Jump to content

Վեյ Ֆենհե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Վեյ Ֆենհե
Դիմանկար
Ծնվել էփետրվար 1954[1] (72 տարեկան)
ԾննդավայրChiping District, Q10485295?, Շանդուն, Չինաստան
Քաղաքացիություն Չինաստան
Կրոնաթեիզմ
Մասնագիտությունսպա
Զբաղեցրած պաշտոններԱզգային Ժողովրդական Կոնգրեսի անդամ, Minister of National Defense of the People's Republic of China? և State councillor?
ԿուսակցությունՉինաստանի կոմունիստական կուսակցություն[2]
Պարգևներ և
մրցանակներ
Grand Cross of the Order of Excellence
 Wei Fenghe Վիքիպահեստում

Վեյ Ֆենհե (չինարեն՝ 魏凤和 , փետրվար 1954[1], Chiping District, Q10485295?, Շանդուն, Չինաստան), չինացի գեներալ-գնդապետ է (2012 թվականից), Չինաստանի կենտրոնական ռազմական խորհուրդի անդամ[3], Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության Պետական խորհրդի անդամ և պաշտպանության նախարար՝ 2018-ից 2023 թվականներին[4]։

Նա զինվորականից դարձել է Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության հրթիռային ուժերի (նախկինում՝ Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության երկրորդ հրետանի) հրամանատար (2012-2017 թվականներին)։

Չինաստանի Կոմունիստական կուսակցության անդամ է դարձել 1972 թվականի հունվարին և հեռացվել Կոմունիստական ​​կուսակցությունից 2024 թվականին։ Եղել է կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի 18-րդ և 19-րդ գումարումների անդամ, իսկ 17-րդ գումարման ժամանակ՝ թեկնածու[5]։

Կենսագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վեյ Ֆենհեը ծառայել է է Չինաստանի ժողովրդա-ազատագրական բանակում (ՉԺԱԲ) 16 տարեկանից՝ 1970 թվականի դեկտեմբերից։ 1984 թվականին ավարտել է ՉԺԱԲ-ի երկրորդ հրետանու հրամանատարական ակադեմիայի հրամանատարական ֆակուլտետը։ 2006 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2010 թվականի դեկտեմբերը եղել է ՉԺԱԲ-ի Երկրորդ հրետանու շտաբի պետը։ 2010 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2012 թվականի հոկտեմբերը եղել է ՉԺԱԲ-ի գլխավոր շտաբի պետի տեղակալը։ 2012 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2017 թվականը եղել է ՉԺԱԲ-ի հրթիռային զորքերի հրամանատարը (մինչև 2015 թվականը՝ Երկրորդ հրետանի)։ Նա առաջինն է եղել, որը ստացել է գեներալի լրիվ կոչում Սի Ցզինպինի օրոք։ Նրան հաճախ անվանում էին Սի Ցզինպինի «հարյուր տոկոսանոց կադր»[6][7]։

2018 թվականի մարտի 19-ից մինչև 2023 թվականի մարտի 12-ը եղել է Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության ազգային պաշտպանության նախարարը։ Պաշտպանության նախարարի կարգավիճակով իր առաջին այցը կատարել է Ռուսաստան՝ հայտարարելով, որ այդ այցը պետք է ցույց տա երկկողմ հարաբերությունների բարձր մակարդակը և Չինաստանի զինված ուժերի վճռականությունը՝ ամրապնդելու ռազմավարական համագործակցությունը[8]։ Այդ ժամանակ նա ասել էր․ «Չինական կողմը եկել է ցույց տալու ամերիկացիներին Չինաստանի և Ռուսաստանի զինված ուժերի սերտ կապերը… Մենք եկել ենք ձեզ աջակցելու»։ 2018 թվականին, ապրիլին Բելառուս կատարած այցից հետո, Վեյ Ֆենհեն հայտարարել է, որ Չինաստանն ու Բելառուսը դարձել են «երկաթե եղբայրներ»[9]։ Նույն տարում նա նշել էր, որ Չինաստանի և Ռուսաստանի զինված ուժերի հարաբերությունները լավ օրինակ են համագործակցության, քանի որ դրանք չեն հիմնվում դաշինքների ստեղծման վրա, չեն կրում առճակատման բնույթ և ուղղված չեն երրորդ երկրների դեմ[10]։ Նա նաև նշեց, որ Չինաստանը չի մտադիրվում ձգտել համաշխարհային գերիշխանության կամ մասնակցել սպառազինությունների մրցավազքի՝ անկախ իր տնտեսական զարգացման մակարդակից։

2020 թվականին Վեյ Ֆենհեն այցելել է Մոսկվա՝ մասնակցելու Հաղթանակի շքերթին[11]։

2021 թվականի ապրիլի 26-ին նրան ընդունել են Նգուեն Ֆու Չոնգը և Նգուեն Սուան Ֆուկը[12]։ Մեկ օր առաջ նրան հանդիպել է Վիետնամի ազգային պաշտպանության նախարար, գեներալ-գնդապետ Ֆան Վան Զյանգը[13]։

2024 թվականի հունիսի 27-ին Չինաստանի կոմունիստական կուսակցության քաղբյուրոն հայտարարել է, որ Վեյ Ֆենհեն և Լի Լի Շանֆուն հեռացվել են կուսակցությունից «կարգապահական և իրավական խախտումների» համար, իսկ նրանց գործերը փոխանցվել են զինվորական դատական մարմիններին քրեական հետապնդման նպատակով։ Վեյ Ֆենհեն մեղադրվում է չարտոնված նվերներ և խոշոր գումարներ ստանալու մեջ՝ իր պաշտոնական ազդեցությունն ուրիշների օգտին օգտագործելու դիմաց[14]։ Երկուսն էլ զրկվել են գեներալական կոչումներից[15][16]։

2026 թվականի մայիսի 7-ին Վեյ Ֆենհեն և Լի Շանֆուն մեղավոր են ճանաչվել կաշառակերության համար և դատապարտվել մահապատժի՝ երկու տարվա հետաձգմամբ[17][18]։

Պարգևներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • Գերազանցության շքանշան (Պակիստան, 2020)

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 China Vitae — 2001.
  2. ↑ 中央军委原委员、原国务委员兼国防部长魏凤和受到开除党籍处分 — 2024.
  3. ↑ «Командующему Второй артиллерией НОАК Вэй Фэнхэ присвоено воинское звание генерал-полковник». Արխիվացված օրիգինալից 2017-12-27-ին. Վերցված է 2014-01-05-ին.
  4. ↑ «На первой сессии ВСНП 12-го созыва утверждены члены ЦВС КНР». Արխիվացված օրիգինալից 2018-06-12-ին. Վերցված է 2014-01-05-ին.
  5. ↑ «Военные в высшем руководстве КПК - Carnegie Endowment for International Peace». Արխիվացված օրիգինալից 2021-09-24-ին. Վերցված է 2021-09-24-ին.
  6. ↑ [eadaily.com/ru/news/2018/03/21/v-shage-ot-predsedatelya-mao-si-czinpin-gotovit-ekonomicheskiy-otvet-trampu «В шаге от председателя Мао: Си Цзиньпин готовит экономический ответ Трампу — Новости политики, Новости Азии — EADaily»]. Արխիվացված օրիգինալից 2021-05-13-ին. Վերցված է 2021-05-10-ին. {{cite web}}: Check |url= value (օգնություն)
  7. ↑ «Xi's Consolidation of Power at the 19th Party Congress: Implications for PLA Aerospace Forces - Jamestown». Արխիվացված օրիգինալից 2021-05-10-ին. Վերցված է 2021-05-10-ին.
  8. ↑ «Министр обороны Китая: Мы приехали, чтобы поддержать вас » Голос Севастополя - новости Новороссии, ситуация на Украине сегодня». Արխիվացված օրիգինալից 2021-05-10-ին. Վերցված է 2021-05-10-ին.
  9. ↑ «Стали «железными братьями». Как китайские ракеты поступают в армию Беларуси вместо российских «Искандеров» – Центр досліджень армії, конверсії та роззброєння». Արխիվացված օրիգինալից 2021-05-10-ին. Վերցված է 2021-05-10-ին.
  10. ↑ «Минобороны КНР: военное сотрудничество Пекина и Москвы не направлено против третьих стран». ТАСС. Արխիվացված օրիգինալից 2021-05-10-ին. Վերցված է 2021-05-10-ին.
  11. ↑ «Китай стремится к укреплению военного сотрудничества с Россией». Արխիվացված օրիգինալից 2021-05-10-ին. Վերցված է 2021-05-10-ին.
  12. ↑ «Руководители Вьетнама приняли Министра обороны Китая - Нянзан Онлайн». Արխիվացված օրիգինալից 2021-05-10-ին. Վերցված է 2022-06-18-ին.
  13. ↑ «Министры обороны Вьетнама и Китая провели переговоры в Ханое». VNExplorer. Արխիվացված օրիգինալից 2021-05-12-ին. Վերցված է 2021-05-10-ին.
  14. ↑ «CPC expels former Chinese defense minister Wei Fenghe-Xinhua». english.news.cn. Վերցված է 2024-06-30-ին.
  15. ↑ «CPC expels former Chinese defense minister Wei Fenghe-Xinhua». english.news.cn. Վերցված է 2024-06-30-ին.
  16. ↑ «In a first, China accuses 2 former defence ministers of corruption». South China Morning Post (անգլերեն). 2024-06-27. Վերցված է 2024-06-30-ին.
  17. ↑ «Two former Chinese defense ministers handed death sentence with reprieve for graft». Xinhua. 2026-05-07. Վերցված է 2026-05-07-ին.
  18. ↑ «China sentences former defence ministers to death with reprieve». Reuters. 2026-05-07. Վերցված է 2026-05-07-ին.

Արտաքին հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Վեյ Ֆենհե» հոդվածին։
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Վեյ_Ֆենհե&oldid=10744156» էջից