Վիկտոր Լուկաշենկո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վիկտոր Լուկաշենկո
Viktor Lukashenko in November 2019.jpg
 
Կրթություն՝ Faculty of International Relations of the Belarusian State University?
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ
Ծննդյան օր նոյեմբերի 28, 1975(1975-11-28) (46 տարեկան)
Ծննդավայր Մոգիլյով, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ կամ Շկլով, Մոգիլյովի մարզ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Belarus.svg Բելառուս
Հայր Ալեքսանդր Լուկաշենկո
Մայր Գալինա Լուկաշենկո
 
Պարգևներ
medal for Distinction in State Border Protection և BLR Medal '80 years of the Border Guard of the Republic of Belarus' ribbon.svg

Վիկտոր Ալեքսանդրովիչ Լուկաշենկո (բելառուս․՝ Ві́ктар Алякса́ндаравіч Лукашэ́нка, նոյեմբերի 28, 1975(1975-11-28), Մոգիլյով, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ և Շկլով, Մոգիլյովի մարզ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Բելառուսի Հանրապետության նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի ավագ որդին։ Բելառուսի Հանրապետության նախագահի ազգային անվտանգության հարցերով օգնական (2005-2021), Բելառուսի Հանրապետության Անվտանգության խորհրդի անդամ։ Բելառուսի Հանրապետության Ազգային օլիմպիական կոմիտեի նախագահ (2021 թվականի փետրվարի 26-ից)։ Պահեստազորի գեներալ-մայոր (2021)։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վիկտոր Ալեքսանդրովիչ Լուկաշենկոն ծնվել է 1975 թվականի նոյեմբերի 28-ին Մոգիլև քաղաքում Ալեքսանդր Գրիգորի Լուկաշենկոյի և Գալինա Ռոդիոնովնա Լուկաշենկոյի ընտանիքում։ Ծառայել է Մինսկի սահմանապահ զորքերի հատուկ ստորաբաժանումում՝ կապիտանի կոչումով։ Արժանացել է «պետական սահմանի պահպանության տարբերություն» մեդալի[1]։

1993 թվականից մինչև 1998 թվականը սովորել է Բելառուսի պետական համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետում։

1998 թվականին աշխատել է Բելառուսի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարության Արևմտյան Եվրոպայի բաժնում՝ որպես երրորդ քարտուղար։

1998-2001 թվականներին ծառայել է Բելառուսի Հանրապետության սահմանապահ զորքերում։

2001-2003 թվականներին եղել է Բելառուսի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարության Արևմտյան Եվրոպայի բաժնի խորհրդական։

2003-2005 թվականներին աշխատել է «ավտոմատացման միջոցների ԳՀԻ» արտաքին տնտեսական կապերի բաժնի պետ («Ագաթ» պետական գիտաարտադրական միավորման գլխամասային ձեռնարկություն)։

2005 թվականից մինչև 2021 թվականը զբաղեցրել է Բելառուսի Հանրապետության նախագահի Ազգային անվտանգության հարցերով օգնականի պաշտոնը։

2007 թվականի հունվարի 5-ից հանդիսանում է Բելառուսի Հանրապետության Անվտանգության խորհրդի անդամ[2]։

Վիկտորը կապվել է Բելառուս գործարար Ալեքսանդր Զայցևի հետ, որը նախկինում աշխատել է որպես նրա օգնական[3][4][5]։ Զայցևը «Բրեմինո Գրուպ» ընկերության տնօրենների խորհրդի նախագահն է, որի համար 2018 թվականին ստեղծվել է հատուկ տնտեսական գոտի Օռշում[6]։

2019 թվականի ապրիլի 15-ից՝ Բելառուսի Հանրապետության Ազգային օլիմպիական կոմիտեի առաջին փոխնախագահի պաշտոնակատար, այնուհետև հաստատվել է որպես ԲՀ ԱՕԿ-ի առաջին փոխնախագահ։

2021 թվականի փետրվարի 26-ից Բելառուսի Հանրապետության Ազգային օլիմպիական կոմիտեի նախագահն է։ 2021 թվականի մարտի 1-ին շնորհվել է պահեստազորի գեներալ-մայոր զինվորական կոչում[7]։

ԵՄ և այլ երկրների պատժամիջոցներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վիկտոր Լուկաշենկոն դարձել է Եվրամիության ակտիվների ուղևորության և սառեցման արգելքի առարկա՝ որպես քաղաքական հալածանքների, քվեարկության արդյունքների կեղծման և քարոզչության համար պատասխանատու բելառուս պաշտոնյաների ցանկի մի մաս[8]։ Եվրոպական խորհրդի 2012 թվականի հոկտեմբերի 15-ի որոշման համաձայն՝ որպես Անվտանգության խորհրդի հանգուցային անդամ Լուկաշենկոն հանգուցային դեր է խաղացել ժողովրդավարական ընդդիմության և քաղաքացիական հասարակության դեմ ուղղված ռեպրեսիվ միջոցառումներում, մասնավորապես, 2010 թվականի դեկտեմբերի 19-ի ցույցը ցրելիս[9][10]։

2020 թվականի նոյեմբերի 6-ին նրա, ինչպես նաև Բելառուսի մի շարք այլ պաշտոնատար անձանց, այդ թվում՝ Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի դեմ կրկին սահմանվել են Եվրամիության անհատական պատժամիջոցներ[11][12]։ Եվրոպական խորհրդի որոշմանը համապատասխան՝ նախագահի՝ ազգային անվտանգության հարցերով խորհրդականի և անվտանգության խորհրդի անդամի պաշտոնում, ինչպես նաև զբաղեցնելով Բելառուսի անվտանգության ուժերի նկատմամբ ոչ պաշտոնական ղեկավար պաշտոն՝ Լուկաշենկոն «պատասխանատվություն է կրում բռնաճնշումների և ահաբեկման արշավի համար, որն իրականացրել է պետական ապարատը 2020 թվականի նախագահական ընտրությունների լույսի ներքո, մասնավորապես՝ կամայական ձերբակալությունների և դաժան վերաբերմունքի, ներառյալ խաղաղ ցուցարարների կտտանքների, ինչպես նաև լրագրողների նկատմամբ ահաբեկումների և բռնությունների»[11]։

2020 թվականի աշնանը Կանադան[13], Մեծ Բրիտանիան[14], Շվեյցարիան[15][16] Լուկաշենկոյին ներառել են իրենց «սև ցուցակներում»։ Լուկաշենկոն նաև ԱՄՆ-ի պատժամիջոցների ցուցակում է՝ «ընտրություններում քաղաքական հալածանքների և կեղծիքների պաշտոնական արդարացման» համար[17]։

2020 թվականի դեկտեմբերին Միջազգային օլիմպիական կոմիտեի (ՄՕԿ) Գործադիր կոմիտեն որոշել է ՄՕԿ-ի բոլոր միջոցառումները հեռացնել մինչև Բելառուսի Հանրապետության Ազգային օլիմպիական կոմիտեի բոլոր անդամների, այդ թվում՝ Վիկտոր Լուկաշենկոյի հետագա ծանուցումը[18]։

2020 թվականի հոկտեմբերին Վիկտոր Լուկաշենկոյի կինը՝ Լիլիան, հիշատակվել է ԵՄ-ի պաշտոնական ամսագրում՝ «Dana Holdings»-ի դեմ պատժամիջոցներ սահմանելիս[19][20]։

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Կին՝ Լիլիա։
  • Դուստր՝ Վիկտորիա Լուկաշենկո (ծնվել է 1998 )։ 2008 թվականին Վիկտորյա Լուկաշենկոն խաղացել է բելառուսական «Մեջքին սև կատվի մոտ» ժապավենի գլխավոր դերերից մեկը[21], 2010 թվականին նկարահանվել է ռուսական «Մոմերի գուշակություն» սերիալում[22]։
  • Որդի՝ Ալեքսանդր Լուկաշենկո (ծնվել է 2004 թվականի սեպտեմբերի 13-ին)։
  • Դուստր՝ Վալերի Լուկաշենկո (ծնվել է 2009 թվականի հուլիսի 22-ին)[23]։
  • Որդի՝ Յարոսլավ Լուկաշենկո (ծնվել է 2013 թվականի օգոստոսի 21)[24]։

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Սահմանապահ զորքերի 80-ամյա» մեդալ։
  • «Պետական սահմանի պահպանության» մեդալ[25]։
  • «Սահմանային գերազանցիկ» I և II աստիճանի նշաններ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Лукашенко наградил своего сына медалью»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007-09-30-ին։ Վերցված է 2007-07-16 
  2. Текст указа о Викторе Лукашенко
  3. «Бизнесмен Зайцев покинул футбольный клуб «Динамо-Брест», который стал государственным»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2021-01-21-ին։ Վերցված է 2021-03-22 
  4. «Александр Зайцев - ТОП 200 успешных и влиятельных бизнесменов Беларуси - 2019»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2021-06-28-ին։ Վերցված է 2021-03-22 
  5. «The Enablers: Bat’ka, Bucks and Bando» 
  6. «Belarus president wants industrial, logistics hub in Orsha District sooner»։ 2018-07-11 
  7. «Подписаны указы о присвоении специального и воинских званий»։ Пресс-служба Президента Республики Беларусь | president.gov.by (ռուսերեն)։ Վերցված է 2021-03-01 
  8. «Поўны спіс 208 беларускіх чыноўнікаў, якім забаронены ўезд у ЕС» (բելառուսերեն)։ Наша Ніва։ 2011-10-11 
  9. «EUR-Lex - 32012D0642 - EN - EUR-Lex» (անգլերեն)։ Կաղապար:Нп3։ Վերցված է 2020-12-25 
  10. COUNCIL DECISION 2012/642/CFSP of 15 October 2012 concerning restrictive measures against Belarus
  11. 11,0 11,1 COUNCIL IMPLEMENTING DECISION (CFSP) 2020/1650 of 6 November 2020 implementing Decision 2012/642/CFSP concerning restrictive measures against Belarus
  12. ЕС ввел санкции против Лукашенко, его сына Виктора и еще 14 деятелей режима. NEWSru, 6 ноября 2020
  13. Canada Global Affairs (2015-10-19)։ «Regulations Amending the Special Economic Measures (Belarus) Regulations»։ Министерство международных дел Канады։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-12-19-ին։ Վերցված է 2020-12-25 
  14. «CONSOLIDATED LIST OF FINANCIAL SANCTIONS TARGETS IN THE UK» (անգլերեն)։ Կաղապար:Нп3։ Վերցված է 2020-12-25 
  15. «Швейцария присоединилась к европейским санкциям против Беларуси» (ռուսերեն)։ TUT.BY։ 2020-12-11։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-12-26-ին։ Վերցված է 2020-12-25 
  16. «Sanctions program: Belarus: Verordnung vom 11. Dezember 2020 über Massnahmen gegenüber Belarus (SR 946.231.116.9), Anhang 1 Origin: EU Sanctions: Art. 2 Abs. 1 (Finanzsanktionen) und Art. 3 Abs. 1 (Ein- und Durchreiseverbot)» (անգլերեն)։ Կաղապար:Нп3 
  17. OFAC Sanctions List Search, Министерство финансов США
  18. «IOC EB TAKES PROVISIONAL MEASURES AGAINST NOC OF BELARUS» (անգլերեն)։ Международный олимпийский комитет։ 2020-12-07։ Վերցված է 2021-01-29 
  19. «“Арт Хаос” и санкции: что связывает невестку Лукашенко с кипрскими офшорами» (ռուսերեն)։ Европейское радио для Беларуси։ Վերցված է 2020-12-19 
  20. «Lukashenko-linked firms active in EU member Cyprus» (անգլերեն)։ EUobserver։ Վերցված է 2021-02-08 
  21. «В Минске состоялась премьера нового белорусского фильма «На спине у чёрного кота». Одну из ролей там сыграла внучка президента Лукашенко»։ НТВ։ 2006-06-12։ Վերցված է 2013-01-14 
  22. «Виктория Лукашенко сыграла в российском мистическом сериале Гадание при свечах»։ Культура։ NewsBY.org։ 2011-02-22։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-07-06-ին։ Վերցված է 2013-01-14 
  23. Александр Лукашенко стал дедушкой в пятый раз // KP.RU — Беларусь(չաշխատող հղում)
  24. Козлик И. (2013-08-26)։ «Александр Лукашенко стал дедушкой в шестой раз»։ Комсомольская правда в Беларуси։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-08-26-ին։ Վերցված է 2013-08-26 
  25. «Указ Президента Республики Беларусь от 23 февраля 2001 г № 105 «О награждении группы военнослужащих пограничных войск государственными наградами Республики Беларусь»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007-09-29-ին։ Վերցված է 2007-07-16