Ստրկությունը Կորեայում

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Ստրկությունը գոյություն է ունեցել Կորեայում դարեր շարունակ: Այն դադարեցվել է XIX դարի վերջերին, բայց նույնիսկ XXI դարում Հարավային, ինչպես նաև Հյուսիսային Կորեայում հանդիպում են հարկադրական աշխատանքի դեպքեր:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ստրկությունը գոյություն ունի Կորեայում դեռևս Սիլլայի ժամանակաշրջանից (2000 տարի առաջ)[1][2][3]: X դարում ստրուկների թիվը սկսել է աստիճանաբար նվազել, միայն թե Գորյոյի ժամանակաշրջանում ստրուկների մի քանի ապստամբություններ նպաստեցին դրանց թվաքանակի ավելացմանը[1]: Ստրուկները, ովքեր հայտնի էին նոբի (կոր.՝ 노비, 奴婢, ինչպես նաև կոչվում էին ճորտատիրական)[4], ներկայացնում էին խոշոր սոցիալական խումբ. 1690 թվականին նոբիների թվաքանակը գնահատվում էր ամբողջ բնակչության 37 %[5] (միայն թե այլ դարերում նրանց տոկոսները նվազում էին մինչև 10-ի[1]). ստրկության համալսարանը համարվում է «շատ կարևոր» միջնադարյան Կորեայի համար, «գուցե, Կորեայի համար ստրկությունը ավելի կարևոր էր, քան մյուս արևելասիական երկրների համար»[6]: Բնակչության աճը[6], փախուստները[1] և փոփոխությունները գյուղատնտեսությունում և տնտեսությունում հանգեցրին նոբիների թվաքանակի կրճատմանը մինչև 1,5 % 1858 թվականին[5]: Ընդհանուր Էմանսիպացիայի քաղաքականությունը սկսվել է 1775 թվականին[6], իսկ 1801 թվականից պետությունը սկսել է ազատեր իր ստրուկներին[1]: Նոբի կոչման ժառանգական փոխանցումը վերացել է 1886-1887 թվականներին[1][5], ստրկությունը անօրինական է ճանաչվել Կաբոյի բարեփոխումների (1894-1895) ժամանակ[1][7], իսկ նրա ամբողջական անհետացումը տեղի ունեցավ միայն 1930-ական թվականներին՝ ճապոնական օկուպացիայից հետո[2][8]:

Մինչ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը որոշ կորեացիների ստիպել են աշխատել ճապոնական իշխանությունների համար, ուշադրություն դարձնելով աշխատանքի պայմանները, այս պրակտիկան հաճախ համեմատվում է ստրկության հետ[8][9], մասնավորապես, կանանց, որոնց ստիպում էին զբաղվել մարմնավաճառությամբ զբաղվել ճապոնական բանակի համար՝ եղել են ստրուկների դիրքում[8][9]:

Հարկադրական աշխատանքը ժամանակակից Կորեայում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Չնայած դե յուրե ստրկությունը անօրինական է ամբողջ աշխարհում[10][11], փաստացիորեն գոյություն ունեն ստրկության ժամանակակից տեսակներ[12][13][14][15]:

Ստրկությունը Հյուսիսային Կորեայում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

ՄԱԿ-ի հաշվետվությունը նշում է ստրկությունը ԿԺԴՀ-ում տեղի ունեցած մարդկության դեմ ուղղված այլ հանցագործությունների մեջ[16]:

ПՀարկադրական աշխատանքով զբաղվող մարդկանց թվով Հյուսիսային Կորեան զբաղեցնում է 63-րդ տեղը (108 200)[17]:

Ստրկությունը Հարավային Կորեայում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աշխատավորների որոշ իրավունքների խախտումը համեմատվում է ստրկության հետ, հատկապես անդամալույծների իրավիճակը հարավկորեական աղի ֆերմաներում[18][19][20]:

Հարկադրական աշխատանքով զբաղվող մարդկանց թվով Հարավային Կորեան 2014 թվականին զբաղեցրել է 128-րդ տեղը աշխարհում (Global Slavery Index), գնահատականը՝ մոտ 93 700 [17]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Junius P. Rodriguez (1 January 1997)։ The Historical Encyclopedia of World Slavery։ ABC-CLIO։ էջեր 392–393։ ISBN 978-0-87436-885-7 
  2. 2,0 2,1 Prem Sunder (10 August 2010)։ Caste,Class and Society։ Pinnacle Technology։ էջ 66։ ISBN 978-1-61820-051-8 
  3. Andrea L. Stanton, Edward Ramsamy, Peter J. Seybolt, Carolyn M. Elliott (5 January 2012)։ Cultural Sociology of the Middle East, Asia, and Africa: An Encyclopedia։ SAGE Publications։ էջ 73։ ISBN 978-1-4522-6662-6 
  4. Bok Rae Kim (23 November 2004)։ «Nobi: A Korean System of Slavery»։ in Gwyn Campbell։ Structure of Slavery in Indian Ocean Africa and Asia։ Routledge։ էջ 153։ ISBN 978-1-135-75917-9 
  5. 5,0 5,1 5,2 Bok Rae Kim (23 November 2004)։ «Nobi: A Korean System of Slavery»։ in Gwyn Campbell։ Structure of Slavery in Indian Ocean Africa and Asia։ Routledge։ էջ 163։ ISBN 978-1-135-75917-9 
  6. 6,0 6,1 6,2 Martin A. Klein (4 September 2014)։ Historical Dictionary of Slavery and Abolition։ Rowman & Littlefield Publishers։ էջ 13։ ISBN 978-0-8108-7528-9 
  7. Korean History: Discovery of Its Characteristics and Developments։ Hollym։ 1 January 2004։ էջ 14։ ISBN 978-1-56591-177-2 
  8. 8,0 8,1 8,2 Junius P. Rodriguez (1 January 1997)։ The Historical Encyclopedia of World Slavery։ ABC-CLIO։ էջ 393։ ISBN 978-0-87436-885-7 
  9. 9,0 9,1 Helen Tierney (1 January 1999)։ Women's Studies Encyclopedia։ Greenwood Publishing Group։ էջ 277։ ISBN 978-0-313-31071-3 
  10. Kevin Bales (2004)։ New Slavery: A Reference Handbook։ ABC-CLIO։ էջ 4։ ISBN 978-1-85109-815-6 
  11. Shelley K. White, Jonathan M. White, Kathleen Odell Korgen (27 May 2014)։ Sociologists in Action on Inequalities: Race, Class, Gender, and Sexuality։ SAGE Publications։ էջ 43։ ISBN 978-1-4833-1147-0 
  12. Smith Alexander (17 October 2013)։ «30 million people still live in slavery, human rights group says»։ NBC News։ Վերցված է 7 October 2014 
  13. Kelly Annie (3 April 2013)։ «Modern-day slavery: an explainer»։ The Guardian։ Guardian News and Media Limited։ Վերցված է 7 October 2014 
  14. «Ethics – Slavery: Modern Slavery»։ BBC։ Վերցված է 7 October 2014 
  15. Aziz Omer, Hussain Murtaza (5 January 2014)։ «Qatar's Showcase of Shame»։ The New York Times։ The New York Times Company։ Վերցված է 7 October 2014 
  16. «UN uncovers torture, rape and slavery in North Korea»։ The Times։ 15 February 2014 
  17. 17,0 17,1 «Korea ranks 49th in Global Slavery Index»։ Korea Herald։ 2014-11-20 
  18. «The islands of abuse: Inside South Korea's slave farms for the disabled»։ The Independent։ 2 January 2015 
  19. «Former South Korean Salt Slave Describes 'Living Hell' He Endured Before His Escape»։ Business Insider։ 2 January 2015 
  20. Foster Klug, Associated Press (2 January 2015)։ «Modern day slavery alive in salt farms on small islands off South Korea»։ National Post 

Լրացուցիչ գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]