Վլադիմիր Վասիլև (պետական գործիչ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վլադիմիր Վասիլև
Владимир Абдуалиевич Васильев
Vladimir Abdualievich Vasiliev, April 2014 (cropped).jpg
Դրոշ
Դաղստանի ղեկավարի ժամանակավոր պաշտոնակատար
 2017 թվականի հոկտեմբերի 3
Նախորդող Ռամզան Աբդուլատիպով
Դրոշ
Ռուսաստանի Դաշնության Պետական դումայի Դաշնային Ժողովի փոխնախագահ
2012 թվականի նոյեմբերի 13 - 2017 թվականի հոկտեմբերի 3
 
Քաղաքացիություն՝ Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Կուսակցություն՝ Միասնական Ռուսաստան
Կրթություն՝ Մոսկվայի պետական իրավաբանական ակադեմիա
Գիտական աստիճան՝ իրավաբանական գիտությունների թեկնածու
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ
Ծննդյան օր օգոստոսի 11, 1949(1949-08-11) (69 տարեկան)
Ծննդավայր Կլին, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
 
Կայք՝ vladimirvasilyev.ru
 
Պարգևներ

Պատվո շքանշան, Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 3-րդ աստիճանի շքանշան, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշան, Արիության շքանշան, Honoured Lawyer of Russia, Medal "For Distinction in the Protection of Public Order", Q4287194?, ՌԴ նախագահի պատվոգիր, weapon of honor, Ալեքսանդր Նևսկու շքանշան (Ռուսաստան), Q4286862?, Q4286712?, Q16485587?, Medal "For Impeccable Service" և Order of the "Commonwealth"

Վլադիմիր Վասիլև (ռուս.՝ Влади́мир Абдуали́евич Васи́льев, օգոստոսի 11, 1949(1949-08-11), Կլին, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս պետական և քաղաքական գործիչ։ 2017 թվականի հոկտեմբերի 3-ից Դաղստանի հանրապետության ղեկավարի ժամանակավոր պաշտոնակատար[1]:

Նախկինում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային Ժողովի Պետական դումայի պատգամավոր (2003-2017), ՌԴ Պետդումայի նախագահի տեղակալի 4-րդ գումարման պատգամավոր, Եդինայա Ռոսիա կուսակցության խմբակցության ղեկավար (2012-2017), ՌԴ Պետական դումայի անվտանգության կոմիտեի նախագահ (2004-2011), ՌԴ անվտանգության Խորհրդի քարտուղարի տեղակալ (1999-2001): Ոստիկանության գեներալ-գնդապետ (2001), իրավաբանական գիտությունների թեկնածու (2001):

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1949 թվականի օգոստոսի 11-ին Մոսկվա մարզի Կլին քաղաքում: Ծնվել է մանկավարժների ընտանիքում, հայրը՝ ղազախ, մայրը ռուս է[2]: Հայրը՝ Ասանբաև Ալի (Աբդուալի) Ասամբաևիչը մանկավարժ էր, մայրը՝ Նադեժդա Իվանովնա Վասիլևան աշխատել է մանկապարտեզում որպես դաստիարակ[3][4]: Ի ծնե անունը՝ Ալիկ Աբդուալիևիչ Ասանբաև[2]:

1972 թվականից աշխատել ԽՍՀՄ Ներքին գործերի նախարարության մարմիններում: 1978 թվականից ավարտել է Համամիութենական իրավաբանական հեռակա ինստիտուտը։ 1991 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ Ներքին գործերի նախարարության ակադեմիան:

1991-1992 թթ. եղել է ՌՍՖՍՀ Ներքին գործերի նախարարության վարչության ծառայության կազմակերպման տեսչության գլխավոր տեսուչ:

1992-1993 թթ. , Ռուսաստանի Ներքին գործերի նախարարության Շտաբի գլխավոր տեսչության գլխավոր տեսուչ:

1993-1995 թվականներին եղել է Ռուսաստանի ՆԳՆ շտաբի պետի տեղակալ, Օպերատիվ վարչության պետ:

Է 1995-1997 թվականներին եղել է Ռուսաստանի ՆԳՆ Մոսկվա քաղաքի գլխավոր վարչության պետի առաջին տեղակալ:

1997 թ. ապրիլի 25-ին ՌԴ նախագահ Բ. Ն. Ելցինի հրամանագրով է նշանակվել է Ներքին գործերի նախարարի առաջին տեղակալ՝ ՌԴ ՆԳՆ Հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչության պետ:

1999 թվականի մայիսին, Վլադիմիր Ռուշայլոյի ներքին գործերի նախարարի պաշտոնում նշանակվելուց հետո, որոշում է կայացրել հեռանալ ՆԳՆ-ից:

1999 թվականի մայիսի 31-ից մինչ 2001 թվականի մարտի 28-ը՝ ՌԴ անվտանգության Խորհրդի քարտուղարի տեղակալ:

2001 թվականի մարտի 28-ից մինչ 2003 թվականի դեկտեմբերի 24-ը՝ ՌԴ Ներքին գործերի նախարարի տեղակալ: Ահաբեկչական ակտի ժամանակ Դուբրովկում, որի արդյունքում տարբեր տվյալներով պատանդներից զոհվել է 130-ից 174 մարդ, եղել է պատանդների ազատազրկման շտաբի ղեկավարի տեղակալ:

2003 թվականին ընտրվել է Պետական դումայի պատգամավոր Տվերի ընտրատարածքից որպես Եդինայա Ռոսիա կուսակցության անդամ, 2007 թվականին  ընտրվել Պետդումայի պատգամավոր Տվերի մարզի 5-րդ գումարման տարածաշրջանային ցուցակով պատգամավորության թեկնածու Եդինայա Ռոսիա կուսակցության կողմից[5]:

2011 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ընտրվել Պետդումայի  պատգամավոր 6-րդ գումարման Տվերի մարզի անդամ, Պետդումայի անվտանգության և կոռուպցիայի հակազդման հանձնաժողովի նախագահ, Պետական դումայի վերահսկողության արժանահավատության մասին տեղեկությունների, եկամուտների, գույքի և գույքային պարտավորությունների վերաբերյալ, որոնք ներկայացվում են Պետդումայի պատգամավորների դեմ:

2012 թվականի նոյեմբերի 10-ին Պետական դումայում Անդրեյ Վորոբյովի փոխարեն Եդինայա Ռոսիա կուսակցության կողմից ընտրվել է խմբակցության պատգամավոր, ով ի սկզբանե Մոսկվայի մարզի պաշտոնակատարն էր[6]: 2012 թվականի նոյեմբերի 13-ին փոխարինել է Ա. Պետական դումայի նախագահի տեղակալ Վորոբյովին[7]:

Խորհրդարանական ընտրություններում  2016 թվականի աշնանը գլխավորել է «Եդինայա Ռոսիա» կուսակցության Տվերսկի բաժանմունքը, գլխավորելով տարածաշրջանային Կոստրոմայի, Տվերի և Յարոսլավլի մարզերի Իվանովսկի խումբը և թեկնածությունը քվեարկության է դրել  Տվերի 180-րդ ընտրատարածքում[8]: Ամռանը ընդգրկվել է Եդինայա Ռոսիա կուսակցության նախընտրական շտաբ, զբաղվել է  խմբակցությունների պատգամավորների տարածաշրջանային հավաքների փոխգործակցությամբ[9]:

2017 թվականի հոկտեմբերի 3-ին ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը Վլադիմիր Վասիլևին նշանակել է Դաղստանի ժամանակավոր պաշտոնակատար[1]:

Գործունեությունը Դաղստանի ղեկավարի պաշտոնում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2018 թվականի հունվարին Դաղստանում սկսվել է հակակոռուպցիոն քարոզարշավ: Սկզբում ձերբակալվել էր Մախաչկալայի քաղաքապետ Մուսա Մուսաևը, ապա ձերբակալվել է վերնախավը՝ Դաղստանի կառավարության վարչապետի պաշտոնակատար Աբդուսամադ Համիդովը, վարչապետի տեղակալներ՝ Շամիլ Իսաևը, Ռայուդին Յուսուֆովը, Մախաչկալայի գլխավոր ճարտարապետ Մագոմեդրասուլ Գիտինովը: Նրանց մեղադրել են հողերի մեքենայությունների, ինչպես նաև կաշառակերության և հանցավոր համագործակցության համար[10][11]:

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր, թոռնուհի: Պաշտոնական տվյալներով Վ. Ա. Վասիլևի եկամուտը 2011 թվականին կազմել է 1,9 մլն ռուբլի: Վասիլևների ընտանիքին է պատկանում 4 հողամաս ընդհանուր մակերեսը կազմում է 5,2 հազար մ² և երկու բնակելի տուն: Ընդ որում, սեփականատերը երեք հողամասերի և երկու բնակելի տների համարվում է պատգամավորի կինը՝ տարեկան եկամուտը 149 հազար ռուբլի:[12]:

Գրագողության մեղադրանքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ըստ Դիսերենտ ընկերության հետաքննության Վ. Ա. Վասիլևի ատենախոսության տեքստի 60 % համընկնում է[13] պատգամավոր Սերգեյ Աբելցևի 2000 թվականին պաշտպանված ատենախոսության տեքստի հետ[14][15]:

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար III աստիճանի շքանշանով պարգևատրվելու ժամանակ: 2014թ. հուլիսի 31
  • «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» III աստիճանի շքանշան (2014 թ. մայիսի 22)՝ ձեռք բերված աշխատանքային հաջողությունների, Ռուսաստանի Դաշնության սոցիալ-տնտեսական զարգացման նշանակալի ավանդի համար, հումանիտար ոլորտում, հրադադարի ամրապնդման, օրինականության, ակտիվ օրինաստեղծ և հասարակական գործունեության, երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար[16]
  • «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» IV աստիճանի շքանշան
  • Արիության շքանշան
  • Պատվո շքանշան
  • Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր իրավաբան (2006)
  • Անվանական դաշույն Ներքին գործերի նախարար Ռաշիդ Նուրգալիևի կողմից
  • ՌԴ նախագահի պատվոգիր (հունվարի 9 2010 թ.)՝ մատուցած ծառայությունների, օրինաստեղծ գործունեության և  ռուսական պառլամենտարիզմի զարգացման համար[17]
  • Մեդալ  Ղրիմի ազատագրման համար ( մայիսի 17 2014 թ.)՝   Ղրիմի վերադարձը Ռուսաստան անձնական ներդրման համար[18]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Указ Президента Российской Федерации от 03.10.2017 № 461 «О досрочном прекращении полномочий Главы Республики Дагестан»
  2. 2,0 2,1 «Қазақстан»: Ұлттық энцклопедия / Бас редактор Ә. Нысанбаев – Алматы «Қазақ энциклопедиясы» Бас редакциясы, 1998 ISBN 5-89800-123-9, V том
  3. Биография врио главы Республики Дагестан Владимира Васильева
  4. Биография на «ФедералПресс»
  5. Васильев Владимир Абдуалиевич. // официальный сайт ГД РФ.
  6. Владимир Васильев стал лидером фракции «Единая Россия». // Российская газета.
  7. Дума прекратила полномочия Воробьёва и утвердила Васильева вице-спикером. // Российская газета
  8. Мария Карпенко, Александр Тихонов, Ирина Нагорных. «Единая Россия» прибегла к перестановке сил. // Газета «Коммерсантъ». № 124 от 13.07.2016. — С. 4.
  9. Михаил Рубин. Креативом «Единой России» займется топ-менеджер ВГТРК «РБК», 21.07.2016.
  10. https://www.bfm.ru/news/377140
  11. http://medialeaks64.com/news/v-dagestane-nachalas-shirokomasshtabnaya-antikorrupcionnaya-kampaniya
  12. «Васильев Владимир Абдуалиевич»։ Государственная дума Российской Федерации։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-12-16-ին։ Վերցված է 2012-12-12 
  13. Публикация результатов экспертизы диссертации Владимира Васильева на сервере «Диссернет»
  14. «Гении мыслят одинаково»։ Новая газета № 80։ 2013-07-24։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-08-17-ին։ Վերցված է 2013-07-24 
  15. «Молочные братья»։ Эхо Москвы։ 2013-07-07 
  16. Указ Президента Российской Федерации от 22 мая 2014 года № 357 «О награждении государственными наградами Российской Федерации»
  17. Распоряжение Президента Российской Федерации от 9 января 2010 года № 6-рп «О награждении Почётной грамотой Президента Российской Федерации»
  18. Медаль за освобождение Севастополя и Крыма получили: Путин, Газманов, Чалый, Шойгу и еще 128 человек

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]