Վարդան Վանատուր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վարդան Ավագյան (այլ կիրառումներ)
Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ավագյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:
Վարդան Վանատուր
Ծննդյան անունՎարդ Գրիգորի Ավագյան
Ծնվել էհունվարի 14, 1937(1937-01-14) (84 տարեկան)
Մասնագիտությունբանաստեղծ
Ազգությունհայ
ԿրթությունԵրևանի պետական համալսարան (1967)
ԱնդամակցությունՀայաստանի գրողների միություն
Վարդան Վանատուր Վիքիքաղվածքում
Վարդան Վանատուր Վիքիդարանում

Վարդան Վանատուր (Վարդ Գրիգորի Ավագյան, անգլ.՝ Vard Avagyan, ռուս.՝ Вард Григорович Авагян, հունվարի 14, 1937(1937-01-14), գ. Կուլիկամ, Ախալքալաքի շրջան, Վրացական ԽՍՀ), հայ բանաստեղծ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1980

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վարդան Վանատուրը ծնվել է 1937 թվականի հունվարի 14-ին, Վրացական ԽՍՀ Ախալքալաքի շրջանի Կուլիկամ գյուղում: 1952 թվականին ընդունվել և 1955 թվականին ավարտել է Ախալքալաքի Հովհաննես Թումանյանի անվան միջնակարգ դպրոցը, 1958 թվականին՝ Ախալքալաքի գյուղատնտեսական ինստիտուտը, 1967 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հայոց լեզվի և գրականության հայկական բաժինը: Վանատուրն աշխատել է ՀԽՍՀ ավտոտրանսպորտի նախարարության «Ավտոմեքենա և ճանապարհ», Երևանի էլեկտրալամպերի գործարանի «Իլյիչի լամպեր», Երևանի բժշկական ինստիտուտի «Ապագա բժիշկ» բազմատպաքանակ թերթերի խմբագրություններում: Աշխատել է «Լույս» և «Սովետական գրող» (1975) հրատարակչություններում։ Հեղինակել է «Ասք գրոց» պոեմը[1][2]:

Բանաստեղծություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Լույսի կոհակներ»
  • «Լեռնաստան»
  • «Լույսը ձեզ»
  • «Լույսի արցունքներ»
  • «Լույսի նժար»
  • «Լույս իմացեալ»
  • «Լույսի պատարագ»
  • «Խորան լուսո»
  • «Լույս տառապանքի»
  • «Եվ լույս կլինի»
  • «Մենախոսություն վերջալույսին»

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Լույսի կոհակներ, Երևան, «Հայաստան», 1969, 44 էջ:
  • Լեռնաստանս, Երևան, «Հայաստան», 1976, 84 էջ:
  • Լույսը ձեզ, Երևան, «Սովետական գրող», 1980, 184 էջ:
  • Լույսի պատարագ: Բանաստեղծություններ և պոեմներ: Նաիրի, 1994, 250 էջ[3]:
  • Խորան լուսո: Բանաստեղծություններ, պոեմ: Նաիրի, 1997, էջ 238[4]:
  • Լույս տառապանքի, Երևան, 2000, 71 էջ[5]:
  • Եվ լույս կլինի, Երևան, 2003, 163 էջ[6]:
  • Մենախոսություն վերջալույսին, Երևան, 2004:
  • Անենթակա լռություն, Երևան, 2007:
  • Մենախոսություն լուսաբացին: Բանաստեղծություններ, պոեմ: ՀԳՄ, 2005, 174 էջ[7]:
  • Խոսքերի աքսորավայր, Երևան, 2011:

Պարգևներ, մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • ՀԳՄ «Հրանտ և Մանուշակ Սիմոնյաններ» մրցանակ, 2013
  • ՀՀ Մշակույթի նախարարության Ոսկե մեդալ, 2012
  • Հակոբ Մեղապարտի անվան մեդալ, 2008
  • ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» մեդալ, 2007

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Վարդան Վանատուրի մասին ՀԳՄ կայքում
  2. Վարդան Վանատուրի կենսագրությունը avproduction.am կայքում
  3. Վանատուր Վարդան (1994-01-01)։ Լույսի պատարագ: Բանաստեղծություններ եւ պոեմներ (հայերեն)։ Նաիրի։ ISBN 9785550008621 
  4. Վանատուր Վարդան (1997)։ Խորան լուսո: Բանաստեղծություններ, պոեմ (հայերեն)։ Նաիրի։ ISBN 9785550009789 
  5. Վանատուր Վարդան (2000)։ Լույս տառապանքի: Բանաստեղծություններ, պոեմներ (հայերեն)։ Նաիրի։ ISBN 9785550011775 
  6. Վանատուր Վարդան (2003)։ Եվ լույս կլինի: Բանաստեղծություններ եւ պոեմներ (հայերեն)։ Նաիրի։ ISBN 9785550012659 
  7. Վանատուր Վարդան (2005)։ Մենախոսություն լուսաբացին: Բանաստեղծություններ, պոեմ (հայերեն)։ ՀԳՄ