Jump to content

Վասիլի Նեստերենկո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Վասիլի Նեստերենկո
Ծնվել էդեկտեմբերի 2, 1934(1934-12-02)[1]
Կրասնի Կուտ, ԽՍՀՄ
Մահացել էօգոստոսի 25, 2008(2008-08-25)[2][1] (73 տարեկան)
Minski rajon, Մինսկի մարզ, Բելառուս
ԳերեզմանԱրևելյան գերեզմանատուն
Քաղաքացիություն ԽՍՀՄ և  Բելառուս
Մասնագիտությունպետական գործիչ և ֆիզիկոս
Հաստատություն(ներ)A.V. Luikov Heat and Mass Transfer Institute? և Joint Institute for Power and Nuclear Research?
Գործունեության ոլորտֆիզիկա և միջուկային էներգիա
Պաշտոն(ներ)list of members of the Supreme Soviet of the Byelorussian SSR (1980–1985)?
Ալմա մատերՄոսկվայի Ն. Բաումանի անվան պետական տեխնիկական համալսարան
Կոչումcorresponding member of the National Academy of Sciences of Belarus?[3] և պրոֆեսոր
Գիտական աստիճանտեխնիկական գիտությունների դոկտոր[3] (1968)
Տիրապետում է լեզուներինբելառուսերեն
Պարգևներ
«Պատվո նշան» շքանշան
Բելառուսական ԽՍՀ Պետական մրցանակ և

Վասիլի Բորիսովիչ Նեստերենկո (բելառուս․՝ Васіль Барысавіч Несцярэнка, դեկտեմբերի 2, 1934(1934-12-02)[1], Կրասնի Կուտ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 25, 2008(2008-08-25)[2][1], Minski rajon, Մինսկի մարզ, Բելառուս), խորհրդային և բելառուս գիտնական, Բելառուսի գիտությունների ազգային ակադեմիայի թղթակից անդամ (1972), տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1968), պրոֆեսոր (1969): ԲՍԽՀ վաստակավոր գիտնական և տեխնիկ (1979): ԲՍԽՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1986): Հեղինակ է ավելի քան 370[4] գիտական աշխատանքների, այդ թվում՝ 15 մենագրության, ավելի քան 320[5] գյուտերի։

Որպես Բելառուսի ԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի Ատոմային էներգիայի ինստիտուտի տնօրեն՝ եղել է առաջիններից մեկն, որը չափել է ճառագայթումը Չեռնոբիլի աղետից հետո և ամեն կերպ փորձել է համոզել իշխանություններին թույլ տալ մարդկանց պաշտպանել պայթյունի հետևանքներից։ Սակայն նրան անտեսել են և ավելի ուշ հեռացրել պաշտոնից։

Կենսագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վասիլի Նեստերենկոն ծնվել է 1934 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Կրասնի Կուտ քաղաքային ավանում (այժմ՝ Լուգանսկի մարզ, Ուկրաինա):

1958 թվականին ավարտել է Մոսկվայի բարձրագույն տեխնիկական ուսումնարանը[6](այժմ՝ Մոսկվայի պետական տեխնիկական համալսարան):

1958-1962 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ ԳԱ շարժիչների ինստիտուտի գիտաշխատող։

1963-1965 թվականներին եղել է ԲԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի Ջերմության և զանգվածի փոխանցման ինստիտուտի լաբորատորիայի վարիչ։

1965 թվականից եղել է բաժնի վարիչ և գիտական աշխատանքների գծով փոխտնօրեն, իսկ 1977-1987 թվականներին՝ ԲԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի Ատոմային էներգիայի ինստիտուտի տնօրեն, իսկ 1971-1987 թվականներին՝ «Պամիր» շարժական ատոմակայանի գլխավոր նախագծող։

1990 թվականից եղել է «Ռադիոմետր» գիտատեխնիկական կենտրոնի[7] տնօրենը, իսկ 1991 թվականից՝ «Ռադիացիոն անվտանգության ինստիտուտ» բելառուսական գիտատեխնիկական կենտրոնի (այժմ՝ «Բելրադ» ռադիացիոն անվտանգության ինստիտուտ) տնօրենը։ 1980-1985 թվականներին եղել է ԲՍԽՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։

1990-1994 թվականներին եղել է Բելառուսի, Ուկրաինայի և Ռուսաստանի համատեղ փորձագիտական կոմիտեի նախագահ։

Նրա որդին՝ Ալեքսեյը, Վասիլի Բորիսովիչի մահից հետո ղեկավարել է Ռադիացիոն անվտանգության ինստիտուտը։

Պարգևներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • ԲՍԽՀ վաստակավոր գիտնական և տեխնիկ (1986)։

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 3 4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 1 2 http://www.lalibre.be/debats/opinions/article/441496/mort-d-un-dissident.html
  3. 1 2 Зводны электронны каталёг бібліятэк Беларусі (բելառուս.) — 2015.
  4. ↑ Прафесры і дактары навук Беларускага дзяржаунага універсытэта / Склад. А. А. Яноўскі. — Мн., 2001. — С. 206.
  5. ↑ Коллектив Института радиационной безопасности «Белрад». Василий Борисович Нестеренко Archive copy Wayback Machine-ի միջոցով: (некролог)
  6. ↑ Прафесры і дактары навук Беларускага дзяржаунага універсытэта / Склад. А. А. Яноўскі. — Мн., 2001. — С. 205.
  7. ↑ Прафесры і дактары навук Беларускага дзяржаунага універсытэта / Склад. А. А. Яноўскі. — Мн., 2001. — С. 205.

Արտաքին հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Վասիլի_Նեստերենկո&oldid=10365225» էջից