Վարդանակերտի ճակատամարտ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վարդանակերտի ճակատամարտ
Թվական 702 թ-ի դեկտեմբեր
Վայր Այրարատ նահանգ, Մասյացոտն գավառ, Արաքս գետի ափին, Արարատ լեռան հյուսիսային ստորոտին
##Վարդանակերտի ճակատամարտ (Մեծ Հայք)
Miecze.svg
Վարդանակերտի ճակատամարտի տեղադրությունը
Արդյունք Հայկական բանակի լիակատար հաղթանակ
Հակառակորդներ
Արաբական խալիֆայություն Հայոց իշխաններ
Հրամանատարներ
Արմենիա կուսակալության ոստիկան Սմբատ Զ Բագրատունի
Աշոտ Բագրատունի
Սմբատ Արծրունի
Վարդ Ռշտունի
Կողմերի ուժեր
8.000, այդ թվում՝ 5․000 հեծյալ 2.000 հեծյալ
Կորուստներ
7․700 զոհ, 300 գերի մոտ 300 զոհ

Վարդանակերտի ճակատամարտ, արաբական զորքի կրած ամենածանր պարտություններից մեկն է։ Հայերը, ցանկանալով ապստամբություն բարձրացնել, դիմում են Բյուզանդիայի օգնությանը։ Սակայն ճանապարհին նրանց հետաապնդում էր արաբական պատժիչ զորքը։ 702 թվականին, Վարդանակերտ ավանում, հայերը բանակ դրեցին։ Ցուրտ ձմռան գիշեր էր, երբ հայերը հարձակվեցին արաբական զորքի վրա, որը ցրտից կորցրել էր իր մարտունակությունը։ Սարսափահար արաբական զորքը ցանկացավ սառցակալած Արաքս գետի վրայով փախուստի դիմել, բայց սառույցը կոտրվեց՝ խեղդելով արաբական զորքին, ինչն էլ ավելի կատարյա դարձրեց կոտորածի տեսարանը։ Միայն 300 հոգի փրկվեցին՝ Սյունյաց Շուշանիկ իշխանուհու բարեհոգության շնորհիվ։