Վիսագինաս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Վիսագինաս
լիտ.՝ Visaginas
Դրոշ Զինանշան
Flag of Visaginas.svg Visaginas COA.svg

Visaginas001.JPG
Կոորդինատներ: 55°36′0″ հս․ լ. 26°26′0″ ավ. ե. / 55.60000° հս․. լ. 26.43333° ավ. ե. / 55.60000; 26.43333
Երկիր Լիտվա Լիտվա
Նահանգ Ուտենայի նահանգ
Շրջան Վիսագինասի շրջան
Հիմնադրված է 1975 թ.
Առաջին հիշատակում 1975
Այլ անվանումներ Սնեչկուս
Տվյալ կարգավիճակում 1994 թվականից
Մակերես 8,96 կմ²
ԲԾՄ ≈150 մ
Կլիմայի տեսակ բարեխառն-մայրցամաքային
Բնակչություն 21359[1] մարդ (2012)
Ազգային կազմ ռուսներ (56%),
լիտվացիներ (16%),
բելառուսներ (10%),
լեհեր (9%),
ուկրաինացիներ (1%)
Կրոնական կազմ ուղղափառներ (40%),
կաթոլիկներ (28 %),
հնահավատներ (3%)
Ժամային գոտի UTC+2, ամառը UTC+3
Հեռախոսային կոդ (+370) 386[2]
Փոստային ինդեքսներ LT-31001, LT-31007[3]
Պաշտոնական կայք visaginas.lt
##Վիսագինաս (Լիտվա)
Red pog.png

Վիսագինաս (լիտ.՝ Visaginas, մինչ 1992 թվականի սեպտեմբերի 22-ը՝ Սնեչկուս, մինչ 1994 թվականը եղել է գյուղ), քաղաք Լիտվայի հյուսիս-արևելքում՝ Ուտենայի նահանգում։ Ժամանակակից Լիտվայի միակ քաղաքն է, որտեղ գերակշռում են սլավոնացիները՝ ռուսներն ու ռուսալեզու անձինք։ 2003 թվականից քաղաքը հանդիսանում է Վիսագինի ինքնավարության վարչական կենտրոնը։

Աշխարհագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քաղաքը տեղակայված է Լիտվայի սահմանին մոտ՝ Վիլնյուսից 152 կմ դեպի հյուսիս-արևելք[4]: Այն գտնվում է Ուտենայի նահանգի արևելքում՝ Վիսագինաս լճի ափին։ Տեղակայված է սոճիների անտառում։ Քաղաքի շրջակայքում շատ են լճերը։ Քաղաքը Լիտվայի ու Բելառուսի սահմանից հեռու է մոտ 10 կմ։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քաղաքի կառուցումն սկսվել է 1975 թվականին։ Այն հիմնադրվել է որպես Իգնալինայի ատոմակայանին կից բնակավայր։ Օգոստոսի 10-ը հայտարարվել է Քաղաքի օր։

Մինչ 1992 թվականը քաղաքը կոչվել է Սնեչկուս (Sniečkus) ի պատիվ Անաստաս Սնեչկուսի, ով 1940—1974 թվականներին եղել է Լիտվայի Կոմունիստական կուսակցության առաջին քարտուղար։

Վիսագինասը հենց սկզբից կառուցվել է որպես ժամանակակից քաղաք. այնտեղ շատ են բազմահարկ շենքերը, լավ նախագծված են ճանապարհային հանգույցները, կոմունիկատիվ համակարգերը, հասարակական կազմակերպությունները՝ դպրոցները, բուժարանները, այգիները, մշակութային-վարչական շինությունները։ Քաղաքի ճարտարապետական նախագիծն ու կառույցների մեծ մասն ստեղծել է լենինգրադցի ճարտարապետ Յուրի Վասիլևիչ Վույման։

2009 թվականի դեկտեմբերի 31-ին ատոմակայանի աշխատանքը դադարեցվել է և այն փակվել է[5]: Սակայն նախագիծ կա Վիսագինասի շրջակայքոմ նոր ատոմակայան կառուցել Լիտվայի, Լատվիայի, Էստոնիայի ու ճապոնական Hitachi ընկերության համագործակցությամբ 2021 թվականին[6]:

Վիսագինասում կան 15 փողոցներ, այդ թվում՝ Սեդուլինոս ծառուղին ու Տոյկոս մայրուղին, որն ունի 2,6 կմ երկարություն։ Բոլոր փողոցների երկարությունը կազմում է շուրջ 45 կմ։

1991 թվականին Վիսագինասում սկսել է գործել ուղղափառական Հովհաննես Մկրտչի ծննդյան եկեղեցին։

1998 թվականին կառուցվել է Սուրբ Պողոսի կաթոլիկական եկեղեցին։

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2011 թվականի տվյալներով՝ նախորդ 10 տարիների ընթացքում քաղաքի բնակչությունը նվազել է 25%-ով[7]: Ըստ բնակչության խտության (1 քառակուսի կիլոմետրում 3723 բնակիչ)՝ 1998 թվականին Վիսագինասը Լիտվայում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։

Տարի Բնակչություն
1979 6212
1981 9800
1985 22000
1989 32438
1996 33100
2001[8][9] 29554
2011 22361
2012[10] 21359
2014 20532
Բնակելի շենքեր
Վիսագինասի հիմնադրման քարը
Ինգալինայի ատոմակայան

Բնակչության ազգային կազմը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վիսագինաս Լիտվայի միակ քաղաքն է, որտեղ գերակշռում է ռուս ու ռուսալեզու բնակչությունը։ Քաղաքի բնակչության ազգային կազմն է.

Սեռ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Տղամարդիկ — 14.035 (47,49 %)
  • Կանայք — 15.519 (52,51 %)

Բնակչության կրոնական կազմը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քույր քաղաքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]