Վասկո Պրատոլինի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վասկո Պրատոլինի
իտալ.՝ Vasco Pratolini
Luigi Silori e Vasco Pratolini al ridotto del Teatro Eliseo di Roma (1959).jpg
Ծնվել էհոկտեմբերի 19, 1913(1913-10-19)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՖլորենցիա, Իտալիա[1]
Վախճանվել էհունվարի 12, 1991(1991-01-12)[1][2][3][…] (77 տարեկան)
Վախճանի վայրՀռոմ, Իտալիա[1]
ԳերեզմանCimitero delle Porte Sante
Մասնագիտությունգրող, սցենարիստ, լրագրող և պարտիզան
Լեզուիտալերեն
ՔաղաքացիությունFlag of Italy (1946–2003).svg Իտալիա և Flag of Italy (1861–1946).svg Իտալիայի թագավորություն
ԿրթությունՖլորենցիայի համալսարան
Պարգևներ
Commons-logo.svg Vasco Pratolini Վիքիպահեստում

Վասկո Պրատոլինի (հոկտեմբերի 19, 1913(1913-10-19)[1][2][3][…], Ֆլորենցիա, Իտալիա[1] - հունվարի 12, 1991(1991-01-12)[1][2][3][…], Հռոմ, Իտալիա[1]), իտալացի գրող։ Հակաֆաշիստական Դիմադրության մասնակից, հետպատերազմյան Իտալիայի գրականության մեջ նեոռեալիզմի աչքի ընկնող ներկայացուցիչներից։

Վաղ շրջանի հայտնի գործերից են «Վիա դե Մագաձինի» (1941), «Թաղամաս» (1945), «Ընտանեկան ժամանակագրություն» (1947)։ Լավագույն գործը «Վիպակ խեղճ սիրահարների մասին» (1947) երկն է, որտեղ Պրատոլինին ստեղծել է ժողովրդի բազմակողմանի կերպարը, ֆաշիզմի դեմ պայքարող կոմունիստների հերոսական բնավորություններ։ «Մետելլո» (1955) պատմավեպում ցույց է տվել իտալական բանվոր դասակարգի գիտակցության ձևավորումն ու զարգացումը։ Պրատոլինին իր հետագա ստեղծագործություններում՝ «Շռայլություն» (1960), «Այլաբանություն և ծաղր» (1966), հեռացել է նեոռեալիզմից։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 9, էջ 424 CC BY-SA icon 80x15.png