Վիլհելմ Վինդելբանդ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox auteur.png
Վիլհելմ Վինդելբանդ
Wilhelm Windelband.jpg
Ծնվել էմայիսի 11, 1848(1848-05-11)[1][2][3][…] Պոտսդամ, Պրուսիայի թագավորություն[4][5]
Մահացել էհոկտեմբերի 22, 1915(1915-10-22)[1][2][3][…] (67 տարեկան) Հայդելբերգ, Բադենի Մեծ Դքսություն, Գերմանական կայսրություն[4][5]
ԳերեզմանԲերգֆրայդհոֆ
ՔաղաքացիությունFlag of Germany (1867–1918).svg Գերմանիա
Ազգությունգերմանացի
Դավանանքլյութերականություն
ՈւղղությունՆեոկանտականություն
Մասնագիտությունփիլիսոփա, համալսարանի պրոֆեսոր և պատմաբան
Հաստատություն(ներ)Ֆրայբուրգի համալսարան, Հայդելբերգի համալսարան, Ցյուրիխի համալսարան և Լայպցիգի համալսարան
Գործունեության ոլորտփիլիսոփայություն
ԱնդամակցությունՀայդելբերգի գիտությունների ակադեմիա, Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիա, Բավարիական գիտությունների ակադեմիա և Թուրինի Գիտությունների Ակադեմիա[5]
Ալմա մատերԳյոթինգենի համալսարան, Ենայի համալսարան և Հումբոլդտի համալսարան
Տիրապետում է լեզուներինգերմաներեն[1]
Գիտական ղեկավարԳերման Լոտցե
Եղել է գիտական ղեկավարRobert Ezra Park?
Երեխա(ներ)Վոլֆգանգ Վինդելբանդ
Wilhelm Windelband Վիքիպահեստում

Վիլհելմ Վինդելբանդ (գերմ.՝ Wilhelm Windelband 1848, մայիսի 11 - 1915, հոկտեմբերի 22), գերմանացի փիլիսոփա, Բադենյան դպրոցի հիմնադիրը։

Հիմնական աշխատություններն են՝ «Հին փիլիսոփայության պատմություն» (1888), «Նոր փիլիսոփայության պատմություն» (երկու հատոր, 1878-1880), «Պրելյուդիաներ» (1884), «Պատմություն և բնագիտություն» (1894)։

Ըստ Վինդելբանդի, բնական գիտությունները ուսումնասիրում են ընդհանուր օրենքները, իսկ պատմական գիտությունները ներկայացնում են առանձնահատուկը, ընդհանուրը[6]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.)
  3. 3,0 3,1 Indiana Philosophy Ontology Project
  4. 4,0 4,1 Виндельбанд Вильгельм // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  5. 5,0 5,1 5,2 Թուրինի Գիտությունների Ակադեմիա — 1757.
  6. Ռընե Ուելլեք, Օսթին Ուորրեն (2008)։ Գրականության տեսություն։ Երևան: Սարգիս Խաչենց։ էջ 462