШЭ»։ Газета.Ru։ 22.04.2014։ Վերցված է 2014-04-23 
  40. Коммерсантъ, 15 июня 2016. Вячеслав Володин понаблюдает за «Знанием»
  41. Ведомости, 7 сентября 2015. Вячеслав Володин возглавил рабочую группу по НКО
  42. Независимая Газета, 1 июля 2016. 100 ведущих политиков России в июне 2016 года
  43. «Медведев предложил включить в предвыборный список единороссов Володина — Новости Политики — Новости Mail.Ru»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-08-13-ին։ Վերցված է 2016-06-27 
  44. Максим Иванов. Предварительные лица Журнал «Коммерсантъ Власть» № 26 от 04.07.2016, стр. 9
  45. Постановление Центральной избирательной комиссии Российской Федерации № 56/541-7 от 23 сентября 2016 «Об установлении общих результатов выборов депутатов Государственной Думы Федерального Собрания Российской Федерации седьмого созыва» // Сайт ЦИК Российской Федерации
  46. Медведев объяснил выдвижение Вячеслава Володина «РБК», 02.07.2016
  47. Путин предложил Володина на пост спикера Госдумы «NEWSru.com», 23.09.2016
  48. Володин может возглавить Госдуму, а руководитель аппарата палаты собирается в отставку, узнала пресса"NEWSru.com", 23.08.2016
  49. «Путин предложил Володина на пост спикера Госдумы»։ Росбизнесконсалтинг։ 2016-09-23։ Վերցված է 2016-09-23 
  50. «Переезд в Думу: о чем говорит уход Вячеслава Володина из Кремля»։ Росбизнесконсалтинг։ 2016-09-23։ Վերցված է 2016-09-23 
  51. «The Financial Times: В планах Володина когда-нибудь стать президентом России»։ The Financial Times։ 2016-09-23։ Վերցված է 2016-09-23 
  52. «Дмитрий Гудков рассказал, что может означать смена Нарышкина на Володина»։ Росбалт։ 2016-09-22։ Վերցված է 2016-09-23 
  53. Polit.ru, 26 января 2016 года. Всеволод Чаплин рассказал о президентских амбициях Володина
  54. «Путин отреагировал на заявления о своем преемнике»։ Росбизнесконсалтинг։ 2017-04-21։ Վերցված է 2017-04-21 
  55. «Единая Россия» определила руководителей Госдумы и фракции. Обобщение