Jump to content

Վին Սքալլի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Վին Սքալլի
Դիմանկար
Ծնվել էնոյեմբերի 29, 1927(1927-11-29)[1]
ԾննդավայրԲրոնքս շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ
Մահացել էօգոստոսի 2, 2022(2022-08-02)[1] (94 տարեկան)
Մահվան վայրHidden Hills, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ[1]
Քաղաքացիություն ԱՄՆ
ԿրթությունՖորդհեմի համալսարան և Fordham Preparatory School?
Մասնագիտությունլրագրող և մարզական մեկնաբան
Պարգևներ և
մրցանակներ
🌐
officialvinscully.com
 Vin Scully Վիքիպահեստում

Վինսենթ Էդվարդ Սքալլի (անգլ.՝ Vincent Edward Scully, նոյեմբերի 29, 1927(1927-11-29)[1], Բրոնքս շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - օգոստոսի 2, 2022(2022-08-02)[1], Hidden Hills, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ[1]), ամերիկացի սպորտային մեկնաբան, որն առավել հայտնի է Բեյսբոլի բարձրագույն լիգայի հեռարձակումներով։ Սքալլին Բրուքլին/ Լոս Անջելես Դոջերսի խաղերի մեկնաբան էր վաթսունյոթ տարի` սկսած 1950 թվականից մինչև 2016 թվականը։ Նրան շատերը համարում են բոլոր ժամանակների մեծագույն սպորտային մեկնաբան։

Վինսենթ Սքալլին ծնվել է Նյու Յորքի Բրոնքս շրջանում և սովորել է Ֆորդհեմի համալսարանում, որտեղ խաղացել է բեյսբոլ նախքան ուսանողական մեկնաբան և լրագրող դառնալը։ Կարիերայի սկզբում Դոջերսի հաղորդավար Ռեդ Բարբերի կողմից արժեքավոր մասնագիտական ուղղորդում ստանալուց հետո Սքալլին աշխատանքի է ընդունվել Բրուքլին Դոջերս թիմում 1950 թվականին և 1958 թվականին նրանց հետ տեղափոխվել Լոս Անջելես: Նա հայտնի դարձավ իր յուրահատուկ տենոր ձայնով և բանաստեղծական նկարագրական ոճով: Սքալլիի Դոջերսի հետ աշխատանքը պրոֆեսիոնալ սպորտի պատմության մեջ ամենաերկարն էր՝ որպես մեկ թիմի հաղորդավար: Նա պաշտոնաթող է եղել 88 տարեկանում՝ 2016 թվականի մրցաշրջանից հետո՝ ավարտելով իր ռեկորդային գործունեությունը՝ որպես թիմի հաղորդավար։

Դոջերսի բեյսբոլի խաղերի հետ մեկտեղ Սքալլին նաև1975-ից 1982 թվականներին CBS Sports-ի համար մեկնաբանում էր ազգային հեռուստատեսային ֆուտբոլի և գոլֆի տարբեր մրցումներ, իսկ 1983-ից 1989 թվականներին եղել է NBC Sports-ի բեյսբոլի գլխավոր մեկնաբանը: Նա նաև հանդիսացել է CBS ռադիոյում բեյսբոլի աշխարհի առաջնության մեկնաբան 1979-ից 1982 թվականներին և նորից 1990-ից 1997 թվականներին: Իր երկար և պատվավոր կարիերայի համար Սքալլին պարգևատրվել է Հոլիվուդի փառքի ծառուղու աստղով և ընդգրկվել է Ազգային ռադիոյի փառքի սրահում և NAB հեռարձակման փառքի սրահում: Բեյսբոլին մատուցած ծառայությունների համար նա 1982 թվականին Բեյսբոլի փառքի սրահի կողմից պարգևատրվել է Ֆորդ Սի. Ֆրիկի մրցանակով: Նրա վերջին մրցաշրջանից առաջ Դոջերսը պատվեց Սքալլիին՝ «Դոջեր Սթեդիում» մարզադաշտ տանող փողոցը վերանվանելով «Վին Սքալլի պողոտա»: Նույն տարում նրան ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամայի կողմից շնորհվեց Նախագահական ազատության մեդալ: Երկարատև հիվանդությունից հետո Սքալլին մահացավ 2022 թվականի օգոստոսի 2-ին՝ Կալիֆոռնիայի Հիդեն Հիլս քաղաքում գտնվող իր տանը:

Վաղ կյանք

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սքալլին ծնվել է Բրոնքսում, մեծացել Մանհեթենի[2] Վաշինգտոն Հայթս թաղամասում։ Նրա հայրը՝ Վինսենթ Ալոյսիուս Սքալլին, զբաղվում էր մետաքսի վաճառքով, իսկ մայրը՝ Բրիջետը (ազգանունը՝ Ֆրիհիլ), տնային տնտեսուհի էր[3]։ Նա իռլանդական արմատներ ուներ։ Նրա կենսաբանական հայրը մահացել էր թոքաբորբից, երբ Սքալլին չորս տարեկան էր, և մայրը հետագայում ամուսնացել էր անգլիացի առևտրական նավաստի Ալան Ռիվի հետ, ում Սքալլին իր հարազատ հայրն էր համարում[4]։ Նա մի քույր ուներ, ով մահացել է գլխուղեղի քաղցկեղից 2002 թվականին՝ 67 տարեկան հասակում։ Սքալլին սովորել է Բրոնքսի Ֆորդհեմի նախապատրաստական դպրոցում[5]։ Նա տարբեր աշխատանքներ է կատարել, ինչպիսիք են գարեջուր և նամակներ առաքելը, հագուստի պահարաններ տեղափոխելը և Նյու Յորքի Փենսիլվանիա հյուրանոցի նկուղում արծաթե իրեր մաքրելը[6]։

Սքալլին բեյսբոլի հանդեպ սերը բացահայտեց ութ տարեկանում, երբ լվացքատանը տեսավ 1936 թվականի աշխարհի առաջնության երկրորդ խաղի արդյունքները։ Նա խորապես ցավեց Նյու Յորք Ջայնթսի համար, որը 18-4 հաշվով պարտվել էր Նյու Յորք Յանկիսին։ Քանի որ նա ապրում էր Պոլո Գրաունդս մարզադաշտի մոտ և Նյու Յորքի ոստիկանության մարզական լիգայի ու կաթոլիկ երիտասարդական կազմակերպության անդամ էր, նա կարող էր անվճար ներկա գտնվել խաղերին, և այդպես Սքալլին դարձավ Ջայնթսի մեծ երկրպագու[7]։

Հեռարձակման կարիերա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆորդհեմ և CBS (ՍիԲիԷս) ռադիո

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

ԱՄՆ ռազմածովային ուժերում երկու տարի ծառայելուց հետո Սքալլին իր կարիերան սկսեց որպես ուսանողական հաղորդավար և լրագրող Ֆորդհեմի համալսարանում, որտեղ նա անգլերեն էր ուսումնասիրում[8]։ Ֆորդհեմում նա օգնեց հիմնել համալսարանի WFUV ռադիոկայանը (որը այժմ ամեն տարի շնորհում է «Վին Սքալլիի կյանքի նվաճումների մրցանակ»), եղավ "The Fordham Ram" («Ֆորդհեմ Ռամ») ուսանողական թերթի 28-րդ հատորի սպորտային բաժնի օգնական-խմբագիր, երգեց բարբերշոպ քառյակում, խաղաց Ֆորդհեմ Ռամս բեյսբոլային թիմի կենտրոնական դաշտում[9], մեկնաբանեց Ռամսի բեյսբոլի, ֆուտբոլի և բասկետբոլի ռադիոհաղորդումները, ստացավ աստիճան և ուղարկեց մոտ 150 նամակ արևելյան ափի ռադիոկայաններին[10]։ Նա միայն մեկ պատասխան ստացավ՝ CBS ռադիոյի WTOP կայանից Վաշինգտոնում, որը նրան ընդունեց որպես հիմնական հաղորդավարներին փոխարինող։

CBS ռադիոյի սպորտային տնօրեն Ռեդ Բարբերը Սքալլիին ներգրավեց համալսարանական ֆուտբոլի հաղորդումներում։ Սքալլին տպավորեց իր ղեկավարին 1949 թվականի նոյեմբերին Բոստոնի Ֆենուեյ Պարկում կայացած Մերիլենդի համալսարանն ընդդեմ Բոստոնի համալսարանի ֆուտբոլային խաղի մեկնաբանմամբ, չնայած որ ստիպված էր այն վարել մարզադաշտի տանիքից։ Կարծելով, որ խաղը վարելու է փակ մամուլի համար նախատեսված հարմարավետ տարածքից՝ Սքալլին իր վերարկուն և ձեռնոցները թողել էր հյուրանոցում, բայց եթերում երբեք ցույց չտվեց իր ապրած անհարմարությունը։ Խաղը այնքան հետաքրքիր էր, որ Բարբերը նրան հանձնարարեց նաև հետագա հաղորդումների մեկնաբանումը[11][12]։ Բարբերը դարձավ Սքալլիի աջակիցը և խորհուրդ տվեց նրան լինել անկողմնակալ հաղորդավար և խուսափել որևէ թիմին բացահայտ աջակցելուց։ Երբ Դոջերսը տեղափոխվեց Լոս Անջելես, ղեկավարությունը առաջարկեց Սքալլիին աջակցել թիմին իր հաղորդումներում, քանի որ այն այդ քաղաքում միակն էր։ Սակայն Սքալլին մի քանի շաբաթ անց պատասխանեց, որ կշարունակի օբյեկտիվ և փաստացի լրագրությունը[13]։

Դոջերս (1950-2016)

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դոջերսի բեյսբոլի ժամանակն է: Ողջույն, բոլորին, և շատ հաճելի լավ կեսօր/երեկո ձեզ, անկախ նրանից, թե որտեղ եք գտնվում:

— Սքալլիի խորհրդանշական բացման խոսքերը Դոջերսի խաղերին

Բրուքլին (1950-1957)

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Երբ Էրնի Հարվելը 1950 թվականի մրցաշրջանից առաջ լքեց Դոջերսի ռադիո և հեռուստատեսային հաղորդումները՝ տեղափոխվելով քաղաքի մյուս կողմում գտնվող Ջայնթս, Սքալլին փոխարինեց Հարվելին՝ միանալով Ռեդ Բարբերին և Քոնի Դեզմոնդին[14]։

1953 թվականի աշխարհի առաջնությունից առաջ, երբ Բարբերը աշխատավարձի համար վեճի մեջ մտավ առաջնության հովանավոր Ջիլետի հետ, Սքալլին զբաղեցրեց Բարբերի տեղը NBC հեռուստատեսության հաղորդումներում՝ դառնալով աշխարհի առաջնությունը մեկնաբանող ամենաերիտասարդ մարդը (այս ռեկորդը մինչ օրս պահպանվում է): Երբ Բարբերը 1954 թվականին լքեց Դոջերսը՝ տեղափոխվելով Նյու Յորք Յանկիս, Սքալլին դարձավ թիմի գլխավոր հաղորդավարը՝ աշխատելով Դեզմոնդի (1954-56), Անդրե Բարուչի (1954-55), Ալ Հելֆերի (1955-57) և Ջերի Դոգեթի (1957) հետ։ Երբ Բրուքլինի Դոջերսը 1955 թվականին նվաճեց Աշխարհի առաջնության գավաթը՝ արժանանալով իր միակ չեմպիոնությանը Բրուքլինում, խաղը մեկնաբանում էր Սքալլին։ Նա շարունակեց մեկնաբանել Դոջերսի խաղերը Բրուքլինում մինչև 1957 թվականը, որից հետո թիմը տեղափոխվեց Լոս Անջելես[15]։

Լոս Անջելես (1958-2016)

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սկսած 1958 թվականի մրցաշրջանից՝ Վին Սքալլին «Դոջերս»-ի հետ տեղափոխվեց Լոս Անջելես և շուտով մեծ ճանաչում ձեռք բերեց Հարավային Կալիֆոռնիայում։ Լոս Անջելեսում անցկացրած առաջին չորս մրցաշրջանների ընթացքում բեյսբոլի անփորձ երկրպագուները դժվարանում էին հետևել խաղի ընթացքին ընդարձակ Լոս Անջելեսի հուշահամալիրային կոլիզեյումում, ուստի շուտով սովորություն դարձավ խաղերին տրանզիստորային ռադիոընդունիչներով ներկայանալը՝ Վին Սքալլիի և Ջերի Դոգետի մեկնաբանությունները լսելու համար։ Այս ավանդույթը շարունակվեց նաև, երբ 1962 թվականին թիմը տեղափոխվեց ավելի փոքր «Դոջեր» մարզաաշտ։ Ռադիոյի և հեռուստատեսության ինժեներները հաճախ խնդիրներ էին ունենում Սքալիի մարզական մեկնաբանությունների ձայնը հավասարակշռելու հարցում, քանի որ այն արձագանքում էր Դոջերսի տնային խաղերի ժամանակ մարզադաշտի տրիբունաներում[16]։

1964 թվականին Նյու Յորք Յանկիսը Վին Սքալլիին առաջարկեց փոխարինել նոր ազատված Մել Ալենին՝ որպես թիմի գլխավոր մեկնաբան[17]։ Սակայն Սքալլին հրաժարվեց առաջարկից և նախընտրեց մնալ «Դոջերս»-ում։ Մինչև 1976 թվականը նրա հանրաճանաչությունը Լոս Անջելեսում այնքան էր աճել, որ «Դոջերս»-ի երկրպագուները նրան ընտրեցին որպես ակումբի պատմության «ամենահիշարժան կերպար»[18]։

1966 թվականից առաջ Բեյսբոլի աշխարհի առաջնության հանդիպումները բացառապես մեկնաբանում էին տեղացի հաղորդավարները։ Սովորաբար «Ջիլեթ» ընկերությունը, Բեյսբոլի գլխավոր հանձնակատարը և NBC հեռուստաընկերությունը ընտրում էին մեկնաբաններին, որոնք ներկայացնում էին այդ տարվա եզրափակիչ դուրս եկած թիմերին։ 1966 թվականի աշխարհի առաջնության ընթացքում Քերթ Գաուդին խաղերի առաջին կեսը մեկնաբանում էր[19], ապա խոսափողը փոխանցում Վին Սքալլիին՝ Լոս Անջելեսում, և Չաք Թոմսոնին՝ Բալթիմորում։ Սակայն Սքալլին այդ պայմանավորվածությունից դժգոհ էր[20]՝ ասելով. «Իսկ արտագնա խաղե՞րը։ Իմ երկրպագուները չեն կարողանա լսել ինձ»։ 1966 թվականի աշխարհի առաջնության առաջին խաղում Սքալլին մեկնաբանեց առաջին 4½ իննինգները, սակայն երբ Գաուդին ստանձնեց մեկնաբանի դերը, Սքալլին այնքան նեղսրտեց, որ հրաժարվեց այլևս որևէ խոսք ասել[21]։

Սքալլին 1979 թվականին

Ի տարբերություն ժամանակակից սովորական ոճի, որտեղ մի քանի սպորտային մեկնաբաններ զրուցում են եթերում (սովորաբար մեկը կատարում է խաղի նկարագրությունը, իսկ մյուսը՝ վերլուծությունը), Վին Սքալլին և նրա գործընկերները՝ Ջերի Դոգետը (1956-1987) և Ռոս Փորթերը (1977-2004), մեկնաբանում էին իրենց իննինգները առանձին՝ հերթափոխով անցնելով ռադիոյից հեռուստատեսություն։ Սքալլին մեկնաբանում էր ամբողջ խաղը՝ բացառությամբ երրորդ և յոթերորդ իննինգների։ Երբ Դոգետը 1987 թվականի մրցաշրջանից հետո անցավ թոշակի, նրան փոխարինեց «Դոջերս»-ի Փառքի սրահի անդամ, նախկին լեգենդար գնդակ նետող Դոն Դրայսդեյլը, ով մինչ այդ «California Angels »-ի (Կալիֆոռնիա Էնջլս) խաղերն էր մեկնաբանում։ 1993 թվականին, Մոնրեալի «Էքսպոս»-ի հետ խաղից առաջ, Դրայսդեյլը սրտի կաթվածից մահացավ իր հյուրանոցային համարում, ինչը Սքալլիի և Փորթերի համար այդ օրը շատ ծանր դարձրեց։ Նրանք տեղեկացան Դրայսդեյլի մահվան մասին, բայց չէին կարող եթերում հայտնել, մինչև ընտանիքը պաշտոնապես տեղեկացվեր և պաշտոնական հայտարարություն արվեր[22]։ Սքալլին իր եթերում հայտնեց այս ցավալի լուրը՝ ասելով. «Երբեք ինձնից չեն պահանջել անել մի հայտարարություն, որը կցավեցնի ինձ այսքան շատ։ Եվ ես ասում եմ որքան էլ դժվար է խոսել այդ մասին կոտրված սրտով»։ Դրայսդեյլին «Դոջերս»-ի մեկնաբանների թիմում փոխարինեց նախկին արտաքին դաշտի խաղացող Ռիկ Մանդեյը[23]։

2015 թվականի օգոստոսի 28-ին «Դոջերսը» հայտարարեց, որ Վին Սքալլին կվերադառնա 2016 թվականի մրցաշրջանում, որը կլինի նրա 67-րդ մրցաշարը ակումբի կազմում[24]։ Այս հայտարարությունը արվեց կոմիկ Ջիմի Քիմմելի կողմից՝ «Դոջեր Սթեդիում» մարզադաշտի մեծ էկրանի վրա ցուցադրվող մի շարք ցուցանակների միջոցով։ Հաջորդ օրը՝ օգոստոսի 29-ին, մամուլի ասուլիսի ժամանակ Սքալլին նշեց, որ 2016 թվականը, ամենայն հավանականությամբ, կլինի իր վերջին մրցաշրջանը։ «Ուզում եմ ասել, թե որքա՞ն ժամանակ կարող ես մարդկանց խաբել։ Այնպես որ, այո, ես կասեի. "Սիրելի Աստված, եթե ինձ տաս հաջորդ տարի էլ հնարավորություն, ես կհեռանամ ու կավարտեմ այս ամենը»[25]։

Սքալլիի վերջին հանդիպման ուղիղ հեռարձակումը «Դոջեր Սթեդիումից» տեղի ունեցավ 2016 թվականի սեպտեմբերի 25-ին, երբ «Դոջերսը» հաղթեց «Կոլորադո Ռոքիսին» 4-3 հաշվով՝ Չարլի Կալբերսոնի հաղթական հարվածի շնորհիվ, որն ապահովեց Ազգային լիգայի Արևմտյան դիվիզիոնի տիտղոսը։ Նրա վերջին խաղի ուղիղ հեռարձակումը տեղի ունեցավ Սան Ֆրանցիսկոյի «Օրաքլ Պարկ» մարզադաշտից 2016 թվականի հոկտեմբերի 2-ին[26]։

CBS Sports (ՍիԲիԷս սփորթս) (1975-1982)

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1975-ից 1982 թվականներին Սքալլին աշխատել է CBS Sports-ում, որտեղ նրա ամենանշանակալի առաջադրանքը Ֆուտբոլի Ազգային Լիգայի հեռուստատեսային հաղորդումների մեկնաբանումն էր։ Նա աշխատել է մի քանի տարբեր վերլուծաբանների հետ, այդ թվում՝ Սոնի Յուրգենսենի, Պոլ Հորնունգի, Ալեքս Հոքինսի, Ջորջ Ալենի, Ջիմ Բրաունի, Ջոն Մադենի և Հենկ Սթրեմի հետ։ Սքալլին մեկնաբանել է Դուայթ Քլարկի հաղթական հարվածը NFC-ի (Հյուսիսային Կոնֆերենցիայի) Չեմպիոնատի խաղում 1982 թվականի հունվարի 10-ին, երբ Սան Ֆրանցիսկոյի 49-ers-ին նվաճեց Սուպեր գնդակ XVI[27]: Սա Ֆուտբոլի Ազգային Լիգայի վերջին խաղն էր, որը նա մեկնաբանեց։ «Սա ֆուտբոլը թողնելու համար հիանալի խաղ էր», - ասաց նա[28]։

Սքալլին նաև նշանակալի ներդրում ունեցավ CBS հեռուստաալիքի PGA Tour գոլֆի հեռարձակումներում՝ հիմնականում աշխատելով Փեթ Սամերալի, Քեն Վենտուրիի և Բեն Ռայթի հետ։ 1975-ից 1982 թվականներին նա CBS-ի Masters Tournament գոլֆի մրցաշարի հեռարձակման թիմի անդամ էր[29]։ Բացի այդ, նա ժամանակ առ ժամանակ մասնակցում էր ալիքի թենիսի մրցաշարերի հեռարձակումներին։ Սքալլիի CBS-ում ունեցած պարտավորությունների պատճառով նա ստիպված էր ավելի քիչ ժամանակ հատկացնել Լոս Անջելես Դոջերսի բեյսբոլի խաղերի հեռարձակմանը, ինչի համար թիմը վարձեց Ռոսս Պորտերին՝ Սքալլիի բացակայության դեպքում խաղերը մեկնաբանելու համար[30]։ Այս շրջանում Սքալլին նաև սկսեց աշխատել CBS ռադիոյի համար՝ իրականացնելով բեյսբոլի հեռարձակումներ։ Նա մասնակցեց «Բոլոր աստղերի խաղի» (All-Star Game) հեռարձակումներին 1977-ից 1982 թվականներին (սովորաբար Բրենթ Մասբուրգերի հետ միասին[31]) և աշխարհի առաջնության հեռարձակումներին 1979-ից 1982 թվականներին (Սփարքի Անդերսոնի հետ միասին[32])։

CBS-ը լքելը

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ըստ Թերի Օ'Նիլի "The Game Behind the Game" («Խաղ խաղի ետևում») գրքի, Սքալլին որոշեց լքել CBS-ը և տեղափոխվել NBC՝ բեյսբոլի խաղերը մեկնաբանելու համար (սկսած 1983 թվականից), CBS-ի հետ ունեցած վեճի պատճառով, որը կապված էր հանձնարարականների կարևորության հարցի հետ[33]։ CBS-ն 1981 թվականի Ֆուտբոլի Ազգային Լիգայի մրցաշրջանից որոշեց, որ Ջոն Մադենը, ում CBS-ը վարձել էր 1979 թվականին և ով առաջին երկու տարիների ընթացքում մեկնաբանել էր Ֆրենկ Գլիբերի և Գարի Բենդերի հետ, կլինի նրանց Ֆուտբոլի Ազգային Լիգայի հեռուստատեսային հաղորդումների գլխավոր գունային մեկնաբանը։ Սակայն նրանք դժվարություններ ունեին որոշելու, թե ով պետք է լինի նրա խաղային մեկնաբանը, քանի որ Սքալլին մրցակցում էր CBS-ի գլխավոր խաղային մեկնաբան Փեթ Սամերալի հետ այդ պաշտոնի համար։ Այդ ժամանակ Սքալլին CBS-ի երկրորդ մեկնաբանն էր, պաշտոն, որը նա զբաղեցնում էր 1975 թվականից, և մեկնաբանում էր Կանզաս Սիթի Չիֆսի նախկին գլխավոր մարզիչ Հենկ Սթրեմի հետ, ով նախկինում CBS-ի երրորդ հեռարձակող թիմի անդամ էր Կուրտ Գոուդիի հետ[34]։

Իրավիճակը հարթելու համար Սքալլին և Սամերոլը միավորվեցին Մադենի հետ չորսշաբաթյա հերթափոխով աշխատելու համար[34], ինչը համաձայնեցվում էր նրանցից յուրաքանչյուրի բացակայության հետ այլ պարտավորությունների պատճառով: Մինչ Սամերոլը բացակայում էր՝ ամեն սեպտեմբերին CBS-ի համար ԱՄՆ-ի թենիսի բաց առաջնության հանդիպումները մեկնաբանելու պատճառով, Սքալլին առաջին չորս շաբաթները մեկնաբանում էր Մադենի հետ միասին: Դրանից հետո Սքալլին անցավ CBS ռադիոյի համար ԱՄՆ-ի Ազգային լիգայի առաջնության և Համաշխարհային առաջնության հանդիպումները մեկնաբանելուն, ինչպես արել էր նախորդ մի քանի հոկտեմբերներին, իսկ Սամերոլը վերադարձավ մեկնաբանման խցիկ՝ Մադենի հետ աշխատելու: Սքալլին այնուհետև միավորվեց Սթրեմի հետ՝ ֆուտբոլի ազգային լիգայի մրցաշրջանի մնացած մասի մեկնաբանման համար[34][35]:

ԱՄՆ-ի ֆուտբոլի ազգային լիգայի մրցաշրջանի ութերորդ շաբաթվա ավարտից հետո CBS Sports-ը որոշեց, որ Սամերոլն ավելի լավ է համագործակցում Մադենի հետ, քան Սքալլին, և նրան նշանակեցին 1982 թվականի հունվարի 24-ին Պոնտիակի Սիլվերդոմում կայանալիք Սուպեր Գնդակ XVI-ի հանդիպման մեկնաբան։ Զայրացած Սքալլին, ով կարծում էր, որ այս քայլով վիրավորվել է իր ինտելեկտը[34], այդ տարվա Ֆուտբոլի ազգային կոնֆերենցիայի առաջնության մեկնաբանությունն ստացավ որպես մխիթարական մրցանակ, որն անցկացրեց Սթրեմի հետ միասին։ Սամերոլը փոխարինեց Սթրեմին և Ջեք Բաքի հետ միասին մեկնաբանեց հանդիպումը CBS ռադիոյի համար[34]։

NBC Sports (ԷնԲիՍի Սփորթս) (1983-1989)

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Սքալլին 2006 թվականին

Հարավային Կալիֆոռնիայից դուրս Վին Սքալլին ամենաշատը հիշվում է NBC-ի գլխավոր մարզական մեկնաբանի դերում՝ 1983-ից 1989 թվականներին Բարձրագույն Լիգայի բեյսբոլի հեռարձակումներով: Բացի NBC-ի շաբաթական «Շաբաթվա խաղի» հեռարձակումներից, Սքալլին մեկնաբանել է Աշխարհի երեք առաջնություն (1984, 1986 և 1988), չորս Ազգային Լիգայի չեմպիոնական առաջնություն (1983, 1985, 1987 և 1989) և «Բոլոր աստղերի խաղ» անվանումը կրող առաջնության չորս մրցաշրջան(1983, 1985, 1987 և 1989): Այս ընթացքում Սքալլին նաև փոխեց իր աշխատանքային գրաֆիկը Դոջերսի հետ՝ տնային խաղերը ռադիոյով, իսկ մրցակցի դաշտում անցկացվող խաղերը հեռուստատեսությամբ հեռարձակելով, ինչպես նաև ուրբաթ և շաբաթ օրերին ազատ ժամանակ ունենալով NBC-ում աշխատելու համար: NBC-ում իր գործունեության ընթացքում Սքալլին մեկնաբանել է բեյսբոլի պատմության ամենահիշարժան դրվագներից մեկը, երբ Բիլ Բաքները սխալ թույլ տվեց 1986 թվականի Աշխարհի առաջնության 6-րդ խաղի 10-րդ իննինգում՝ Նյու Յորք Մեթսի դեմ[36]: Սքալլին նաև մեկնաբանել է Կիրկ Գիբսոնի հայտնի հոմռանը 1988 թվականի Աշխարհի առաջնության առաջին խաղում[37]։

Վին Սքալլին, համագործակցելով Ջո Գարագիոլայի հետ (ով 1976-ից 1982 թվականներին NBC-ի բեյսբոլի հեռարձակումների գլխավոր մեկնաբանն էր, իսկ հետո անցավ մեկնաբանության երկրորդական դերի՝ Սքալլիի հետ աշխատելու համար), մասնակցել է բեյսբոլի պատմության մի շարք կարևոր պահերի (բացառությամբ 1989 թվականի, երբ Գարագիոլան հեռացավ NBC-ից 1988 թվականի Աշխարհի Սերիայից հետո՝ պայմանագրային վեճի պատճառով, և Սքալլին աշխատեց Թոմ Սիվերի հետ): Նրանք միասին մեկնաբանել են այնպիսի իրադարձություններ, ինչպիսիք են Ֆրեդ Լինի առաջին գրանդ սլեմը «Բոլոր աստղերի խաղի» պատմության մեջ (1983), Դետրոյթ Թայգերսի հաղթանակը 1984 թվականի Աշխարհի առաջնությունում (այդ թվում՝ Ջեք Մորիսի «ոչ-հիթ» խաղը Չիկագո Ուայթ Սոքսի դեմ, ապրիլի 7-ին), Օզի Սմիթի հաղթական հոմռանը 1985 թվականի Ազգային Լիգայի չեմպիոնական սերիայի 5-րդ խաղում, Նյու Յորք Մեթսի հրաշալի դրվագը 1986 թվականի Աշխարհի Սերիայի 6-րդ խաղում, 1987 թվականի «Բոլոր աստղերի խաղը» Օքլենդում, որը 0-0 հաշվով շարունակվեց մինչև 13-րդ իննինգը, երբ Թիմ Ռեյնսը բացեց հաշիվը, Չիկագոյի Ռիգլի Ֆիլդում առաջին պաշտոնական գիշերային խաղը (1988 թվականի օգոստոսի 9), Կիրկ Գիբսոնի հաղթական հոմռանը 1988 թվականի Աշխարհի Սերիայի առաջին խաղում, ինչպես նաև նախկին նախագահ Ռոնալդ Ռեյգանի հետ զրույցը 1989 թվականի «Բոլոր աստղերի խաղի» ժամանակ Անահայմում, երբ Բո Ջեքսոնը հարվածեց սկզբնական հոմռան[38]:

1989 թվականի հունիսի 3-ին, շաբաթ օրը, Սքալլին մեկնաբանում էր NBC-ի «Շաբաթվա խաղը» Սենթ Լուիսում, որտեղ Սենթ Լուիս Կարդինալսը հաղթեց Չիկագո Կաբսին 10-րդ իննինգում: Միևնույն ժամանակ, Դոջերսը խաղում էր Հյուստոնում, ուր Սքալլին ժամանեց՝ կիրակի օրվա խաղը մեկնաբանելու համար: Սակայն, շաբաթ երեկոյան խաղը անցավ լրացուցիչ իննինգներ, և Սքալլին, ժամանելով Հյուստոն, գնաց Աստրոդոմ՝ օգնելու Դոջերսի այլ մեկնաբաններին, ովքեր միաժամանակ զբաղվում էին հեռուստատեսությամբ և ռադիոյով: Նա մեկնաբանեց խաղի վերջին 13 իննինգները (արդեն 10 իննինգ մեկնաբանելով Սենթ Լուիսում), քանի որ խաղը տևեց 22 իննինգ: Այսպիսով, նա մի օրում մեկնաբանեց 23 իննինգ՝ երկու տարբեր քաղաքներում[39]:

1989 թվականի Ազգային Լիգայի չեմպիոնական սերիայի երկրորդ խաղի մեկնաբանությունը Սքալլին բաց թողեց լարինգիտի պատճառով, որը տեղի էր ունենում Սան Ֆրանցիսկո Ջայնթսի և Չիկագո Կաբսի միջև: Բոբ Կոստասը, ով աշխատում էր Ամերիկյան Լիգայի չեմպիոնական սերիայի հեռարձակումներին Օքլենդի և Տորոնտոյի միջև Թոնի Կուբեկի հետ, թռավ Տորոնտոյից Չիկագո՝ այդ երեկոյան փոխարինելու Սքալլիին (քանի որ Ամերիկյան Լիգայի սերիայում այդ օրը հանգստյան օր էր)[40]: 1989 թվականի մրցաշրջանից հետո NBC-ն (ինչպես նաև ABC-ն, որի հետ NBC-ն կիսում էր բեյսբոլի հեռարձակման իրավունքները 1976 թվականից) կորցրեց Մեծ Լիգայի բեյսբոլի հեռարձակման իրավունքները CBS-ի օգտին: Առաջին անգամ 1946 թվականից ի վեր NBC-ն չհեռարձակեց բեյսբոլ: Այս իրադարձությունից հետո Սքալլին ասաց. «Սա մեծ ամերիկյան ավանդույթի ավարտն է: Դա տխուր է: Ես իսկապես այդպես եմ զգում: Դա կթողնի մեծ բաց, որտեղ մարդիկ չեն կարողանա դիտել Բարձրագույն Լիգայի բեյսբոլը, և ես կարծում եմ, որ դա ողբերգություն է[41]»:

Սքալլին նաև աշխատել է որպես մեկնաբան NBC-ի գոլֆի հեռարձակումներում 1983-ից 1990 թվականներին, սովորաբար համագործակցելով Լի Տրևինոյի հետ[42]:

NBC-ից հետո (1990-2016)

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1989 թվականի Ազգային Լիգայի չեմպիոնական սերիայից հետո Սքալլիի պայմանագիրը NBC-ի հետ ավարտվեց, և նա որոշեց կենտրոնանալ հիմնականում Դոջերսի նկատմամբ ունեցած իր պարտականությունների վրա: Սքալլին նաև վերադարձավ որպես Աշխարհի Սերիայի ազգային ռադիոհեռարձակման մեկնաբան, քանի որ CBS ռադիոն նրան առաջարկեց այն պաշտոնը, որը թափուր էր մնացել Ջեք Բաքի հեռանալուց հետո, ով դարձավ CBS-ի հեռուստատեսությամբ բեյսբոլի հեռարձակման գլխավոր մեկնաբանը: Սքալլին աշխատել է այս համագործակցության շրջանակներում 1990-ից 1997 թվականներին՝ առաջին չորս տարիներին համագործակցելով Ջոնի Բենչի հետ[43], իսկ վերջին երեք տարիներին՝ Ջեֆ Թորբորգի հետ: 1998 թվականին, երբ ESPN ռադիոն ձեռք բերեց Աշխարհի Սերիայի ռադիոհեռարձակման իրավունքները CBS-ից, Սքալլիին առաջարկվեց շարունակել մեկնաբանումը, սակայն նա հրաժարվեց[44]: Սքալլիի կողմից մեկնաբանված Աշխարհի Սերիայի վերջին խաղը 1997 թվականի Աշխարհի Սերիայի 7-րդ խաղն էր Ֆլորիդա Մարլինսի և Քլիվլենդ Ինդիանսի միջև[45]:

1991-ից 1996 թվականներին Սքալլին հեռարձակում էր գոլֆի տարեկան Skins Game մրցաշարը ABC-ի համար: Նա նաև մեկնաբանում էր Senior Skins Game մրցաշարը ABC-ի համար 1992-ից 2000 թվականներին, ինչպես նաև TBS-ի համար տարբեր գոլֆի մրցաշարեր այդ ժամանակահատվածում[46][47]: 1999 թվականին Սքալլին եղել է Բարձրագույն Լիգայի բեյսբոլի «Բոլոր դարերի հավաքականի» հանդիսավոր արարողության հաղորդավարը՝ Աշխարհի Սերիայի երկրորդ խաղի մեկնարկից առաջ[48]:

Առողջական խնդիրների պատճառով Սքալլին 2005 թվականից սկսած այլևս չէր մեկնաբանում Դենվերից արևելք անցկացվող խաղերը, բացառությամբ փլեյ-օֆֆ խաղերի[49][50]: Նա բաց թողեց Դոջերսի 2012 թվականի MLB մրցաշրջանի սկզբնական տնային խաղերի մեծ մասը (6 խաղերից 5-ը) առողջական խնդիրների պատճառով և վերադարձավ մեկնաբանական խցիկ 2012 թվականի ապրիլի 15-ին, որը նշվում էր որպես Ջեքի Ռոբինսոնի կողմից բեյսբոլում ռասայական խտրականության պատնեշը ջախջախելու 65-ամյակ: Սա ընդամենը երկրորդ անգամն էր, որ Սքալլին բաց էր թողել Դոջերս Սթեդիումում տնային խաղի բացումը իր կարիերայի ընթացքում. առաջին անգամ դա տեղի էր ունեցել 1977 թվականին, երբ նա զբաղված էր CBS-ի համար Մասթերս գոլֆի մրցաշարի հեռարձակմամբ[51]:

2016 թվականին՝ իր կարիերայի վերջին մրցաշրջանում, Սքալլին մեկնաբանում էր տարեկան մոտ 100 խաղ (բոլոր տնային խաղերը և ընտրված հանդիպումները Սան Ֆրանցիսկոյում, Սան Դիեգոյում և Անահայմում)՝ և՛ KLAC ռադիոկայանի, և՛ SportsNet LA հեռուստաալիքի համար[52]: Սքալլիի մեկնաբանությունը միաժամանակ հեռարձակվում էր ռադիոյով և հեռուստատեսությամբ խաղի առաջին երեք իննինգների ընթացքում, իսկ հետո նա շարունակում էր միայն հեռուստատեսությամբ: Եթե Սքալլին մեկնաբանում էր խաղը, ռադիոյով խաղի մեկնաբանությունը 4-րդ իննինգից սկսած վերցնում էր Չարլի Սթայները՝ Ռիք Մոնդեյի հետ միասին[52]: Եթե Սքալլին չէր մեկնաբանում խաղը, հեռուստատեսությամբ ամբողջ խաղը մեկնաբանում էին Ջո Դևիսը կամ Սթայները՝ Օրել Հերշայզերի և Նոմար Գարսիապարայի հետ, իսկ ռադիոյով՝ Ռիք Մոնդեյը (որը այդ ժամանակ արդեն հանդես էր գալիս որպես հիմնական մեկնաբան) Քևին Քենեդիի հետ միասին[53]։

Սքալլին 2008 թվականի մարտին

Թոշակի անցում

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2016 թվականի հունվարի 31-ին Վին Սքալլին հայտարարեց, որ նախատեսում է ավարտել իր մեկնաբանի կարիերան 2016 թվականի մրցաշրջանի ավարտից հետո: Նրա վերջին խաղը թիմի համար եղավ հոկտեմբերի 2-ին Սան Ֆրանցիսկոյում անցկացված խաղը: Սքալլին հնարավորություն ուներ փլեյ-օֆֆ խաղերը մեկնաբանելու համար (բայց ոչ Աշխարհի Սերիան), եթե Դոջերսը անցներ այդ փուլ, սակայն սեպտեմբերին նա հայտարարեց, որ կհեռանա կանոնավոր մրցաշրջանի ավարտից հետո և չի մեկնաբանի փլեյ-օֆֆ խաղերը, քանի որ չէր ցանկանում «12 տարբեր անգամ ասել հրաժեշտ»: 2016 թվականի մրցաշրջանի համար Սքալլիին բաժին էր հասել ընդամենը վեց հանդիպում՝ մեկնարկային խաղը Սան Դիեգոյում, երկու խաղ Անահայմում և կանոնավոր մրցաշրջանի երեք խաղերի ավարտական սերիան Սան Ֆրանցիսկոյում:

Սքալլիին պատվեցին Դոջերսի կողմից սեպտեմբերի 23-ին Ռոքիսի դեմ տնային խաղի ժամանակ, որտեղ կայացավ նախաախաղային արարողություն՝ նվիրված նրա կարիերային[54]: Արարողությանը մասնակցեցին բեյսբոլի կոմիսար Ռոբ Մանֆրեդը, Սենդի Քոուֆաքսը, Քլեյթոն Քերշոն, քաղաքապետ Էրիկ Գարսետին, թիմի իսպանալեզու մեկնաբան Խայմե Խարինը (ով 2017 թվականին ստանձնեց Սքալլիի կարգավիճակը որպես ամենաերկարամյա մեկնաբան), Քևին Քոսթները և ինքը՝ Սքալլին: Թիմը նաև հայտարարեց, որ Քիրկ Գիբսոնի 1988 թվականի Աշխարհի Սերիայի հոմռանը երկրպագուների քվեարկությամբ ճանաչվել է որպես Վին Սքալլիի ամենահիշարժան մեկնաբանություն[55]:

Նրա վերջին տնային խաղը տեղի ունեցավ 2016 թվականի սեպտեմբերի 25-ին՝ Կոլորադո Ռոքիսի դեմ: Դոջերսը հաղթեց 10-րդ իննինգում Չարլի Կալբերսոնի հաղթական հոմռանի շնորհիվ և դրանով իսկ նվաճեց Ազգային Լիգայի Արևմտյան դիվիզիոնի[56] տիտղոսը: Նրա կարիերայի վերջին հեռարձակումը եղավ Դոջերսի հոկտեմբերի 2-ի խաղը AT&T Park-ում՝ Սան Ֆրանցիսկո Ջայնթսի դեմ[57]: Սքալլիի մեկնաբանությունը իր վերջին խաղի ընթացքում ամբողջությամբ միաժամանակ հեռարձակվեց ռադիոյով, այլ ոչ միայն առաջին երեք իննինգների ընթացքում[58]: Խաղից հետո նա ասաց աղոթք և վերջին հաղորդագրություն․

Դուք և ես երկար ժամանակ միասին ենք եղել, բայց ես սրտիս խորքում գիտեմ, որ միշտ ձեզ ավելի շատ եմ կարոտել, քան դուք՝ ինձ: Եվ մեր միասին անցկացրած պահերը կկարոտեմ ավելի շատ, քան բառերով կարող եմ արտահայտել: Բայց գիտե՞ք ինչ… կգա նոր օր, կգա նոր տարի: Եվ երբ ձմեռը ճանապարհ տա գարնանը, հավատացեք, նորից կհնչի այն հրավերն ու կգա «Դոջերս բեյսբոլի ժամանակը»: Այսպիսով, Վին Սքալլին ձեզ մաղթում է հաճելի օր, որտեղ էլ որ լինեք[59]։

Հաջորդ մրցաշրջանում Դոջերսը 29 տարվա ընդմիջումից հետո առաջին անգամ հասավ Աշխարհի Սերիա: Չնայած Դոջերսի բազմաթիվ երկրպագուների խնդրանքներին, որ Սքալլին դուրս գա թոշակից (այդ թվում՝ Fox Sports-ի մեկնաբան Ջո Բաքի խնդրանքին, ով ասել էր. «Երդվում եմ իմ հանգուցյալ հոր անունով, որ Վինին մեզ հետ միասին մեկնաբանելու հնարավորություն տալը և նրա փոխարեն աշխատելը պատիվ կլիներ ինձ համար»), Սքալլին հրաժարվեց՝ նախընտրելով մնալ ստվերում և պատասխանելով. «Ես բավականին շատ եմ դրանով զբաղվել»[60]: Սակայն Սքալլին մասնակցեց երկրորդ խաղից առաջ առաջին նետման արարողությանը՝ Սթիվ Յեգերի և Ֆերնանդո Վալենզուելայի հետ, ովքեր Դոջերսի կազմում հաղթել էին 1981 թվականի Աշխարհի Սերիան[61]:

2020 թվականին Սքալլին աճուրդի էր հանել մարզական հուշանվերներ՝ դրանից ստացված միջոցների մի մասը նվիրաբերելու նյարդամկանային հիվանդությունների հետազոտություններին[62]: Դոջերսի 2020 թվականի Աշխարհի Սերիայի հաղթանակից հետո հայտարարվեց, որ Սքալլին կհայտնվի թիմի տարեվերջյան չեմպիոնական վավերագրական ֆիլմի ձայնային տարբերակում[63]:

Այլ երևույթներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1970 թվականին ABC Սփորթս-ի պրոդյուսեր Ռուն Արլիջը փորձեց գայթակղել Սքալլիին՝ միանալու իր ցանցին, որպեսզի նա մեկնաբանի այն ժամանակ նոր ստեղծված «Երկուշաբթի երեկոյան ֆուտբոլ» (Monday Night Football) խաղերը, սակայն Սքալլիի պարտավորությունները Դոջերսի նկատմամբ ստիպեցին նրան մերժել առաջարկը:

Իր սպորտային հեռարձակումներից բացի, Սքալլին եղել է կարճատև NBC սիթքոմի՝ "Occasional Wife"-ի անանուն պատմողը[64]։ Սքալլին 1967 թվականին ABC-ի համար համահաղորդավարել է «Վարդերի փառատոնի շքերթը» (Tournament of Roses Parade) Էլիզաբեթ Մոնտգոմերիի հետ, 1969-70 թվականներին վարել է NBC-ի "It Takes Two" խաղային շոուն, իսկ 1973 թվականին վարել է «Վին Սքալլին»-ը (The Vin Scully Show)՝ CBS-ի ցերեկային թոք-շոուն։ 1977 թվականին նա վարել է CBS-ի «Սեռերի մարտահրավեր» (Challenge of the Sexes) շոուն[65]։

Սքալլին եղել է հանրահայտ Sony PlayStation-ի բացառիկ MLB տեսախաղերի շարքի հաղորդավարը, որը մշակվել է 989 Sports-ի կողմից։ Նա տեսախաղերի համար մեկնաբանությունները դադարեցրել է "MLB 2005"-ից հետո։ Նրա փոխարեն հաղորդավարությունն ստանձնել են Մեթ Վասգերսիան, Էրիկ Կարոսը և Սթիվ Լայոնսը (նախկինում նաև Դեյվ Քեմփբելը և Ռեքս Հադլերը)։ Այս տեսախաղերի շարքը հետագայում վերանվանվել է "MLB: The Show": Սքալլին մարմնավորել է ինքն իրեն 1999 թվականի "For Love of the Game" ֆիլմում, կարճ կամեո է ունեցել (Դոջերսի այն ժամանակվա գործընկեր Ջերի Դոգեթի հետ միասին) 1961 թվականի «Ամուրին դրախտում» ("Bachelor in Paradise") ֆիլմում, ինչպես նաև հանդես է եկել որպես CBS-ի լրագրող 1960 թվականի «Արթնացրու, երբ ամեն ինչ ավարտվի» ("Wake Me When It's Over") ֆիլմում։ Նա նաև կատարել է բացման արարողություն 1966 թվականի «Կրակե գնդակ 500» ("Fireball 500") ֆիլմում և կարելի է լսել նրա ձայնը բեյսբոլի խաղերը մեկնաբանելիս այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են՝ «Փորձություն ահաբեկչության մեջ» ("Experiment in Terror", 1962), «Զեբրը խոհանոցում» ("Zebra in the Kitchen", 1965), «Երեկույթ» ("The Party", 1968), «Խաղի տենդ» ("Fever Pitch", 2005), "The Bucket List", 2007) և "Licorice Pizza", 2021)[66]: Նրա ձայնը կարելի է լսել նաև հեռուստասերիալների մի շարք էպիզոդներում, ինչպիսիք են՝ "General Electric Theater", "Alcoa Premiere", "Mister Ed"), "The Joey Bishop Show", «Փախստականը» ("The Fugitive"),"Highway to Heaven" և «Բրուքլինի կամուրջ» ("Brooklyn Bridge") «Գաղտնի նյութեր» ("The X-Files") հեռուստասերիալի Դանա Սքալլի կերպարի ազգանունը հարգանքի տուրք է Վին Սքալլիին, քանի որ սերիալի ստեղծող Քրիս Քարթերը Դոջերսի երկրպագու է։ Սքալլիի ձայնը կարելի է լսել սերիալի 6-րդ սեզոնի «Անբնականը» ("The Unnatural") էպիզոդում, որտեղ նա մեկնաբանում է բեյսբոլի խաղ[67][68]։

1965 թվականին Սքալլին ձայնագրեց երկու երգ՝ որպես «Դոջերսների ձայնը» ("The Sound of the Dodgers") ալբոմի մաս.«Ի՞նչ է Դոջերսը» ("What Is A Dodger?") և «Լոս Անջելես Դոջերսի պատմությունը» ("The Story Of The L. A. Dodgers")[69]:

Կրկնօրինակողներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հարրի Շիրերը կատակերգական ներկայացման մեջ կրկնօրինակել է Սքալիին «Շաբաթ երեկոյան եթեր »-ի (Saturday Night Live) համար և օգտագործել է այդ ձայնը «Սիմփսոնները» մուլտսերիալում, երբ սյուժեն ներառում է կեղծ թիմ Սփրինգֆիլդ Իզոտոպները[70][71]։

Սան Ֆրանցիսկո Ջայնթսի մեկնաբան Ջոն Միլլերը հայտնի է Սքալիի ձայնի կրկնօրինակմամբ[72]։

Պարգևներ և մրցանակներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Սքալին որպես 2014թվականի վարդերի շքերթի գլխավոր մարշալ

Սքալլին 1982 թվականին ստացել է Ֆորդ Ֆրիք մրցանակը Բեյսբոլի ազգային փառքի սրահից[73]։ Նա պարգևատրվել է սպորտային հաղորդավարության համար[74] նախատեսված Էմմիի «Կյանքի ձեռքբերում» մրցանակով և 1995 թվականին ընդգրկվել է Ազգային ռադիոյի փառքի սրահում[75]։ Ազգային սպորտային մեդիայի ասոցիացիան (նախկինում՝ Ազգային սպորտային հաղորդավարների և սպորտային լրագրողների ասոցիացիան) Սքալլիին ճանաչել է տարվա ազգային սպորտային հաղորդավար չորս անգամ (1965, 1978, 1982, 2016) և Կալիֆոռնիայի տարվա սպորտային հաղորդավար՝ 33 անգամ, ինչպես նաև 1991 թվականին նրան ընդգրկել է իր Փառքի սրահում[76]։ 1992 թվականին նա ընդգրկվել է Ամերիկյան սպորտային հաղորդավարների ասոցիացիայի Փառքի սրահում, որը 2000 թվականին նրան շնորհել է «Դարի սպորտային հաղորդավար» կոչումը, իսկ 2009 թվականին՝ «Բոլոր ժամանակների լավագույն սպորտային հաղորդավար» տիտղոսը՝ իր «50 լավագույն հաղորդավարներ» ցանկում[77]։ 2008 թվականին Սքալլին ընդգրկվել է Կալիֆոռնիայի սպորտային փառքի սրահում[78]։ 2009 թվականին նա ընդունվել է NAB հեռարձակման փառքի սրահ, իսկ մայիսի 11-ին արժանացել է Լոս Անջելեսի Սպորտի և ժամանցի հանձնաժողովի «Դեսպանի գերազանցության մրցանակին»[79]։

MLB Network-ի «Prime 9» սերիալի մի դրվագում, որը նվիրված է բեյսբոլի պատմության մեծագույն մեկնաբանների իննյակին, Սքալլին անվանվել է առաջինը[80]։

Սքալլին ունի աստղ Հոլիվուդի «Փառքի ծառուղում» Հոլիվուդի բուլվար 6675 հասցեում։ 2001 թվականից Դոջեր Սթեդիումի մամուլի խցիկը կրում է Սքալլիի անունը[81], իսկ թիմի նախկին գարնանային մարզական հարմարությունների՝ Վերո Բիչում (Ֆլորիդա) գտնվող Դոջերթաունի մի փողոց անվանվել է «Վին Սքալլիի ճանապարհ[82]»։

Ֆորդհեմի համալսարանի WFUV ռադիոկայանը, որի հիմնադրմանը մասնակցել է Սքալլին, ամեն տարի շնորհում է «Վին Սքալլիի մարզական մեկնաբանության» մրցանակը։ Սքալլին ինքն առաջինն էր, որ ստացել է այդ մրցանակը 2008 թվականին։ Սքալլին եղել է 2014 թվականի «Վարդերի շքերթի» գլխավոր մարշալը։ Նա նաև մասնակցել է Լոս Անջելես Դոջերսի 50-ամյակին նվիրված շքերթին 2008 թվականի «Վարդերի շքերթի» ժամանակ[83][84][85]։

2014 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Բադ Սելիգը Սքալլիին հանձնել է «Commissioner's Historic Achievement Award» մրցանակը։ Նա եղել է 14-րդ մրցանակակիրը և (Ռեյչել Ռոբինսոնից հետո) երկրորդ ոչ խաղացողը, ով ստացել է այդ մրցանակը, որը ստեղծվել է բեյսբոլի պատմության մեջ կարևոր ներդրում ունեցած անձանց ճանաչելու համար[86]։ 2016 թվականին, Սքալլիի կարիերայի վերջին տարում, նրան շնորհվել են մի քանի պատվոգրեր։ Հունվարի 29-ին Լոս Անջելեսի քաղաքային խորհուրդը միաձայն քվեարկել է Էլիսիան Պարկ Ավենյուի անվանումը փոխելու օգտին, ինչը Դոջեր Սթեդիումի հասցեն դարձրել է 1000 Վին Սքալլի Ավենյու[87]։ Հուլիսի 8-ին Կալիֆոռնիայի պաշտոնակատար նահանգապետ Քևին դե Լեոնը այդ օրը հայտարարել է «Վին Սքալլիի օր»[88]։ Սեպտեմբերի 23-ին, 2016 թվականի խաղից առաջ կայացած արարողության ժամանակ Լոս Անջելեսի քաղաքապետ Էրիկ Գարսետտին Սքալլիին հանձնել է քաղաքի բանալին[89]։ Նոյեմբերի 22-ին Սքալլին ստացել է Ազատության նախագահական մեդալ՝ ԱՄՆ նախագահի կողմից շնորհվող ամենաբարձր քաղաքացիական պարգևը[90]։

2017 թվականին Սքալլիի մեկնաբանությունը 1957 թվականի Բրուքլին Դոջերս/Նյու Յորք Ջայնթս խաղի համար ընտրվել է Կոնգրեսի գրադարանի կողմից՝ որպես «մշակութային, պատմական կամ գեղագիտական նշանակություն ունեցող» ձայնագրություն և պահպանվելու է Ազգային ձայնագրությունների ռեգիստրում։ Նույն թվականին Սքալլին ստացել է «Icon Award» մրցանակը ESPY Awards-ի արարողության ժամանակ[91]։

2017 թվականի Աշխարհի Սերիայի երկրորդ խաղի ժամանակ, որը կայացել է Դոջեր Սթեդիումում, Սքալլին մասնակցել է խաղից առաջ կայացած արարողությանը[92]։ Նա հանդիսատեսին դիմել է հանրահաղորդման համակարգի միջոցով և ակնարկել, որ պատրաստվում է նետել արարողական առաջին նետումը, և ներկայացրել է Սթիվ Յեգերին որպես արարողական խաղացող։ Սակայն, Սքալլին ասել է, որ ինքը չի կարող նետել, քանի որ վնասել է ուսի մկանները, և ներկայացրել է իրական արարողական նետող Ֆերնանդո Վալենզուելային։ Սքալլին նաև արտասանել է իր հայտնի նախադասությունը. «Դոջեր բեյսբոլի ժամանակ է»[93]։

Անձնական կյանք

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1972 թվականին Սքալլիի 35-ամյա կինը՝ Ջոան Քրոուֆորդը, մահացավ դեղերի պատահական գերդոզավորման հետևանքով։ Նրանք ամուսնացած էին 15 տարի։ 1973 թվականի վերջին Սքալլին ամուսնացավ Սանդրա Հանթի հետ, ով արդեն ուներ երկու երեխա, և շուտով նրանք միասին ունեցան մեկ երեխա[94]։ Սքալլիի ավագ որդին՝ Մայքլը, մահացավ 33 տարեկանում ուղղաթիռի վթարի հետևանքով, երբ աշխատում էր ARCO Transportation Company-ում։ Նա ստուգում էր նավթամուղների արտահոսքերը Ֆորտ Թեհոնի մոտ, Կալիֆոռնիայում, 1994 թվականի Նորթրիջի երկրաշարժից անմիջապես հետո[95]։

Չնայած Մայքլի մահը դեռևս հետապնդում էր նրան, Սքալլին, որը նվիրված կաթոլիկ էր, բազմաթիվ հարցազրույցներում նշել է, որ իր կրոնական հավատը և աշխատանքով զբաղվելու ունակությունը օգնել են նրան հաղթահարել կնոջ և որդու կորստի ցավն ու տառապանքը[96]։ Նա խրախուսում էր Մարիամ Աստվածածնին նվիրվածությունը՝ ասելով. «Նրա աղոթքներն ավելի հզոր են, քան երկնքի մնացած բոլոր սրբերի աղոթքները միասին վերցրած։ Երկրի վրա ոչ ոք այնքան մոտ և նվիրված չէր Քրիստոսին, որքան նա, ուստի տրամաբանական է, որ նույնը տեղի ունենա նաև երկնքում։ Այժմ, Օրհնյալ Կույսը փորձում է օգնել իր հոգևոր երեխաներին վերադառնալ տուն՝ իր Որդու հետ հավերժություն անցկացնելու համար[96]»։ 2016 թվականին Սքալլին ձայնագրեց «Վարդերի պսակ» աղոթքը «Catholic Athletes for Christ»-ի համար, որտեղ նա կարդում է «Վարդերի պսակի» խորհուրդները և առաջնորդում է աղոթք պատասխանողների խմբին[97]։

2017 թվականի նոյեմբերին Սքալլին հայտարարեց, որ «այլևս երբեք չի դիտի Ֆուտբոլի Ազգային Լիգայի խաղերը[98]», քանի որ լիգայի որոշ խաղացողներ խաղերից առաջ կանգնում էին ազգային օրհներգի կատարման ժամանակ՝ ի նշան բողոքի։ Սքալլին ուներ չորս երեխա, երկու խորթ երեխա, քսանմեկ թոռ և վեց ծոռ։ Նա ապրում էր Թաուզենդ Օքսում, Կալիֆոռնիայում, և հաճախում էր Սուրբ Հուդա առաքյալի եկեղեցի Կալիֆոռնիայի Վեսթլեյք գյուղում[99]։ Նա Դուբլինի նախկին լորդ-քաղաքապետ Մերի Ֆրիհիլի երկրորդ զարմիկն էր[100]։

Սքալլին և նրա երկրորդ կինը՝ Սանդրան, ամուսնացած էին 48 տարի, մինչև Սանդրայի մահը ամիոտրոֆիկ լատերալ սկլերոզից 2021 թվականի հունվարի 3-ին[101]։

Մահ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2022 թվականի օգոստոսի 2-ին Սքալլին մահացավ տանը՝ Հիդեն Հիլզում, Կալիֆոռնիայում, 94 տարեկան հասակում[102]։ Նրա հուղարկավորությունը տեղի ունեցավ Սուրբ Հուդա առաքյալի կաթոլիկ եկեղեցում՝ Վեսթլեյք Վիլիջում, Կալիֆոռնիայու, օգոստոսի 8-ին[103]։

Նրա մահվան կապակցությամբ բեյսբոլի կոմիսար Ռոբ Մանֆրեդը հրապարակեց հայտարարություն.

Այսօր մենք սգում ենք մեր խաղի լեգենդի կորուստը։ Վինը արտառոց մարդ էր, ում հեռարձակման տաղանդը բերեց ուրախություն Դոջերսի երկրպագուների մի քանի սերունդների համար։ Բացի այդ, նրա ձայնը անմոռաց դեր խաղաց մեր սպորտի պատմության ամենամեծ պահերից մի քանիսում։ Ես հպարտ եմ, որ Վինը համահունչ էր բեյսբոլին, քանի որ նա մարմնավորում էր մեր ազգային սիրած խաղի լավագույն արժեքները։ Ինչքան մեծ էր նա որպես մեկնաբան, նույնքան մեծ էր նա նաև որպես մարդ։ Մեծ Լիգայի Բեյսբոլի անունից ես իմ խորին ցավակցությունն եմ հայտնում Վինի ընտանիքին, ընկերներին, Դոջերսի երկրպագուներին և նրա երկրպագուներին ամենուր։[104]

Դոջերսը հենց նոր էր հաղթել Սան Ֆրանցիսկոյի Ջայանթսին Օրաքլ Պարկում, երբ հաղորդավար Ռենել Բրուքս-Մունը հայտարարեց Վին Սքալիի մահվան մասին:[105] Ջայնթսը, որը Սքալլիի սիրելի թիմն էր մանկությունից, հարգանքի տուրք մատուցեց նրան՝ ցուցադրելով հիշատակի տեսանյութ մեծ էկրանին, իսկ Դոջերսի թիմը հավաքվեց դաշտում՝ նրա հիշատակը պատվելու համար: Հետագայում Դոջերսի երկրպագուները ծաղիկներ, գրություններ և այլ հուշանվերներ թողեցին Դոջերս Սթեդիումի մուտքի մոտ, որը կրում էր Վին Սքալլիի անունը: Հաղորդավարներ, սպորտային թիմեր, քաղաքական գործիչներ և մարզիկներ ամբողջ աշխարհից հարգանքի տուրք մատուցեցին Սքալլիին՝ նշելով նրա մեծ ավանդը սպորտին[106]: Օգոստոսի 6-ին Դոջերսը կազմակերպեց նախաախաղային հատուկ արարողություն, որտեղ ցուցադրվեց Սքալլիի կյանքն ու կարիերան արտացոլող տեսանյութ և լուսանկարների մոնտաժ: Հեռուստատեսային խցիկի դրսում, որտեղից Սքալլին տարիներ շարունակ հեռարձակել էր խաղերը, կախված էր պաստառ՝ գրությամբ. «Մենք կկարոտենք քեզ»: Թիմի մենեջեր Դեյվ Ռոբերթսը արարողությունն ավարտեց Սքալլիի պատմական արտահայտությամբ. «Դոջերսի բեյսբոլի ժամանակն է[107]»:

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 https://edition.cnn.com/2022/08/02/sport/vin-scully-obit/index.html
  2. ↑ Sandomir, Richard. (2006 թ․ հոկտեմբերի 5). «Daffy Days of Brooklyn Return for Vin Scully». The New York Times.
  3. ↑ Smith, Curt (2021 թ․ օգոստոսի 3). Memories from the Microphone: A Century of Baseball Broadcasting. Mango Media. ISBN 9781642506761.
  4. ↑ Henson, Steve (2006 թ․ հունիսի 18). «Dodgers broadcaster ached to know his real father, but that was soothed by his stepdad». Los Angeles Times.
  5. ↑ «On Vin Scully's 90th birthday, let's celebrate a great moment from every one of his decades». MLB.com. 2017 թ․ նոյեմբերի 29.
  6. ↑ «Pennsylvania Hotel». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ սեպտեմբերի 29-ին.
  7. ↑ Shaikin, Bill (2016 թ․ սեպտեմբերի 13). «Vin Scully won't call Dodgers playoff games». Los Angeles Times.
  8. ↑ Orfalea, Gregory (2016 թ․ ապրիլի 24). «The Rare Vin Scully». The Atlantic. «First and foremost comes his love of language, born of being a Literature major at Fordham.»
  9. ↑ «Vin Scully was at Yale, not to broadcast, but to play against future president». 2023 թ․ սեպտեմբերի 16.
  10. ↑ «Dodgers' Vin Scully talks legendary career, lucky break at WTOP Radio». WTOP. 2015 թ․ հոկտեմբերի 12.
  11. ↑ «The day Vin Scully came in from the cold». Los Angeles Times. 2011 թ․ նոյեմբերի 7. Արխիվացված օրիգինալից 2011 թ․ նոյեմբերի 7-ին. Վերցված է 2021 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.
  12. ↑ Crowe, Jerry (2009 թ․ հուլիսի 27). «The day Vin Scully came in from the cold». Los Angeles Times.
  13. ↑ Creamer, Robert (1964 թ․ մայիսի 4). «How Vin Scully Became a Part of the California Freeways». Sports Illustrated.
  14. ↑ Halberstam, David J. (2015 թ․ հուլիսի 17). «Vin Scully on life and lessons from his rookie year with the 1950 Dodgers». Sports Illustrated.
  15. ↑ Walker, James; Hiltner, Judith R. (2022 թ․ օգոստոսի 13). «How Vin Scully scored his Dodgers gig at 22 years old». Salon.
  16. ↑ Creamer, Robert (1964 թ․ մայիսի 4). «The Transistor Kid». Sports Illustrated.
  17. ↑ Olbermann, Keith (2009 թ․ մայիսի 18). «Vin Scully, Voice Of The Yankees». MLBlogs Network.
  18. ↑ Hall, John (1976 թ․ մայիսի 27). «The Moments». Los Angeles Times.
  19. ↑ Dougherty, Pete (2013 թ․ հոկտեմբերի 24). «Slim pickings to rank all the World Series analysts». Times Union.
  20. ↑ Halberstam, David J. (2016 թ․ հոկտեմբերի 24). «The Year Vin Scully was Unhappy About His Reduced Role on Network Television Coverage of the World Series». Awful Announcing.
  21. ↑ Smith, Curt (2006 թ․ փետրվարի 20). «Gowdy, dead at 86, Lives on as Wyoming Cowboy». MLBlogs Network.
  22. ↑ Smith, Claire (1993 թ․ հուլիսի 7). «Dodgers' Death Brings Out the Best». The New York Times.
  23. ↑ «Monday Takes Mike on Dodger Broadcasts». Deseret News. 1993 թ․ հուլիսի 9.
  24. ↑ Shaikin, Bill (2015 թ․ օգոստոսի 28). «Dodgers' Vin Scully to return in 2016». Los Angeles Times. Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 29-ին.
  25. ↑ Ciniglio, Tony (2015 թ․ օգոստոսի 29). «Vin Scully says realistically 2016 will "be the last one"». Los Angeles Daily News.
  26. ↑ «Vin Scully Won't Call Any Dodgers Postseason Games». CBS News. 2016 թ․ սեպտեմբերի 13.
  27. ↑ «How Vin Scully helped improve the Super Bowl experience for fans». Los Angeles Times. 2022 թ․ օգոստոսի 3.
  28. ↑ Sharkey-Gotlieb, Simon (2016 թ․ սեպտեմբերի 28). «Revisiting Vin Scully's classic NFL career». theScore.com. Վերցված է 2022 թ․ օգոստոսի 3-ին.
  29. ↑ «History of the Masters golf tournament on TV (1956–present)». Classic Sports Network. 2013 թ․ ապրիլի 9.
  30. ↑ Sherman, Kris (1977 թ․ հունիսի 26). «If you don't like Scully, you don't like baseball». The Independent.
  31. ↑ Cafardo, Ben (2016 թ․ հոկտեմբերի 20). «Legend hails legend: Brent Musburger salutes Vin Scully». ESPN.
  32. ↑ Amdur, Neil (1982 թ․ հոկտեմբերի 19). «Artistry Of Scully Dazzles». The New York Times.
  33. ↑ O'Neil, Terry (1989). The Game Behind the Game: High Pressure, High Stakes in Sports Television. Harper and Row. էջ 110. ISBN 9780060160197.
  34. 1 2 3 4 5 Weintraub, Rob (2016 թ․ մայիսի 23). «The Day Vin Scully Didn't Land That N.F.L. Broadcasting Job». The New York Times.
  35. ↑ Lyons, Dan (2021 թ․ դեկտեմբերի 29). «John Madden's death: Vin Scully pays tribute». Sports Illustrated.
  36. ↑ «Vin Scully's greatest calls: Bill Buckner's error in Game 6 of the 1986 World Series». USA Today. 2016 թ․ սեպտեմբերի 22.
  37. ↑ «Vin Scully's greatest calls: Kirk Gibson's game-winning home run in 1988 World Series». USA Today. 2016 թ․ ապրիլի 12.
  38. ↑ «Bo Jackson said hello with a leadoff HR in the 1989 All-Star Game that stunned Vin Scully and Ronald Reagan». MLB.com. 2018 թ․ հուլիսի 11.
  39. ↑ Stewart, Larry (1989 թ․ հունիսի 5). «Extra! Extra! Extra-inning Games! Scully works Overtime Weekend». Deseret News.
  40. ↑ «Scully Loses Voice, Costas Fills In». Los Angeles Times. Associated Press. 1989 թ․ հոկտեմբերի 6.
  41. ↑ «Baseball on NBC: Thanks for the Memories». The Oklahoman. 1989 թ․ սեպտեմբերի 29.
  42. ↑ Stewart, Larry (1990 թ․ հունվարի 11). «Gumbel Answers NBC Tee Call: He will be the main host for 12 of 19 tournaments. Johnny Miller replaces Lee Trevino as analyst». Los Angeles Times.
  43. ↑ Foster, Jason (2015 թ․ օգոստոսի 31). «He's been everywhere: Why Vin Scully is baseball's Forrest Gump». The Sporting News. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ սեպտեմբերի 24-ին.
  44. ↑ Sandomir, Richard (1998 թ․ մարտի 21). «Scully signs off World Series radio». The New York Times.
  45. ↑ Jaffe, Jay (2013 թ․ օգոստոսի 23). «Six memorable moments to celebrate Vin Scully's return for a 65th season». Sports Illustrated.
  46. ↑ Kwon, Bill (1999 թ․ հունվարի 29). «Floyd trying for sixth straight Senior Skins title». Honolulu Star-Bulletin.
  47. ↑ «Legendary broadcaster Vin Scully passes away at 94». PGA Tour.
  48. ↑ «Impressive group gathers in Atlanta». ESPN.
  49. ↑ Sheinin, Dave (2005 թ․ հուլիսի 5). «A Legendary Career That Speaks for Itself». The Washington Post.
  50. ↑ «Daffy Days of Brooklyn Return for Vin Scully». The New York Times. 2006 թ․ հոկտեմբերի 5.
  51. ↑ Zinser, Lynn (2012 թ․ ապրիլի 10). «Scully Misses Dodgers Opener With Illness». The New York Times.
  52. 1 2 Jackson, Tony (2012 թ․ մարտի 18). «Vin Scully trims '12 travel schedule». ESPN.
  53. ↑ «So, about the Dodgers' radio coverage, in the presumed absence of a Vin Scullly call ...». CBS. 2014 թ․ փետրվարի 25. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ ապրիլի 20-ին.
  54. ↑ «Vin Scully talks schedule for last year behind microphone». ESPN. 2016 թ․ հունվարի 31.
  55. ↑ «Dodgers honor Vin Scully with pregame ceremony». ESPN. 2016 թ․ սեպտեմբերի 24.
  56. ↑ Landers, Chris (2016 թ․ սեպտեմբերի 25). «We've got everything you need to see and hear from Vin Scully's final home game». MLB.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ սեպտեմբերի 30-ին. Վերցված է 2016 թ․ հոկտեմբերի 3-ին.
  57. ↑ Schlegel, John (2016 թ․ հոկտեմբերի 2). «Scully ends career as he's lived it, with class». MLB.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ նոյեմբերի 28-ին.
  58. ↑ «Vin Scully preparing to call final Dodgers game». Sports Illustrated. Associated Press. 2016 թ․ հոկտեմբերի 2.
  59. ↑ «Video: Vin Scully signs off from baseball one last time». MLB.com. 2016 թ․ հոկտեմբերի 3.
  60. ↑ Hoffarth, Tom (2017 թ․ հոկտեմբերի 20). «Vin Scully: 'I honestly don't belong' in the World Series broadcast booth». Orange County Register. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 26-ին.
  61. ↑ Mitchell, Houston (2017 թ․ հոկտեմբերի 25). «Vin Scully steals the show in pregame ceremony». Los Angeles Times. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 26-ին.
  62. ↑ «Legendary Dodgers broadcaster Vin Scully on the current state of baseball and his plan to auction off mementos». CNN.
  63. ↑ Goldberg, Lesley (2020 թ․ նոյեմբերի 11). «Vin Scully to Narrate 2020 World Series Documentary». The Hollywood Reporter.
  64. ↑ Sauer, Patrick (2016 թ․ սեպտեմբերի 22). «Vin Scully Once Voiced Over a Ludicrous 1960s Sitcom Named 'Occasional Wife'». Vice.
  65. ↑ «Vin Scully: Life over the years». CBS News. 2022 թ․ մարտի 17.
  66. ↑ «Vin Scully». IMDb.
  67. ↑ Meisler, Andy (2000). The End and the Beginning: The Official Guide to the X-Files Volume 5. Harper Prism. ISBN 9780061075957.
  68. ↑ Mitchell, Houston (2016 թ․ սեպտեմբերի 25). «Scully's voice, name are everywhere». Los Angeles Times.
  69. ↑ Weisman, Jon (2015 թ․ մայիսի 30). «Remembering '65: 'The Sound of the Dodgers'». MLBlogs.com.
  70. ↑ Snibbe, Kurt (2016 թ․ հոկտեմբերի 2). «Focus: Vin Scully and other great Southern California sportscasters». Orange County Register.
  71. ↑ «Joe and Vin Review Bob Uecker's Performance». NBC. 1984 թ․ հոկտեմբերի 13.
  72. ↑ Blunt, Larry (2004). «Rounding the Bases». In Land, Gary (ed.). Growing Up with Baseball: How We Loved and Played the Game. University of Nebraska Press. էջ 59. ISBN 9780803229754.
  73. ↑ «1982 Ford C. Frick Award Winner Vin Scully». National Baseball Hall of Fame and Museum.
  74. ↑ «Vin Scully - Lifetime Achievement Honoree». National Academy of Television Arts and Sciences.
  75. ↑ «Vin Scully». National Radio Hall of Fame.
  76. ↑ «NSMA News Release on 2016 Award Winners & 2017 Hall of Fame Inductees». National Sports Media Association. Վերցված է 2018 թ․ մայիսի 7-ին.
  77. ↑ «ASA's Top 50 Sportscasters of All Time». American Sportscasters Association. Վերցված է 2014 թ․ սեպտեմբերի 24-ին.
  78. ↑ «Vin Scully». California Sports Hall of Fame. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ օգոստոսի 31-ին. Վերցված է 2014 թ․ սեպտեմբերի 24-ին.
  79. ↑ «Vin Scully to receive Sports & Entertainment Ambassador Award of Excellence from Los Angeles Sports & Entertainment Commission». MLB.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մարտի 26-ին. Վերցված է 2012 թ․ հուլիսի 16-ին.
  80. ↑ Dougherty, Pete (2010 թ․ փետրվարի 23). «MLB Network offers its top nine baseball announcers». Times Union.
  81. ↑ Simers, T.J. (2001 թ․ ապրիլի 22). «Scully should be heard when talk is of greatness». Los Angeles Times.
  82. ↑ Springer, Steve (2008 թ․ հուլիսի 12). «There's no going back to Vero Beach». Los Angeles Times.
  83. ↑ Mushnick, Phil (2008 թ․ ապրիլի 27). «Voice of Praise». New York Post.
  84. ↑ Dilbeck, Steve (2013 թ․ սեպտեմբերի 9). «It's a natural: Dodgers' Vin Scully chosen Rose Parade grand marshal». Los Angeles Times.
  85. ↑ San, The (2008 թ․ հունվարի 1). «Picture-perfect day for 119th Rose Parade». San Gabriel Valley Tribune.
  86. ↑ «Vin Scully honored with Commissioner's Historic Achievement Award». MLB.com. 2014 թ․ սեպտեմբերի 5. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ հունվարի 29-ին. Վերցված է 2014 թ․ սեպտեմբերի 5-ին.
  87. ↑ McCullough, Andy (2016 թ․ հունվարի 29). «Street is renamed to honor Dodgers broadcaster Vin Scully». Los Angeles Times.
  88. ↑ de León, Kevin (2016 թ․ հուլիսի 8). «Acting Governor Issues Proclamation Declaring Vin Scully Day» (Press release). Senate President pro Tempore Kevin de León (official). Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ նոյեմբերի 17-ին. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 16-ին.
  89. ↑ Garcetti, Eric (2016 թ․ սեպտեմբերի 23). «Mayor Garcetti to Present Vin Scully with the Key to the City at Tonight's Dodger Game» (Press release). Office of the Mayor, City of Los Angeles (official). Արխիվացված է օրիգինալից 2022 թ․ սեպտեմբերի 26-ին. Վերցված է 2025 թ․ մարտի 12-ին.
  90. ↑ Shaikin, Bill (2016 թ․ նոյեմբերի 16). «Vin Scully to receive Presidential Medal of Freedom». Los Angeles Times.
  91. ↑ «ESPY Awards: Complete Winners List». The Hollywood Reporter. 2017 թ․ հուլիսի 17.
  92. ↑ «National Recording Registry Picks Are "Over the Rainbow"». Library of Congress. 2016 թ․ մարտի 29. Վերցված է 2016 թ․ մարտի 29-ին.
  93. ↑ Markazi, Arash (2017 թ․ հոկտեմբերի 26). «Beloved Scully delights Dodgers fans at Game 2». ESPN.
  94. ↑ Knight, Molly (2021 թ․ հունվարի 5). «Sandra Scully, like Vin, radiated warmth to those she met at Dodger Stadium». The Athletic.
  95. ↑ «Crash of a Helicopter Kills Pilot and Vin Scully's Son». The New York Times. Associated Press. 1994 թ․ հունվարի 21.
  96. 1 2 Beattie, Trent (2013 թ․ սեպտեմբերի 22). «Hunt for a Red October». National Catholic Register. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հոկտեմբերի 4-ին.
  97. ↑ «Rosary CD Narrated by Vin Scully » Catholic Athletes for Christ». Վերցված է 2021 թ․ նոյեմբերի 8-ին.
  98. ↑ Axson, Scooby (2017 թ․ նոյեմբերի 5). «Vin Scully on Player Protests: 'I Will Never Watch Another NFL Game Again'». Sports Illustrated.
  99. ↑ «Local priest remembers Vin Scully as a good Catholic». CBS News. 2022 թ․ օգոստոսի 3.
  100. ↑ «INSIDE STORY: Vin's last innings». Anglo Celt. 2016 թ․ սեպտեմբերի 11. Վերցված է 2022 թ․ օգոստոսի 3-ին.
  101. ↑ «Sandra Scully, wife of longtime Dodgers broadcaster Vin Scully, dies at 76 from ALS complications». USA Today. Associated Press. 2021 թ․ հունվարի 5.
  102. ↑ «Vin Scully, iconic former Los Angeles Dodgers broadcaster, dies at age 94». ESPN.
  103. ↑ «Vin Scully Funeral Services Held in Westlake Village». Sports Illustrated. 2022 թ․ օգոստոսի 9.
  104. ↑ Svoboda, Dylan (2022 թ․ օգոստոսի 4). «Baseball world mourns loss of Vin Scully». MLB.com.
  105. ↑ Shea, John (2022 թ․ օգոստոսի 3). «Dodgers beat Giants on night Vin Scully, the face of the rivalry, dies». San Francisco Chronicle.
  106. ↑ «Athletes, politicians, broadcasters pay tribute to legendary Dodgers announcer Vin Scully». CBS News. 2022 թ․ օգոստոսի 3.
  107. ↑ Toribio, Juan. «Dodgers, fans join in a touching tribute to Scully». MLB.com. Վերցված է 2022 թ․ օգոստոսի 6-ին.

Լրացուցիչ գրականություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրքեր

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հարցազրույց

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հոդվածներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Վին Սքալլի» հոդվածին։
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Վին_Սքալլի&oldid=10452506» էջից