Վասիլոպիտա
Վասիլոպիտա (հուն․՝ Βασιλόπιτα ` Սուրբ Վասիլի կարկանդակ), կարկանդակ, որը ավանդաբար թխում են հույները հունվարի 1-ին՝ բյուզանդական օրացույցով Սուրբ Վասիլի օրը և զուգադիպությամբ նոր տարվա առաջին օրը:
2010 թվականի փետրվարի 5-ին, Հունաստանի ժամանակով ժամը 22:00-ից 24:00-ն, vasilopita.gr հատուկ կայքում տեղի ունեցավ վասիլոպիտայի կտրման 7-րդ վիրտուալ արարողությունը՝ ի նշան Հունաստանի հույների միասնության աշխարհի բոլոր ֆիլհելենների հետ[1]։ Արարողությանը մասնակցելու համար գրանցվել է ավելի քան 4100 մարդ: Վազիլոպիտան կտրել են Հունաստանի փոխարտգործնախարար Սպիրոս Կուվելիսը և արտերկրի հույների խորհրդի նախագահ Ստեֆանոս Թամվաքիսը[2]։
Մետաղադրամներ վասիլոպիտայի համար
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Կարկանդակը պետք է թխել մետաղադրամով։ Այս ավանդույթը կապված է Սուրբ Վասիլի հետ: Ըստ լեգենդի, մի օր թշնամիները հարձակվեցին Կեսարիայի վրա և վերցրեցին ամբողջ ոսկին: Ինչ-որ հրաշքով զարդերը վերադարձվեցին, և Վասիլի եպիսկոպոսը հրամայեց պատրաստել հսկայական կարկանդակ, որի մեջ դրեց զարդերը (ըստ մեկ այլ վարկածի, կաին նաև շատ փոքր կարկանդակներ): Բոլոր նրանք, ովքեր վերցրել են կարկանդակը, ստացել են նաև զարդարանք։ Եվ վերջում բնակիչները ուրախությամբ վերադարձրին իրենց ոսկիները[3]։
Ըստ լեգենդի՝ ում կարկանդակի մեջ մետաղադրամ լինի, նա ողջ տարին երջանիկ կլինի։ Հենց որ ժամացույցը խփում է ժամը տասներկուսը, լույսերը մարում են և մեկ րոպե անց նորից վառվում, բոլորը շնորհավորում են միմյանց՝ ասելով Χρόνια πολλά՛, ինչը նշանակում է Կեցցե՛, իսկ ժամանակակից ավանդույթի համաձայն նաև՝ Ευτυχισμένο το` Շնորհավոր Ամանոր։
Մետաղադրամը սովորաբար դրվում է դրամապանակում, որպեսզի այն երբեք չպակասի։ Ընտանիքի որևէ անդամի բացակայությունը վասիլոպիտան կտրելիս չի զրկում նրան հաջողության հասնելու հնարավորությունից։ Դրա մի կտորը սառեցվում է և պահվում մինչև հանդիպումը։
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ «5 февраля — разрезание электронной василопиты (e-новогоднего пирога), под эгидой САЕ». Արխիվացված է օրիգինալից 2013-12-03-ին. Վերցված է 2012-04-10-ին.
{{cite web}}: no-break space character in|title=at position 10 (օգնություն) - ↑ Виртуальная «василопита» разрезана на 4100 частей(չաշխատող հղում)
- ↑ «История василопиты». Արխիվացված օրիգինալից 2021-06-24-ին. Վերցված է 2021-06-18-ին.
Տես նաև
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Գրականություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- А. Романов Василопита // Энциклопедия пекаря. Современные технологии и нормативы. — М.: «Ресторанные ведомости», 2019. — 453 с. — ISBN 978-5-6040953-0-0
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Рождественские традиции Греции на ana-mpa(չաշխատող հղում)
- Рецепт василопиты(չաշխատող հղում)
- Сайт vasilopita.com
- Василопита (новогодний пирог)