Վիսագինաս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վիսագինաս
լիտ.՝ Visaginas
ռուս.՝ Снечкус
ռուս.՝ Висагинас
Դրոշ Զինանշան
Flag of Visaginas.svg Visaginas COA.svg

Visaginas001.JPG
ԵրկիրԼիտվա Լիտվա
ՆահանգՈւտենայի նահանգ
ՇրջանՎիսագինասի շրջան
Հիմնադրված է1975 թ.
Առաջին հիշատակում1975
Այլ անվանումներՍնեչկուս
Տվյալ կարգավիճակում1994 թվականից
Մակերես8,96 կմ²
ԲԾՄ≈150 մ
Կլիմայի տեսակբարեխառն-մայրցամաքային
Բնակչություն21359[1] մարդ (2012)
Ազգային կազմռուսներ (56%),
լիտվացիներ (16%),
բելառուսներ (10%),
լեհեր (9%),
ուկրաինացիներ (1%)
Կրոնական կազմուղղափառներ (40%),
կաթոլիկներ (28 %),
հնահավատներ (3%)
Ժամային գոտիUTC+2, ամառը UTC+3
Հեռախոսային կոդ(+370) 386[2]
Փոստային ինդեքսներLT-31001, LT-31007[3]
Պաշտոնական կայքvisaginas.lt
##Վիսագինաս (Լիտվա)
Red pog.png

Վիսագինաս (լիտ.՝ Visaginas, մինչ 1992 թվականի սեպտեմբերի 22-ը՝ Սնեչկուս, մինչ 1994 թվականը եղել է գյուղ), քաղաք Լիտվայի հյուսիս-արևելքում՝ Ուտենայի նահանգում։ Ժամանակակից Լիտվայի միակ քաղաքն է, որտեղ գերակշռում են սլավոնացիները՝ ռուսներն ու ռուսալեզու անձինք։ 2003 թվականից քաղաքը հանդիսանում է Վիսագինի ինքնավարության վարչական կենտրոնը։

Աշխարհագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քաղաքը տեղակայված է Լիտվայի սահմանին մոտ՝ Վիլնյուսից 152 կմ դեպի հյուսիս-արևելք[4]: Այն գտնվում է Ուտենայի նահանգի արևելքում՝ Վիսագինաս լճի ափին։ Տեղակայված է սոճիների անտառում։ Քաղաքի շրջակայքում շատ են լճերը։ Քաղաքը Լիտվայի ու Բելառուսի սահմանից հեռու է մոտ 10 կմ։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քաղաքի կառուցումն սկսվել է 1975 թվականին։ Այն հիմնադրվել է որպես Իգնալինայի ատոմակայանին կից բնակավայր։ Օգոստոսի 10-ը հայտարարվել է Քաղաքի օր։

Մինչ 1992 թվականը քաղաքը կոչվել է Սնեչկուս (Sniečkus) ի պատիվ Անաստաս Սնեչկուսի, ով 1940—1974 թվականներին եղել է Լիտվայի Կոմունիստական կուսակցության առաջին քարտուղար։

Վիսագինասը հենց սկզբից կառուցվել է որպես ժամանակակից քաղաք. այնտեղ շատ են բազմահարկ շենքերը, լավ նախագծված են ճանապարհային հանգույցները, կոմունիկատիվ համակարգերը, հասարակական կազմակերպությունները՝ դպրոցները, բուժարանները, այգիները, մշակութային-վարչական շինությունները։ Քաղաքի ճարտարապետական նախագիծն ու կառույցների մեծ մասն ստեղծել է լենինգրադցի ճարտարապետ Յուրի Վասիլևիչ Վույման։

2009 թվականի դեկտեմբերի 31-ին ատոմակայանի աշխատանքը դադարեցվել է և այն փակվել է[5]: Սակայն նախագիծ կա Վիսագինասի շրջակայքոմ նոր ատոմակայան կառուցել Լիտվայի, Լատվիայի, Էստոնիայի ու ճապոնական Hitachi ընկերության համագործակցությամբ 2021 թվականին[6]:

Վիսագինասում կան 15 փողոցներ, այդ թվում՝ Սեդուլինոս ծառուղին ու Տոյկոս մայրուղին, որն ունի 2,6 կմ երկարություն։ Բոլոր փողոցների երկարությունը կազմում է շուրջ 45 կմ։

1991 թվականին Վիսագինասում սկսել է գործել ուղղափառական Հովհաննես Մկրտչի ծննդյան եկեղեցին։

1998 թվականին կառուցվել է Սուրբ Պողոսի կաթոլիկական եկեղեցին։

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2011 թվականի տվյալներով՝ նախորդ 10 տարիների ընթացքում քաղաքի բնակչությունը նվազել է 25%-ով[7]: Ըստ բնակչության խտության (1 քառակուսի կիլոմետրում 3723 բնակիչ)՝ 1998 թվականին Վիսագինասը Լիտվայում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։

Տարի Բնակչություն
1979 6212
1981 9800
1985 22000
1989 32438
1996 33100
2001[8][9] 29554
2011 22361
2012[10] 21359
2014 20532
Բնակելի շենքեր
Վիսագինասի հիմնադրման քարը
Ինգալինայի ատոմակայան

Բնակչության ազգային կազմը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վիսագինաս Լիտվայի միակ քաղաքն է, որտեղ գերակշռում է ռուս ու ռուսալեզու բնակչությունը։ Քաղաքի բնակչության ազգային կազմն է.

Սեռ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Տղամարդիկ – 14.035 (47,49 %)
  • Կանայք – 15.519 (52,51 %)

Բնակչության կրոնական կազմը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քույր քաղաքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]