Ստվերներ (ֆիլմ, 1953)
 ռուս.՝ Тени | |
|---|---|
| Երկիր | .svg){kind=small} ԽՍՀՄ |
| Ժանր | դրամա և ռոմանտիկ ֆիլմ |
| Թվական | 1953 |
| Լեզու | ռուսերեն |
| Ռեժիսոր | Նիկոլայ Ակիմով |
| Օպերատոր | Մոիսեյ Մագիդ |
| Երաժշտություն | Դմիտրի Տոլստոյ |
| Կինոընկերություն | Լենֆիլմ |
| Տևողություն | 105 րոպե |
«Ստվերներ» (ռուս.՝ «Тени»), խորհրդային լիամետրաժ գունավոր գեղարվեստական ֆիլմ-ներկայացում[1], որը բեմադրվել է «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում 1953 թվականին ռեժիսորներ Նիկոլայ Ակիմովի և Նադեժդա Կոշեվերովայի կողմից Սալտիկով-Շչեդրինի համանուն պիեսի հիման վրա։
Սալտիկով-Շչեդրինի կողմից 1865 թվականին գրված պիեսը հայտնաբերվել և առաջին անգամ հրատարակվել է 1914 թվականին և այն ժամանակ միակ անգամ բեմադրվել է՝ գրաքննության կողմից ընդունված տարբերակով։ «Ստվերների» իսկական տեքստը հրատարակվել է միայն 1935 թվականին, իսկ հետո չի հրապարակվել մինչև 1954 թվականը։ Պիեսը կրկին տպագրվել է միայն այն բանից հետո, երբ 1953 թվականին Լենինգրադի բեմում բեմադրվել է Ն. Պ. Ակիմովի կողմից, այնուհետև, մեծ հաջողությամբ անցնելով այլ թատրոններում, էկրանավորվել է[1]։
Սյուժե
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]1860-ական թվականներին Սանկտ Պետերբուրգի նահանգից գալիս է լիբերալ տրամադրված երիտասարդ սպա Բոբիրևը։ Նա հույս ունի իր ավագ դպրոցի ընկերոջ՝ Կլավերովի հովանու ներքո, որը գեներալ է դարձել, կարիերա անել։ Գեներալը ուրախությամբ ընդունում է Բոբիրևին իր աշխատասենյակում և արդեն պլաններ է կազմում, թե ինչպես Բոբիրևի կնոջ՝ գեղեցկուհի Սոֆյայի միջոցով հաջող պայքար մղի հակառակորդների դեմ և ազդի սիրալիր նախարար Տարականովի վրա։
Դերերում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Լենինգրադի Լենսովետնի անվան պետական թատրոնի դերասաններ.
- Վալենտին Լեբեդև - Կլավերով
- Վլադիմիր Պետրով - Բոբիրև
- Գալինա Կորոտկևիչ - Սոֆյա Ալեքսանդրովնա, Բոբիրևի կինը
- Վերա Բուդրեյկո - Օլգա Դմիտրիևնա, Սոֆիայի մայրը
- Յուրի Բուբիլով - Նաբոյկին
- Անատոլի Աբրամով - Սվիստիկով
- Ալեքսանդր Գյուլցեն - իշխան Տարականով (երիտասարդ)
- Օվսեյ Կագան - Օբտյաժնով
- Եվգենի Գվոզդև - Նարուկավնիկով
- Վ. Ֆոմիչև - մսյո Ապրյանին
- Դմիտրի Բեսոնով - մսյո Կամարժինցև
- Վլադիմիր Տասկին - իշխան Տարականով (ծեր)
- Ալեքսեյ Ռոզանով - սուրհանդակ
- Ալեքսանդր Էստրին - վարսահարդար
- Բերտա Վինոգրադովա - Կլարա (լուսագրերում նշված չէ)
Նկարահանող խումբ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Բեմադրությունը՝ Նիկոլայ Ակիմովի, Նադեժդա Կոշեվերովայի
- Օպերատորներ` Մոիսեյ Մագիդ, Լև Սոկոլսկի
- Նկարիչներ` Նիկոլայ Ակիմով, Բելլա Մանևիչ
- Կոմպոզիտոր` Դմիտրի Տոլստոյ
- Հնչյունային օպերատոր` Իլյա Վոլկ
- Համակցված նկարահանումներ.
- Օպերատոր` Միխայիլ Պոկրովսկի
- Նկարիչ` Միխայիլ Կրոտկին
- Մոնտաժող` Ալեքսանդր Իվանովսկի
- Ֆիլմի տնօրեն` Մոիսեյ Գենդենշտեյն
Նիկոլայ Ակիմովը, որ հանդես է եկել որպես ֆիլմի համար հիմք ծառայած ներկայացման բեմադրող, հիշել է[2].
Թատերական ներկայացման վերածումը կինոյի լեզվով կատարվում է տարբեր դեպքերում տարբեր ձևերով... կան մի քանի հոսանքներ։ Հատկապես հակադրվում են երկու ծայրահեղ տեսակետներ՝ ներկայացումը նկարահանելու արարողակարգը այնպես, ինչպես երևում է դահլիճի մեջտեղից, և պիեսի նյութի հիման վրա ֆիլմի ազատ ստեղծումը։
Մենք համոզված ենք, որ ճշմարտությունը գտնվում է մեջտեղում, ինչը անհրաժեշտ է, պահպանելով ներկայացման ռեժիսորական ընդհանուր պատկերը, ազատորեն թարգմանել այն կինեմատոգրաֆի լեզվով և ... դուրս գալ թատերական դեկորացիայի սահմաններից: Փորձը ցույց է տվել, որ հնարավոր և թույլատրելի է միզանսցենի ամբողջական փոփոխությունը՝ ներքին լուծման, տեսարանի հոգեբանական գծագրի և առանձին պատկերների ճշգրիտ պահպանմամբ։
Դրան, ինչպես մեզ թվում է, հաջողվել է հասնել։ Չնայած հսկայական թվով փոփոխություններին՝ մնջախաղի մի շարք տեսարանների ներդրում, ելք դեպի հին Սանկտ Պետերբուրգի փողոցներ, պահպանվում են ռեժիսորական որոշման բոլոր սկզբունքները, հասկացողությունը, պիեսի և դրա պատկերների մեկնաբանությունը, որոնք ձեռք են բերվել թատերական արտադրության գործընթացում:
Բնօրինակ տեքստ (ռուս.)Перевод театрального спектакля на язык кино совершается в разных случаях по-разному… существует несколько течений. Особенно контрастны две крайние точки зрения: протокольное заснятие спектакля, так, как он виден из середины зрительного зала, и свободное создание фильма на материале пьесы.
Мы убеждены, что истина расположена посередине, что необходимо, сохраняя общий режиссёрский рисунок спектакля, свободно переводить его на язык кинематографа и, … выходить за пределы театральной декорации. Опыт показал, что возможно и допустимо полное изменение мизансцены при точном сохранении внутреннего решения, психологического рисунка сцены и отдельных образов.
Этого, как нам кажется, удалось добиться. Несмотря на огромное количество изменений — введение ряда пантомимных сцен, выход на улицы старого Петербурга, — сохранены все принципы режиссёрского решения, понимание, трактовка пьесы и её образов, достигнутые в процессе театральной постановки.
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1 2 Л. Я. Лившиц. — В 1954 г. издательство «Искусство» выпустило сборник статей о работе над спектаклем и кинофильмом «Тени» коллектива Ленинградского театра имени Ленсовета««Тени». Введение» (ռուսերեն). Лев Лившиц in memorian. Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ մարտի 27-ին. Վերցված է 2014 թ․ մարտի 26-ին.
- ↑ [Акимов Н.П. Театральное наследие / Под ред. С. Л. Цимбала. Сост. и комм. В.М. Миронова: В 2 кн. Л.: Искусство, 1978. Кн. 2. О режиссуре. Режиссерские экспликации и заметки. 287 с.]
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- «Тени». Государственный регистр фильмов. Министерство Культуры Российской Федерации. Վերցված է 2014 թ․ մայիսի 18-ին.
- ТЕНИ (1953) // Энциклопедия кино. — 2010.
- «Тени» Аннотированный каталог фильмов киностудии «Ленфильм» 1918—2003.
- «Тени». Фильмы. Энциклопедия отечественного кино. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մարտի 27-ին. Վերցված է 2014 թ․ մարտի 26-ին.
- «Тени». Статья. Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия. Վերցված է 2014 թ․ մայիսի 20-ին.
- «Тени». RUSKINO.RU. Վերցված է 2014 թ․ մարտի 26-ին.
- Л. Я. Лившиц. «Тени». Введение» (ռուսերեն). Лев Лившиц in memorian. Արխիվացված է օրիգինալից 2014-03-27-ին. Վերցված է 2014 թ․ մարտի 26-ին.
|
